Uitzicht

Ons uitzicht is echt fenomenaal, al zeg ik het zelf. We kunnen vanaf de plek waar we wonen kilometers ver kijken, ik raak nooit uitgekeken. Laatst reageerde ik bij Emie op het uitzicht op een molen vanuit hun appartement. Tijd om nu te laten zien, voor zover mogelijk, hoeveel windmolens ik vanuit hier zie.

Heel in de verte zie je verticale witte streepjes

Die worden nu wat zichtbaarder

En nu nog wat beter

Bij heel helder weer tel ik er makkelijk honderd! Horizonvervuiling? Ach, nee, ik heb er geen last van. Het is in ieder geval beter dan de verticale pluimen rook uit de schoorstenen van de bruinkoolcentrales die ik – helaas – van hieruit vaak ook kan zien….

(bron foto: trouw)

Advertenties

Daar word je toch blij van …..

Ik was aangenaam verrast toen ik deze broodjes zag liggen bij Ikea in Heerlen. Ik had me ingesteld op een gewone salade, het werd dus een salade met een broodje.

Het herinnerde me aan mijn ontdekking van deze belegde broodjes bij de Merkur supermarkt in Oostenrijk. Ik heb ze niet gekocht en dus ook niet geprobeerd.

Deze heb ik wel gegeten, was erg lekker!

Prachtig hè, ik liet ze staan in Oostenrijk omdat ze de reis in de auto vast niet zouden overleven. Mijn vriendin aldaar was er maar wat blij mee.

Ondanks dat ik in Oostenrijk behoorlijk wat gewend was qua hoeveelheid sneeuw vond ik dit thuis ook mooi en leuk

Ik had van de week een dag huisarrest omdat er geklust moest worden aan de verwarming en dus leefde ik me uit op een puzzel

Ook had ik FaceTime contact met mijn lollige jongste. Donderdag zien we hem weer, vrijdag mag hij zijn bul in ontvangst nemen, binnenkort is hij weer thuis. Fijn!

afgelopen week

Afgelopen week genoot ik enorm van het prachtige najaarsweer. Wat een cadeautjesweer weer. Zelfs buiten blad ruimen was absoluut geen straf.

We wandelen vorige week zondag nog een mooi rondje en zo kwam ik die dag ruim aan mijn 10.000 stappen. Tenminste een dag deze week met meer dan voldoende stappen. Geen idee trouwens wat die blauwe punt op de bovenste foto is.

Verder is de gehaakte tas nu helemaal af. Ik zal er niemand op dit blog meer mee lastig vallen, beloofd. Het is dat mijn schoondochter in Berlijn moest zijn anders was ze ‘m zeker en vast al komen halen haar kennende. In de tussentijd mag hij gewoon even blijven hangen zodat ik er nog even van kan genieten.

We gingen deze week naar een voorstelling van Paul de Leeuw. Ik wist niet goed wat te verwachten, ben niet echt fan van hem maar we hadden een leuke avond!

Ik deed nog een aantal verrassende glutenvrije ontdekkingen. Deze zag en kocht ik in een Duitse supermarkt (de Edeka) in de buurt

deze bij de Appie

en deze ook

en deze een tijdje geleden in Oostenrijk:

Ik kocht voor het eerst in jaren weer eens een bolchrysant, hopelijk vergeet ik deze niet af en toe water te geven ….

Ik mocht vijf dagen oppassen op Luna. Dit keer kwam ze niet logeren maar bleef ze fijn op haar eigen plek. Scheelde mij een heleboel kattenharen die ik niet hoefde op te ruimen 😺

Voor mijn verjaardag, inmiddels al weer maanden geleden, kreeg ik een bloemenbon. Die heb ik nu pas verzilverd, ik kocht een mooie plant plus pot,

en een decoratieve tak.

Het was dus niet alleen maar kommer en kwel in huize schrijfsels 😉

herfst of zomer?

Net nu ik een afspraak heb gemaakt om de zomerbanden van mijn auto te laten verwisselen voor exemplaren die normaalgesproken beter geschikt zijn in dit jaargetijde is de weersverwachting voor komende week weer bijna zomers ….

Nou ja, wie weet wordt het dan nog wat met de enige paprika aan de paprikaplant en kan ik ‘m oogsten.

Soms duurt het een tijd voor je oog krijgt voor zaken waar je al jaren min of meer achteloos aan voorbij loopt. Positieve invloed van het lezen van blogs waar muurschilderingen steeds weer terugkeren wellicht? Ik heb jarenlang niets willen weten van graffiti, dit had alles te maken met mijn middelste die ‘dankzij’ deze hobby twee lange nachten mocht doorbrengen in een politiecel …… Enfin, dat kwam uiteindelijk allemaal goed.

