laatste oogst

Tussen buien en storm door nog even naar buiten gegaan voor de laatste oogst van dit seizoen. Niet slecht, toch?

Nu het buiten alweer vroeger donker is hou ik me vooral bezig met frutselen en knutselen. Oh, wat had ik de pest erin dat ik niet snapte wat werd bedoeld in het patroon van het sluitkoord voor de gehaakte tas (die trouwens voor 90% af is). Gelukkig zijn er zat instructiefilmpjes op internet en nu snap ik het! Ik kan het en het is ook nog eens leuk om te doen.

Dit is de tas, de gaten voor het sluitkoord zitten er in:

De eerste probeersels:

En dit wordt ‘m

Het vele roze gaat mooi afsteken tegen de donkere rand.

Het enige wat nog moet gebeuren is het maken (haken) van de schouderband, het bevestigen van deze band, en het maken van een binnentas met rits. Dat laatste mag mijn schoondochter zelf (laten) doen.

bezoek

Behalve de jaarlijks terugkerende steenuiltjes, hebben we nu ook een heuse egel in de tuin. Hij (of zij) heeft zich pas één keer laten zien maar ik hoor zijn gescharrel tussen de dorre blaadjes en takjes in de borders. Hij (of zij) zal het daar wel prettig vinden, er ligt genoeg om tussen te scharrelen. Vele trosjes rode besjes (‘miemelen’) die ik tijdens het knippen laat vallen zullen ook een welkome aanvulling van zijn dagelijkse kostje zijn, zo stel ik me voor. En als hij zich dan ook nog eens te goed doet aan de overgebleven slakken ben ik een meer dan tevreden mens.

Tevreden ben ik zeer zeker ook over mijn jamvlijt tot nog toe. Ik heb nu zo’n vijfentwintig potten jam in de kelder staan, en het bessenboompje is nog lang niet leeg geplukt. De rest zal ik binnenkort in de vriezer stoppen om tijden van (jam)schaarste te voorkomen. ’t Is alleen niet het meest leuke karweitje om te doen, dat ritsen, en het schiet ook niet echt op ….

Ik heb twee soorten geleisuiker gebruikt, de 1:3 voor de jam die het eerste op moet en de 1:2 voor jam die wat langer bewaard kan blijven. Belangrijk vind ik dat in beide soorten géén palmolie is toegevoegd, dat geeft mij een goed (ecologisch) gevoel.

We hadden ook eigen kersen, en lekker dat die waren! De vogels in onze tuin hebben dat ieder jaar ook heel snel in de gaten ….. sneller dan dat wij plukken in ieder geval.

Goede plantvoornemens voor komend najaar:

* frambozenstruik

* laagstammig kersenboompje

* kruisbessenstruik

en dat alles dicht bij huis.

Weer zo’n week in beeld met een beetje woord

Gisteren een lekker stuk gewandeld boven in de bergen. Heerlijk verkoelend als het in het dal behoorlijk warm is. Veel te warm is het, ook hier. Mensen beginnen te klagen: veel te warm en te droog voor de tijd van het jaar. Niet goed voor de natuur, maar wat doe je eraan.

Daar boven zag ik onder andere dit:

Gatver, daar kan ik behoorlijk pissig om worden. Waarom hondenpoep opruimen en vervolgens dat plastic zakje achterlaten in de natuur? Laat – als je dan toch geen fatsoen of normbesef hebt – dat beest dan gewoon schijten zijn ding doen zonder het resultaat vervolgens in een zakje te doen want dit is ook drie keer niks. Grrr. Erg is dat ik het heb laten liggen omdat er in geen velden of wegen een prullenbak te bekennen was.

Enfin, we zagen ook kunst in de bergen:

Dit om te laten zien hoe groot de meubels zijn:

En nog een

Verrassend om kunst op grote hoogte tegen te komen. Minder verrassend is het om op grote hoogte een klein kapelletje tegen te komen.

Ter ere van Sissi.

Om stil van te worden. Van zo’n uitzicht. Of niet dan? Het werd daarboven wel een jasje minder warm …..

Ik had nog een kort maar leuk gesprekje met een Engelse die gezellig op een bankje zat te handwerken. Ik wilde graag weten wat ze aan het doen was. “Tatting”, zei ze, in het Nederlands heet dat dus frivolité (klik). Stom genoeg ben ik vergeten om een foto van haar te maken ….. Maar ik wil dat wel eens gaan proberen, zag er zo mooi uit. Alsof ik niet genoeg hobby’s heb …..

tuinplantjestic

Waar ik ook ben, ik loop altijd graag door een supermarkt (elders) of tuincentrum (thuis of elders). Soms lukt het me om met lege handen uit een tuincentrum te komen maar vaak/vaker echt niet. Klein beetje een tic dus waar vast meerderen zich in herkennen.

