even duimen ….

Ik hoop dat hij (of is het een zij?) het redt. Hij of zij vloog net tegen het raam van onze tuinkamer. Ik schrok me een hoedje ….


Maar de lijster is er nog meer van geschrokken zo te zien. Ik hoop niet dat hij (of zij) van plan was om te gaan trekken, want dat lijkt me niet echt verstandig na zo’n botsing. Intussen heb ik wat (glutenvrije) broodkruimeltjes gestrooid, wie weet is dat net hetgeen nodig is om weer aan te sterken?

Dat brood trouwens is sinds kort te koop bij de AH, maar of dat een blijvertje is? Het is vers en wordt iedere dag geleverd vanuit een bakkerij in Tholen naar men zegt. Maar zelfs ‘vers’ is het vrij droog. En met een gat (twee zelfs) van hier tot …. 

zomers

Een beetje jaloers zag ik hier en daar foto’s voorbij komen van velden vol zonnebloemen. Die zou ik ook nog wel eens in het echt willen zien. Ooit, als we weer eens richting Zuid-Frankrijk zouden gaan, troostte ik mezelf. Wat schetste mijn verbazing afgelopen woensdag toen we dit zagen op fietsafstand van huis:


Een veldje vol zonnebloemen! Ha, mijn dag kon niet meer stuk 🙂

blogdip en zo

Onder andere vanwege een blogdip (en aangezien een schop onder mijn eigen kont niet echt wil lukken) volg ik het voorbeeld van velen in blogland: een lijstje. Ik las ‘m bij Bentenge dus voor hem de eer. Voel je wel/niet geroepen om ’t stokje op te nemen, mij maakt het niet uit, maar het zou wel leuk zijn 🙂

“wat is mijn favoriete …”

1. auto

Sinds bijna een jaar ben ik in bezit van een knalrode auto met een Duitse ster op de motorkap. Tja, decadent en erg opvallend volgens de een, super gaaf volgens de ander. Valt wel mee hoor, dat opvallerige. En het leuke is: ik loop gewoon een jaar voor op die Amerikaan met blonde pruik die het nu pas heeft over ‘eigen land eerst’. En aangezien ik in Duitsland woon en we daar al járen belasting betalen. Dus. Juist 🙂

2. kleur

Oranje. Omdat ik maar een kleur mag kiezen. Anders werd het rijtje echt wel langer en kleurrijker. En oranje alleen als accentkleur in huis. Eigenlijk nooit als kleur voor mijn kleding of in de tuin. Uitzonderingen daargelaten.

3. BN-er

Als ik er een tegenkom herken ik ze waarschijnlijk niet eens. Verder dan: “lijkt die niet op …… euh ……” kom ik niet.

4. Tv-programma

Ik kijk nauwelijks televisie. ‘Ik vertrek’ vind ik wel leuk. Maar veel meer kijk ik eigenlijk niet.

5. Maaltijd

Ach, als het maar glutenvrij is en het me wordt voorgeschoteld ben ik al snel tevreden. Laatste tijd wel steeds minder vlees graag.

img_0337

6. Jaargetijde

Ik ben heel tevreden in ieder seizoen, maar het liefste heb ik het voorjaar, als alles weer ontwaakt na een lange en liefst lekker koude winter.

7. Hobby

Ik brei, lees en tuinier graag. Maar niet overdreven veel. Teveel aan tijd slorpt de i-pad op ben ik bang, en dit gaat ten koste van eerdergenoemde hobby’s. Verder ben ik heel graag in Oostenrijk. Da’s altijd leuk, maar niet echt een hobby.

8. Persoon

Ik bewonder niet echt iemand.

9. Dier

Kat. Helaas hebben we er geen meer, maar ooit hadden we er drie tegelijkertijd. Oei, dat was niet altijd een succes ….. ’s Zomers tolereert kat Luna mij als surrogaatbaasje. Oftewel: ik mag haar kattenbak verschonen en haar bakjes vullen met water en brokjes.

10. Dagdeel

De avond, net voor het maar bed gaan: nog lekker even lezen voordat mijn ogen dichtvallen.

11. Fruit

Kiwi. In stukjes gesneden in een kommetje met magere yoghurt. Lekker.

12. Drankje

Koffie verkeerd. Altijd en op ieder moment van de dag of avond. Ook lekker.

