oud(e) tante

Eind van de zomer wordt mijn nichtje moeder en dus wordt van mij als oudtante van het-kleine-meisje-dat-eerst-nog-geboren-moet-worden verwacht dat er iets wordt gehaakt of gebreid voor het kleine wondertje.

Vroeger, in mijn tijd, wachtte je met iets geven aan (meestal) de moeder tot de baby er was. Tegenwoordig gaat dat anders. Geslacht van de baby is meestal al vroeg bekend bij de ouders en ook al vaak meegedeeld aan zowat de hele wereld. Tja. Vanuit Amerika overgewaaid is de ‘babyshower’, ook al zoiets. Enfin. De aanstaande moeder schijnt nog van geen babyshower te weten (ze heeft zelf al diverse keren in een complot gezeten bij schoonzus en bij vriendinnen en zal nu zelf niks in de gaten hebben?) maar aanstaande zondag is het zover.

Met een auto vol in het rose geklede vrouwen (ook dat nog), hapjes en cadeautjes rijden we vrolijk naar het midden van het land. Het zal vast leuk worden ๐Ÿ˜‰

Ik heb me van mijn taak gekweten. Maatje heel, heel erg klein

en maatje iets groter (18/19). Beide sokkenpaartjes in het rose.

Op ieder cadeautje voor de aanstaande moeder zit een foto van de gulle geefster als baby. Lief hรจ ๐Ÿ™‚ De foto wil ik wel terug ……

Het echte ‘grote’ zelfgemaakte cadeau bewaar ik tot het kleine meisje er is, iets moet toch een verrassing blijven nietwaar?

nog een paar sokken

Een goede vriend van me klaagt al een tijdje over het feit dat hij zulke koude voeten heeft. Toen ik dus laatst een uitnodiging kreeg voor zijn tachtigste verjaardag hoefde ik niet lang na te denken over een passend cadeau.

Ja ik weet het, ik had mijn breipennen opgeborgen omdat ik ze niet meer kon zien of luchten, maar ik heb deze belofte aan mezelf graag gebroken.

En ach, ’t was zo gepiept ๐Ÿ˜€