Haakwerk

Al een tijdje ben ik bezig met het haken van een kleurrijke tas. Mijn eerste probeersel was niet netjes genoeg naar mijn smaak, en ook de combinatie van kleuren beviel me niet. Ik verloor mijn interesse, het werkje lag nog maar wat te liggen.

Toen zag mijn schoondochter het boek liggen. Ze was direct enthousiast, wilde graag zo’n tas hebben en dus toog ik maar weer eens naar mijn favoriete wolwinkel voor mooi garen in de juiste kleurstelling. Dat is inmiddels wéken geleden, en heel eerlijk gezegd schiet ik niet echt op. Maar het wordt weer binnen-blijf-weer dus het gaat goed komen. Denk ik.

Haken gaat ook goed in de auto.

Wordt vervolgd.

tuinplantjestic

Waar ik ook ben, ik loop altijd graag door een supermarkt (elders) of tuincentrum (thuis of elders). Soms lukt het me om met lege handen uit een tuincentrum te komen maar vaak/vaker echt niet. Klein beetje een tic dus waar vast meerderen zich in herkennen.

Thuis heb ik een vrij grote tuin waar altijd wel plek is voor een plant of twee of drie. Het naar huis gaan met iets groens of bloeiends is dus geen probleem, verre van dat. In Oostenrijk daarentegen is het altijd weer wikken en wegen waar ik iets kan zetten en of het wel goed gaat met groeien en bloeien als we er weer meerdere weken niet zijn. Het wil er nog wel eens goed en regelmatig regenen, de kans op uitdroging valt gelukkig mee. Geluk bij een ongeluk is dat de meeste plantjes er stukken duurder zijn dan thuis ….. ik hou me keurig in. Mijn tic blijft daar goed onder controle.

Ik heb in Oostenrijk weliswaar geen tuin maar wel een vrij groot balkon met dito plantenbakken.En zeg nou zelf, zo’n plantjes in die kleuren kun je toch niet weerstaan? Ik in ieder geval niet. Ik ging dus voor de bijl, en denk intussen dat de Oostenrijkse bijen erg blij zijn met mijn plantenkeuze.

Deze schone bloeier nam ik van thuis mee:

Geen idee eigenlijk wat het is, het lijkt op een Spaans Margrietje maar is het volgens mij niet.

Haken gaat ook goed tussen de buitjes door, als ik ’t werkje niet blijf uithalen komt de tas ergens deze zomer nog klaar ….

hoesje

Mijn bedoeling is om ooit een tas of mand volgens mochila wayuu techniek te haken, maar dan moet ik natuurlijk eerst oefenen in het klein.

In de aanloop naar deze ingewikkeldere haaktechniek haakte ik dus maar een hoesje voor mijn i-pad. De steken (alleen vasten) kende ik natuurlijk, maar het vaste haken, het consequent meenemen van de tweede (en eventueel derde, vierde of volgende) draad en het proberen om figuurtjes te haken was nieuw voor mij.

Redelijk gelukt, al zeg ik het zelf 😉

Netjes opgeruimd? Ja, graag!

Ik ben van nature nogal netjes: op mezelf, op mijn spullen, in huis. Ik functioneer het beste als alles op z’n plek ligt, fijn geordend en mooi opgeborgen. In een huis of garage of wat voor ruimte dan ook vol rommel spullen weet ik niet waar ik moet beginnen met opruimen of ordenen. Dan krijg ik stress en laat ik alles liggen waar het ligt. Ik ben trouwens meer van het opruimen dan van het poetsen, maar dat terzijde. Ieder heeft zijn talenten of sterke kanten zal ik maar zeggen 🙂

Toen ik laatst in het haakcafé een mede-haakster zag met een geweldig mooi opbergsysteem voor haar haaknaalden wilde ik graag weten waar ze dat vandaan had. Nou, van deze blog dus (klikkerdeklik), te bestellen op Marktplaats. En dat heb ik dus gedaan, fijne cadeautjes voor mezelf.

Dit is voor mijn haaknaalden. Ik moet alleen nog een kleiner schaartje zien te vinden.

En dit is voor de breinaalden.

