Winterse idylle

Soms gaan we skiën, soms gaan we aan de wandel. Dit keer werd het een winterse wandeling naar de Knappenstube, da’s ruim een uur heen en – na een fijne pauze met warme chocomelk zonder slagroom en zonder rum – ook weer een uur terug.

Ik maakte nog een foto voor Bertie, ben benieuwd of een ieder ziet wat ik zag

Doel bereikt 🙂 Het lukte ons nog net om een plekje te vinden in de oergezellige maar wel erg kleine ruimte. Veel tafeltjes waren gereserveerd voor reizigers die met paard en wagen de tocht hadden gemaakt. Zou zo’n paard dat wel fijn vinden, zo’n rit heen en weer?

Het gaat weer sneeuwen volgende week. Althans, dat is de voorspelling. Maar dan ben ik weer thuis ….. ook fijn.

Net als laatst sluit ik wederom af met een ‘vieze’ foto …..

Kapelletjes en zo (5)

Herinnert u zich deze nog …….

Dit is het kleine kerkje langs de piste, nu bijna compleet ondergesneeuwd. Ter herinnering, het zag er ruim een maand geleden zo uit toen er nog enigszins iets van een ingang te herkennen was:

Afgelopen december liepen we tijdens een wandeling door een bos(je) langs dit eenvoudige kapelletje. Anno 2003 staat er boven de deur, het is dus een vrij recent bouwseltje. Of er een speciale reden was om het net op deze plek te bouwen kon ik niet uit de spulletjes, die achter de tralies stonden uitgestald, achterhalen.

(zie net dat ik heel oneerbiedig de Maria-figuur achter het hekwerk heb verstopt).

Ik moest die dag in december al door een centimeter of 10 sneeuw baggeren om deze foto’s te kunnen nemen, ben bang dat me dat nu helemaal niet gaat lukken. Jammer dan.

Iemand vroeg me ooit waar mijn fascinatie voor kapelletjes en co vandaan kwam. Omdat ik katholiek was (geweest)? Dus iets uit het verleden? Of vanwege verwondering cq bewondering?

Geen idee eigenlijk. Ik ben katholiek opgevoed inclusief doop (als baby), eerste heilige communie (ik was zeven) en plechtig vormsel (de zesde klas van de lagere school, tegenwoordig groep 8 van de basisschool) maar na onze verhuizing naar Duitsland heb ik me daar nooit als zijnde katholiek laten inschrijven en dus beschouw ik me zelf sinds die tijd als ex-katholiek. Geloven doe ik wel maar niet meer in hokjes van welk geloof dan ook. Laten we het fotograferen van kapelletjes en co dan maar houden op een stukje nostalgie.

Best wel flauw hè, om alleen mooie plaatjes te laten zien. Dus daarom ook deze

Teveel sneeuw?

In Nederland zet men zich schrap: er kan tot wel 5 cm sneeuw gaan vallen. Jeetje, hoeveel treinen gaan er dan wel niet niet rijden ……

Wij reden vorige week weer eens richting Oostenrijk. Enerzijds omdat dit al maanden geleden zo was afgesproken en anderzijds omdat ik de enorme massa sneeuw wel eens met eigen ogen wilde zien. Nou, er was niks overdreven in de media.

Er ligt echt meer dan genoeg op de skipistes. En ook in de dalen ligt zó ontzettend veel dat ik denk dat men soms wel moet wanhopen want waarheen met al die karrenvrachten vol witte pracht. Draglines, shovels, pistenbully’s en volgeladen vrachtwagens rijden af en aan. Hier is denk ik wel genoeg plek om sneeuw te dumpen maar hoe gaat dat in dichtbevolkte gebieden?

Ook ons terras ligt meer dan vol. Zó vol dat ik amper nog naar buiten kan kijken. Genieten van het zonnetje op het terras zit er helaas voorlopig niet in.

Eerlijkheidshalve moet hierbij gezegd worden dat er nu ook een heel deel sneeuw bij ligt die onlangs van het dak werd geschoven. Ben benieuwd wanneer deze massa compleet weg is gesmolten. Maart? April?