Thuis heb ik een vrij grote tuin waar altijd wel plek is voor een plant of twee of drie. Het naar huis gaan met iets groens of bloeiends is dus geen probleem, verre van dat. In Oostenrijk daarentegen is het altijd weer wikken en wegen waar ik iets kan zetten en of het wel goed gaat met groeien en bloeien als we er weer meerdere weken niet zijn. Het wil er nog wel eens goed en regelmatig regenen, de kans op uitdroging valt gelukkig mee. Geluk bij een ongeluk is dat de meeste plantjes er stukken duurder zijn dan thuis ….. ik hou me keurig in. Mijn tic blijft daar goed onder controle.

Ik heb in Oostenrijk weliswaar geen tuin maar wel een vrij groot balkon met dito plantenbakken.En zeg nou zelf, zo’n plantjes in die kleuren kun je toch niet weerstaan? Ik in ieder geval niet. Ik ging dus voor de bijl, en denk intussen dat de Oostenrijkse bijen erg blij zijn met mijn plantenkeuze.

Deze schone bloeier nam ik van thuis mee:

Geen idee eigenlijk wat het is, het lijkt op een Spaans Margrietje maar is het volgens mij niet.

Haken gaat ook goed tussen de buitjes door, als ik ’t werkje niet blijf uithalen komt de tas ergens deze zomer nog klaar ….

de week in beeld met een klein beetje woord

Bij Marthy (klik) las ik over kommer en kwel in haar tuin ‘dankzij’ een fikse hagelbui. Hier – gelukkig – geen hagelbui, maar wel heel wat gaten in de Hosta’s

Debet hieraan zijn de vele naaktslakken die het blijkbaar erg naar hun zin hebben in mijn tuin. Aangezien ik geen gif strooi of spuit ga ik diverse keren per dag op slakkenjacht. De buit (soms zo’n 40 tot zelfs 50 slakken per keer) breng ik naar de verre achterkant van onze tuin, als makkelijke prooi voor die vogels die dat vast lekker vinden.

Voor de rest mag ik niet klagen, alles groeit en bloeit dat het een lieve lust is. De courgette:

Twee komkommerplantjes staan nu in de volle grond:

Drie nog even in de moestuinbak.

De hosta’s in potten zijn tot nog toe vrij van slakken en staan er heel mooi bij

Idem de Salvia’s en Lavendel, dat zijn toch zulke dankbare planten!

Dankbaar was ook het boeket dat ik van middelste kreeg voor Moederdag. Op 13 mei gekregen, en pas vandaag de gft-bak in,

met uitzondering van deze beauty’s die nog even mogen blijven staan

hoesje

Mijn bedoeling is om ooit een tas of mand volgens mochila wayuu techniek te haken, maar dan moet ik natuurlijk eerst oefenen in het klein.

In de aanloop naar deze ingewikkeldere haaktechniek haakte ik dus maar een hoesje voor mijn i-pad. De steken (alleen vasten) kende ik natuurlijk, maar het vaste haken, het consequent meenemen van de tweede (en eventueel derde, vierde of volgende) draad en het proberen om figuurtjes te haken was nieuw voor mij.

Redelijk gelukt, al zeg ik het zelf 😉

wf en ik

Wordfeud, dat speel ik al sinds 2011 tegen min of meer dezelfde spelers. Een enkele ken ik echt, sommigen ‘ken’ ik van hun blog, maar de meesten heb ik nog nooit gezien of gesproken. Iedere dag ga ik ’s morgens, ’s avonds en soms ook nog eens tussendoor het rijtje tegenspelers af. Het gaat me hierbij niet om het winnen, maar echt om het spel. Van sommigen lukt het me gewoon niet of maar hoogst zelden om te winnen trouwens. Maar ik blijf het wel proberen ….. Het is met name ’s morgens een fijn ritueel: water, tabletjes, kop koffie, twee sneetjes brood, krantje erbij en als pas als de krant uit is drink ik een tweede kop koffie en begin ik met Wordfeud. Lekker ontspannend!

Dit las ik vandaag op nu.nl:

Ik ben dus één van die 900.000 Nederlanders die dagelijks dit woordspel opstarten en dan ook nog eens sinds de start in 2011. Leuk toch?