naar de stad

Datgene wat ik al weken niet meer had gedaan, namelijk het bezoeken van een stad, deden we wel in Oostenrijk. We benutten een regenachtige dag om Salzburg te bezoeken. Wat was het er heerlijk rustig … Helaas geen foto’s gemaakt.

Op de terugreis naar thuis stopten we ook in een grote stad, in München. Als het in Salzburg al zo rustig was zou het daar wellicht ook stukken rustiger zijn. En ja, ook daar heel wat minder toeristen. Alleen voor sommige winkels stonden lange rijen klanten die mondjesmaat naar binnen werden gelaten maar daar wilde ik sowieso niet naar binnen.

op de Marienplatz met mondkapje binnen handbereik

Het was fijn weg te zijn geweest, het was fijn weer even daar te zijn waar ik ook graag ben. Even controleren of nog alles goed is, even de zinnen verzetten en de accu weer opladen. En nu weer fijn naar huis …

Een aantal weken geleden waren we weer eens in München. Het is toch zo’n mooie stad en er hing een heel sfeervolle sfeer, zoals altijd in de weken voor kerst. Toch ben ik altijd iets van alert tussen (te) veel mensen, echt genieten kan ik dan niet. Gelukkig zijn er altijd rustige plekjes, ook in zo’n grote stad.

Geen mooie foto, zeer zeker niet de moeite waard om ‘m vanwege de poortwachters door te sturen naar Jeanne, maar wel leuk voor degenen (mijn man bijvoorbeeld) die de Duitse serie SOKO München volgen want dit is de buitenlocatie van het politiebureau.

Heel sfeervol – maar ook enorm druk – was het op de Marienplatz

maar met creatief knipwerk kom je een eind.

De Marienplatz is het hart van de stad München. In de Middeleeuwen was het plein niet enkel de belangrijkste marktplaats van de stad, maar er werden ook toernooien en festiviteiten gehouden. Tegenwoordig komen toeristen zich hier op gezette tijden vergapen aan het klokkenspel van het stadhuis. (https://www.stadsverkenner.com/munchen/marienplatz)

In de buurt van de Virtualienmarkt (ook druk, die liet ik dus links liggen) viel mijn oog op deze mooie afscheidingswand

Aan het eind van de dag pikten we onze jongste op van het station en reden samen met hem door naar Oostenrijk voor het begin van een fijne periode met heel wat sneeuw.

Uitje

De afgelopen week zat vol met een aantal leuke dingen. We bezochten onder andere het oude centrum van Zell am See. In de volksmond heet het wel Dubai am See dankzij de vele toeristen uit de Arabische wereld. Het is Ramadan en dus heel rustig, de toeristenstroom komt pas na afloop hiervan goed op gang.

Dit is de Vogt- oftewel Kastnertoren, een meer dan 1000 jaar oud bouwwerk waarin het zogenaamde ‘Heimatmuseum’ huist.

Overlijdensaankondigingen van heel lang geleden. Je ziet ze nu nog wel, maar dan gewoon van papier, met punaises geprikt op een prikbord naast de ingang van de kerk.

Afgelopen weekend hadden we een uitje met bekenden in München, daar zag ik ze ook, maar dan ogenschijnlijk nog ouder:

Dat uitje was erg leuk. We haalden ons gezelschap op van de trein, gingen gezamenlijk naar een hotel in hartje München en genoten ’s avonds onder andere van een rit met/op Segways (klik). Ai, ai. Dat was dus echt niks voor mij. Ik ben er dan ook een keer afge-flikkerd-vallen, maar na een half uur goed oefenen stond ik buiten verwachting toch goed op dat ding en konden we een heuse rondrit door het centrum van München maken.

Maar we wandelden ook heel wat kilometers, en dat in die plakkerige hitte …. Door de Englischer Garten bijvoorbeeld, een van de grootste stadsparken ter wereld. Grote publiekstrekker hier zijn de surfers op de Isar, fascinerend om te zien:

Soms met voldoende golfslag, soms lekker rustig:

Uiteraard liepen we weer over de Viktualienmarkt

Verder genoten we van elkaars gezelschap, lekker eten en drinken, kortom: de week en het weekend waren weer meer dan geslaagd.

bezoek aan München, het vervolg

Zowat iedere keer dat we in München zijn lopen we ook binnen bij Manufactum, een winkel waar je dingen kunt zien/kopen waarvan je (lees: ik) het bestaan bijna niet meer voor mogelijk hield. Alles enorm degelijk en van goede kwaliteit …… maar ook erg duur!

Oerdegelijk tuingereedschap:

Zo’n naaidoos, echt iets voor mij! Alleen niet om naaigerei in op te bergen maar wel haak- en breispulletjes en restjes garen.

Een Ex Libris stempel staat al jaren op mijn verlanglijstje:

Dit boek intrigeert mij omdat ik al jaren probeer om minder plastic afval te creëren. Ik heb gekeken of het boek ook in het Nederlands te krijgen is, maar dat is niet zo. Wel heeft een van de schrijfsters (Nadine Schubert) een blog die ik om te beginnen eens ga volgen.

Potten en pannen. Niet bepaald een afdeling die mijn belangstelling heeft. Wel die van mijn zonen die niet de kookgenen van hun moeder hebben geërfd 🙂

Ter afsluiting van zo’n leuke maar wel vermoeiende dag gaan we altijd nog lekker (en uiteraard glutenvrij) ergens eten. Dit keer bij

99ccf9f0-9640-4cde-9211-62bb79159f76-1

een volledig vegetarisch restaurant. Dit ter compensatie voor het feit dat ik in de week zonder vlees toch een aantal keren vlees heb gegeten ……