Laten we het eens hebben over

wat me blij maakte de afgelopen week. Zo ging ik voor de allereerste keer naar de jaarlijkse Coeliakiedag in Vianen. De lezingen die ik volgde waren interessant en leerzaam. Zo wist ik wel dat je als voorwaarde om überhaupt coeliakie te kunnen krijgen een of twee bepaalde genen moest hebben (HLDQ2 en/of HLDQ8). Die heb je al vanaf je geboorte, gratis en voor niks. Heb je die niet, krijg je nooit coeliakie. Punt. Zo wist ik ook dat niet iedereen met dat gen of die genen coeliakie krijgt. En nu weet ook ik dat het gewoon pech is als je op een gegeven moment coeliakie ontwikkelt – terwijl je dus dat gen of die genen hebt – omdat iets in je lichaam getriggerd wordt om het afweersysteem in werking te doen treden tegen gezonde eiwitten als gluten.

Enfin, ik werd op die dag blij van de aangeboden glutenvrije lunch. Alles, werkelijk alles wat je van het buffet kon nemen was glutenvrij. Niks vragen, niks twijfelen, gewoon pakken en eten. Zelden zo’n grote groep mensen zien genieten 🙂

Blij werd ik ook van ontmoetingen met medebloggers. Zo herkende ik bijvoorbeeld Gerda van de blog glutenvrijhoorterbij en had ik een leuk gesprek met Mirjam van de blog ikbenglutenvrij.nl

Fijn vond ik het dat ik de rit naar Vianen kon maken in mijn nieuwe (knal)rode auto. ’t Is een rit van twee keer anderhalf uur die ik met mijn oude auto niet meer had aangedurfd. Hij/zij was ‘op’ met heel wat kilometers op de teller.

Blij ben ik ook dat het gat in de afrastering eindelijk weer is gedicht. Hopelijk voor langere tijd …. Misschien wel voor altijd? Ik heb er een walletje van flinke stammetjes voorgelegd. Zou dat helpen?

Binnenkort bezoekt het schrijversechtpaar Nicci French mijn favoriete boekhandel. En dan hoop ik dat ik een handtekening en/of een foto kan scoren. Om weer een beetje op de hoogte te zijn van de inhoud van hun boeken (oh, erg hè, ik vergeet zó veel …) ben ik weer eens begonnen met het lezen van ‘Het geheugenspel’. ’t Lezen ervan is weer spannend en verslavend! Kan ik echt blij van worden!

Blij werd ik ook van een mooie aankoop:

Ik ging altijd al op stap met een tas, tasjes of zakken, maar een tas in deze kleurstelling had ik nog niet. Tja, af en toe mag je jezelf kietelen, toch, haha.

#wijbloggenglutenvrij:de inhoud van mijn tas

Voor alweer de derde keer doe ik mee met het initiatief van een aantal – al dan niet – glutenvrije bloggers onder de noemer #wijbloggenglutenvrij. (Wat houdt dat in? Staat hier) Het onderwerp is niet specifiek glutenvrij dit keer, maar daarom niet minder leuk. Vind ik 🙂

De inhoud van mijn tas. Tja. Het is toch wel enigszins persoonlijk wat ik zoal met me mee sleep. Volgens mensen die me kennen is dat zowat het hele huishouden. Dat is schromelijk overdreven maar ik moet toegeven dat mijn zware tas me in het verleden een heuse overbelaste rechterschouder opleverde. Dankzij fysiotherapie, rust, de juiste oefeningen, een andere manier van tas met me mee slepen en – last but not least – grote opruiming is dat gelukkig weer verleden tijd.

Ik sleep (nog altijd) veel met me mee maar volgens mij is dat wel allemaal nodig 🙂 Dus ik ga nu met de billen bloot:

 

Mijn tas:

Sinds oktober ben ik trotse bezitter van – gelukkig weer – een vrij groot model handtas. Zwart. Veilige kleur, past overal bij. Aangezien ik niet hou van het wisselen van tas een groot voordeel. Alles past erin en niets hoeft eruit. Zálig.

