stappen

Al een tijdje loop ik rond met een fitbitarmband, zo’n confronterende stappenteller die ook nog eens weergeeft of, hoe en hoelang ik slaap en of ik wel voldoende flink beweeg of sport. Ik dacht altijd dat zoiets onzin was maar ik betrap me toch telkens weer erop dat ik iedere dag toch echt wel die 10.000 stappen wil halen, en minstens vijf flinke beweegmomenten per week. Dat slapen zat en zit wel goed. Ik ben ‘s avonds zó moe dat ik met plezier mijn bed inrol om er vervolgens na zeven tot acht uur slaap pas weer uit te stappen. Een of twee keer moet ik er ‘s nachts uit maar meestal is dat geen belemmering om weer direct in slaap te vallen.

Met het blegh-weer van de laatste paar dagen zitten de 10.000 stappen op een dag er niet altijd in, gelukkig heb ik afgelopen week een behoorlijke buffer opgebouwd. In Riga haalde ik op dinsdag met gemak bijna 20.000 stappen en de dag erna liepen we er in Köln/Keulen bijna 12.000. 

Ik zit nu op dit moment pas op iets over de 2000 stappen. Toch nog maar een rondje lopen nu het buiten droog is?

de draad oppakken

Nou, dat ging eigenlijk best goed, zo vlak na de begrafenis. Scheelde dat er voldoende afleiding was. Jongste bleef nog fijn een paar dagen, hoefde pas op zondag terug naar daar waar hij studeert. Oudste kwam op de zaterdag na de begrafenis naar huis. Ook bij hem kon ik mijn ei goed kwijt. En toen we op zondag jongste naar het vliegveld brachten kwam het toevallig zo uit dat we middelste konden bezoeken op zijn nieuwe stek. Nou ja toevallig …… kwestie van goed combineren. Middelste woont weer in Brussel. Niet meer in het centrum, maar in, jawel, Molenbeek. Of all places ….. Ik heb even moeten slikken toen ik het hoorde, maar tja, als je budget niet al te groot is en je wel fijn en ruim wilt wonen …. De woning ligt wel pal tegen het centrum van Brussel aan. Mooi, vrij nieuw, licht, ruim, met plek voor de auto in de eigen parkeergarage.

IMG_0765.jpg

Deze mooie gevel is bij hem om het hoekje. Prachtig toch? En ach, als hij (en zij) maar gelukkig zijn, zich prettig en vooral veilig voelen ……

Later die week was ik blij dat het voorjaar weer in de lucht hing: zoveel vogels die weer bezit nemen van onze tuin, super! Ook fazantenhaan liet zich weer zien, nu nog alleen, wellicht binnenkort weer in begeleiding van zijn vrouwtje(s).

IMG_0771

Hortensia heb ik intussen bijgeknipt. Tjonge, wat een hoop dode takken dit jaar, ben benieuwd of de struiken zich toch weer helemaal weten te herstellen. Gazon is ook gemaaid, ziet er een stuk beter uit. Beter dan verwacht eigenlijk.

Oudste zou terugvliegen naar daar waar hij studeert via Hamburg. Treinticket geboekt, prijs viel reuze mee: 23€ per persoon voor een enkeltje en dat voor een rit van bijna 500km. Totdat ik sms kreeg: ‘mam, de trein had al vertraging, stopt er nu helemaal mee, en de aansluiting hebben we al gemist’ Volgens de site zou de eerstvolgende aansluiting betekenen dat ze niet om 01.30 maar pas om 06.00 in Hamburg zou zijn. Jakkes. Maar een hoera en warme douche voor de Deutsche Bundesbahn: op kosten van de DB mochten hij en zijn vriend met de taxi verder reizen:

IMG_0802

Niet misselijk, het bedrag dat ze zelf niet hoefden af te rekenen.

Nu we weer met ons tweetjes zijn was de vraag afgelopen zondag niet: “wat eten we vandaag?” maar “waar eten we vandaag?”. Dus togen we het heuvelland in, richting Valkenburg. Onderweg kwamen we nog 2 trafohuisjes tegen. Sjoerd, ik weet niet of ze al in je verzameling zitten, denk het wel, maar ik stuur ze toch maar richting Gebrook.

Het eerste ligt langs de grote weg vanuit Nuth en Hulsberg naar Valkenburg, bij de overweg. Ik moest snel vanuit de auto een foto maken voordat het stoplicht weer op groen sprong.

IMG_0787

Het tweede huisje ligt bij de Trichtergrubbe, randje Polferbosch:

IMG_0797

Ook in Valkenburg is veel gerooid de laatste tijd. Dit had alles te maken met een storm die hier vorig jaar zomer heeft gewoed. Veel bomen zijn toen helemaal of half omgewaaid, en er ontstonden gevaarlijke situaties. ’t Ziet er in ieder geval vies kaal uit …..

IMG_0789.jpg

IMG_0790.jpg

IMG_0791.jpg

Ik werd er een beetje treurig van. Maar gelukkig waren er nog zat mooie plekjes:

IMG_0788.jpgIMG_0794.jpg

Nog even door de straat en langs het huis gelopen waar ik ooit ben geboren:

IMG_0799.jpg

en toen een fijn terrasje gezocht èn gevonden. Wat wil een mens nog meer 🙂

 

 

 

de dag van gisteren

Gisteren waren we sinds heel lange tijd weer eens in Amsterdam. De laatste keer was in 2012 toen we jongste naar Schiphol brachten. Hij vloog naar Australië, en ter afleiding voor mij gingen we na het afscheid nemen Amsterdam in. Ik kan me nog goed herinneren dat het alleen maar pijpenstelen regende en we niet veel meer gezien hebben dan de binnenkant van een of ander cafeetje.

Terug naar gisteren. We hadden eigenlijk zaterdag willen gaan, maar de rit die ons normaal al bijna tweeënhalf uur kost zou veel te gevaarlijk zijn volgens het KNMI. En dat bleek ook wel toen we berichten hoorden, lazen en zagen. Foei, koning winter op zijn slechtst. Enfin, we gingen dus gisteren. Eerst maar eens richting het tijdelijke onderkomen van middelste en zijn vriendin voordat ze daar eind van de maand weg zijn. Hun stekje is niet veel meer dan een zolderkamer plus badkamer op de vierde verdieping van een redelijk oud pand, alleen te bereiken via een nogal verwaarloosd trappenhuis en zeer smalle en steile trap. En als je dan weet wat ze daarvoor aan huur moeten betalen ….. Maar we kwamen uiteindelijk boven en zaten even later gezellig aan koffie plus vlaai en glutenvrije cake. Het Amsterdamse trappenhuis zag er wel wat beter uit dan dat waar oudste en jongste in Riga ooit woonden:

img_3814
Dat was echt, ehum, verwaarloosd en oud …..

Omdat we allemaal absoluut niet van drukte houden bleven we fijn ver van de binnenstad. We liepen heel wat af, bezochten ‘de hallen’ en waren onder de indruk! Mooi opgeknapt, gezellig, leuk druk maar absoluut niet tè. De moeite van het bezoeken meer dan waard!

img_0459

Ter afsluiting van de dag hebben we nog lekker gegeten bij Mossel en Gin.

img_0466
We hebben flink wat stappen gelopen en kilometers afgelegd en daardoor was ik drie flinke blaren rijker (verkeerde schoenen en sokken, kwestie ‘eigen schuld dikke bult’). Kortom: het was leuk 🙂