de week van mij

Maar weer eens een overzichtje van wat ik zoal heb uitgespookt gedurende de afgelopen week.

We fietsten naar Kitzbühel en bezochten daar zowaar een museum. Het kleine museum heeft voornamelijk werk van Alfons Walde, een Oostenrijks kunstenaar en architect.

Vanaf het dakterras hadden we een mooi uitzicht over het mondaine stadje.

Bij een mondain stadje hoort een mondain drankje 😀

Kreeg te horen dat er nog heel veel vierkantjes (honderden …..) nodig zijn voor de te creëren kerstboom, dus ben maar weer eens aan de haak gegaan.

Onze vakantie was voorbij, maar alvorens naar huis te rijden liepen we nog een rondje en zagen dit ‘Stecken-Sharing’ oftewel (wandel)stokkendeelpunt.

Thuis aangekomen zag ik dat onze jongste dit keer alle planten in potten voldoende water had gegeven. De aubergine doet het buiten verwachting goed, er zitten 3 redelijk grote en een paar kleine vruchtjes aan de plant.

We reden op en neer naar Brussel in verband met de verjaardag van onze middelste. Het voor hem meegenomen cadeau viel gelukkig goed in de smaak.

Kort voor een flinke bui zag ik twee binnenvaartschepen door het kanaal varen,

kort na de bui liepen we het centrum in voor een hapje en een drankje.

De week eindigde voor mijn man ietwat ongelukkig: bij het houtklieven kliefde hij zo ongeveer door zijn duim. Au. Ai. Na een bezoek aan de SEH mocht hij met geplakte duim in een spalk weer naar huis. En nu weten we het weer: een ongeluk zit in een klein hoekje ……

Zondag

We waren sinds lange tijd weer eens in Brussel bij middelste. Na een zeer natte zaterdag thuis was het hier gelukkig een aangename en droge zondag. Een dag om het centrum van de stad weer eens te bezichtigen.

Wat viel me vooral op?

Ik zag her en der elektrische stepjes staan, het leek wel alsof ze overal waren achtergelaten: (bijna) midden op straat, op elk plein en zelfs midden op de stoep, werkelijk overal vrijwel identieke exemplaren. Blijkt dat je ze overal en – uiteraard tegen betaling – mag lenen. Op de plek van bestemming aangekomen laat je ‘m gewoon staan. Ik had dit nog nooit gezien, maar het schijnt normaal te zijn. Bizar.

Brussel, bruisende stad. Het is er altijd druk, en gelukkig is er nu minder openbaar militair vertoon, de dreiging van geweld lijkt zo heel wat minder.

Ter afsluiting van de zondag gingen we naar een hartstikke gezellig café, de Monk. Achterin de zaak is een ‘buffet’ alwaar je vanaf 18.00 uur kunt eten. Op de kaart staat slechts één gerecht: spaghetti. Echt waar. Gelukkig ook glutenvrije 😀 en lekker dat die was!

Op donderdag waren we weer in de buurt van Brussel. Dit keer niet in de stad zelf maar op het vliegveld, omdat we van daaruit naar Riga zouden vliegen om jongste te bezoeken.

Ik had me voor mijn doen best goed voorbereid op deze vliegreis. Omdat we rond etenstijd zouden vliegen had ik thuis glutenvrije wraps voor mezelf klaar gemaakt. Eentje met zalm en eentje met Philadelphia. Tja, en die staan nu fijn in de koelkast te wachten tot we zondagavond weer thuis komen. Vergeten dus …… jammer dan.

Gelukkig is glutenvrij op het vliegveld tegenwoordig ook geen probleem, ik heb in ieder geval geen honger hoeven te lijden.

Weer eens naar Brussel

Achttien graden is het vandaag, en er vallen regelmatig buien. Kortom, mijn regendansjes zijn geslaagd. Wat een verschil met vorige week! Dat wat er over is van de grasmat aan de achterzijde van ons huis krijgt langzaamaan weer een groene schijn maar de mat in de voortuin moet als verloren worden beschouwd. Het blijft akelig uitzien als een veldje vol stro. ’t Is niet anders.