Inhoud:

Portemonnee, al sinds een jaar of 20 denk ik zo in mijn bezit. Het mottto ‘liever naakt dan namaak’ geldt zeer zeker voor mij en heel veel van mijn spullen. Goede kwaliteit boven kwantiteit. Deze is van leer, ziet er nog prima uit. Wordt eigenlijk alleen maar mooier. Twee ritsen zitten erin, dat was in de tijd van aanschaf een must. Doordat ik in de pre-eurotijd constant 2 valuta (guldens en marken) bij me had was dit geen overbodige luxe. Ook op vakantie in het buitenland was dit makkelijk. Na de invoering van de euro gebruikte ik lange tijd (toen ik nog regelmatig boodschappen deed voor mijn vader) een vakje voor mijn eigen geld en het andere voor het betaalpasje en geld van mijn vader.

Behalve wat kleingeld en (weinig) papiergeld heb ik verschillende pasjes van verschillende banken (privé en zakelijk), kredietkaart, ID, rijbewijs, verschillende (teveel) kortings- en stempelkaarten, verzekeringskaartje, kaartje met typenummer van stofzuiger (voor de juiste zakken) en printer (juiste inkt) bij me. En *zucht* kassabonnetjes, heel veel kassabonnetjes. Ik bewaar echt heel veel bonnetjes …

Portefeuille.


Zelfde merk, zelfde kwaliteit, zelfde kleur. Eigenlijk overbodig omdat ik ID en rijbewijs tegenwoordig in mijn portemonnee bij me draag. Zit verder vol met (minder gebruikte) pasjes, donorcodicil, verzekeringspapieren van de auto.

Huis- en autosleutels.

Zakdoekjes, atijd van papier. Suikervrije kauwgum. Heel veel pakjes, nieuw en aangebroken. Toilettasje met camouflagestift om pukkeltjes te verdoezelen, lippenstift (gebruik ik hoogst zelden trouwens), vijltje, lipgloss, spiegeltje.


Parkerballpoint. Al jarenlang in mijn bezit. Kwaliteit hè. Las laatst ergens dat dit een perfect zelfverdedigingswapen zou zijn? Ik gebruik ‘m alleen om mee te schrijven trouwens …

i-Phone.


Mijn oude was een krijgertje. Die ging laatst langzaam maar zeker definitief dood. Oef, dat was even schrikken. Gelukkig nog net op tijd een back-up gemaakt. Toen kocht ik een nieuwe en daar ben ik best blij mee. Het is mijn verbinding met internet, met mijn zonen in het buitenland, mijn agenda, mijn notitieblok, mijn boodschappenlijstje, mijn adressenboekje, mijn geheugen, mijn fototoestel, mijn fotoalbum, mijn spelletjes, kortom mijn (bijna) alles. Oh ja: ik kan er ook mee bellen 🙂 Dit is trouwens alleen het hoesje, gekocht in Riga.

Voordat ik de diagnose coeliakie kreeg had ik best vaak ‘ongelukjes’. Met andere woorden: ik haalde het toilet erg vaak niet (helemaal) op tijd. Vreselijk vond ik dat. Gênant. Ik voelde me daar best ongelukkig of ongemakkelijk over. Was ook constant en overal op zoek naar een (openbaar) toilet voor het geval dat. Sinds die tijd heb ik ook altijd een noodpakketje bij me: onderbroek, inlegkruisje, maandverbandje. Ongelukjes gebeuren me sinds ik glutenvrij eet nog maar weinig, hoogst zelden eigenlijk. Gelukkig maar.

Zonnebril op sterkte omdat ik nu eenmaal brildrager ben. Al vanaf mijn negende.

Ik neem zo goed als nooit glutenvrije dingetjes mee om onderweg te snacken of eten. Dat doe ik alleen als ik op vakantie ga. Ik heb zelden zin op tussendoortjes. En als, dan is een appel zó gescoord. Toch zaten er laatst glutenvrije spullen in mijn tas:


Glutenvrij brood. Ik was uitgenodigd voor een verjaardag en voor alle zekerheid nam ik dit mee. Was niet nodig, wist ik eigenlijk ook wel want deze vriendin zorgt altijd geweldig goed voor haar (twee) glutenvrije gasten! Dit brood is niet te koop in Nederland, wel in Oostenrijk en zó lekker dat ik een flinke voorraad mee naar huis heb genomen.


Ik had dus niets mee hoeven te nemen naar die verjaardag en kreeg na afloop ook nog eens een stukje glutenvrije peperkoek mee. Het gebruikte deel zat in de boeuf bourguignon, en dat was lekker!

