Stormschade en kapelletje 6

Terwijl in Nederland en België een heuse storm huishield liepen wij in totale onwetendheid hiervan een ronde in het Oostenrijkse. We konden deze wandeling (onze favoriete want mooi, niet te lang, niet te kort en fijn dichtbij) dit jaar nog niet eerder lopen door de enorme hoeveelheid gevallen sneeuw afgelopen januari. Nu waren de paden zo goed als sneeuwvrij maar daar was ook alles mee gezegd. Het was een ravage van omgevallen bomen en flinke afgebroken takken. De sneeuwlast was te erg geweest. Zonde.

Maar de natuur zal zich uiteindelijk wel herstellen denk ik.

Ik zag ook materiële schade door het teveel aan sneeuw aan een kant van het dak van dit huis. Ook zonde.

Volgens mij zal dit een reden zijn om het huis grondig te verbouwen of wellicht af te breken. Bouwgrond is hier vrij schaars. Beleggers betalen zo ongeveer goud voor ieder stukje grond met toeristische bestemming. Huizen en huisjes uit de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw worden voor echt veel geld opgekocht en afgebroken. Nieuwe appartementen en grote (vakantie) huizen komen ervoor in de plaats.

Enfin.

Op deze route ook weer een kapelletje.

herfst of zomer?

Net nu ik een afspraak heb gemaakt om de zomerbanden van mijn auto te laten verwisselen voor exemplaren die normaalgesproken beter geschikt zijn in dit jaargetijde is de weersverwachting voor komende week weer bijna zomers ….

Nou ja, wie weet wordt het dan nog wat met de enige paprika aan de paprikaplant en kan ik ‘m oogsten.

Soms duurt het een tijd voor je oog krijgt voor zaken waar je al jaren min of meer achteloos aan voorbij loopt. Positieve invloed van het lezen van blogs waar muurschilderingen steeds weer terugkeren wellicht? Ik heb jarenlang niets willen weten van graffiti, dit had alles te maken met mijn middelste die ‘dankzij’ deze hobby twee lange nachten mocht doorbrengen in een politiecel …… Enfin, dat kwam uiteindelijk allemaal goed.

Voor deze prachtexemplaren moet je in een van de gangen van de Oda parkeergarage in Sittard zijn:

Het zijn afbeeldingen van Os Gemeos, de twee Braziliaanse broers Gustavio en Otavio Adolfo (Sao Paolo, 1974):

“Verspreid over de lange betonnen voetgangerstunnel van de Oda Parking schilderden de broers wat gele poppetjes in het genre hippe stedelingen – capuchon, trainingsbroek. Ze hangen er verveeld rond met een spuitbus en de graffiti op de muur is dan ook niet ver weg. Dit zijn geen lieve gele poppetjes. Het zijn rake typeringen van het stadsleven, die een sterke presence hebben in de tunnel. Bij de eerste aanblik schrik je even, waarna het illustratieve karakter zorgt dat de kleurrijke figuren de grijze tunnel positief beïnvloeden. Os Gemeos moet vooral blijven schilderen. Maar dan wel buiten.”

(bron: NRC Handelsblad, 15 december 2007)

Tien dagen

Alweer 10 dagen en nauwelijks regen na mijn laatste bericht. Volgens de weerberichten gaat het komende donderdag regenen ….. het zal me wederom benieuwen. Eerst nog maar eens de komende hete dagen zien te overleven. Ik niet, ik hou me rustig en heb er weinig last van. En mijn tuin, ach, daar heb ik het maar niet meer over. Maar mijn arme hoogbejaarde schoonouders daar heb ik meelij mee, die puffen en klagen wat af.

Enfin. Wat gebeurde er zoal sinds 10 dagen geleden?

Het werd tropisch warm in onze aanbouw op het zuiden. En die warmte trok fijn door het hele huis …… We gaan dit niet nog een zomer doorstaan dus gaan we de boel flink verbouwen. Eerst maar eens een goed plan van aanpak laten maken.

We gingen fijn fietsen. Doel zoals zo vaak was Teuven in de Belgische Voerstreek. Daar voegden oudste en jongste zich bij ons voor een gezellig samenzijn en etentje bij Moeder de Gans. Bijkomend voordeel: zij hadden het fietsrek bij zich dus terugfietsen was niet nodig.

De fietstocht ging via Schimmert, door het gehucht IJzeren waar ik dit huisje nog wist vast te leggen voor Sjoerd

door het drukke Valkenburg en Gulpen naar eerdergenoemd Teuven. Zag onderweg nog een collega blogger genieten van een ijsje maar heb haar niet (aan)gesproken wat ik achteraf gezien een nogal gemiste kans vond/vind.

Warm weer doet vreemde dingen met mensen. Zo ruimde ik de slaapkamer van oudste zo goed als leeg.

Opgeruimd staat netjes, toch?

Middelste moet nu nog ‘even’ uitzoeken wat hij wil bewaren. Komt goed, ooit …

Reuring in ons dorp: een helikopter, het ding landde zowat in onze achtertuin maar ik ben er nog niet achter wat en waarom. Feit is dat de heli pas na een uur weer opsteeg, dus het zal niet zomaar zijn geweest.

Vandaag was hier wederom een lijster die dacht dat hij of zij door glas kon vliegen. Kwam gelukkig goed.

Fijne zondag!

net wel of net niet ….

Over een half uur weet ik meer: valt er hier regen of hebben we weer pech, net als afgelopen zaterdag. Toen viel er elders een uur lang flink wat en hier hélemaal niks. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zó heb geduimd dat er hier een (flinke) bui gaat vallen. En ik denk heel velen met mij. Arme boeren, arme natuur, arme vissen op het droge ……. Ik ben ‘maar’ een tuinbezitter die alle zeilen bij zet om de planten in leven te houden. Over ons grasveld heb ik al geen illusies meer, dat is een gele vlakte met hier en daar een spriet onkruid. Niet eens meer een trapveld ….. Een regendansje, zou dat helpen?

haken (3)

Gisteren was het volop lente buiten, heerlijk! We hebben enorm hard gewerkt in de tuin, heel wat meters haag gesnoeid en snoeisel opgeruimd. En moet nog héél véél gebeuren maar het begin is weer gemaakt. Helaas pindakaas weer eens vergeten foto’s te maken …. Wel kan ik een bewijs van goed gedrag overleggen:

Net op tijd voor het komende staartje (hoop ik) van de winter is mijn gehaakte muts af. Net als bij de haarband gebruikte ik de dubbele tunische haaknaald, het garen is alleen dunner:

De muts had ik bijna ongedragen kunnen opbergen tot de volgende winter. Dacht ik. Nee dus.

Verwacht wordt vies koud weer met een gevoelstemperatuur tot wel -15 graden. Komend weekend ben ik dus een muts met een muts. Met het opruimen van alle winterspullen wacht ik liever tot het écht lente wordt.