nog even in de sneeuw

Het is (nog eventjes) prima toeven hier. Strak blauwe luchten afgewisseld door wolkenluchten vol sneeuw, wat wil een mens nog meer?

We liepen een rondje door Zell am See. Serene stilte op de plek waar ik deze foto nam. Een straatje verderop klonk harde muziek: après-ski, maar dan zittend op een vaste plek. Die plekken waren wel erg dicht bij elkaar …. In Oostenrijk snakt men naar meer vrijheid, en dat terwijl er al zoveel mocht in vergelijking tot Nederland. In de loop van februari gaat dat, die gewenste vrijheid, gebeuren: geen controle meer op 2G in niet-essentiële winkels en horeca, langere openingstijden in de horeca, maar ook vaccinatieplicht voor 18-plussers. Het een kan hier (en elders) niet zonder het ander ….

Zomaar ergens, zo maar te koop: een afgedankte telefooncel. Wat zou iemand daar mee willen doen?

Iedere keer ben ik weer blij verrast als ik iets nieuws ontdekt dat glutenvrij is. En ook nog eens vegan. Dat laatste hoeft voor mij niet, ik eet af en toe graag een stukje vlees, en drink mijn koffie nog altijd met koeienmelk.

Vegan begint hier helemaal aan een opmars. Was een aantal jaren geleden ‘glutenvrij’ helemaal je-van-het, nu is het vegan. Gelukkig voor mij houdt vegan vaak in dat het ook nog eens glutenvrij is, zoals deze pizza. Best heel erg smakelijk trouwens, ik vond ‘m veel lekkerder dan de gangbare glutenvrije diepvriespizza’s van Schär of Dr Oetker. Ik kocht deze pizza bij de Interspar (in Oostenrijk dus)

punt, voor nu

Ik heb mijn blog een beetje verwaarloosd de laatste tijd, iets met te druk bezig zijn met andere dingen.

Die andere dingen blijven voorlopig mijn aandacht opeisen en daarom zet ik voor dit jaar maar vast een punt achter het bloggen. Maar het zijn alleen prettige dingen waar ik druk mee bezig ben 🙂 dus geen paniek ….

Ik wens een ieder die hier leest de allerbeste wensen toe voor de komende feestdagen, en vooral véél, heel veel gezondheid in 2022. En dat we komend jaar ein-de-lijk echt verlost worden van Corona ….

Leogang, 21 december 2021, 09.30u

thuis/thoes

We zijn alweer ruim een week daar waar het ook voelt als thuis, in Leogang dus. Een tijdje geleden kochten we dit wandbord met de voor ons toepasselijke tekst, en die hangt nu in onze inkom. In het Zittesj (Sittards) plat (dialect):

hier voelen wij ons thuis

Met name in de weekenden is het hier enorm druk met fietsers die boven in de bergen willen fietsen en/of downhillen (krankzinnig hard de berg af ….). Wij vertikten het om in de rij aan te sluiten en liepen een mooie wandeling in het dal.

Op een van onze fietstochten zagen we deze ode aan al de (wereld)beroemde skiërs die hier ooit verbleven en trainden. Ben niet zo thuis in dit wereldje, herkende alleen de namen Lyndsey Vonn en Hermann Maier.

We maakten een tochtje naar de gletsjer van Kaprun. Machtig, dat uitzicht! In de verte, recht vooruit, ligt Zell am See.

Na een dagje lui met lift omhoog en weer omlaag volgde een fietstocht, dit keer weer eens richting Wilder Kaiser. Mooie tocht, prachtig gebergte, en ook nog eens Kaiserwetter!

We zagen bij Ellmau de (jongere) broer van Hubertus 🙂

Als we dan toch in de buurt zijn lopen we graag even door het kleurrijke en mondaine Kitzbühel

We planden en liepen een wandeltocht naar de Peter Wiechenthaler-Hütte, maar die lag uiteindelijk zo’n 500meter te ver weg voor mij. Mijn conditie is prima, de MS gedraagt zich meer dan goed maar ik moet dingen niet overdrijven en het noodlot niet tarten.

Maar niet getreurd, het uitzicht onderweg was top en uiteindelijk liepen we toch zo’n 15.000 stappen, bergop en -af.

Boe!

alles zo zijn dingetje

Iedere streek, iedere stad, ieder land heeft zo zijn eigen dingetjes. Dat wist ik natuurlijk wel, maar doordat anderen erop wijzen hoe het hier en ginder gaat valt het meer op.

Zo las ik bij Emie laatst over de reparatie van hun hekwerk, en dat deed me denken aan de verscheidenheid aan hekwerken die je bijvoorbeeld in het Salzburgerland in Oostenrijk ziet. Puur ouderwets handwerk en hartstikke mooi.