Vaak, maar niet altijd, en zeker niet als ik naar een verjaardag ga, sleep ik een breiwerkje met me mee.


Benieuwd naar wat anderen zoal meeslepen?

meer dan glutenvrij

glutenvrije mama 

ik ben glutenvrij 

 

 

 

 

 

 

waar mijn hart vol van is 

Nou, dat is niet zo moeilijk: mijn tuin. Pff, alweer een grasveld vol blad. Eikenblad, dus dat moet er af anders lijdt het gras te veel. Is nu al meer mos, madeliefjes, paardenbloem en duizendblad dan gras dus ….. Voordeel is dat ik dan èn lekker buiten bezig ben èn calorieën verbrand èn mijn hoofdpijn hopelijk kwijt raak. Laatste is een gevolg van een uurtje langer dan normaal in bed blijven liggen, iets dat tot een aantal weken geleden niet mogelijk was dankzij een matras waarop ik nooit niet lekker op sliep. Sinds de nieuwe matras slaap ik héérlijk en sta ik ’s morgens zonder pijn in mijn rug op. Dus. Ik heb gisteravond ook twee in plaats van een glaasje wijn gedronken dus die hoofdpijn heeft wellicht nog een oorzaak. Om terug te komen op de tuin: die is nog niet in winterslaap dankzij de toch wel erg hoge temperaturen van de laatste tijd. Er bloeit  nog lavendel en de (compleet) afgeknipte buxus springt uit. Moet niet gekker worden.

Over Luna kan ik binnenkort weer schrijven. Yes!! Zij komt – als het goed is en zoonlief niet vergeet om haar vliegticket te regelen – met de kerst.

Glutenvrij. Ja, deel van mijn dagelijks leven. Gisteren liep ik door de stad waar ik ben opgegroeid. Veel lege winkels, helaas. Het is niet meer de (winkel)stad van vroeger. En toch ook hoop: nieuwe initiatieven, nieuwe concepten, veelal jonge mensen die durven om iets te beginnen wat er nog niet was. Woonwinkeltjes, al dan niet gecombineerd met horeca, en ook een klein horeca-pareltje: “rauw”. Negenennegentig van de honderd keer dat ik alleen ben loop ik langs een horecagelegenheid, ik ga nooit in mijn uppie ergens zitten. Gisteren dus wel! “rauw” is pas sinds kort geopend in een piepklein pandje, maar het allerbelangrijkst (voor mij) is wat ze bieden: volledig glutenvrije menukaart! En ook nog eens biologisch en lactosevrij. En ze nemen dit enorm serieus: in verband met het voorkomen van kruisbesmetting komen er absoluut geen etenswaren binnen die ook maar iets van gluten bevatten, het personeel mag echt geen eigen (brood)lunch van thuis meenemen 🙂

Ik dronk er een koffiesmoothie (euh, volgende keer toch maar weer thee of echte koffie) en at een overheerlijke brownie.

Wel zo handig om te weten: Rauw ligt in Sittard, tegenover de HEMA, Nieuwstraat 3. Gesloten op zondag en maandag


liebster award

liebsteraward

Ik kreeg van Kimberley van de blog https://mydearestmadness.wordpress.com/ een Liebster Award waarvoor dank!

De regels van de Award:

  1. geef aan welke blog jou heeft genomineerd en plaats de Award.
  2. geef antwoord op de 11 vragen die door die blog aan jou zijn gesteld.
  3. noem 11 willekeurige feitjes over jezelf.
  4. nomineer 5-11 blogs (met minder dan 200 volgers) waarvan jij vindt dat ze deze award verdienen.
  5. laat deze bloggers weten dat jij ze hebt genomineerd.
  6. geef de blogs 11 vragen om te beantwoorden
  7. dit zijn de vragen die Kimberley mij stelde:

Waarom ben jij gaan bloggen?

Ik blog al sinds augustus 2010. Dat is niet deze blog, maar een blog over mijn vader met Alzheimer. Om ook iets meer over mezelf te schrijven (‘neuzelen’) ben ik deze blog begonnen.

Wat vind je het leukste aan bloggen?

Redelijk anoniem kunnen schrijven over kleine dingen die me zoal bezig houden.

Wat was je eerste gedachte toen je vanmorgen opstond?

