pizza en poes

Onze zonen verrasten me laatst met zelfgemaakte glutenvrije pizza’s.

Dat ik alles mocht moest opruimen mocht de pret niet drukken. Ik kook niet graag, ik ruim daarentegen wel graag op 😀

Van wie zij dat kookgen hebben is mij echt een raadsel, ze maken de lekkerste dingen en niets is hun te gek. Het feit dat jongste weer thuis woont en in ruil voor bed en bad dagelijks gaat koken zal mijn kookkunsten geen goed doen. Haha.

Zal hem worst zijn wie er kookt, als zijn bakje maar regelmatig gevuld is met brokjes.

Ps: op de achtergrond een sneeuwloos stuk van ons terras. Daar ligt inmiddels weer bijna 20cm verse sneeuw 🙄

‘de zalm en jij’ (2)

Afgelopen vrijdagavond mochten we op uitnodiging van middelste mee naar filmhuis Lumière in Maastricht waar onder andere de film ‘de zalm en jij’ werd getoond tijdens het Shift Film Festival. Hij, onze middelste, was de DOP oftewel Director of Photography oftewel cameraman van deze korte film.

Leuk om (nog) eens mee te maken. Mooie korte films. Vervelend vond ik dat het hele programma aan elkaar werd gepraat in het Engels, maar dat zal wel zijn reden(en) hebben die ik toch niet begrijp. En dat Engels was ook nog eens behoorlijk beneden peil ……

Enfin, de film ‘de zalm en jij’ heb ik al eens aangekaart in een eerder blogbericht.

Het script kende ik, korte stukjes had ik al gezien, maar om zo’n film dan op groot scherm te zien in zo’n prachtige filmzaal blijft heel speciaal.

En dan de aftiteling van de film met naam van middelste erbij blijft me vervullen met trots 🙂

Kortom, het was een fijne avond.

herfst of zomer?

Net nu ik een afspraak heb gemaakt om de zomerbanden van mijn auto te laten verwisselen voor exemplaren die normaalgesproken beter geschikt zijn in dit jaargetijde is de weersverwachting voor komende week weer bijna zomers ….

Nou ja, wie weet wordt het dan nog wat met de enige paprika aan de paprikaplant en kan ik ‘m oogsten.

Soms duurt het een tijd voor je oog krijgt voor zaken waar je al jaren min of meer achteloos aan voorbij loopt. Positieve invloed van het lezen van blogs waar muurschilderingen steeds weer terugkeren wellicht? Ik heb jarenlang niets willen weten van graffiti, dit had alles te maken met mijn middelste die ‘dankzij’ deze hobby twee lange nachten mocht doorbrengen in een politiecel …… Enfin, dat kwam uiteindelijk allemaal goed.

Voor deze prachtexemplaren moet je in een van de gangen van de Oda parkeergarage in Sittard zijn:

Het zijn afbeeldingen van Os Gemeos, de twee Braziliaanse broers Gustavio en Otavio Adolfo (Sao Paolo, 1974):

“Verspreid over de lange betonnen voetgangerstunnel van de Oda Parking schilderden de broers wat gele poppetjes in het genre hippe stedelingen – capuchon, trainingsbroek. Ze hangen er verveeld rond met een spuitbus en de graffiti op de muur is dan ook niet ver weg. Dit zijn geen lieve gele poppetjes. Het zijn rake typeringen van het stadsleven, die een sterke presence hebben in de tunnel. Bij de eerste aanblik schrik je even, waarna het illustratieve karakter zorgt dat de kleurrijke figuren de grijze tunnel positief beïnvloeden. Os Gemeos moet vooral blijven schilderen. Maar dan wel buiten.”

(bron: NRC Handelsblad, 15 december 2007)

Weer eens naar Brussel

Achttien graden is het vandaag, en er vallen regelmatig buien. Kortom, mijn regendansjes zijn geslaagd. Wat een verschil met vorige week! Dat wat er over is van de grasmat aan de achterzijde van ons huis krijgt langzaamaan weer een groene schijn maar de mat in de voortuin moet als verloren worden beschouwd. Het blijft akelig uitzien als een veldje vol stro. ’t Is niet anders.

