sneeuw en voorjaar

Van mijn streven om vaker dan tot nog toe, of in ieder geval regelmatiger een stukje te schrijven komt maar bitter weinig terecht. Te druk met andere dingen, dat zal het wel zijn. Mijn map met foto’s voor de blog zit redelijk vol, ideeën zat, maar de uitvoering …..

Ik kwam deze kaart tegen, gekregen van Bertie. Oeps, dat is al heel wat weken geleden …. maar alsnog bedankt!

Ik maakte de eerste jam van dit jaar volgens een recept van Madame Confituur, te weten rabarberconfituur met banaan en gember. Tja, wat zal ik zeggen: ziet uit als honing, smaak is wel oké maar niet echt voor herhaling vatbaar. Maar aangezien smaken verschillen plaats ik de link toch maar.

Vorige week reden we zo ongeveer nog door de sneeuw bij een temperatuur van net boven het vriespunt:

Dat was dus op de Grossglockner. Het leek wel winter daar boven terwijl het in ’t dal heerlijk toeven was bij 20 graden. De pas was net een paar dagen open na compleet sneeuwvrij gemaakt te zijn met onder andere bovenstaand antiek gevaarte. Ieder jaar weer wordt deze “Bergstrasse” schoongemaakt vanuit Fusch in Salzburg aan de ene en vanuit Heiligenblut in Karinthië aan de andere kant. Veel sneeuw, veel werk!

Afgelopen week was het thuis weer volop tuin-tijd. Met heel veel plezier loop ik dan door een tuincentrum met in mijn hoofd ideetjes voor de potten die thuis al klaar staan. Ik heb me goed ingehouden qua hoeveelheid en ook qua kleur. Geen uitbundige kleuren dit jaar maar voornamelijk roze, wit en blauw: lavendel, salvia, pelargonium en Spaanse margrieten.

En Agapanthus

Mijn inhoud van ’t moestuintje begint ook wat vorm te krijgen. Nog even en dan zullen de komkommerplanten de bak uit moeten, mits ze daadwerkelijk 2 meter hoog gaan worden.

Maar dat moet ik eerst nog zien …..

Niet thuis

Ik ben deze week niet gewoon thuis maar elders waar ik me ook thuis voel. Vandaar dat ik weinig heb meegekregen van bijvoorbeeld Koningsdag, vandaar dat ik minder dan anders reageer op blogs.

Ik neem eigenlijk altijd een bloemetje van thuis mee. Liefst tulpen. Liefst in een vrolijke kleur. Sinds een tijdje mag dat ook geel zijn.

De natuur hier is weken achter bij die in Nederland of – in mijn geval dus – Duitsland. Thuis zijn deze narcisjes al een hele tijd uitgebloeid, hier beginnen ze pas.

Het is hier ‘tote Hose’, dat wil zeggen dat zowat iedere lift, hotel of restaurant dicht is. Niet veel te beleven, heerlijk rustig dus.

Maar rust roest en dus gingen we gisteren een flinke ronde fietsen. Fietsen achterop de auto en hup, richting Chiemsee.

Achtenvijftig kilometers gefietst. Fijne ronde!

We waren net op tijd ‘thuis-ver-van-huis’ om de huldiging van voetbalclub Fortuna in Sittard te zien. Ook al ben ik geen voetballiefhebber, ik vind het wel speciaal dat ze volgend jaar weer in de eredivisie mogen gaan voetballen.

(bron L1 live)

Vandaag doe ik lekker rustigjes aan. Vandaag schrijf ik dus een blogje 🙂

snel rondje

Snel rondje door de tuin voordat de bloesem uitgebloeid is.

De pruim:

De kers:

Ongelooflijk hoe snel alles groeit en bloeit, nog maar een paar kale plekken heeft de beukenhaag

Alleen al de geur: betoverend lekker

Voor de narcissen heb ik bijna geen oog meer, zoveel staat er in bloei

of bijna in bloei

Nu snel nog het gazon maaien en fijn genieten van een mooie avond!

in mijn nopjes

Ik ben vandaag zo vrolijk, zo vrolijk …..

Gisteravond laat is de eigenaresse van Suzi de knuffeldeken geboren. Een gezond en mooi meisje, net als haar grote broer een mooie mix van twee culturen, de hoop voor de toekomst!

Verder ben ik blij met mijn moestuinbak. Mijn man heeft gouden handen, helaas wat weinig tijd, maar heeft ’t ‘m toch maar gefikst. Ben er (en met hem 😀) heel blij mee, en de plantjes ook.

