kapelletjes en zo (3)

Woensdag haalden we jongste op in Düsseldorf. Hij vond het hartstikke nodig om een paar dagen naar huis te komen voor de 92ste verjaardag van zijn opa. En zijn opa, die vond dat natuurlijk geweldig. Wij ook hoor 😉

Düsseldorf is trouwens al bijna klaar voor kerst, er werd hard gewerkt aan het opbouwen van de diverse kerstmarkten. Nul discussies over al dan niet Zwarte Pieten, nergens een Sinterklaas te bekennen, maar overal overdadige kerstversieringen, dat is ‘gang und gäbe’ in Duitse steden.

Vrijdag kwam (voormalig) blogmaatje en (nog altijd) vriendin Sanneke richting huize schrijfsels. We lunchten samen, praatten flink wat bij en maakten een fijne wandeling, een groot rondje rond ons dorp. En ja, dat betekent dus heuvel(tje) af en ook ergens weer heuvel(tje) op.

Het weer was fantastisch, het was heerlijk om te lopen. En dat deed me zó goed na de donderdag de hele dag ziekjes in bed te hebben gelegen.

We kwamen nog een kruis voor mijn verzameling tegen

En ook nog poortwachters, maar het zijn leeuwen en die zijn volgens mij niet speciaal genoeg voor de verzameling van Jeanne.

Ik wens jullie nog een fijne – grijze – zondag!

baas boven baas

Gisteren netjes bezig geweest, al zeg ik het zelf

Middelste en jongste (op ontdekkingstocht in New York) vonden dat een lachertje

Tja, daar kan ik niet tegenop 😀

Die mooie zomer ….

die lijkt vandaag toch wel voorbij als je dit zo ziet


Maar volgens de weersvoorspelling voor de komende week  was dit maar een tijdelijke dip. Gelukkig maar.

Gisteren brachten we jongste naar het vliegveld. Zijn broer plus kat vlogen vorige week al, hij dus gisteren. Broer plus kat vanaf Brussel, hij vanaf zonnig Keulen. Wat wonen wij toch gunstig voor wat betreft luchthavens! Om de pijn van het weer loslaten ietwat te verzachten (dit is zwaar overdreven hoor 😎) togen we de stad in.


Daar waar het rond de jaarwisseling nog vreselijk onrustig was was het nu gezellig druk.

Om de inwendige mens te versterken gingen we op zoek naar een rustig restaurantje. En dat vonden we. Het was de hoofdprijs van de avond: we zaten lekker buiten op een terrasje en genoten van lekker èn (voor mij) glutenvrij!


Dit voorgerecht was volledig glutenvrij, met voor mij ook glutenvrij brood erbij.


Hoofdgerecht was ook niet te versmaden!

Zeer zeker een aanrader voor wie naar Keulen gaat: bio-restaurant Stanton, Schildergasse 57 (midden in het centrum, niet ver van de Dom)

het vervolg 


Ik heb het overleefd. Ha, en weet je: het was gaaf! Echt. Ik weet niet of ik ooit nog eens zal gaan maar ik sluit niets uit.

Afgelopen zondag eerst de weersverwachting goed in de gaten gehouden. Kans op onweer was gelukkig nihil. Kans op (behoorlijke) buien was groot. Ik heb mijn bergschoenen gevonden en goed ingespoten. Was geweldige zet: bij slecht weer zijn waterdichte bergschoenen top. Verder had ik een dun regenjasje aan (plus broek en t-shirt natuurlijk …) en zo’n plastic poncho in mijn tas. Ook onontbeerlijk. Buienalarm op de I-phone was een supertip die ik kreeg: ik kon de poncho aantrekken net voor de eerste druppels vielen.

Roze mutsje op de foto was trouwens niet van mij maar van mijn jongste. Hij was maar wat trots om samen met zijn moeder op het festivalterrein te staan 🙂

Beetje zenuwachtig was ik echt wel. Rustig ademhalen toen ik merkte dat ik ietwat te zenuwachtig begon te worden, het laatste wat ik wilde was horizontaal op een stretcher van het veld worden gedragen (is me namelijk ooit een keer overkomen tijdens een concert).

