nog langer ….

Naar het nu uitziet blijft Duitsland langer in lockdown. Tja, was ergens wel te verwachten. Te veel besmettingen nog, wellicht door teveel ontmoetingen in huiselijke kring? Zou kunnen. Las online ergens dat iemand een flinke boete had gekregen door net over de grens te gaan tanken. Is blijkbaar geen noodzakelijk iets, dat tanken. In ieder geval blijkbaar geen geldige reden om de grens over te gaan. Was trouwens een Fransman die in België was gaan tanken. De boete die hij kreeg was niet mals, iets van € 4000! Tanken door Nederlanders is hier in de buurt schering en inslag. Zijn dat noodzakelijke grensoverschrijdingen? Hoe zou dat eigenlijk zitten met boodschappen doen? Ben ik in overtreding als ik mijn glutenvrij brood plus dan ook maar de rest van de boodschappen in Nederland ga kopen? Voor mij is het noodzakelijk, het glutenvrije brood van AH of Jumbo is beter te pruimen dan het brood dat ik in Duitsland kan kopen.

Enfin. Als we ons grote rondje links- of rechtsom rond het dorp wandelen gaan we ook telkens de grens over. Als ik de tuin uitloop loop ik bij wijze van spreken de grens al over …..

Rondje dorp. Linksom of rechtsom, overal grenspalen. Van bij ons uit dit keer een rondje naar links. Aan het einde van het dorp (“Oberdorf”) sla je dan linksaf, direct de grens over. De tuinafrasteringen op de foto liggen precies op de grens. De bootjes – in Nederland – liggen fijn op het droge. En die caravan, daarmee zou ik niet op vakantie willen gaan ….

Aan de linkerkant liggen akkers en een klein bosje.

Maretak. Deutscher Baum, auf jedenfall 😀

De weg (beetje bergaf) vervolgend zie je de vele windmolens die ik ook vanuit onze tuin kan zien.

Nog net wandelend in Duitsland. Die boerderij ligt in Nederland trouwens

Stukje verder, kijkend naar rechts, zie je het dorpje Bingelrade.

Uitzicht op Bingelrade (NL)

Volgende keer lopen we maar weer eens een rondje rechtsom.

kerst

Het is voor de eerste keer sinds 2000 dat we gewoon thuis zijn tijdens de kerstdagen. Echt, serieus. We waren gewoon altijd ergens uithuizig, altijd in de sneeuw. We hebben kerst sinds de jaren tachtig gevierd in pensions, huisjes, appartementen, in onze eigen caravan (in die kleine ruimte, zo gezellig, en dat met z’n vijven!) in Italië, Zwitserland, Oostenrijk en Frankrijk en de laatste 13 jaren in onze eigen stek in het Salzburger Land.

Kerst 2000 vierden we noodgedwongen thuis omdat het appartement dat we hadden gehuurd in Frankrijk bij aankomst aldaar nog niet klaar bleek te zijn ….. En dus reden we op 24 december weer de lange, lange rit naar huis.

Geen witte kerst voor ons dit jaar dus door de welbekende omstandigheden, maar ach, als ik naar de beelden van de camera vanuit het verre Oostenrijk kijk dan missen we wat dat betreft niet echt veel. Schrale troost …..

Enfin.

We houden het rustig, we houden het klein, geen gedoe hier voor ons. Tussen de buien door gaan we een rondje dorp doen. Vanavond zijn onze zonen hier voor het eten, omdat dat hier veilig kan en mag.

Ik zou zeggen: vier de dagen zoals je ze wilt of mag vieren binnen de mogelijkheden en blijf gezond!

Klik hier voor het bericht over de gehaakte kerstboom: https://schrijfselsvanmij.com/2019/11/19/en-hoe-het-verder-ging-met-die-gehaakte-kerstboom/

lekker rustig

Mede omdat het hier vele malen rustiger is dan thuis (lees: supermarkt en zo) voelt het heel fijn om hier te zijn. De eerste dagen was het wat druk in verband met een feestdag (Sacramentsdag) in Duitsland en in Oostenrijk, maar daarna was het qua drukte zeer aangenaam. Nergens lange wachtrijen voor kassa’s, geen opstoppingen in de supermarkt, reserveren in restaurantjes niet nodig, geen drukte in de bergliften en geen files op wandel- en fietspaden. Kortom: ik zou wel hier willen blijven 😀

geen wolkje aan de lucht de eerste dagen

Heb ik al gezegd dat ik wel hier zou willen blijven?

pizza en poes

Onze zonen verrasten me laatst met zelfgemaakte glutenvrije pizza’s.

Dat ik alles mocht moest opruimen mocht de pret niet drukken. Ik kook niet graag, ik ruim daarentegen wel graag op 😀

Van wie zij dat kookgen hebben is mij echt een raadsel, ze maken de lekkerste dingen en niets is hun te gek. Het feit dat jongste weer thuis woont en in ruil voor bed en bad dagelijks gaat koken zal mijn kookkunsten geen goed doen. Haha.

Zal hem worst zijn wie er kookt, als zijn bakje maar regelmatig gevuld is met brokjes.

Ps: op de achtergrond een sneeuwloos stuk van ons terras. Daar ligt inmiddels weer bijna 20cm verse sneeuw 🙄

Uitzicht

Ons uitzicht is echt fenomenaal, al zeg ik het zelf. We kunnen vanaf de plek waar we wonen kilometers ver kijken, ik raak nooit uitgekeken. Laatst reageerde ik bij Emie op het uitzicht op een molen vanuit hun appartement. Tijd om nu te laten zien, voor zover mogelijk, hoeveel windmolens ik vanuit hier zie.

Heel in de verte zie je verticale witte streepjes

Die worden nu wat zichtbaarder

En nu nog wat beter

Bij heel helder weer tel ik er makkelijk honderd! Horizonvervuiling? Ach, nee, ik heb er geen last van. Het is in ieder geval beter dan de verticale pluimen rook uit de schoorstenen van de bruinkoolcentrales die ik – helaas – van hieruit vaak ook kan zien….

(bron foto: trouw)