Genoeg gestapt

Het is lente, het is weer tuinweer en dus hoef ik ècht niet naar de sportschool om genoeg te bewegen. Morgen verzet ik geen stap meer ….

vogels

Zomaar een kijkje door het raam, en ik zag een Vlaamse gaai, een groene specht, een zwarte merel, een roodborstje en heel veel wilde duiven. De merel smult van de verrimpelde appel die ik niet meer lekker vond en naar buiten gooide, de Vlaamse gaai is liefhebber van de vele ontelbare eikels die nog op het gazon liggen en ook de groene specht scharrelt daar zijn kostje bij elkaar. Ik ga maar eens een boterham smeren ….

even duimen ….

Ik hoop dat hij (of is het een zij?) het redt. Hij of zij vloog net tegen het raam van onze tuinkamer. Ik schrok me een hoedje ….


Maar de lijster is er nog meer van geschrokken zo te zien. Ik hoop niet dat hij (of zij) van plan was om te gaan trekken, want dat lijkt me niet echt verstandig na zo’n botsing. Intussen heb ik wat (glutenvrije) broodkruimeltjes gestrooid, wie weet is dat net hetgeen nodig is om weer aan te sterken?

Dat brood trouwens is sinds kort te koop bij de AH, maar of dat een blijvertje is? Het is vers en wordt iedere dag geleverd vanuit een bakkerij in Tholen naar men zegt. Maar zelfs ‘vers’ is het vrij droog. En met een gat (twee zelfs) van hier tot …. 

in dubio

Net als afgelopen jaren wordt de buxus in mijn tuin (en ook in die van zo wat alle buren in onze straat) veelvuldig bezocht door de buxusmot en vervolgens kaalgevreten door de hongerige rupsen die uit hun eitjes kruipen. Je hoort ze gewoon knagen, die rupsen. Lijkt wel of de plaag dit jaar vroeger is begonnen en erger is dan in de voorafgaande jaren, in ieder geval hier. Twee jaar geleden voldeed het om een stuk haag tot op de grond af te knippen en het ergst aangetaste deel helemaal eruit te halen. Vorig jaar hielp het om iedere dag meerdere keren op rupsenjacht te gaan en een keer of twee met een of ander goedje te (laten) spuiten.

Dit ziet er nog enigszins redelijk uit, maar ik weet uit ervaring – helaas – dat het binnen slechts één week volledig kaal kan zijn:

410965E9-9A85-4EBA-BA32-AD95881CF74A.JPG

4E73D2DB-80F9-4E2B-86B1-5180025C0C76.JPG

Het lijkt wel of in ieder haagje en iedere struik een of meerdere families huizen. En dus was ik in dubio: wat te doen dit jaar? Alles eruit of toch nog niet? De meeste buren in onze straat waren rigoureus en hebben alle buxus uit hun tuinen gehaald en afgevoerd. Sommigen hebben vervolgens weer iets moois gemaakt van hun tuin, maar enkelen zijn nu alleen nog maar creatief met grind, gruwel, gruwel.

Ik was even in dubio maar heb besloten om 99% van de hagen eruit te (laten) halen, en helaas moeten ook enkele behoorlijk aangetaste bollen eraan geloven. Ik kan wel rupsen uit de struiken blijven halen, maar wat als ik binnenkort een aantal weken niet thuis ben? Mijn schoonzus kwam afgelopen week thuis na een week vakantie en alle buxussen in voor- en achtertuin zaten of vol met rupsen of waren al zo goed als kaal  ….

Ieder nadeel heeft zijn voordeel: ik maak plannen over wat hier voor de buxus in de plaats komt. Ik denk aan uitbreiding van het gazon, grote (verhoogde) borders vol vlinder- en bij-vriendelijke bloemen en meerderjarige struikjes. Het is heerlijk om te struinen door tuinboeken en op het internet 🙂 Als iemand (blog)tips heeft: ik hou me aanbevolen.

De blauwe regen heeft zich gelukkig niets aangetrokken van de nachtvorst en bloeit als nooit te voren. De witte regen valt minder op maar is mooi in zijn bescheidenheid.

E8D82719-27A4-481B-8104-B181BB5D75B7.JPG

De hortensia’s doen het gelukkig goed. De planten hebben het allemaal overleefd en zijn flink verjongd doordat veel takken zijn bevroren. Ze krijgen dit jaar wel minder bloemen, maar dat komt volgend jaar weer goed. Hoop ik.