Opgeruimd staat netjes. Ik blij. Nu mijn man nog zover zien te krijgen dat hij de (lees: zijn) kelder opruimt …..

net op tijd

Mijn laatste handwerkproject is af. Net op tijd, want de baby voor wie ik knuffeldeken Suzi heb gemaakt wordt een dezer dagen geboren. Spannend!

Het was zó leuk om te maken, dit haakwerk. Het is bijna jammer dat het nu af is. Gelukkig is er genoeg te doen in de tuin, vervelen hoef ik me echt niet …

Ik bezocht het haakcafé (klikkerdeklik) van mijn favoriete wolwinkel en was direct helemaal weg van de knuffeldekens uit het boek van Tessa van Riet. Leuke foto’s, grappige ontwerpen en duidelijke uitleg. Helaas was het boek ter plekke uitverkocht.

Maar niet getreurd, ik bestelde het heel gewoon op het www. Het werd de volgende dag al bezorgd en dus toog ik weer naar eerder genoemde winkel voor het benodigde garen.

Steken opzetten, vaak weer uithalen en maar weer opnieuw beginnen ….. Gelukkig kon ik altijd uitleg vinden op YouTube, want ook al heb ik vroeger heel veel gehaakt, (ik heb zelfs eindexamen Textiele Werkvormen gedaan) veel kennis was eventjes niet meer paraat.

Mijn werkplek, overal lag wel iets. Hier de pootjes in wording.

Detail van de rand van de deken.

En nu is ze klaar. En nu maar wachten op het kleine meisje …..

bezoek aan München, het vervolg

Zowat iedere keer dat we in München zijn lopen we ook binnen bij Manufactum, een winkel waar je dingen kunt zien/kopen waarvan je (lees: ik) het bestaan bijna niet meer voor mogelijk hield. Alles enorm degelijk en van goede kwaliteit …… maar ook erg duur!

Oerdegelijk tuingereedschap:

Zo’n naaidoos, echt iets voor mij! Alleen niet om naaigerei in op te bergen maar wel haak- en breispulletjes en restjes garen.

Een Ex Libris stempel staat al jaren op mijn verlanglijstje:

Dit boek intrigeert mij omdat ik al jaren probeer om minder plastic afval te creëren. Ik heb gekeken of het boek ook in het Nederlands te krijgen is, maar dat is niet zo. Wel heeft een van de schrijfsters (Nadine Schubert) een blog die ik om te beginnen eens ga volgen.

Potten en pannen. Niet bepaald een afdeling die mijn belangstelling heeft. Wel die van mijn zonen die niet de kookgenen van hun moeder hebben geërfd 🙂

Ter afsluiting van zo’n leuke maar wel vermoeiende dag gaan we altijd nog lekker (en uiteraard glutenvrij) ergens eten. Dit keer bij

99ccf9f0-9640-4cde-9211-62bb79159f76-1

een volledig vegetarisch restaurant. Dit ter compensatie voor het feit dat ik in de week zonder vlees toch een aantal keren vlees heb gegeten ……

snoepjeswinkel in München

Laatst schreef Marthy op haar blog over de snoepjeswinkel waar zij was geweest. Laat ik nou net vorige week ook zo’n geweldige winkel hebben bezocht. In München. Niet echt naast de deur, maar wel op weg naar daar waar ik graag en ook thuis ben.

Voor iemand met een (nog) niet te blussen haakkoorts een waar Walhalla. Mijn man zag me kwijlen en dus gingen we naar binnen. Maar: ik heb niks gekocht. En dat heeft alles te maken met de vele haak- en ook brei-projecten waarmee ik nog (lang, héél lang) bezig ben.

Alles mooi gesorteerd op kleur, geweldig! Achteraf vind ik het jammer dat ik niet wat meer foto’s heb gemaakt, maar ja, ik had het dus te druk met kwijlen 😀

München is een heerlijke stad om een dag door te brengen. En dat deden we dan ook. Het liefste vertoef ik in de buurt van de Viktualienmarkt. Daar is altijd iets te doen en genoeg te zien.

Met speciaal voor schoonzus een close up van datgene waarvoor ze enorm bang is

(maar ze leest hier toch niet mee …..)

(wordt vervolgd)