Voor deze prachtexemplaren moet je in een van de gangen van de Oda parkeergarage in Sittard zijn:

Het zijn afbeeldingen van Os Gemeos, de twee Braziliaanse broers Gustavio en Otavio Adolfo (Sao Paolo, 1974):

“Verspreid over de lange betonnen voetgangerstunnel van de Oda Parking schilderden de broers wat gele poppetjes in het genre hippe stedelingen – capuchon, trainingsbroek. Ze hangen er verveeld rond met een spuitbus en de graffiti op de muur is dan ook niet ver weg. Dit zijn geen lieve gele poppetjes. Het zijn rake typeringen van het stadsleven, die een sterke presence hebben in de tunnel. Bij de eerste aanblik schrik je even, waarna het illustratieve karakter zorgt dat de kleurrijke figuren de grijze tunnel positief beïnvloeden. Os Gemeos moet vooral blijven schilderen. Maar dan wel buiten.”

(bron: NRC Handelsblad, 15 december 2007)

Haakwerk, het zoveelste vervolg

Mijn schoondochter is in haar nopjes: haar aanstaande tas begint vorm aan te nemen,

Ik stuurde haar een foto waarop ook de van haar gekregen amaryllis (derde bloem inmiddels!) te zien is. Zij blij, ik blij.

Blij ben ik ook nog altijd met mijn zomerbloeiers. Normaal is het echt niet, bloeiende geraniums in deze tijd van het jaar.

En mijn roos, ongelooflijk, heeft nog nooit zó gebloeid als nu

’t Is toch wat.

Alweer een week in beeld

Wat gebeurde er in en rondom huize schrijfsels de afgelopen week?

We reden naar Düsseldorf in verband met de immens grote Caravan Salon aldaar. Tot een jaar of elf geleden waren we regelmatige bezoekers van deze salon om de doodeenvoudige reden dat we graag en vaak gingen kamperen en nieuwsgierig bleven naar alle ontwikkelingen op kampeergebied. We kampeerden nooit met een tent maar altijd lekker luxe met een caravan. We gingen in voorjaar, zomer, herfst en winter. We gingen naar Spanje, Frankrijk, Oostenrijk en Italië maar ook dichterbij naar Zeeland en de Veluwe. Heel fijne herinneringen heb ik aan die tijd. Op enig moment kwam de klad in het kamperen maar nu hebben we weer plannen in die richting. Dus dit wordt vervolgd.

Niet normaal trouwens wat je zo ziet op kampeergebied. Van klein en heel bescheiden tot enorm protserig groot en vreselijk duur. In mijn ogen is een camper met garage achterin voor een Porsche toch niet meer echt kamperen, maar dat is mijn mening.

Enfin.

Middelste kwam een aantal dagen logeren vanuit Brussel. Hij was de cameraman bij een korte film die hier in de buurt werd gedraaid.

Ben benieuwd, de première is in november in Lumière.

Eerste flessenpompoen geoogst.

Er zullen er nog meer volgen. Nadeel: de ranken gaan werkelijk overal naartoe. Voordeel: de ranken zorgen ervoor dat op die plekken geen onkruid groeit.

Zaterdag brachten we jongste naar het vliegveld. Dit was de laatste keer na een zomer omdat hij aan het eind van dit semester afstudeert.

Daarna gingen we nog even de stad in voor een hapje en een drankje. Wie weet wie dit heerschap is mag het zeggen. Hij was wereldberoemd in Köln en omgeving.

Ik plukte in onze wei nog een volle mand appels, heerlijk sappig en vol van smaak zijn ze. Geen idee trouwens wat voor soort het is.

Een buurvrouw kwam langs en plukte appels voor kinderen in een asielzoekerscentrum in de buurt. Ik kreeg er een lief kaartje voor terug.

Ik plukte ook nog sterappeltjes maar die waren nog niet helemaal rijp:

De vriezer zit nu vol met doosjes appelmoes, lekker puur en ongezoet.

Met gevaar voor eigen leven verpotte ik twee cactussen. Dat is goed gelukt, alle stekels bleven daar waar ze horen.

Bij onze buurman is een mooie sierden op sterven na dood, slachtoffer van een lange hete en veel te droge zomer. Tja, waar gaat de uil voortaan zitten om mijn nachtrust te verstoren? Jammer van de boom maar fijn voor mijn toekomstige zomerse nachtrusten …

In de verte zag ik dat het dak van een schuur werd vernieuwd. Navraag leerde dat dit was in verband met asbest. Ben blij dat de wind niet verkeerd stond …

Ben ook blij met alles wat nu nog groeit en bloeit. Deze beauty is een echte beauty.

Kortom: ik ben en blijf een blij en tevreden mens.

net wel of net niet ….

Over een half uur weet ik meer: valt er hier regen of hebben we weer pech, net als afgelopen zaterdag. Toen viel er elders een uur lang flink wat en hier hélemaal niks. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zó heb geduimd dat er hier een (flinke) bui gaat vallen. En ik denk heel velen met mij. Arme boeren, arme natuur, arme vissen op het droge ……. Ik ben ‘maar’ een tuinbezitter die alle zeilen bij zet om de planten in leven te houden. Over ons grasveld heb ik al geen illusies meer, dat is een gele vlakte met hier en daar een spriet onkruid. Niet eens meer een trapveld ….. Een regendansje, zou dat helpen?