Snel buiten gaan kijken of de storm schade heeft aangericht in de tuin.

Waar ben je dankbaar voor?

Dat ik ondanks twee auto-immuunziektes toch een fijn leven heb!

Kun je jezelf in 5 woorden omschrijven?

Tolerant, stress-kip, hartelijk, erg gesteld op rust en op gezelligheid

Wat wilde je als kind later geworden en wat ben je uiteindelijk geworden?

Niet lachen: moeder. Dat is iets dat me van jongs af aan duidelijk was. En dat ben ik uiteindelijk ook geworden. In mijn werkzaam leven was ik secretaresse. Maar dat was geen droom van mij als kind 🙂

Waarvoor kan men je ’s nachts wakker maken?

Nergens voor, ik slaap te graag

Waar ben je het meest trots op?

Op mijn zonen, op wie en hoe ze zijn, en op wat ze tot nog toe hebben bereikt. Met stip op nummer een staat mijn jongste die via VMBO, HAVO en VWO nu tandheelkunde studeert.

Wat is jouw ultieme droom?

Als het niet zoveel energie zou kosten zou ik best een wolwinkeltje willen runnen, of desnoods een wol-webwinkel, maar ik denk dat dit bij dromen blijft. Ooit leek het me ook fantastisch om veel dieren in en rond het huis te hebben: hond, katten, kippen en ook wel een geit(je). Maar meer dan drie katten (tegelijk) liepen er hier nooit rond.

Wat wordt je grootste uitdaging in 2016?

Goh, ik denk eigenlijk niet (meer) zo ver vooruit. Ik denk toch wel dat het behouden van (zoveel mogelijk) gezondheid het allerbelangrijkst is.

Welke blog van jou moeten we zeker gelezen hebben?

Tja, ’t is allemaal geneuzel ……

Elf willekeurige feitjes over mezelf:

  1. verslaafd aan blogs lezen en het spelen van Word- en Numfeud op de i-pad
  2. volgens mijn omgeving kan ik vreselijk eigenwijs zijn
  3. dol op Oostenrijk
  4. ik hou van rust. Hoogst zelden dat hier de radio aanstaat. Televisie kijk ik ook hoogst zelden trouwens
  5. ik hou niet van chaos, mijn huis moet opgeruimd zijn.
  6. ik kook niet graag, maar eet wel graag lekker 🙂
  7. ik eet glutenvrij omdat het moet, ik heb namelijk coeliakie.
  8. ik probeer zoveel mogelijk naar mijn lichaam te luisteren: ik heb namelijk ook MS en heb daardoor beperkte(re) energie.
  9. oh ja, ik ben sinds een aantal jaren vreselijk verslaafd aan breien. Ik brei bijna altijd en overal. Voordeel is dat ik dan lekker rustig moet zitten, best makkelijk gezien punt 8.
  10. ik ben van nature een echte huismus. Maar ik ga ook graag op stap of op reis. Zie punt 3.
  11. Ik lees graag, maar heb er dankzij punt 1. en 9. weinig tijd meer voor

Ik zou dus nu andere blogs moeten nomineren, maar dat doe ik niet, iedereen die deze blog leest en zich geroepen voelt om de 11 vragen te beantwoorden: ga je gang!

#wijbloggenglutenvrij: mijn ontbijt

Voor de tweede keer doe ik mee met het initiatief van een aantal glutenvrije bloggers #wijbloggenglutenvrij (blogbericht van de eerste keer kun je hier nog eens nalezen). Dit keer met als onderwerp: mijn ontbijt.

Mijn ontbijt over het algemeen? Saai. Kan er niets meer van maken. Ik ontbijt negenennegentig van de honderd keer met twee sneetjes glutenvrij brood met als beleg jonge 30+ kaas of serranoham en (roomboter en) jam en heel soms pure hagelslag. Grote mok koffie verkeerd erbij en een glas water met de nodige vitamientjes en tabletjes. Klaar. Sinds een jaar of vier maak ik mijn jam zelf. Veel lekkerder dan wat ik altijd kocht in de winkel. De aardbeien koop ik, de rode bessen (‘miemelen’ zeggen we hier) groeien aan een struikje en een boompje in onze tuin. Overvloedig. Beetje werk, maar dan heb je ook zo een leuke voorraad.

