zondagse wandeling

De stad waar ik ben opgegroeid was ook de stad van Toon Hermans. Vorig jaar op 17 december was het de dag dat hij er 100 jaar geleden werd geboren. Dat was in Sittard. Sittard heeft ‘haar’ Toon op verschillende manieren geëerd, een daarvan is een belevingsexpositie in de oude V&D op de markt. En daar liepen wij afgelopen zondag naar toe. Let maar niet op de klok, want sinds V&D failliet is staat de tijd daar stil …

IMG_0522.jpg

De expositie is trouwens nog maar tot eind van deze maand geopend. Leuk om te bezoeken als je toevallig in de buurt bent.

Daar waar nu de V&D staat stond vroeger trouwens het stadhuis van Sittard. Hadden ze dat maar laten staan, dat oude stadhuis. Nog steeds doet inwoners van Sittard de sloop pijn:

Het is al vier decennia lang het verdriet van Sittard: de sloop van het oude stadhuis op de Markt en de bouw van het betonnen V&D warenhuis op dezelfde plek.Nog steeds betreuren Sittardenaren het besluit van de gemeenteraad in de jaren zestig van vorige eeuw om de binnenstad te moderniseren. Want er verdween meer dan het stadhuis alleen: ook de schilderachtige buurt Klein Venetië werd met de grond gelijk gemaakt. Destijds waren die besluiten onomstreden (bron: L1)

IMG_0519.jpg

(bron: fotowand in de expositieruimte)

Van waar we wonen naar het centrum van Sittard is een afstand van ietsje meer dan 5 kilometer, een wandeling van drie kwartier ongeveer. Goed te doen, al was het leuker geweest om te lopen met een fijn zonnetje erbij.

IMG_0510.jpg

IMG_0514.jpg

Vraag me niet waarom hier paaltjes staan, iedereen die er (n)iets te zoeken heeft rijdt er gewoon omheen ….

Na de expositie bezocht te hebben zochten en vonden we een plek om de inwendige mens te verwennen, en daarna liepen we weer fijn terug naar huis.

IMG_0521.jpg

Kortom, alweer een geslaagde zondag.

 

 

soms hè …

Van de week moest ik bloed laten prikken voor de jaarlijkse controle bij de mdl-arts. Normaliter ga ik daarvoor naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis, maar ik kwam er vorig jaar achter dat ik het bloed ‘nuchter’ moest laten prikken. Tja …. Dit keer wilde ik ècht nuchter geprikt worden, maar de weg naar het ziekenhuis is zo ’s morgens vroeg rond acht uur best druk, er staat altijd wel een file. Daar heb ik op de nuchtere maag absoluut geen zin in. Geluk bij een ongeluk is dat mijn ziekenhuis sinds vorig jaar is gefuseerd met het ziekenhuis van Heerlen, bijkomend voordeel is dat er een boel prikpolipunten zijn bijgekomen. Dus toog ik afgelopen dinsdagmorgen lekker vroeg naar Schinveld naar zo’n prikpunt. Qua kilometers iets verder weg van huis maar qua tijd een stuk dichterbij want filevrij. Na het prikken wilde ik zo snel mogelijk naar huis voor mijn ontbijt, maar ik moest van mezelf eerst even stoppen: ik reed tussen Schinveld en het Duitse Gangelt langs grasland waar ruige Galloway runderen rondlopen (ter info: dit is het grensoverschrijdende natuurpark Roode Beek-Rodebach). Wat een machtig gezicht zo op deze vroege en oh zo mooie ochtend!

bd40eb98-accf-44cf-b491-c93a11b86938

’s Zomers fietsen we vaker door dit natuurpark, en dan hoop ik iedere keer dat ik deze runderen niet tegenkom want ik heb het niet zo op die machtige dieren met hun indrukwekkende horens als ze midden op het fietspad staan …..

A886AE37-C741-4C4F-8FD3-51380CCCDFCA.JPG

3C9ABEA4-07CC-4613-A76D-84CFE856A4FB.JPG

Maar van een – veilig – afstandje is het een machtig mooi gezicht. Ik ben blij dat ik deze kant ben opgereden!

 

 

Lekker eten in Heële (Heerlen)

Als er één plek in Limburg is waar ik niet vaak of graag kom dan is dat wel Heerlen (Heële in het Limburgs), een stad in Zuidoost-Limburg. Ik heb er in een ver verleden een jaar op school gezeten, reisde dan vanuit mijn woonplaats per bus er naartoe en moest dan nog een stukje lopen naar school. Ik vond het nooit prettig om van het busstation naar school te lopen. Wat zeg ik: ik vond dat vreselijk! Heerlen had toentertijd – jaren tachtig van de vorige eeuw – te maken met behoorlijk wat overlast door drugsdealers en -gebruikers, met name rondom het bus- en treinstation. Dat is nu flink verbeterd, drugs worden er niet meer openlijk gedeald. Er is de afgelopen jaren heel wat ge- en verbouwd in Heerlen, met name het spraakmakende Maankwartier is nu beeldbepalend.

Ik kom er dus niet vaak, maar om uiteenlopende redenen was ik er afgelopen weken vier keer! Echt. Soms sta ik versteld van mezelf. Uiteraard probeer ik dan in diverse eetlocaties uit hoe het daar zit met het versterken van de inwendige (glutenvrije) mens. En ik werd niet teleurgesteld.

De eerste keer at ik bij Brasserie ‘Hey Heële’ op het Pancratiusplein. Ik had niet gereserveerd maar mijn glutenvrije wens was geen probleem, ze hadden alleen geen glutenvrij brood. De saus bij het stukje vis werd voor mij aangepast, en ik heb lekker gegeten!

De tweede keer was een lunch bij Brasserie Bracke in de Saroleastraat. Een gezellig ingerichte brasserie, erg geliefd en dus vaak behoorlijk druk, reserveren is dan ook gewenst. Glutenvrij is hier nooit een probleem, ik kreeg ook dit keer lekkere glutenvrije bolletjes bij mijn bestelde salade.

Drie keer is scheepsrecht, en dus togen we laatst op een avond wederom naar Heerlen. Dit keer was brasserie Mijn Streek de bestemming, gelegen op de vijfde verdieping van het zogenaamde glaspaleis (volgens Wikipedia: het Glaspaleis is een voormalig warenhuis in Heerlen dat in 1933 werd ontworpen door de Heerlense architect Frits Peutz. Het is een van de belangrijke voorbeelden van het Nieuwe Bouwen in Nederland). Ik had van tevoren gereserveerd en aangegeven dat ik glutenvrij moest eten. Ik was hier nog nooit, maar het is een plek die ik zeer zeker vaker ga bezoeken: eten was prima, goede verhouding tussen prijs en kwaliteit en gelegen op een toplocatie met prima uitzicht over de stad. Het was avond, de stad zag er van boven erg sprookjesachtig uit met alle lichtjes in de bomen en aan de gevels.

204_Glaspaleis_front-east.jpg

Het Glaspaleis (foto: internet)

De vierde keer in Heerlen was ik er te kort om ergens een hapje te gaan eten 🙂

Ik heb alledrie deze keren dat ik buiten de deur at absoluut geen last gehad van buikpijn, krampen of andere ongemakken die ik ervaar als ik gluten binnenkrijg, kan dus met een gerust hart de door mij bezochte locaties aanraden.