nog een paar sokken

Een goede vriend van me klaagt al een tijdje over het feit dat hij zulke koude voeten heeft. Toen ik dus laatst een uitnodiging kreeg voor zijn tachtigste verjaardag hoefde ik niet lang na te denken over een passend cadeau.

Ja ik weet het, ik had mijn breipennen opgeborgen omdat ik ze niet meer kon zien of luchten, maar ik heb deze belofte aan mezelf graag gebroken.

En ach, ’t was zo gepiept 😀

haken (1)

Bij haar zag ik een blogstukje over tunisch haken met een dubbele haaknaald. Mijn breinaalden en breiwerkjes kan ik even niet meer zien of luchten. Te veel en te vaak? Ik denk ‘t. Maar haken, da’s weer iets anders. Eerst even diverse handwerkzaken afgereisd voor zo’n speciale haaknaald maar ik moest toch weer ‘het net’ op om te kunnen slagen. En nu loop ik weer tegen ’t euvel aan dat ik gewoon veel te strak haak en mijn muts in wording meer een stijve mijter dan een leuke muts dreigt te worden. Maar een mooie haarband is ook niet lelijk, toch?

in dubio

Net als afgelopen jaren wordt de buxus in mijn tuin (en ook in die van zo wat alle buren in onze straat) veelvuldig bezocht door de buxusmot en vervolgens kaalgevreten door de hongerige rupsen die uit hun eitjes kruipen. Je hoort ze gewoon knagen, die rupsen. Lijkt wel of de plaag dit jaar vroeger is begonnen en erger is dan in de voorafgaande jaren, in ieder geval hier. Twee jaar geleden voldeed het om een stuk haag tot op de grond af te knippen en het ergst aangetaste deel helemaal eruit te halen. Vorig jaar hielp het om iedere dag meerdere keren op rupsenjacht te gaan en een keer of twee met een of ander goedje te (laten) spuiten.

Dit ziet er nog enigszins redelijk uit, maar ik weet uit ervaring – helaas – dat het binnen slechts één week volledig kaal kan zijn:

410965E9-9A85-4EBA-BA32-AD95881CF74A.JPG

4E73D2DB-80F9-4E2B-86B1-5180025C0C76.JPG

Het lijkt wel of in ieder haagje en iedere struik een of meerdere families huizen. En dus was ik in dubio: wat te doen dit jaar? Alles eruit of toch nog niet? De meeste buren in onze straat waren rigoureus en hebben alle buxus uit hun tuinen gehaald en afgevoerd. Sommigen hebben vervolgens weer iets moois gemaakt van hun tuin, maar enkelen zijn nu alleen nog maar creatief met grind, gruwel, gruwel.

Ik was even in dubio maar heb besloten om 99% van de hagen eruit te (laten) halen, en helaas moeten ook enkele behoorlijk aangetaste bollen eraan geloven. Ik kan wel rupsen uit de struiken blijven halen, maar wat als ik binnenkort een aantal weken niet thuis ben? Mijn schoonzus kwam afgelopen week thuis na een week vakantie en alle buxussen in voor- en achtertuin zaten of vol met rupsen of waren al zo goed als kaal  ….

Ieder nadeel heeft zijn voordeel: ik maak plannen over wat hier voor de buxus in de plaats komt. Ik denk aan uitbreiding van het gazon, grote (verhoogde) borders vol vlinder- en bij-vriendelijke bloemen en meerderjarige struikjes. Het is heerlijk om te struinen door tuinboeken en op het internet 🙂 Als iemand (blog)tips heeft: ik hou me aanbevolen.

De blauwe regen heeft zich gelukkig niets aangetrokken van de nachtvorst en bloeit als nooit te voren. De witte regen valt minder op maar is mooi in zijn bescheidenheid.

E8D82719-27A4-481B-8104-B181BB5D75B7.JPG

De hortensia’s doen het gelukkig goed. De planten hebben het allemaal overleefd en zijn flink verjongd doordat veel takken zijn bevroren. Ze krijgen dit jaar wel minder bloemen, maar dat komt volgend jaar weer goed. Hoop ik.

81629E67-72BD-4A91-B5C6-4AC804CFC960.JPG

3CC4D821-58D5-4AD1-892A-8915219AA816.JPG

Plan voor komend najaar: heel veel blauwe violen in de bakken planten, groot- en kleinbloemig.

67882912-19B8-4C3E-959F-F1897DC7A9F5.JPG

Ergens wel fijn: na ruim 25 jaar ziet mijn tuin er straks weer compleet anders (lees: minder strak) uit en kost het onderhoud (knippen van de hagen) stukken minder tijd. Ook leuk 🙂

 

gehakt en spaanders

Waar gehakt wordt vallen spaanders, en waar gebreid wordt moet wel eens iets worden uitgehaald.

IMG_0938.jpg

Het patroontje rechts was wel leuk, maar te smal om als kussenhoes te kunnen dienen, moest dus worden uitgehaald. Omdat ik ietwat krap zit met de wol en deze ook niet meer kan kopen heb ik het patroon enigszins aangepast. Gewoon recht en averecht breien kost nu eenmaal minder energie (= wol) dan de kabels. Gaat helemaal goed komen.

De chocolade-eitjes zijn intussen allemaal op. De geverfde eieren trouwens ook. Zo goed alles is hier weer normaal. Vanmiddag jongste (alweer) naar het vliegveld gebracht voor (alweer) een vlucht terug naar waar hij studeert. Hij heeft dit semester heel wat vrije tijd die hij graag thuis doorbrengt. Gezellig! Oudste moest wel hard werken en studeren èn op kat Luna letten. Middelste was een paar dagen hier en heeft zijn kleine katertje laten zien waar wij wonen. Ach, wat een klein scheetje ….. zó lief en ondeugend en speels. Oh, wat is het toch leuk (tijdelijk) om zo’n beestje in huis te hebben!

Wat een geweldig sh*tweer hadden we trouwens de afgelopen dagen, op een gegeven moment was ik het binnenzitten zó zat dat ik zelfs bijna in staat was om richting de Outlet in Roermond te rijden. Achteraf gezien maar goed dat we dat niet hebben gedaan, volgens de berichten in de krant waren er 150.000 mensen die hetzelfde idee hadden …. Eigenlijk was het de bedoeling geweest om heel veel te gaan fietsen, maar daarvoor vond ik het te koud en dus is daar weinig van terecht gekomen. We hadden voor dit doel elektrische fietsen geregeld. Eens kijken of onze koppies grijs genoeg zijn om ons te voegen bij de steeds groter wordende groep elektrische fietsers. Ha, nou, het ritje dat we hebben gemaakt (van de winkel naar huis en vervolgens nog een ronde van zo’n 50km) smaakt wel naar meer. Heerlijk fietsen met een duwtje in de rug, zonder al te moe te worden. Mijn energielevel is nu eenmaal niet altijd supergoed. Van hieruit fiets je zó het heuvelland in, en dan liggen Maastricht en Valkenburg zelfs dichtbij genoeg voor een kopje koffie op een terrasje na het avondeten. Die fietsen gaan er dus echt wel komen.

Volgens de statistieken van deze blog is dit trouwens mijn honderdste blog-bericht. Ik wil het maar even gezegd hebben.