 
Voordeel: stukken minder zoet omdat ik speciale vruchtengelei gebruik. De verhouding vruchten staat tot suiker is 3:1. Niet zo zoet en dat vind ik wel zo fijn. Ik geloof dat deze suiker in Nederland niet te koop is, wel in Duitsland en België. Het brood dat ik meestal eet is van yam, vaak de lichtmeerzaden variant maar net zo lief een van de andere soorten. Waarom? Omdat het in vergelijking tot andere glutenvrije broden meer vezels bevat èn er jodiumhoudend zout is gebruikt. En ook natuurlijk vanwege de goede verkrijgbaarheid bij de supermarkt (Jumbo) bijna om de hoek. Maar ik eet net zo lief het Genius brood dat te koop is bij de AH, of de meergranen bolletjes van Schär, of de baguettes van Schnitzer. Als het maar glutenvrij is en ik het zelf niet hoef te bakken want daar heb ik een broertje dood aan …. Mijn glutenvrije baksels in het verleden,  bah, brokken steen leken het wel ….

De ene keer dat ik geen brood eet ’s ochtends ontbijt ik met een kom (glutenvrije) havervlokken met warme melk. Ook lekker, vult prima.

Op vakantie gaat het er vaak toch wel anders aan toe. Ander land, andere winkels, andere merken. Ik neem voor de eerste dagen altijd glutenvrij brood van thuis mee (dat Yam brood is na een week nog zo goed als vers, echt waar, is toch eigenlijk niet normaal hè?) maar eet ook brood dat ik ter plekke koop. We zijn redelijk vaak in Oostenrijk, in een appartement. Voordeel is dat ik dan verantwoordelijk ben voor mijn eigen ontbijt en me dus geen zorgen hoef te maken over kruisbesmetting omdat ik dan ook mijn eigen brood, kuipje boter en pot jam en zo bij me heb. Het brood dat ik daar graag eet koop ik bij de Merkur supermarkt. Of de (meegenomen) Yam, of de meergranen bolletjes van Schär, of de ……. etc.

Ontbijt in een hotel kan mee- of tegenvallen. Afgelopen zomer waren we een aantal dagen aan het Gardameer in Italië. Een overnachting in Riva in een mooi hotel, het Astoria Park Hotel. Ik had vantevoren gemaild met de vraag of ze een glutenvrij ontbijt konden serveren:


Super!! De broodjes waren warm, er was keuze genoeg vwb beleg. Echt fijn.

Het hotel dat we voor de nachten daarna hadden gereserveerd (Hotel Suisse in Sirmione) had op de site staan dat ze tegen meerprijs van € 3 een glutenvrij ontbijt konden serveren. Juist ja: konden ….. Wat viel dat tegen. Ik had de keus uit crackers, koekjes en een cake-je, en daar moest ik € 3 extra voor betalen. Meer betalen voor minder service. Bah. Ik had toen helaas geen eigen brood mee maar ben dat wel gelijk gaan kopen in het eerste de beste supermarktje. Moraal van deze laatste alinea: ook al ga je ontbijten in een land waar glutenvrij doodnormaal is, zorg dat je toch voorbereid bent 😉

Meer lezen over het ontbijt van andere glutenvrije bloggers kan bij:

creatief glutenvrij

glutenvrije mama

glutenfree Amsterdam

de glutenvrije man

miss glutenvrij

Laurien is

glutenvrij reizen

mainly Marlot

ik ben glutenvrij

home of comfort

more than soup

pinkpequena

my serendipity

#wijbloggenglutenvrij: Wat zit er in mijn vriezer?

Een tijdje geleden alweer leek het me leuk om mee te doen met #wijbloggenglutenvrij. Op de 15e van iedere maand is het tijd voor een gezamelijk bloggersinitiatief van een aantal (steeds meer!) bloggers die zelf coeliakie hebben of er (in)direct mee te maken hebben. En toen was het opeens 15 augustus, de dag dat deze post online ‘moest’ en had ik nog niks op papier …… en ben ik ook nog eens niet thuis maar een week in Oostenrijk. Enfin, roeien dus met de riemen die ik heb. Toepasselijk, want na heel veel dagen behoorlijke hitte regent het vandaag 🙂