Omdat ik vond dat ik de laatste dagen wat weinig beweging had genoten besloot ik om even naar het dorp te lopen voor een paar boodschappen. Kon ik gelijk wat glas in de glasbak gooien en een brief posten. En genieten van de mooie plaatjes.

Zouden deze dames geen koude poten hebben?

Het was een fijne wandeling, ik heb meer dan genoeg beweging gehad, mijn neus is weer fris.

mijn kilometers

Bij Bertie las ik dat ze gedurende het afgelopen jaar heel wat kilometers bij elkaar had gewandeld. En aldus werd ik nieuwsgierig naar de door mij afgelegde afstand in 2018. Doordat ik een fitbitarmband draag wordt dit per dag en week heel fijn voor me bijgehouden. Ik probeer iedere dag op zijn minst 10.000 stappen te lopen, ik ga minimaal 1 keer per week sporten (moet meer worden, ik weet het ….) en ’s avonds gaan we regelmatig een uurtje lopen.

Ik heb alles netjes opgeteld en kom op bijna 2400 kilometer, ook niet slecht.

Ik ga zo door.

kapelletjes en zo (4)

Afgelopen zomer liepen we weer eens mooie wandeltocht boven in de bergen. Tussen Leogang en Saalbach zag ik toen dit kleine kapelletje, de Marienkapelle.

Er stond warempel een altaartje bij voor een mis in de buitenlucht.

Het deurtje van het kapelletje stond open. Dat vraagt natuurlijk om een inspectie van het interieur.

De wanden hingen vol met foto’s en bidprentjes. Van mensen die in deze bergen zijn verongelukt? Lijkt er wel op, bij een van de foto’s staat namelijk deze tekst:

“Samen verongelukt bij het uitoefenen van hun lievelingssport”.

Enfin. Afgelopen week was ik een van de velen die er langs zoefde zonder acht te slaan op dat kleine bouwsel hoog in de bergen.

Mijn kerst is wit. Dat staat vast.

afgelopen week

Afgelopen week genoot ik enorm van het prachtige najaarsweer. Wat een cadeautjesweer weer. Zelfs buiten blad ruimen was absoluut geen straf.

We wandelen vorige week zondag nog een mooi rondje en zo kwam ik die dag ruim aan mijn 10.000 stappen. Tenminste een dag deze week met meer dan voldoende stappen. Geen idee trouwens wat die blauwe punt op de bovenste foto is.

Verder is de gehaakte tas nu helemaal af. Ik zal er niemand op dit blog meer mee lastig vallen, beloofd. Het is dat mijn schoondochter in Berlijn moest zijn anders was ze ‘m zeker en vast al komen halen haar kennende. In de tussentijd mag hij gewoon even blijven hangen zodat ik er nog even van kan genieten.

We gingen deze week naar een voorstelling van Paul de Leeuw. Ik wist niet goed wat te verwachten, ben niet echt fan van hem maar we hadden een leuke avond!

Ik deed nog een aantal verrassende glutenvrije ontdekkingen. Deze zag en kocht ik in een Duitse supermarkt (de Edeka) in de buurt

deze bij de Appie

en deze ook

en deze een tijdje geleden in Oostenrijk:

Ik kocht voor het eerst in jaren weer eens een bolchrysant, hopelijk vergeet ik deze niet af en toe water te geven ….

Ik mocht vijf dagen oppassen op Luna. Dit keer kwam ze niet logeren maar bleef ze fijn op haar eigen plek. Scheelde mij een heleboel kattenharen die ik niet hoefde op te ruimen 😺

Voor mijn verjaardag, inmiddels al weer maanden geleden, kreeg ik een bloemenbon. Die heb ik nu pas verzilverd, ik kocht een mooie plant plus pot,

en een decoratieve tak.

Het was dus niet alleen maar kommer en kwel in huize schrijfsels 😉

alweer genieten

Ik fiets, kijk om me heen en geniet. Telkens weer hoor ik mijn man die zegt “fiets toch eens door!” en hoort hij “wacht even …… eerst ’n foto maken”. Misschien moet ik maar een serie ‘kapelletjes onderweg’ starten.