En die mensenmassa: ruim 70.000 mensen. Da’s vreselijk veel …. En die rommel: overal lege bekertjes, plastic, karton en weet ik veel wat nog meer. Bah. Niks voor mij. En nergens prullenbakken. Dus wat die je dan met een leeg bekertje? Juist ja, op de grond laten vallen ….. Ja, ik ook.

En dat geluid? Oorverdovend. Nou ja, lichtelijk overdreven dan. Maar wel luid. Dat was dus dj Kygo. Eerlijk gezegd had ik nog nooit van hem gehoord… Mijn oordopjes was ik natuurlijk vergeten …..

En het glutenvrije eten? Prima. Genoeg keuze en voor elk wat wils: tosti’s, kroketjes, soep, bier, broodjes, chili enzovoorts. Het standje werd gerund door de mensen van Oui sans gluten uit Venlo. Water was trouwens op het terrein voor niets te krijgen, goed geregeld! Omdat ik zelf echte geen liefhebber van (glutenvrij) bier ben maar ook niet de hele tijd water wilde drinken besloot ik om voor Jillz te gaan. Lekker en glutenvrij. Wellicht dat ik daardoor wat relaxter was?

Ik vond het optreden van Lionel Richie echt top: lekker meezingen, heerlijk. En na lang wachten in de regen begon om even voor tienen eindelijk Sir Paul McCartney. Geweldig om mee te maken. Super dat iemand van zijn leeftijd nog altijd op de bühne staat en zingt! Niet altijd even zuiver, niet alle liedjes waren zó bekend dat men ze mee kon blèren zingen, maar als, dan ging een heel groot gedeelte van het publiek los! Gaaf, echt.


Ik heb me zondag geen moment onprettig, angstig of onveilig gevoeld, was op een gegeven moment zelfs zo dapper, haha, dat ik naar de wc durfde te gaan. Dat was een overwinning op mezelf, echt! Ik moest wel omdat ik erg moest …..

Terug naar normaal

Weer (bijna) alles normaal hier. Twee zonen en één kat gingen afgelopen zondag weer terug naar waar ze door het jaar wonen. Laatste zoon vertrok vanmiddag. Het huis is nu weer van ons tweetjes, wat een lekker gevoel na alle (gezellige) drukte de afgelopen twee weken. De meeste bedden zijn weer verschoond, de meeste was is gewassen, de kattenbakkorrels (die door de hele kelder lagen omdat ‘mevrouw’ kans had gezien een hele volle zak open te bijten …..) zijn bijelkaar geveegd, de koelkast is weer vreemd leeg, de voorraad van zo goed als alles moet hoognodig worden aangevuld maar dat komt morgen wel. Eerst een lekkere kop koffie, hè hè, dat doet goed 🙂

  

familie compleet

Sinds gisteren zijn we weer voor een aantal weken een druk gezin plus kat. Hoe leuk Luna het vond om weer te gaan reizen zie je op onderstaand plaatje:

  
Even voor de duidelijkheid: dit is een stukje van de bank in de gemeubileerde woning van oudste en jongste 🙂

De kerstboom staat al te schitteren in vol ornaat van nog geen meter, maar wel echt want ik hou niet van nep, boodschappen worden in huis gehaald, het is gezellig druk, kortom: ik las een blogpauze in. Fijne feestdagen met iedereen die jullie lief is, en tot volgend jaar!

  

liebster award

liebsteraward

Ik kreeg van Kimberley van de blog https://mydearestmadness.wordpress.com/ een Liebster Award waarvoor dank!

