niet te geloven ….

Het is toch niet te geloven: hartstikke vaak thuis, niks speciaals te doen en toch komen er nauwelijks schrijfsels uit mijn pen laptop. Las vanmorgen op de blog bij Menck over zijn droom: een groot stuk grond vol bomen. Nou, dat is precies datgene wat we hier hebben, een groot stuk grond, vol bomen. Dus. Daar kan ik wel iets van laten zien.

deze liet ik al eens zien: een tamme kastanje, hier nog volop in het blad. We plantten er een jaar of twintig geleden 4, maar drie legden al snel het loodje, helaas
rechts staat dezelfde kastanje, nu helemaal kaal
Ja, ze is er nog …..
Doorkijkje richting Jabeek
Een van de negen moeraseiken. We hebben er een aantal moeten rooien omdat ze veel te dicht bij elkaar stonden. De overgeblevenen komen nu veel beter tot hun recht. Links er achter twee van de vele walnoten, rechts zie je een aantal pruimenbomen
Een van de twee kersenbomen, soort hoogstam ‘Hedelfinger’. Deze draagt heel veel lekkere kersen, ieder jaar weer. De andere is een miskoop, er hingen nog nooit kersen aan.
Prachtige eik, de buren zijn heel blij met de schaduw in de zomer. Het blad en de vele eikels in het najaar moeten ze maar voor lief nemen, haha
Er staan drie gigantische wilgen in de wal die onze huiswei scheidt van de buurtuinen. Links staan wederom walnoten en ook nog een aantal appelboompjes.

Niet al te duidelijke foto ben ik bang, maar het is een (zomer)eik met heel wat jaarringen op de teller. Staat in de tegenoverliggende wal die onze wei scheidt van een groot akkerland.

Dat was het voor nu 😀

thuis: herfst

Geen ontkennen mogelijk: het is herfst! Hou ik van dit jaargetijde? Jawel, ik hou ook van dit jaargetijde, zeker als de temperatuur een beetje aangenaam is, het niet te nat is, ik dus naar buiten kan, en ik mooie luchten zie. Wel een mooie lucht met heel wat horizonvervuiling door de uitstoot van de bruinkoolcentrales (en ook wel door de (heel) vele windturbines). Ach ja, je kunt niet alles hebben ….

Niet de eerste en ook nog niet de laatste grote kruiwagen vol met eikels heb ik al naar de mesthoop in onze huiswei gebracht. Ik hoef niet naar de sportschool als ik in de tuin kan werken. Het kost wel veel van mijn energie maar dat is niet erg, mijn conditie vaart er wel bij, heerlijk. Rusten doe ik meer dan genoeg.

Eerst dus het gazon eikeltjesvrij maken, dan nog een keer of wat gras maaien (vorig jaar tot ergens in december ….) en binnenkort ook nog de ene na de andere kruiwagen vol eikenblad bij elkaar harken en wegbrengen. Misschien wel voor het laatste jaar want we denken erover deze zomereik te (laten) rooien. Jammer? Ja, ergens wel maar hij staat te dicht op een andere – mooiere en oudere – esdoorn.

Herfst dus:

Tamme kastanjes! En dan even omhoog kijken omdat je ‘gak, gak, gak’ hoort:

Als ik zo buiten bezig ben lijkt het wel of de boze buitenwereld eventjes uit mijn gedachten is …….

weer thuis

De tien dagen Oostenrijk zijn omgevlogen. Te snel, ik voelde me daar fijn en veilig, maar gelukkig is het thuis ook fijn en hadden we vorige week ook nog eens niet te klagen over het weer. Ja, het was warm, en dankzij die warmte en de regen had het onkruid vrij spel gekregen ….. Ik kon gelijk aan de bak, vervelen staat niet in mijn woordenboek.

haagwinde oftewel pispotjes 😀

Ik denk dat de teller inmiddels op 10 van die grote emmers staat ….

Gelukkig had niet alleen het onkruid geprofiteerd van het weer en mocht ik al de eerste courgettes oogsten,

en ook heerlijk zoete kersen, de Hedelfinger, plukken.

Lekker zo, maar ook in de jam 😀

“Mam, ik heb werk voor de komende vier dagen en geen oppas in de buurt, zou jij misschien ……”

Zei ik al dat vervelen niet in mijn woordenboek staat?

regen, roos en glutenvrij

Oh, heerlijk, regen, bijna een heel uur lang. De kiezel op het nieuw aangelegde terras is nu echt helemaal stofvrij.

Ik kocht een heerlijk ruikende roos, gewoon bij de supermarkt. De roos heet Helena, en aangezien een van mijn schoondochters ongeveer zo heet stuurde ik haar een foto, en dat vond ze leuk.

bron: De Limburger

“Mijn” wolwinkel, waar ik inmiddels al ruim drie maanden niet ben geweest, helaas, staat in de krant. Sandra heeft een apart deurbeleid, en dat valt op en in de smaak:

bron: De Limburger

Binnenkort ga ik echt zelf kijken hoe het deurbeleid werkt 😀

De siererwt was bezig met het veroveren van heel wat plek in de border en dus kortwiekte ik ‘m. De afgeknipte bloemetjes mogen nog even schitteren in een vaasje.

