oud(e) tante

Eind van de zomer wordt mijn nichtje moeder en dus wordt van mij als oudtante van het-kleine-meisje-dat-eerst-nog-geboren-moet-worden verwacht dat er iets wordt gehaakt of gebreid voor het kleine wondertje.

Vroeger, in mijn tijd, wachtte je met iets geven aan (meestal) de moeder tot de baby er was. Tegenwoordig gaat dat anders. Geslacht van de baby is meestal al vroeg bekend bij de ouders en ook al vaak meegedeeld aan zowat de hele wereld. Tja. Vanuit Amerika overgewaaid is de ‘babyshower’, ook al zoiets. Enfin. De aanstaande moeder schijnt nog van geen babyshower te weten (ze heeft zelf al diverse keren in een complot gezeten bij schoonzus en bij vriendinnen en zal nu zelf niks in de gaten hebben?) maar aanstaande zondag is het zover.

Met een auto vol in het rose geklede vrouwen (ook dat nog), hapjes en cadeautjes rijden we vrolijk naar het midden van het land. Het zal vast leuk worden 😉

Ik heb me van mijn taak gekweten. Maatje heel, heel erg klein

en maatje iets groter (18/19). Beide sokkenpaartjes in het rose.

Op ieder cadeautje voor de aanstaande moeder zit een foto van de gulle geefster als baby. Lief hè 🙂 De foto wil ik wel terug ……

Het echte ‘grote’ zelfgemaakte cadeau bewaar ik tot het kleine meisje er is, iets moet toch een verrassing blijven nietwaar?

nog een paar sokken

Een goede vriend van me klaagt al een tijdje over het feit dat hij zulke koude voeten heeft. Toen ik dus laatst een uitnodiging kreeg voor zijn tachtigste verjaardag hoefde ik niet lang na te denken over een passend cadeau.

Ja ik weet het, ik had mijn breipennen opgeborgen omdat ik ze niet meer kon zien of luchten, maar ik heb deze belofte aan mezelf graag gebroken.

En ach, ’t was zo gepiept 😀

sokken en zo

Vervelen staat niet in mijn woordenboek, ik ben eigenlijk altijd wel bezig met iets. Meestal iets nuttigs, (héél) vaak iets leuks. Oh, en ook heel vaak met NumFeud en consorten. Lezen en breien en in de tuin werken zijn nuttig èn leuk. Voor wat betreft breien waag ik me maar hoogst zelden aan kleding. Beter gezegd: kleding breien is niet echt mijn ding, het wil niet echt ‘zitten’, ik heb gewoonweg te weinig geduld om onderdelen samen te voegen tot een geheel. Zo heb ik laatst voor mezelf een vestje gebreid. Het resultaat valt uiteindelijk best wel mee, maar wat kostte het me moeite om alles netjes af te werken. En als ik het aan heb ben ik constant aan het sjorren. Hmm, gevalletje een keer en nooit meer. Wat ik wel graag brei zijn sokken. Van babysokjes (voor – aanstaande – baby van neef en zijn vriendin) tot en met herensokken in maat 46 en alles daar tussenin. Gewoon een tic van mij denk ik maar. Het gepuzzel vind ik leuk, het resultaat is prima, ze zitten lekker, gaan heel lang mee en blijven ook nog eens mooi. Zo heb ik sinds gisteravond de helft van een paar dikke sokken cq huisslof voor mijn middelste klaar. Dat had nog een vervelend staartje: ik stond op om iets te pakken, plofte vervolgens weer terug in de bank en ging toen op een (korte) breipen zitten. Auw. Ik heb nu een gaatje in mijn linkerbil …


Gekocht, gekregen en gebreid

Ik heb ze in huis, mijn Alzheimer sokken. Gelijk twee paar gekocht, kan ik er mooi gelijke paartjes van maken 🙂 Maar eerst voorlopig lekker opvallend doen:


Ik kreeg van mijn oudste een WhatsApp: “EINDELIJK” met bijbehorende foto:


Hij heeft zijn knuffel weer 🙂 Zal ik maar niet zeggen dat ze allebei bijna zevenentwintig zijn?

Hij was ‘m thuis vergeten, ik heb ‘m opgestuurd naar daar waar ze (hij en zijn broer) studeren en wonen. In een grote doos met een heleboel nodige en onnodige dingen om de boel op te vullen: hagelslag, sportschoenen (ja, ook vergeten ….), etc, etc. Ik mag me nooit ergens mee bemoeien, *zucht* ….

Ik kan goed merken dat ik veel meer tijd over heb nu mijn zonen weer uitgevlogen zijn: ik ben beduidend meer aan het breien. Met als gevolg dat mijn eerste zelfgebreide kussen ineens heel snel klaar was. Smaakt naar meer, nummer twee is in de maak. Ik zag trouwens geweldig mooie kussens op een site staan. Als ik nu flink door brei kan ik ook ooit een eigen collectie uitbrengen …… haha.


Voor geïnteresseerden: ik heb gebreid met wol ‘Sempione’ van ‘Lang Yarns’, 65 steken opgezet met naald 6.

 

Komkommertijd

alles behalve komkommertijd in de rest van de wereld, maar hier is het rustig. Zo rustig dat ik gewoon verder brei aan mijn bonte sokken. Sokken die ik in deze kleurstelling echt nooit zou kopen, maar de wol was in de aanbieding en ach, in een paar (winter)laarsjes zie je er straks niks van. Maar lekker dat dat is, zelfgebreide sokken dragen, heerlijk!