Gisteren was het nog lekker warm. Eigenlijk ideaal om een dagje thuis te blijven en wat in de tuin te werken maar middelste vond het prettig als we langs zouden komen. En dus reden we weer eens richting Brussel.

Het was goed te merken dat het nog steeds vakantietijd is, we waren vrij vlotjes in het hart van Europa.

We hadden goede gesprekken, soms is dat nodig, en genoten vervolgens van een lekkere lunch bij Café Chicago, glutenvrij was er mogelijk en lekker!

Vervolgens gingen we voor een afzakkertje naar een van de (steeds meer, steeds grotere, steeds gezelligere) terrasjes op de Oude Graanmarkt. Ook daar duidelijke menukaarten, zó fijn!

Ik zag wederom een muurschildering die ik nog niet eerder zag, maar ik vond ‘m niet geschikt voor deze blog ….. maar de volgenden kwamen wel door de ballotagecommissie:

Kan zijn dat ik ze eerder heb laten zien maar het lukt me op de een of andere manier niet om het te controleren.

Het centrum van Brussel, met name de drukke Anspachlaan, is al een aantal jaren verkeersluw. Er wordt best hard gewerkt en het wordt mooi, tenminste dat vind ik.

Daar waar dagelijks vele auto’s reden ontstaat nu een mooie wandelpromenade met links en rechts plukken groen.

Duiven, oneerbiedig de ratten van de stad genaamd, weten dat ook te waarderen ….

Enfin, het was wederom een fijne zondag

Alweer een grauwe (zon)dag. Gelukkig is het droog, maar dat is dan ook het enige positieve. Wat gaan we doen op deze dag? Binnen blijven, rondje lopen, even de stad in? Niets van dit alles. We stappen in de auto en rijden naar Brussel, naar middelste.

Een hele middag aangenaam gezelschap, een fijne stadswandeling en ter afsluiting een smakelijke maaltijd. Wat wil een mens nog meer …

Alweer in een grote stad

Gisteren bezochten we middelste en zijn vriendin. Aangezien ze in Brussel – nauwkeuriger gezegd in (Sint-Jans-) Molenbeek – wonen betekende dit het zoveelste bezoek in korte tijd aan een grote stad. Het was er als altijd erg gezellig. We dronken bij hen een ouderwets gezette koffie, aten er een heerlijk stuk vers gebakken glutenvrije taart bij en liepen vervolgens de stad in. We verwonderden ons over de zoveelste in één nacht geschilderde (vrij schunnige) gigantische muurschildering en hielden rust in het oudste café van de stad, Maison Cirio, voor een glas (klik) half+half.

We liepen nog even over de grote markt waar men druk bezig was met het optuigen van een immense kerstboom

vonden deze nostalgische speelgoedetalage hartstikke leuk

aten nog een hapje, en reden daarna tevreden huiswaarts. Nou ja, we ergerden ons wel nog aan diverse malloten op de drukke Brusselse wegen, maar dat is normaal. Kortom, het was een geslaagde zondag.

gezinsuitbreiding

We kregen bericht van onze middelste: hij had een Arri gekocht. Ik had geen idee waarover hij het had maar mijn man had direct visioenen van een dieprood banksaldo …. Dit is namelijk een Arri, een camera die héél hoog op ’t lijstje van onze afgestudeerde cameraman staat, maar dat hij zich nog (lang) niet kan permitteren. Even later stuurde hij een foto:

IMG_0821.jpg

Ha, geen camera maar een snoezig klein katertje, genaamd Arri.

En dus togen we zondag maar weer eens richting Brussel Molenbeek om het kleine terroristje diertje te bewonderen. Wat lief!

IMG_0873.jpg

Natuurlijk gingen we ook nog even de stad in, het weer was te mooi om de hele tijd binnen te blijven, en aangezien kleine katertjes ook nog eens heel veel slapen ….

We zagen dat het bronzen Zinneke (op de hoek van de Oude Graanmarkt en Kartuizerstraat)

IMG_0866.jpg

gezelschap heeft gekregen van een bronzen schildpad:

IMG_0867.jpg

 

Hoe en waarom heb ik nog niet kunnen ontdekken op het www. Ik hoop van ganser harte dat niemand erover struikelt ….