vervelen?

Nee, dat staat niet in mijn woordenboek. Ik hou me goed bezig 🙂

Ik haakte bijvoorbeeld een aantal poppendekentjes voor een drietal kleine meisjes. En toen kreeg ik het verzoek van de kleinzoon van mijn schoonzus, of ik voor hem ook een dekentje wilde maken. Tuurlijk! Wat zijn wens was qua kleur wilde ik weten. “Regenboogkleuren” was zijn antwoord. Oei. Dat werd even zoeken maar ik zocht en vond wat hij wilde.

Ik rondde eindelijk – na diverse jaren – bovenstaand projectje af. Tevreden mee en dus afgevinkt ✅

Het was een leuk en apart projectje tunisch haken en al het derde kussen met deze steek op rij. En nu dus af. Jammergenoeg is de wol niet meer verkrijgbaar, anders was er zeer zeker nog een kussen nummer vier gevolgd.

Project bedsprei nadert ook zijn voltooiing. Tweederde van deze sprei is al járen in gebruik, het laatste stukje is ein-de-lijk bijna klaar. Ik geloof dat ik ergens in 2014 aan dit megaproject ben begonnen, maar heb er – uiteraard – niet constant aan zitten breien.

archieffoto uit 2018

Ik haakte nog twee omslagdoeken, leuk en makkelijk om te doen. Geen idee of ik ze ooit zal gebruiken, misschien kan ik iemand er blij mee maken ….

Ik ruimde de kerstkaarten op. Dank aan degenen die ze ieder jaar weer zo trouw sturen.

Ik bakte wederom een aantal keren een glutenvrij brood. Kind kan de was doen met deze bakmixen …. ik dus ook.

En nu, nu ben ik wederom daar waar we ook graag zijn. En wederom zonder me te vervelen ☃️

breiwerkjes

Afgelopen december had ik een vooruitziende blik. Omdat ik bang was dat winkels gesloten zouden worden zorgde ik ervoor dat ik voldoende leesvoer en breiwol in voorraad had om de wintermaanden door te komen. Ik schafte op de valreep ook nog een naaimachine aan zodat ik niet meer naar deze of gene moest gaan voor kleine of grotere herstel werkjes. Kortom: ik was redelijk goed voorbereid op datgene wat inderdaad gebeurde, het sluiten van alle niet-essentiële winkels.

Deze deken ligt in onze woning in Oostenrijk. Helaas had ik niet voorzien dat ik daar voorlopig niet meer heen kon gaan. Het verder breien aan de bedsprei heb ik maar even op de lange baan geschoven.

Gelukkig had ik al een hele tijd geleden een begin gemaakt met deze deken, en die is nu af.

Ik kocht sokkenwol en breidde een paar sokken voor mezelf, hield ook nog wol over maar net niet genoeg voor nog een paar.

Bij mijn favoriete wolwinkel wist ik van dit leuke initiatief: kijken, kopen, geld in envelope in de brievenbus en klaar is Kees.

Er hing gelukkig sokkenwol in een juiste bijpassende kleur aan de waslijn.

Èn dus kon ik aan de slag met het tweede paar sokken. Tja, een mens moet toch wat hè 😉

Woensdag mag ook deze wolwinkel weer open op afspraak. En een afspraak, die heb ik natuurlijk al gemaakt.