13. Uitje

Op een terrasje zitten, mensen kijken, koffie verkeerd erbij.

14. Sieraad

Ik ben geen vrouw die veel sieraden heeft of draagt. Wat ik altijd draag is mijn trouwring, verder meestal een horloge en vaak een kettinkje. Heel, heel soms een armbandje en nog een ring.

15. Bloem

In het voorjaar tulpen, in de winter de Amaryllis. Deze laatste koop ik als bol, en dan maar kijken wat (en wanneer) het wordt.

img_0291

16. Vervoermiddel

Zie 1. Maar ook wel de fiets. Maar dan mag het wel niet regenen of te koud zijn, en het liefst geen (tegen)wind.

17. Accessoire

Mijn man zou zeggen: schoenen. Maar dat is echt niet zo 🙂

18. Luxe-artikel

Ik heb sinds kort gelnagels en vind dat een leuke luxe: het staat altijd verzorgd en netjes. En daar hou ik van: goed verzorgd en netjes uitzien. En zo kan ik doorgaan: ik permitteer me ook regelmatig een bezoek aan schoonheidsspecialiste en kapper. Verder geldt als antwoord op deze vraag ook weer mijn antwoord op vraag 1, mijn auto. Alhoewel dat ook ergens een noodzaak is: ons dorpje is klein, zonder faciliteiten, geen busverbinding naar Nederland. Ja, ja, *zucht* min of meer pure luxe dus. Maar mijn oudje was 10 jaar oud, en op sterven na dood en moest echt worden vervangen.

Wie volgt?

 

 

 

 

 

ziekjes

Afgelopen week voelde ik me plotseling niet lekker. Het ene moment zat ik nog gezellig koffie te drinken en het volgende moment voelde ik me doodziek. Vervelend. Zeker omdat mijn schoonouders zouden komen eten. Mijn schoonouders zijn hoogbejaard, negentig en zesentachtig jaar oud. Ze wonen nog zelfstandig, mijn schoonvader rijdt nog altijd auto, maar koken en co. is minder vanzelfsprekend. Dus gaan ze regelmatig uit eten bij een van de kinderen. Nu weten ze dat van mij nooit culinaire hoogstandjes hoeven te verwachten, maar ik maak wel altijd en gezonde hap.  Boerenkool was hier de planning, met een braadworstje voor schoonma en een vegetarische schnitzel voor schoonpa erbij. Maar dat koken ging het ‘m echt niet worden, daarvoor voelde ik me veel te beroerd. Toen de twee aanbelden was ik nog net in staat om de deur voor hen te openen en hen iets te drinken aan te bieden. Daarna vertrok ik naar boven, naar bed.

Na een uurtje of anderhalf kwam mijn man thuis. En in plaats van hond in de pot vond hij een zieke vrouw in bed en zijn ouders beneden in de kamer. Ha, en dus werd het geen gezonde boerenkool voor onze gasten maar een vette hap van de frituur. Tja, want mijn man heeft echt geen verstand van koken. Kwestie van verkeerde opvoeding? Geen idee, feit is wel dat onze zonen wèl lekker en gezond kunnen koken 🙂

Intussen voelde ik me boven beroerder en beroerder worden. Op een gegeven moment moest ik mijn bed uit om te plassen en zo. Op de terugweg van wc naar bed ben ik flauwgevallen. Ik heb toen een behoorlijke smak gemaakt waarbij ik mijn neus en kin als rem heb gebruikt. Klinkt grappig, maar dat was het echt niet. Een kastje met scherpe uitsteeksels stond in de weg …. Enfin, toen mijn man na de vette hap te hebben genuttigd boven kwam kijken hoe het met zijn arme zieke wederhelft ging is hij behoorlijk geschrokken. Nadat hij mij had verzorgd – en zijn ouders naar huis had gestuurd – vonden we dat een bezoek aan de huisartsenpost geen overbodige luxe zou zijn. Achteraf gezien valt alles gelukkig hartstikke mee: ik heb niks gebroken, er zit maar 1 hechting in mijn neus en ik heb een met plaksel dichtgeplakte kin. Het had allemaal veel erger kunnen zijn. Moraal van het verhaal: als ik de volgende keer een flauwte voel aankomen kruip ik terug naar bed ….

Intussen ben ik weer boven Jan. Wat het is geweest? Geen idee, wellicht toch iets verkeerd gegeten afgelopen weekend? Misschien toch die ene oester? Nog nooit eerder gegeten, en het zal dus ook bij die ene keer blijven ….