Gisteren was het nog lekker warm. Eigenlijk ideaal om een dagje thuis te blijven en wat in de tuin te werken maar middelste vond het prettig als we langs zouden komen. En dus reden we weer eens richting Brussel.

Het was goed te merken dat het nog steeds vakantietijd is, we waren vrij vlotjes in het hart van Europa.

We hadden goede gesprekken, soms is dat nodig, en genoten vervolgens van een lekkere lunch bij Café Chicago, glutenvrij was er mogelijk en lekker!

Vervolgens gingen we voor een afzakkertje naar een van de (steeds meer, steeds grotere, steeds gezelligere) terrasjes op de Oude Graanmarkt. Ook daar duidelijke menukaarten, zó fijn!

Ik zag wederom een muurschildering die ik nog niet eerder zag, maar ik vond ‘m niet geschikt voor deze blog ….. maar de volgenden kwamen wel door de ballotagecommissie:

Kan zijn dat ik ze eerder heb laten zien maar het lukt me op de een of andere manier niet om het te controleren.

Het centrum van Brussel, met name de drukke Anspachlaan, is al een aantal jaren verkeersluw. Er wordt best hard gewerkt en het wordt mooi, tenminste dat vind ik.

Daar waar dagelijks vele auto’s reden ontstaat nu een mooie wandelpromenade met links en rechts plukken groen.

Duiven, oneerbiedig de ratten van de stad genaamd, weten dat ook te waarderen ….

Enfin, het was wederom een fijne zondag

Alweer in een grote stad

Gisteren bezochten we middelste en zijn vriendin. Aangezien ze in Brussel – nauwkeuriger gezegd in (Sint-Jans-) Molenbeek – wonen betekende dit het zoveelste bezoek in korte tijd aan een grote stad. Het was er als altijd erg gezellig. We dronken bij hen een ouderwets gezette koffie, aten er een heerlijk stuk vers gebakken glutenvrije taart bij en liepen vervolgens de stad in. We verwonderden ons over de zoveelste in één nacht geschilderde (vrij schunnige) gigantische muurschildering en hielden rust in het oudste café van de stad, Maison Cirio, voor een glas (klik) half+half.

We liepen nog even over de grote markt waar men druk bezig was met het optuigen van een immense kerstboom

vonden deze nostalgische speelgoedetalage hartstikke leuk

aten nog een hapje, en reden daarna tevreden huiswaarts. Nou ja, we ergerden ons wel nog aan diverse malloten op de drukke Brusselse wegen, maar dat is normaal. Kortom, het was een geslaagde zondag.

gezinsuitbreiding

We kregen bericht van onze middelste: hij had een Arri gekocht. Ik had geen idee waarover hij het had maar mijn man had direct visioenen van een dieprood banksaldo …. Dit is namelijk een Arri, een camera die héél hoog op ’t lijstje van onze afgestudeerde cameraman staat, maar dat hij zich nog (lang) niet kan permitteren. Even later stuurde hij een foto:

IMG_0821.jpg

Ha, geen camera maar een snoezig klein katertje, genaamd Arri.

En dus togen we zondag maar weer eens richting Brussel Molenbeek om het kleine terroristje diertje te bewonderen. Wat lief!

IMG_0873.jpg

Natuurlijk gingen we ook nog even de stad in, het weer was te mooi om de hele tijd binnen te blijven, en aangezien kleine katertjes ook nog eens heel veel slapen ….

We zagen dat het bronzen Zinneke (op de hoek van de Oude Graanmarkt en Kartuizerstraat)

IMG_0866.jpg

gezelschap heeft gekregen van een bronzen schildpad:

IMG_0867.jpg

 

Hoe en waarom heb ik nog niet kunnen ontdekken op het www. Ik hoop van ganser harte dat niemand erover struikelt ….