81629E67-72BD-4A91-B5C6-4AC804CFC960.JPG

3CC4D821-58D5-4AD1-892A-8915219AA816.JPG

Plan voor komend najaar: heel veel blauwe violen in de bakken planten, groot- en kleinbloemig.

67882912-19B8-4C3E-959F-F1897DC7A9F5.JPG

Ergens wel fijn: na ruim 25 jaar ziet mijn tuin er straks weer compleet anders (lees: minder strak) uit en kost het onderhoud (knippen van de hagen) stukken minder tijd. Ook leuk 🙂

 

de draad oppakken

Nou, dat ging eigenlijk best goed, zo vlak na de begrafenis. Scheelde dat er voldoende afleiding was. Jongste bleef nog fijn een paar dagen, hoefde pas op zondag terug naar daar waar hij studeert. Oudste kwam op de zaterdag na de begrafenis naar huis. Ook bij hem kon ik mijn ei goed kwijt. En toen we op zondag jongste naar het vliegveld brachten kwam het toevallig zo uit dat we middelste konden bezoeken op zijn nieuwe stek. Nou ja toevallig …… kwestie van goed combineren. Middelste woont weer in Brussel. Niet meer in het centrum, maar in, jawel, Molenbeek. Of all places ….. Ik heb even moeten slikken toen ik het hoorde, maar tja, als je budget niet al te groot is en je wel fijn en ruim wilt wonen …. De woning ligt wel pal tegen het centrum van Brussel aan. Mooi, vrij nieuw, licht, ruim, met plek voor de auto in de eigen parkeergarage.

IMG_0765.jpg

Deze mooie gevel is bij hem om het hoekje. Prachtig toch? En ach, als hij (en zij) maar gelukkig zijn, zich prettig en vooral veilig voelen ……

Later die week was ik blij dat het voorjaar weer in de lucht hing: zoveel vogels die weer bezit nemen van onze tuin, super! Ook fazantenhaan liet zich weer zien, nu nog alleen, wellicht binnenkort weer in begeleiding van zijn vrouwtje(s).

IMG_0771

Hortensia heb ik intussen bijgeknipt. Tjonge, wat een hoop dode takken dit jaar, ben benieuwd of de struiken zich toch weer helemaal weten te herstellen. Gazon is ook gemaaid, ziet er een stuk beter uit. Beter dan verwacht eigenlijk.

Oudste zou terugvliegen naar daar waar hij studeert via Hamburg. Treinticket geboekt, prijs viel reuze mee: 23€ per persoon voor een enkeltje en dat voor een rit van bijna 500km. Totdat ik sms kreeg: ‘mam, de trein had al vertraging, stopt er nu helemaal mee, en de aansluiting hebben we al gemist’ Volgens de site zou de eerstvolgende aansluiting betekenen dat ze niet om 01.30 maar pas om 06.00 in Hamburg zou zijn. Jakkes. Maar een hoera en warme douche voor de Deutsche Bundesbahn: op kosten van de DB mochten hij en zijn vriend met de taxi verder reizen:

IMG_0802

Niet misselijk, het bedrag dat ze zelf niet hoefden af te rekenen.

Nu we weer met ons tweetjes zijn was de vraag afgelopen zondag niet: “wat eten we vandaag?” maar “waar eten we vandaag?”. Dus togen we het heuvelland in, richting Valkenburg. Onderweg kwamen we nog 2 trafohuisjes tegen. Sjoerd, ik weet niet of ze al in je verzameling zitten, denk het wel, maar ik stuur ze toch maar richting Gebrook.

Het eerste ligt langs de grote weg vanuit Nuth en Hulsberg naar Valkenburg, bij de overweg. Ik moest snel vanuit de auto een foto maken voordat het stoplicht weer op groen sprong.

IMG_0787

Het tweede huisje ligt bij de Trichtergrubbe, randje Polferbosch:

IMG_0797

Ook in Valkenburg is veel gerooid de laatste tijd. Dit had alles te maken met een storm die hier vorig jaar zomer heeft gewoed. Veel bomen zijn toen helemaal of half omgewaaid, en er ontstonden gevaarlijke situaties. ’t Ziet er in ieder geval vies kaal uit …..

IMG_0789.jpg

IMG_0790.jpg

IMG_0791.jpg

Ik werd er een beetje treurig van. Maar gelukkig waren er nog zat mooie plekjes:

IMG_0788.jpgIMG_0794.jpg

Nog even door de straat en langs het huis gelopen waar ik ooit ben geboren:

IMG_0799.jpg

en toen een fijn terrasje gezocht èn gevonden. Wat wil een mens nog meer 🙂