afgelopen week

Afgelopen week genoot ik enorm van het prachtige najaarsweer. Wat een cadeautjesweer weer. Zelfs buiten blad ruimen was absoluut geen straf.

We wandelen vorige week zondag nog een mooi rondje en zo kwam ik die dag ruim aan mijn 10.000 stappen. Tenminste een dag deze week met meer dan voldoende stappen. Geen idee trouwens wat die blauwe punt op de bovenste foto is.

Verder is de gehaakte tas nu helemaal af. Ik zal er niemand op dit blog meer mee lastig vallen, beloofd. Het is dat mijn schoondochter in Berlijn moest zijn anders was ze ‘m zeker en vast al komen halen haar kennende. In de tussentijd mag hij gewoon even blijven hangen zodat ik er nog even van kan genieten.

We gingen deze week naar een voorstelling van Paul de Leeuw. Ik wist niet goed wat te verwachten, ben niet echt fan van hem maar we hadden een leuke avond!

Ik deed nog een aantal verrassende glutenvrije ontdekkingen. Deze zag en kocht ik in een Duitse supermarkt (de Edeka) in de buurt

deze bij de Appie

en deze ook

en deze een tijdje geleden in Oostenrijk:

Ik kocht voor het eerst in jaren weer eens een bolchrysant, hopelijk vergeet ik deze niet af en toe water te geven ….

Ik mocht vijf dagen oppassen op Luna. Dit keer kwam ze niet logeren maar bleef ze fijn op haar eigen plek. Scheelde mij een heleboel kattenharen die ik niet hoefde op te ruimen 😺

Voor mijn verjaardag, inmiddels al weer maanden geleden, kreeg ik een bloemenbon. Die heb ik nu pas verzilverd, ik kocht een mooie plant plus pot,

en een decoratieve tak.

Het was dus niet alleen maar kommer en kwel in huize schrijfsels 😉

laatste oogst

Tussen buien en storm door nog even naar buiten gegaan voor de laatste oogst van dit seizoen. Niet slecht, toch?

Nu het buiten alweer vroeger donker is hou ik me vooral bezig met frutselen en knutselen. Oh, wat had ik de pest erin dat ik niet snapte wat werd bedoeld in het patroon van het sluitkoord voor de gehaakte tas (die trouwens voor 90% af is). Gelukkig zijn er zat instructiefilmpjes op internet en nu snap ik het! Ik kan het en het is ook nog eens leuk om te doen.

Dit is de tas, de gaten voor het sluitkoord zitten er in:

De eerste probeersels:

En dit wordt ‘m

Het vele roze gaat mooi afsteken tegen de donkere rand.

Het enige wat nog moet gebeuren is het maken (haken) van de schouderband, het bevestigen van deze band, en het maken van een binnentas met rits. Dat laatste mag mijn schoondochter zelf (laten) doen.

Haakwerk, het zoveelste vervolg

Mijn schoondochter is in haar nopjes: haar aanstaande tas begint vorm aan te nemen,

Ik stuurde haar een foto waarop ook de van haar gekregen amaryllis (derde bloem inmiddels!) te zien is. Zij blij, ik blij.

Blij ben ik ook nog altijd met mijn zomerbloeiers. Normaal is het echt niet, bloeiende geraniums in deze tijd van het jaar.

En mijn roos, ongelooflijk, heeft nog nooit zó gebloeid als nu

’t Is toch wat.

Haakwerk

Al een tijdje ben ik bezig met het haken van een kleurrijke tas. Mijn eerste probeersel was niet netjes genoeg naar mijn smaak, en ook de combinatie van kleuren beviel me niet. Ik verloor mijn interesse, het werkje lag nog maar wat te liggen.

Toen zag mijn schoondochter het boek liggen. Ze was direct enthousiast, wilde graag zo’n tas hebben en dus toog ik maar weer eens naar mijn favoriete wolwinkel voor mooi garen in de juiste kleurstelling. Dat is inmiddels wéken geleden, en heel eerlijk gezegd schiet ik niet echt op. Maar het wordt weer binnen-blijf-weer dus het gaat goed komen. Denk ik.

Haken gaat ook goed in de auto.

Wordt vervolgd.

tuinplantjestic

Waar ik ook ben, ik loop altijd graag door een supermarkt (elders) of tuincentrum (thuis of elders). Soms lukt het me om met lege handen uit een tuincentrum te komen maar vaak/vaker echt niet. Klein beetje een tic dus waar vast meerderen zich in herkennen.

Thuis heb ik een vrij grote tuin waar altijd wel plek is voor een plant of twee of drie. Het naar huis gaan met iets groens of bloeiends is dus geen probleem, verre van dat. In Oostenrijk daarentegen is het altijd weer wikken en wegen waar ik iets kan zetten en of het wel goed gaat met groeien en bloeien als we er weer meerdere weken niet zijn. Het wil er nog wel eens goed en regelmatig regenen, de kans op uitdroging valt gelukkig mee. Geluk bij een ongeluk is dat de meeste plantjes er stukken duurder zijn dan thuis ….. ik hou me keurig in. Mijn tic blijft daar goed onder controle.

Ik heb in Oostenrijk weliswaar geen tuin maar wel een vrij groot balkon met dito plantenbakken.En zeg nou zelf, zo’n plantjes in die kleuren kun je toch niet weerstaan? Ik in ieder geval niet. Ik ging dus voor de bijl, en denk intussen dat de Oostenrijkse bijen erg blij zijn met mijn plantenkeuze.

Deze schone bloeier nam ik van thuis mee:

Geen idee eigenlijk wat het is, het lijkt op een Spaans Margrietje maar is het volgens mij niet.

Haken gaat ook goed tussen de buitjes door, als ik ’t werkje niet blijf uithalen komt de tas ergens deze zomer nog klaar ….

hoesje

Mijn bedoeling is om ooit een tas of mand volgens mochila wayuu techniek te haken, maar dan moet ik natuurlijk eerst oefenen in het klein.

In de aanloop naar deze ingewikkeldere haaktechniek haakte ik dus maar een hoesje voor mijn i-pad. De steken (alleen vasten) kende ik natuurlijk, maar het vaste haken, het consequent meenemen van de tweede (en eventueel derde, vierde of volgende) draad en het proberen om figuurtjes te haken was nieuw voor mij.

Redelijk gelukt, al zeg ik het zelf 😉

Netjes opgeruimd? Ja, graag!

Ik ben van nature nogal netjes: op mezelf, op mijn spullen, in huis. Ik functioneer het beste als alles op z’n plek ligt, fijn geordend en mooi opgeborgen. In een huis of garage of wat voor ruimte dan ook vol rommel spullen weet ik niet waar ik moet beginnen met opruimen of ordenen. Dan krijg ik stress en laat ik alles liggen waar het ligt. Ik ben trouwens meer van het opruimen dan van het poetsen, maar dat terzijde. Ieder heeft zijn talenten of sterke kanten zal ik maar zeggen 🙂

Toen ik laatst in het haakcafé een mede-haakster zag met een geweldig mooi opbergsysteem voor haar haaknaalden wilde ik graag weten waar ze dat vandaan had. Nou, van deze blog dus (klikkerdeklik), te bestellen op Marktplaats. En dat heb ik dus gedaan, fijne cadeautjes voor mezelf.

Dit is voor mijn haaknaalden. Ik moet alleen nog een kleiner schaartje zien te vinden.

En dit is voor de breinaalden.

Opgeruimd staat netjes. Ik blij. Nu mijn man nog zover zien te krijgen dat hij de (lees: zijn) kelder opruimt …..