nog een fietstochtje

Een tweede fietstocht volgde. Het was inmiddels erg warm daar in Oostenrijk. Eindelijk zomer, eindelijk terrasjesweer, eindelijk buiten eten.

We besloten dit fietsuitstapje te maken vanuit Oostenrijk naar Duitsland, parkeerden de auto net buiten Weißbach en fietsten een prachtige maar ook erg steile route (niet toegankelijk voor auto’s, alleen voor de speciale pendelbus).

Gasthof Hirschbichl, een historische plek, daar hielden we een (plas)pauze alvorens de grens te passeren en het machtig mooie Nationalpark Berchtesgaden te doorkruisen.

met flinke snelheid de berg af ……

Ons einddoel deze dag was wederom een meer, de Hintersee

We lunchten er en fietsten dezelfde weg weer terug

en zagen dat we nog 3,2 km moesten tot aan de grens. Flink klimmen, nu vanuit Duitse kant. Zonder e-fiets zou ik zo’n route echt nooit nooit nooit gefietst hebben, pfff.

We reden weer eens naar Oostenrijk. Kom er graag, heel graag, dus waarom niet. Onze eerste langere stop op weg naar het zuiden is negen van de tien keer de Outlet in Wertheim. Je kunt dat gerust onze ‘guilty pleasure’ noemen, het heel graag slenteren langs al die winkeltjes. Mijn hoogtepunt was dit keer dat ze bij ‘mijn’ Italiaan ter plaatse nu ook glutenvrije pasta op de menukaart hebben! Genieten met hoofdletter G!

Onze tweede langere stop was dit keer ‘Essen und Trinken’ in Irschenberg. Geen glutenvrije pasta maar wel super vriendelijke en kundige bediening, leuke atmosfeer en lekker eten.

De afgelopen maand mei was erg koud en nat, niet alleen thuis maar zowat overal in Europa en dus ook in Oostenrijk. Regen in de dalen en verse sneeuw boven in de bergen. Dat gecombineerd met de enorme hoeveelheid sneeuw die er nog lag van de afgelopen winter leverde mooie ‘zomerse’ plaatjes op.

Een sneeuwmuur van bijna 2 meter langs het vrijgeschoven wandelpad! Je kunt bij wijze van spreken zo de ski’s onderbinden en hup, de berg afsuizen …. Dit haalde wel een streep door onze planning om in de bergen een aantal mooie wandelingen te maken, de routes zijn grotendeels niet sneeuwvrij en dus (af)gesloten.

Krokussen in juni ….

hergebruik

Toen ik laatst op tv een reclamespot van een Nederlandse bank zag met daarin een vliegtuigvleugel hergebruikt als dak van een of ander gebouw ergens in een berglandschap bedacht ik hoe geweldig het toch is dat mensen zo out of the box buiten de lijntjes kunnen denken.

En toen zag ik dit in mijn grote en bijna onoverzichtelijke fotoverzameling:

Ook zo’n buiten de lijntjes ding toch? Oude, bijna antieke, cabines van een skilift in gebruik als knusse zitjes bij een bergrestaurant. Niks wegdoen, gewoon hergebruiken. Zó leuk, je moet er maar opkomen.

pizza en poes

Onze zonen verrasten me laatst met zelfgemaakte glutenvrije pizza’s.

Dat ik alles mocht moest opruimen mocht de pret niet drukken. Ik kook niet graag, ik ruim daarentegen wel graag op 😀

Van wie zij dat kookgen hebben is mij echt een raadsel, ze maken de lekkerste dingen en niets is hun te gek. Het feit dat jongste weer thuis woont en in ruil voor bed en bad dagelijks gaat koken zal mijn kookkunsten geen goed doen. Haha.

Zal hem worst zijn wie er kookt, als zijn bakje maar regelmatig gevuld is met brokjes.

Ps: op de achtergrond een sneeuwloos stuk van ons terras. Daar ligt inmiddels weer bijna 20cm verse sneeuw 🙄

Stormschade en kapelletje 6

Terwijl in Nederland en België een heuse storm huishield liepen wij in totale onwetendheid hiervan een ronde in het Oostenrijkse. We konden deze wandeling (onze favoriete want mooi, niet te lang, niet te kort en fijn dichtbij) dit jaar nog niet eerder lopen door de enorme hoeveelheid gevallen sneeuw afgelopen januari. Nu waren de paden zo goed als sneeuwvrij maar daar was ook alles mee gezegd. Het was een ravage van omgevallen bomen en flinke afgebroken takken. De sneeuwlast was te erg geweest. Zonde.

Maar de natuur zal zich uiteindelijk wel herstellen denk ik.

Ik zag ook materiële schade door het teveel aan sneeuw aan een kant van het dak van dit huis. Ook zonde.

Volgens mij zal dit een reden zijn om het huis grondig te verbouwen of wellicht af te breken. Bouwgrond is hier vrij schaars. Beleggers betalen zo ongeveer goud voor ieder stukje grond met toeristische bestemming. Huizen en huisjes uit de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw worden voor echt veel geld opgekocht en afgebroken. Nieuwe appartementen en grote (vakantie) huizen komen ervoor in de plaats.

Enfin.

Op deze route ook weer een kapelletje.

Afgelopen week (en kapelletje 5)

stond in het teken van sneeuw, sneeuw en nog eens veel sneeuw. En lekker glutenvrij eten natuurlijk. Heerlijke Kaiserschmarrn bijvoorbeeld

We maakten een uitstapje naar Kössen (A) en staken daar al wandelend de grens over naar Reit Im Winkl (D)

Ook daar zag ik weer een prachtig kapelletje, uit 1694!

Alleen als het weer het toeliet liet ik me afgelopen week verleiden tot een tochtje op de ski’s. Zalig!

Nog even huilen om mijn zuilbeukje, het arme ding heeft alleen nog een stammetje. Ben benieuwd of het nog wat wordt deze zomer.

Blij mee, erg blij mee. Normaal ben ik best behoudend wat kleur van schoenen betreft maar deze kon ik echt niet laten staan.

Het was weer best een fijne week.