Over een klucht die ‘glasvezel’ heet

Het zit zo.

In een aangrenzend dorp ligt een huizenblok met daarin twee woningen, woning A beneden en woning B boven. Woning A is sinds jaar en dag verhuurd. De bewoner heeft bij het betrekken van de woning besloten om glasvezel te nemen. Heel verstandig gezien het feit dat internet hier in de buurt tot dan toe zo ongeveer slakkensnelheid had. De bewoners van woning B waren al wat ouder en hadden geen behoefte aan snel(ler) internet en dus namen zij geen aansluiting.

Ruim een jaar geleden kwam woning B vrij. Dat was fijn, nu kon onze oudste daar gaan wonen. Met – als het even kon want ja, je bent jong en bent zo ongeveer vergroeid met smartphone en co – snel internet.

Aanvraag voor installatie van glasvezel voor woning B werd ingediend en het wachten begon. Na een tijdje kwam technicus 1 langs. Hmm, het bleek allemaal niet eenvoudig want alhoewel er al een leiding lag voor woning A was het niet mogelijk deze door te trekken naar woning B. Er werd gebeld, er werden foto’s gemaakt en technicus 1 vertrok onverrichter zake. Na ongeveer een maand kwam technicus 2. Hij belde met kantoor, hij maakte foto’s, hij zocht tevergeefs op zijn i-pad naar de rapportage van technicus 1. Het bleek niet mogelijk te zijn om iets te doen. Hij verontschuldigde zich en vertrok.

Intussen werden we toch wel ‘een beetje pissig’.

We belden, we werden gebeld, er werden mails over en weer gestuurd. In feite werden we van het kastje naar de muur gestuurd want niemand wist hoe en wat en waar en waarom. Intussen kwam technicus nummer 3 langs die, juist ja, niks kon doen want er lag geen aparte leiding voor woning B …..

We zijn nu ruim een jaar verder.

Vorige week leek er ein-de-lijk schot in de zaak te komen: we werden gebeld, technicus 4 kwam langs, en deze beloofde zo ongeveer met zijn hand op zijn hart dat de afdeling ‘infra’ langs zou komen om een aparte kabel vanaf de straat naar het pand te leggen.

Tja, die afdeling is geweest maar net op een moment dat niemand thuis was. We waren namelijk met het hele gezin in Riga ……. De heren hebben toen een gat gegraven en zich op hun hoofd gekrabd want er lag toch al een kabel en dus werd dat gat ook weer dicht gegooid …… Dat bleek vandaag toen technicus 5 de aansluiting wilde maken. De heren ‘infra’ hadden een kabel (van woning A) zien liggen en hadden gedacht dat er dus al een kabel lag. Niet dus.

Enfin. Ook technicus 5 is weer weg. Alweer onverrichter zake. Zucht. Het wachten is nu op WEER een nieuwe afspraak om nu ECHT een aparte kabel te laten leggen zodat technicus nummer 6 binnenkort zijn werk kan doen en er eindelijk een glasvezelaansluiting ligt.

Lijkt wel onderwerp bij ‘Ook dat nog …..’

(bron: ANP archief)

de post

Ik ben hier in huis degene die verantwoordelijk is voor het maandelijks in orde maken van het papierwerk dat naar de boekhouder moet. Dat doe ik deze maand al 32 jaar, hoezee! Al 31 jaar en 11 maanden gaat het probleemloos: ik kijk en reken na, sorteer, stop alles in overzichtelijke mapjes, doe alles in een stevige doos, plak die stevig dicht, schrijf goed en duidelijk leesbaar adres en afzender erop en breng het geheel naar de Duitse post. Logisch, want we wonen in Duitsland en de accountant heeft zijn kantoor in Düsseldorf. Vorige maand ging het anders dan anders. We zouden op 3 oktober anderhalve week weggaan. Drie oktober is in Duitsland een nationale feestdag, mijn man hoeft dan niet te werken en dus is zo’n extra dag vrij mooi meegenomen. Maar de boekhouding moest wel nog op de post. Het voordeel van dicht bij de grens wonen is dat in Nederland op zo’n dag gewoon alle winkels open zijn. En dus gaf ik het pakket af bij de Jumbo. Dat was dat, dacht ik. Tot ik vorige week een telefoontje kreeg van onze accountant met de vraag waar de papieren van september toch bleven ….. Nou, dan schiet ik dus eerst in de stress, daar kan ik met mijn MS ècht niet tegen. Maar ja, een en ander moet toch opgelost worden. Ik heb het nagevraagd en uitgezocht: eerst werd beweerd (door post.nl) dat het adres op de doos onjuist was. Lariekoek. Daarna beweerde degene die het pakket in Duitsland zou afleveren (niet de Duitse post maar Hermes.de) dat niemand het pakket in ontvangst had genomen. Ja dank je de koekoek: meestal is in het weekend of ’s avonds geen kip aanwezig in een kantoor …. Gewoon zoeken naar de juiste brievenbus (aanwezig) om een afhaalberichtje in te stoppen was teveel gevraagd. Pfff.

Enfin, om een lang verhaal kort te maken: ik ben best wel pissig …. maar daarmee krijg ik het pakket niet sneller terug. Ja, je leest het goed: terug. In week 50 op zijn vroegst ….. Nu maar hopen dat ze weten waar de afzender huist …… En dan mag ik het pakket weer versturen. Naar Düsseldorf. En nooit meer vanuit Nederland met post.nl. Bah.