Toen bij mij coeliakie werd geconstateerd, bijna acht jaar geleden, begon ook mijn hamsterwoede. Een hele keukenlade werd mijn la (er stond nog net niet op: “afblijven”, maar dat was ook helemaal niet nodig want de meeste glutenvrije spullen als koekjes en brood waren/zijn niet aantrekkelijk of lekker 🙂 ) vol koekjes, pasta etcetera, het bovenste vak van de koelkast werd stilzwijgend ingenomen door mijn jam, boter, kaas en boterhamvlees (duidelijk gemarkeerd door: GV INGE alsof het een vloek betrof ….. en ook de vriezer zat al snel vol met glutenvrij brood.  En over het laatste gaat het: wat zit er in mijn vriezer?

Die van thuis, die kan ik me nu even niet voor de geest halen. Kwestie ‘vakantie-modus’. Dus ik heb het hier over de kleine vriezer in het vakantie-appartement in het Salzburger Land in Oostenrijk. Doordat overal en steeds meer glutenvrije producten te krijgen zijn is het niet meer heel erg noodzakelijk om op vakantie enorme hoeveelheden glutenvrij (brood) mee van thuis te sjouwen. Ik heb van thuis 2 Yam broden meegenomen, 1 ligt er nog in de vriezer. Verder is bij de Merkur supermarkten (Oostenrijkse keten) vers (af)gebakken glutenvrij brood te koop. Dit is brood met glutenvrij gemaakt tarwezetmeel. Ik verdraag het goed – gelukkig maar want het is echt heel erg lekker! – maar  wissel het toch af met Yam brood. Er zitten momenteel 2 van deze Merkur broden in mijn vriezertje, de variant met zonnebloempitten (ze hebben ook nog witbrood, brood met anijspitjes, donker- en meerzaden brood in het assortiment).  Verder nog een paar cornetto’s en een pizza van Schär. That’s all folks ….

#wijbloggenglutenvrij

Wil je weten wat de andere bloggers in hun vriezer hebben liggen? Klik op de links en lees:

ikbenglutenvrij.nl                                                                                                                Stories of a Coeliac                                                                                                                  Glutenvrij hoort erbij                                                                                                              De glutenvrije man                                                                                                                  Miss Glutenvrij                                                                                                                        Laurien is                                                                                                                                  Emily glutenvrije kleuter                                                                                                      Glutenvrij reizen                                                                                                                      Home of Comfort                                                                                                                    Pinkpequena                                                                                                                            More than soup                                                                                                                        Mijnserendipity                                                                                                                        Altijd glutenvrij                                                                                                                        Glutenvrije mama                                                                                                        Creatief glutenvrij

Nog heel even zeuren

Ik wil nog heel even terugkomen op mijn vorige bericht. Aanvankelijk was ik erg teleurgesteld over de inhoud van de uitzending van “keuringsdienst van waarde” over gluten. Maar nu zie ik het in een ander perspectief. Het zwaartepunt lag helemaal niet bij coeliakie of glutenintolerantie maar bij de HYPE die te maken heeft met gluten. En die is belachelijk/zwaar overtrokken/idioot (streep maar door wat niet van toepassing is) maar coeliaken profiteren er dus wel van, van die hype: ik kan nu gewoon iedere dag mijn (peperdure) verse brood halen bij de supermarkt, ik hoef niet meer na te denken over wat/waar/wanneer als ik in een willekeurige stad ben want er is altijd wel een plek waar ik iets kan scoren op glutenvrij gebied.  Ik hoef niet meer te bakken, en bang te zijn dat het weer eens mislukt …… En dat was echt wel anders toen ik met dit dieet begon. Ik liep dubbel zolang door de supermarkt om de ingrediënten voor de maaltijden bijelkaar te krijgen. Ik bakte trouw iedere week bakstenen die voor brood moesten doorgaan. Ik nam tassen vol met eten mee als we een dagje weg gingen. Gelukkig gingen we in die tijd op vakantie met de caravan, daarin was genoeg plek voor vacuüm verpakt brood voor drie weken …. 

Mijn lievelingsbrood van dit moment is Yam, en kost  € 4,25 per 600 gram. Maar dat terzijde. Vrolijk Pasen!

Ps het lukt me niet om mijn oude gravatar te gebruiken, om links naar YouTube filmpjes te plaatsen. Dan maar zo: Glutenfree: the truth behind the trend