Ik heb ‘t nog maar zelden over glutenvrije producten die ik her en der spot. Soms valt mijn oog op iets nieuws. Dit keer zag ik paneermeel van het Italiaanse merk De Cecco in het schap bij de Edeka in Duitsland. Gelukkig is de lekkere glutenvrije kibbeling ook weer terug in hun assortiment en is mijn voorraad weer goed bijgevuld.

Ik zag een joekel van een slak in de huiswei. Las ooit ergens dat slakken met huisje geen gevaar vormen voor hosta’s en ander groen spul dat normaal voor slakken zeer aantrekkelijk is. Geen idee of het waar is maar deze krijgt dus het voordeel van de twijfel en mag blijven ….. Trouwens, de hosta’s willen voor het tweede jaar op rij niet goed groeien ….. Te droog en te warm voorjaar denk ik.

Ging laatst op controle bij de dermatoloog. Het was er erg rustig. Gelukkig alles in orde, ik ben weer goedgekeurd.

dipje

Even een dip, want waar zou ik nu weer eens over kunnen schrijven, ik beleef toch niks als meestal thuisblijvende ‘muts’. Ik bladerde maar weer eens door de gemaakte foto’s van de afgelopen weken.

Langs de lange weg van en naar ons dorpje groeien zonnebloemen in de goot, en zowaar stokrozen in de berm. In mijn tuin wilden deze laatsten dit jaar niet groeien en bloeien maar aangezien het tweejarigen zijn heb ik nog hoop voor volgend jaar. Thuis groeien ook her en der ondeugende viooltjes tussen de tegels van de oprit. Dat dwarse, daar hou ik wel van.

eens

Dit is wat ik leuk vind, iets wat ik ook zoveel mogelijk toepas in onze tuin. Ik verkoop ‘Nee!!’ tegen onkruidverdelgers, trek liever urenlang datgene tussen de tegels of uit de borders uit wat ik er persé niet in wil. Ik blijf eigenwijs voor wat betreft mijn voorkeur voor bloemen, planten, struiken en bomen, ha, en mijn omgeving weet dat, ze kennen mij. Laat mij maar mijn gang gaan, dan blijf ik gelukkig 🙂

blauw of paars?

De blauwe regen staat weer in bloei, bijna overdadig en echt prachtig. Een lust voor het oog. Er staat ook een witte variant bij maar die wil nog niet echt zo zichtbaar bloeien. Komt nog.

(ik vind het blauw van de blauwe regen meer op paars lijken, maar dat terzijde)

Naast de pergola staat de waspaal. Als ik daar sta om weer eens was op te hangen hoor ik naast het zoemen in mijn oren ‘dankzij’ tinnitus ook het zoemen van de vele hommels en bijen die maar wat blij zijn dat ze in de vele blauwpaarse bloemetjes kunnen duiken. Goed voor de natuur denk ik dan, maar even niet eraan denken dat mijn naaste buur de boer laatst weer eens voor geeloranje (gif) velden heeft gezorgd door te spuiten ….

Even wat foto’s van de afgelopen bloeiweken onder elkaar, de laatste is – uiteraard – de meest recente

vandaag

heb ik veel gedaan, voor mijn doen dan, en gisteren ook al …… en nu verwacht ik morgen de man met de hamer ….

Nee, alle gekheid op een stokje. Soms zit het me gewoon een aantal dagen mee, dan kan ik heel wat doen. Geeft een fijn en ‘normaal’ gevoel.

Zo ging ik gistermorgen naar mijn favoriete tuincentrum in België, ik kocht er twee kruisbessenstruikjes op stam (een groene en een rode soort, beiden met – naar ik hoop – weinig stekels, een zwarte bessenstruik en heel veel lavendelplantjes. We hebben een stukje gras (laten) wegvallen, dat is nu mijn plek voor fruitboompjes en -struiken. Het rode bessenboompje is er vorige maand al naar toe verhuisd. Evenals drie rozen op stam. Ja, ik weet het, dat is geen fruit maar ze moesten weg op de plek waar ze stonden. Iets met een aanstaande verbouwing en een nieuw terras …..

Vanwege de droogte en schrale oostenwind moest het plantgoed snel de grond in. Dat was zo gepiept. De rozen hebben het trouwens erg moeilijk op hun nieuwe plek, ondanks regelmatig water geven en een handje vol culterra. Wat was ik blij met de regen van gisteravond en vandaag, ik hoop de rozen ook …..

Ook nog ‘even’ het gazon gemaaid, ’s avonds stond mijn stappenteller op ruim 16.000. Als beloning voor mij hoefde ik niet te koken en gingen we gezellig een hapje eten samen met middelste die op bezoek was uit het Brusselse.

Vanochtend heb ik goed werk verricht, vanmiddag was ik op bezoek bij mijn schoonouders, ik heb nog wat boodschappen gedaan, het voorbereidende werk voor het eten is klaar, en ik zit en sta geloof ik niet meer op.