Dit netjes onderhouden maar helaas afgesloten kapelletje zag ik net buiten Oberendorf in Tirol.

En deze spotte ik tijdens een recente wandeling. Het is opgericht ter nagedachtenis aan alle verongelukten. Triest maar waar, ieder jaar weer sterven er in de bergen een aantal mensen, jong of oud, door valpartijen, ski- of fietsongelukken of ‘gewoon’ door een hartstilstand.

Een oude stal en een koe, gewoon leuke combi.

Uitrusten was niet echt mogelijk op dit versleten bankje

Ik zag een aantal mooie blauwe vlindertjes, wellicht boomblauwtjes? Ik zeg maar wat, heb ’t opgezocht op internet, maar veel meer dan een Klein Vosje, Koolwitje of Citroenvlinder herken ik niet.

Na ruim anderhalf uur lopen vind ik het zó fijn om een leuke pauzeplek te hebben en daar ook nog eens glutenvrij te kunnen genieten. Het wandelen op zich is dus niet mijn doel maar zulke pauzeplekjes wel. Mag toch hè, da’s voor mij Genieten met hoofdletter G. Dit is trouwens geen Kaisersmarrn maar een zogenaamde Almwuzel, een soort van zoete omelet, volgens recept van Resi van de Lindlhof.

Bergen, water en mooi weer meer dan een prima combi, toch?

Bijzaken

Ik reageerde op Sjannesblog met de vraag of ze dinsdag ook nog in de buurt, dwz Zuid-Limburg, was. Ja, dat was ze en zo kwam het dat zij en haar man een wandeling op een dusdanige manier aanpasten dat ze bij mij pauze konden houden. Geweldig toch? Dat zijn met stip de leuke ‘bijzaken’ van bloggen 😀

Uitje

De afgelopen week zat vol met een aantal leuke dingen. We bezochten onder andere het oude centrum van Zell am See. In de volksmond heet het wel Dubai am See dankzij de vele toeristen uit de Arabische wereld. Het is Ramadan en dus heel rustig, de toeristenstroom komt pas na afloop hiervan goed op gang.

Dit is de Vogt- oftewel Kastnertoren, een meer dan 1000 jaar oud bouwwerk waarin het zogenaamde ‘Heimatmuseum’ huist.

Overlijdensaankondigingen van heel lang geleden. Je ziet ze nu nog wel, maar dan gewoon van papier, met punaises geprikt op een prikbord naast de ingang van de kerk.

Afgelopen weekend hadden we een uitje met bekenden in München, daar zag ik ze ook, maar dan ogenschijnlijk nog ouder:

Dat uitje was erg leuk. We haalden ons gezelschap op van de trein, gingen gezamenlijk naar een hotel in hartje München en genoten ’s avonds onder andere van een rit met/op Segways (klik). Ai, ai. Dat was dus echt niks voor mij. Ik ben er dan ook een keer afge-flikkerd-vallen, maar na een half uur goed oefenen stond ik buiten verwachting toch goed op dat ding en konden we een heuse rondrit door het centrum van München maken.

Maar we wandelden ook heel wat kilometers, en dat in die plakkerige hitte …. Door de Englischer Garten bijvoorbeeld, een van de grootste stadsparken ter wereld. Grote publiekstrekker hier zijn de surfers op de Isar, fascinerend om te zien:

Soms met voldoende golfslag, soms lekker rustig:

Uiteraard liepen we weer over de Viktualienmarkt

Verder genoten we van elkaars gezelschap, lekker eten en drinken, kortom: de week en het weekend waren weer meer dan geslaagd.

einde winter?

Gistermorgen was de wereld hier hartstikke mooi wit. Vanmiddag was er geen sneeuw meer te bekennen en konden we bijna met-zonder-jas naar buiten. Het wordt langzaam voorjaar …. Of is de wens de vader van de gedachte? Enfin, toen ik ‘gak, gak, gak’ hoorde en dit zag:

vond ik dat wel leuk en hoopgevend! Winter en kou vind ik leuk, echt waar, maar voorjaar vind ik nog veel leuker.

Mijn 10.000 stappen heb ik vandaag weer gelopen, het was een fijne zondag!