De regels van de Award:

  1. geef aan welke blog jou heeft genomineerd en plaats de Award.
  2. geef antwoord op de 11 vragen die door die blog aan jou zijn gesteld.
  3. noem 11 willekeurige feitjes over jezelf.
  4. nomineer 5-11 blogs (met minder dan 200 volgers) waarvan jij vindt dat ze deze award verdienen.
  5. laat deze bloggers weten dat jij ze hebt genomineerd.
  6. geef de blogs 11 vragen om te beantwoorden
  7. dit zijn de vragen die Kimberley mij stelde:

Waarom ben jij gaan bloggen?

Ik blog al sinds augustus 2010. Dat is niet deze blog, maar een blog over mijn vader met Alzheimer. Om ook iets meer over mezelf te schrijven (‘neuzelen’) ben ik deze blog begonnen.

Wat vind je het leukste aan bloggen?

Redelijk anoniem kunnen schrijven over kleine dingen die me zoal bezig houden.

Wat was je eerste gedachte toen je vanmorgen opstond?

Snel buiten gaan kijken of de storm schade heeft aangericht in de tuin.

Waar ben je dankbaar voor?

Dat ik ondanks twee auto-immuunziektes toch een fijn leven heb!

Kun je jezelf in 5 woorden omschrijven?

Tolerant, stress-kip, hartelijk, erg gesteld op rust en op gezelligheid

Wat wilde je als kind later geworden en wat ben je uiteindelijk geworden?

Niet lachen: moeder. Dat is iets dat me van jongs af aan duidelijk was. En dat ben ik uiteindelijk ook geworden. In mijn werkzaam leven was ik secretaresse. Maar dat was geen droom van mij als kind 🙂

Waarvoor kan men je ’s nachts wakker maken?

Nergens voor, ik slaap te graag

Waar ben je het meest trots op?

Op mijn zonen, op wie en hoe ze zijn, en op wat ze tot nog toe hebben bereikt. Met stip op nummer een staat mijn jongste die via VMBO, HAVO en VWO nu tandheelkunde studeert.

Wat is jouw ultieme droom?

Als het niet zoveel energie zou kosten zou ik best een wolwinkeltje willen runnen, of desnoods een wol-webwinkel, maar ik denk dat dit bij dromen blijft. Ooit leek het me ook fantastisch om veel dieren in en rond het huis te hebben: hond, katten, kippen en ook wel een geit(je). Maar meer dan drie katten (tegelijk) liepen er hier nooit rond.

Wat wordt je grootste uitdaging in 2016?

Goh, ik denk eigenlijk niet (meer) zo ver vooruit. Ik denk toch wel dat het behouden van (zoveel mogelijk) gezondheid het allerbelangrijkst is.

Welke blog van jou moeten we zeker gelezen hebben?

Tja, ’t is allemaal geneuzel ……

Elf willekeurige feitjes over mezelf:

  1. verslaafd aan blogs lezen en het spelen van Word- en Numfeud op de i-pad
  2. volgens mijn omgeving kan ik vreselijk eigenwijs zijn
  3. dol op Oostenrijk
  4. ik hou van rust. Hoogst zelden dat hier de radio aanstaat. Televisie kijk ik ook hoogst zelden trouwens
  5. ik hou niet van chaos, mijn huis moet opgeruimd zijn.
  6. ik kook niet graag, maar eet wel graag lekker 🙂
  7. ik eet glutenvrij omdat het moet, ik heb namelijk coeliakie.
  8. ik probeer zoveel mogelijk naar mijn lichaam te luisteren: ik heb namelijk ook MS en heb daardoor beperkte(re) energie.
  9. oh ja, ik ben sinds een aantal jaren vreselijk verslaafd aan breien. Ik brei bijna altijd en overal. Voordeel is dat ik dan lekker rustig moet zitten, best makkelijk gezien punt 8.
  10. ik ben van nature een echte huismus. Maar ik ga ook graag op stap of op reis. Zie punt 3.
  11. Ik lees graag, maar heb er dankzij punt 1. en 9. weinig tijd meer voor

Ik zou dus nu andere blogs moeten nomineren, maar dat doe ik niet, iedereen die deze blog leest en zich geroepen voelt om de 11 vragen te beantwoorden: ga je gang!