Met mijn geschonden aangezicht durf ik nu zelfs de deur weer uit, maar een foto, die komt er hier niet 🙂

 

hup, hup, hup

Vandaag was ons bergdorpje tussen 11 en 17 uur alleen bereikbaar en te verlaten via een smal landweggetje, dit dankzij de Eneco ploegentijdrit. Ik ben geen sportliefhebber in de zin van dat ik alles volg wat te maken heeft met wielrennen of sport in het algemeen, maar als zo’n rit zo ongeveer door de voortuin gereden wordt ga ook ik kijken. Ongelooflijk hoe snel die mannen fietsen. Ze gaan vele malen sneller de berg op dan dat ik normaliter omlaag suis:



Ik heb eerlijk gezegd geen idee wie gewonnen heeft, haha. 

Jongste zoon mocht laatst bij onze buurman een (te) grote boom vellen. Ha, dat was niet tegen dovemansoren gezegd. 

En dus is ons uitzicht nu nòg weidser en mooier!


Het blijft genieten met dit mooie weer, heerlijk!

tag

Op de blog van DiMario las ik over een tag die me wel aansprak:

Deze tag is om 10 bloggers die je graag volgt in het zonnetje te zetten. Je maakt een lijstje met je favo-bloggers, met een linkje naar hun website, en vertelt waarom zij de moeite waard zijn om te volgen. Het zou leuk zijn als je deze tag overneemt, en vergeet je dan niet te vermelden dat deze oorspronkelijk van haar komt.

De blog van Marthy en de blog van Emie
Ik vind het fascinerend om blogs te lezen van mensen die een groot deel van het jaar in het buitenland wonen en ook een deel van het jaar gewoon in Nederland. Marthy woont een groot deel van het jaar in de Ardèche en Emie in Umbrië. Dit spreekt me enorm aan, dit is voor ons – mijn man en ik – wellicht iets ‘voor later’.

Mammalien volg ik al járenlang, al vanaf dat haar jongste (inmiddels een schoolkind) nog een dreumesje was. Over haar kinderen, katten, verbouwinkjes in huis, lijnpogingen etc. Gewoon leuk om te lezen.

Pas sinds kort lees ik blogs van mensen met MS (Multiple Sclerose), een chronische auto-immuunziekte. Zelf ben ik ruim 32 jaar lid van die club …. De blogs waar het om gaat zijn die van Saar, een jonge Vlaamse vrouw van 23, en sinds heel kort pas die van Paula. Beide blogs stralen – ondanks de k*tziekte – positiviteit uit. En dat voelt goed 🙂

Ik heb ook coeliakie oftewel glutenintolerantie. Ook dit is een chronische auto-immuunziekte. Dankzij het strikt volgen van een levenslang glutenvrij dieet heb ik (vrijwel) volledige controle hierover. Wellicht dat ik daardoor altijd meer blogs van mensen met coeliakie heb gelezen? En dat zijn er enorm veel …..  Een blog die ik graag lees vanwege de goede tips is die van Carlijn, een diëtiste in opleiding met onder andere coeliakie. Oh my Pie lees ik graag omdat de schrijfster enorm smakelijk en enthousiast schrijft over haar baan als lerares en alle glutenvrije baksels die ze produceert. Haha, ik ben alles behalve een keukenprinses …..

Gelukkig heb ik geen cystic fibrosis oftewel taaislijmziekte, toch lees ik graag de blog/plog van Irène, een jonge vrouw met deze vreselijke aandoening. Zij is een vrouw met een positieve en humoristische kijk op het leven.

De blog Triltaal lees ik al een eeuwigheid, al zeker vijf of zes jaar. Leuke blog, met boekrecensies, stukjes over haar dochters, haar job, vakantie, dingen die haar bezig houden. Kortom: de moeite van het bezoeken zeer zeker waard.

Als laatste noem ik de blog van Bertie. Haar blog volg ik pas een aantal maanden, ze schrijft heel afwisselend over haar kleinkinderen, bezoeken aan musea, boekrecensies, etc, en dat is ook wat ik leuk vind.

Ik lees nog heel veel meer blogs, maar tja, de tag zegt ‘tien’ en niet meer. Dus niet getreurd als je blog er niet bij staat ….