De bovenste drie zijn typisch voor deze streek (Pinzgau, Pongau, Tennengau) en heten dan ook Pinzgauer-, Pongauer- of Tennengau Zaun. Dichte constructie waar geen draad of spijker aan te pas kwam.

Ook typisch voor hier en overal waar men goed van vertrouwen is: de winkel is gesloten maar alle koopwaar blijft gewoon buiten staan. Kopen mag, maar gelieve dan wel het bonnetje plus geld in de kassa (brievenbus) te doen.

na de eerste dagen

We bezochten Salzburg. Het was er gezellig druk, maar nooit tè. Nog weinig toeristen buiten Oostenrijkers en Duitsers en wij 🙂

We fietsten en wandelden veel. En namen regelmatig een welverdiende pauze. Dit is bijvoorbeeld in Fieberbrunn, op het terras van mijn favoriete restaurant in de bergen. Genietend van de allerlekkerste glutenvrije Kaisersmarrn:

De coronaregels worden hier goed nagestreefd, zelfs als je buiten op een terras wilt zitten moet je een bewijs van genezing, testen of vaccineren laten zien en je dmv een QR code aanmelden. Snap eerlijk gezegd niet dat dit in Nederland niet wordt gedaan, maar dat is mijn mening ….

We reden over de Grossglockner Alpenstraße naar Heiligenblut, da‘s zo‘n machtige en indrukwekkende route langs meer dan manshoge sneeuwmuren. We waren hier wel vaker, maar nog nooit op zo’n stralende dag. Temperatuur boven: net boven de 0.

Op de verjaardag van mijn man zaten we in Kaprun op een terrasje waar ze ook glutenvrij gebak serveerden. Was ook absoluut niet verkeerd 😀

De Merkur supermarkt, waar ik tot nog toe vaak onder andere mijn glutenvrije brood kocht, is niet meer ….. Dat was even schrikken, maar gelukkig is het assortiment in de opvolger, de Billa Plus supermarkten, zo goed als hetzelfde.

Dit was het voor nu ..…

de eerste dagen

Het begon met het uitpakken en inruimen van de meegebrachte spullen, waaronder tulpen. Zo voel ik me direct weer thuis!

Het weer was de eerste dagen niet al te best, maar we waren niet beter gewend van thuis …… Toch maar met de lift omhoog, de bergen in, kijken hoe alles er boven bij lag.

De liften zijn openbaar vervoer, dus het dragen van een FFP-2 mondkapje is verplicht. Dat is gewoon duidelijk.

Een stukje wandelen, ons verwonderen over de nog enorme hoeveelheid sneeuw en lekker genieten van het uitzicht.

Terug in het dal zag ik deze beauty, die ging direct naar Sjoerd’s virtuele garage

De volgende dag gelukkig geen regen maar een bijna stralend strakblauwe lucht. Met alleen bewolking rond de Steinberge. Vorig jaar klommen twee zonen naar de Birnhorn (2634m), de hoogste berg in de buurt.

Hier zie je goed hoe de ‘paden’ richting de top lopen ….. Doodeng, niks voor mij.

We fietsten de volgende dag naar Zell am See. Dat is vanuit Leogang prima te doen, zeker met e-bikes (anders gaat mij dit te ver 😀). Volgens mij maak ik ieder jaar weer dezelfde foto’s, ik krijg gewoon geen genoeg van het magnifieke uitzicht op bergen met nog sneeuw op de toppen.

De eerste koffiepauze, met zicht op Zell am See. Het was heerlijk zitten aan het water. In Oostenrijk zijn niet alleen de terrassen maar ook de restaurantjes open. Mits je als gast voldoet aan de 3-G regel (getest, gevaccineerd of genezen).

Meer naar links ligt de gletsjer van Kaprun. We fietsten nog rond het meer tot in het kleine stadje, liepen er even rond en gingen weer op weg naar huis.

En dan nog maar eens zicht op Kaprun. Mooi toch?

Kreeg een foto van mijn jongste: “broodje op de vuist, net als vroeger”. Hij en zijn vriendin hadden er een PCR test plus quarantaine plus een sneltest voor over om naar Oostenrijk af te reizen. Fijn dat ze het er zo fijn hebben. Wij houden nog maar even vol ….

Middelste moest drie dagen achter elkaar werken in zowel Brussel als Amsterdam en dus mocht ik weer oppassen en onder andere dagelijks een ronde lopen met de hond.

Je ziet haar denken: wat is hier toch de bedoeling van? Waarom ligt er een schoen bij? En waar is de tweede?

Stukje verder net zo’n bord, achter een bank die ik hier nooit eerder zag staan. Dat vraagt om een nadere inspectie

“Bank mit schöner Sicht”, dat gaan we maar eens controleren ….

Niet verkeerd, is oké ….

Moe maar voldaan ….