de week van mij

Maar weer eens een overzichtje van wat ik zoal heb uitgespookt gedurende de afgelopen week.

We fietsten naar Kitzbühel en bezochten daar zowaar een museum. Het kleine museum heeft voornamelijk werk van Alfons Walde, een Oostenrijks kunstenaar en architect.

Vanaf het dakterras hadden we een mooi uitzicht over het mondaine stadje.

Bij een mondain stadje hoort een mondain drankje 😀

Kreeg te horen dat er nog heel veel vierkantjes (honderden …..) nodig zijn voor de te creëren kerstboom, dus ben maar weer eens aan de haak gegaan.

Onze vakantie was voorbij, maar alvorens naar huis te rijden liepen we nog een rondje en zagen dit ‘Stecken-Sharing’ oftewel (wandel)stokkendeelpunt.

Thuis aangekomen zag ik dat onze jongste dit keer alle planten in potten voldoende water had gegeven. De aubergine doet het buiten verwachting goed, er zitten 3 redelijk grote en een paar kleine vruchtjes aan de plant.

We reden op en neer naar Brussel in verband met de verjaardag van onze middelste. Het voor hem meegenomen cadeau viel gelukkig goed in de smaak.

Kort voor een flinke bui zag ik twee binnenvaartschepen door het kanaal varen,

kort na de bui liepen we het centrum in voor een hapje en een drankje.

De week eindigde voor mijn man ietwat ongelukkig: bij het houtklieven kliefde hij zo ongeveer door zijn duim. Au. Ai. Na een bezoek aan de SEH mocht hij met geplakte duim in een spalk weer naar huis. En nu weten we het weer: een ongeluk zit in een klein hoekje ……

gv

Wie mij een beetje kent weet dat ik ondanks de coeliakie nog altijd graag brood eet. Weliswaar sinds jaar en dag alleen een van de glutenvrije varianten maar dat mag de pret niet drukken.

Ik wissel het glutenvrije brood dat ik wel eens bij de AH koop af met meestal een van de soorten van het merk Yam. Zo blijft het leuk en lekker 😀 Heel, heel soms laat ik me verleiden tot het kopen van iets anders. Zo was ik laatst bij een ReWe supermarkt (Duitsland) en kocht daar het glutenvrije zonnebloempittenbrood van hun huismerk “frei von”.

Ik was werkelijk aangenaam verrast: lekkere bite, niet te droog, smakelijk met zoet en met hartig beleg. Kortom: zeer zeker voor herhaling vatbaar. De prijs is ook nog eens prima: € 2,99 voor een brood van 500gr.

Ik snap alleen niet goed waarom het in twee plastic zakjes moet worden verpakt.

Mijns inziens alleen niet geschikt voor mensen met een tarwe-allergie aangezien het belangrijkste ingrediënt glutenvrij tarwezetmeel is.

mijn kilometers

Bij Bertie las ik dat ze gedurende het afgelopen jaar heel wat kilometers bij elkaar had gewandeld. En aldus werd ik nieuwsgierig naar de door mij afgelegde afstand in 2018. Doordat ik een fitbitarmband draag wordt dit per dag en week heel fijn voor me bijgehouden. Ik probeer iedere dag op zijn minst 10.000 stappen te lopen, ik ga minimaal 1 keer per week sporten (moet meer worden, ik weet het ….) en ’s avonds gaan we regelmatig een uurtje lopen.

Ik heb alles netjes opgeteld en kom op bijna 2400 kilometer, ook niet slecht.

Ik ga zo door.

mijn voeten

Toen ik afgelopen zomer mijn huisarts naar een verwijsbriefje voor een podotherapeut vroeg schreef hij er oneerbiedig ‘platvoeten’ op. Hatsikidee, was dat ook gelijk duidelijk. Voor mijn idee had ik helemaal geen platvoeten. Ik had alleen last van irritante eeltknobbeltjes onder mijn linker voorvoet. Nou ja, als dat dus met inlegzooltjes tegen platvoeten zou kunnen worden opgelost, wie ben ik dan om te klagen. Enfin, sinds mijn consult bij de podotherapeut loop ik dus met inlegzooltjes in mijn schoenen. Zoals met alle dingen die nu eenmaal moeten (stoppen met roken, stoppen met het eten van gluten) was ik erg trouw in het dragen van die dingen. Schoen in, schoen uit, pantoffel in, pantoffel uit.

Een aantal maanden geleden kreeg ik ’s nachts plots last van een pijnlijk gevoel onder mijn linkervoet. Soms zo pijnlijk dat lopen lastig werd …… Ik weer terug naar de podotherapeut: mijn linker voet bleek nu echt en volledig te zijn doorgezakt. Jakkes. Ik kreeg nieuwe zooltjes aangemeten maar besloot ook weer langs de huisarts te gaan om wellicht iets van mijn ongerustheid ten aanzien van dit alles weg te laten nemen.

Ik heb namelijk een beetje (veel) last van hypochondrie. Zo gauw ik iets voel wordt dat ‘iets’ in mijn beleving direct groter en erger ….. Zo dacht ik dat de doorgezakte voet wellicht een gevolg was van de osteopenie (dat heb ik) die toch erger was geworden en nu het stadium van osteoporose had bereikt waardoor ik een gebroken middenvoetsbeentje had. Tja, zoiets bedenk je je dan. Ik althans.

Mijn huisarts, dezelfde die op de verwijzing ‘platvoeten’ had geschreven, hielp me nu ook weer fijntjes uit mijn nare droom: ’t is gewoon een gevolg van je leeftijd, van het ouder worden …..

Kwestie van gewoon wennen aan de nieuwe zooltjes en bij blijvende klachten weer langs komen. Pfff, de leeftijd, mijn dag kon niet meer stuk 😉

Dacht ik.

Tot ik las over de gevolgen van de inname van een teveel aan vitamine B6. In diezelfde tijd was er ook een item bij tv-programma Kassa (en in het verleden bij Radar) over de gevaren van vitamine B6. Het schijnt dat een teveel van vitamine B6 een aantal – soms blijvende – klachten aan met name de voeten kan veroorzaken zoals zenuwpijn en tintelingen.

Ik nam de voedingssupplementen die ik trouw slik eens onder de loep en schrok me wezenloos: de vitamine B6 in het vitamine-B complex forte bevat 200% ADH (aanbevolen dagelijkse hoeveelheid), de magnesium tabletten, die ik wel eens slik in verband met kramp, bevat ook vitamine B6 (60% ADH), en zelfs in de vegetarische omega-3 tabletten zit vitamine B6, zelfs 300% ADH!

Ik ben onmiddellijk gestopt met inname van deze voedingssupplementen. Helaas nog zonder resultaat, maar er wordt ook gezegd en geschreven dat verbetering lang op zich kan laten wachten of wellicht nooit gebeurd. Ik weet natuurlijk niet zeker of mijn klachten zijn veroorzaakt door deze vitamine B6. Volgend jaar (dat is al bijna …) ga ik weer op controle bij de podotherapeut, hopelijk gaat het tegen die tijd weer wat beter ….