nog langer ….

Naar het nu uitziet blijft Duitsland langer in lockdown. Tja, was ergens wel te verwachten. Te veel besmettingen nog, wellicht door teveel ontmoetingen in huiselijke kring? Zou kunnen. Las online ergens dat iemand een flinke boete had gekregen door net over de grens te gaan tanken. Is blijkbaar geen noodzakelijk iets, dat tanken. In ieder geval blijkbaar geen geldige reden om de grens over te gaan. Was trouwens een Fransman die in België was gaan tanken. De boete die hij kreeg was niet mals, iets van € 4000! Tanken door Nederlanders is hier in de buurt schering en inslag. Zijn dat noodzakelijke grensoverschrijdingen? Hoe zou dat eigenlijk zitten met boodschappen doen? Ben ik in overtreding als ik mijn glutenvrij brood plus dan ook maar de rest van de boodschappen in Nederland ga kopen? Voor mij is het noodzakelijk, het glutenvrije brood van AH of Jumbo is beter te pruimen dan het brood dat ik in Duitsland kan kopen.

Enfin. Als we ons grote rondje links- of rechtsom rond het dorp wandelen gaan we ook telkens de grens over. Als ik de tuin uitloop loop ik bij wijze van spreken de grens al over …..

Rondje dorp. Linksom of rechtsom, overal grenspalen. Van bij ons uit dit keer een rondje naar links. Aan het einde van het dorp (“Oberdorf”) sla je dan linksaf, direct de grens over. De tuinafrasteringen op de foto liggen precies op de grens. De bootjes – in Nederland – liggen fijn op het droge. En die caravan, daarmee zou ik niet op vakantie willen gaan ….

Aan de linkerkant liggen akkers en een klein bosje.

Maretak. Deutscher Baum, auf jedenfall 😀

De weg (beetje bergaf) vervolgend zie je de vele windmolens die ik ook vanuit onze tuin kan zien.

Nog net wandelend in Duitsland. Die boerderij ligt in Nederland trouwens

Stukje verder, kijkend naar rechts, zie je het dorpje Bingelrade.

Uitzicht op Bingelrade (NL)

Volgende keer lopen we maar weer eens een rondje rechtsom.

Weer eens glutenvrij,

dus sla maar over indien niet van toepassing 😉

Bij de Jumbo hebben ze sinds kort een eigen merk glutenvrije producten, ‘lekker vrij van gluten’, met officieel glutenvrij logo:

Keurmerk ‘Crossed Grain’
Omdat het van essentieel belang is dat de producten echt geen gluten bevatten, zijn de Lekker Vrij van Gluten producten gecertificeerd door de NCV en te herkennen aan het internationaal erkende Crossed Grain keurmerk. Andrea Wesselius, licentiemanager van de NCV: “Door te kiezen voor dit keurmerk kunnen klanten van Jumbo in één oogopslag zien dat ze met zekerheid een glutenvrij product te pakken hebben. We zijn ontzettend blij met deze keuze, want deze nieuwe lijn mét dit keurmerk brengt onze droom dichterbij: een glutenvrij dieet betaalbaar en toegankelijk maken voor iedereen.” 

Uiteraard moest en zou ik de stroopwafels proberen, en lekker dat ze waren!

Mijn jongste moest in Aken zijn en vond het goed dat ik meeging. Uiteraard trakteerde ik hem en mijzelf op koffie en een overheerlijk stuk glutenvrij gebak bij Isabella

Het loont zich om af en toe van de geijkte paden af te wijken, en dus liep ik een andere route dan normaal door de Edeka supermarkt (Duitsland) en kwam ik een merk glutenvrije knäckebröd tegen dat ik nog niet kende. Ik kocht de soort met haver. Ben er niet echt kapot van eerlijk gezegd, maar vind het wel prettig om te kunnen kiezen 😀

Dat er nu ook glutenvrij brood en broodjes van het merk Poensgen wordt verkocht bij de Edeka schreef ik al eerder. Recent probeerde ik de haverbroodjes na ze eerst kort in de broodrooster opgewarmd te hebben. Resultaat: lekker. Makkelijk om in voorraad te hebben want lang houdbaar.

Tot slot wil ik nog even mijn ergernis spuien:

Bah, wie doet zoiets toch ….

weinig tv

Ik kijk weinig tv. Heel weinig eigenlijk en als, dan vaak uitgesteld dankzij ‘uitzending gemist’. Maar soms, heel soms kijken we naar een programma omdat het wel eens leuk zou kunnen zijn. Meestal iets in de trant van ‘ik vertrek’ of ‘heel Holland bakt’, niks spannends dus …. Gisteravond keken we naar ‘Langs de Rijn’. De eerste twee afleveringen had ik gemist maar voor deze gingen we echt zitten met drankje en hapje binnen handbereik. Deels doordat het gepresenteerd wordt door Huub Stapel die ik nu eenmaal graag zie, en deels door de beloofde mooie beelden van de omgeving langs de Rijn.

Groot was mijn verrassing toen ik op een gegeven moment vriendin Karin in beeld zag!

Zij woont al heel wat jaren in Duitsland en is daar onder andere gids. En nu zo maar te zien op de Nederlandse tv!

Zou ze dit zelf weten? Wellicht niet, en dus begon ik met haar een WhatsApp-gesprek:

oppas

De een is of wordt oppas oma en de ander wordt gevraagd om af en toe hetzelfde te doen maar dan op een pup. Ik dus. En dat terwijl ik helemaal geen hondenliefhebber ben. Ben eerlijk gezegd best wel bang voor blaffende (en wie weet bijtende viervoeters) maar ach, als je dit snoetje ziet ben je zo verkocht. Ik incluis. Dus toen middelste vroeg of ik een hele dag wilde oppassen op zijn jonge viervoeter heb ik direct volmondig ja gezegd. Kreeg een vel vol met instructies van hem, plus het nodige voer, hondenkoekjes, bench, speeltjes, dekentje, riem, poepzakjes etc. Wat dat betreft nauwelijks verschil met een baby ….

Middelste had haar gisteravond hier afgezet en dus liep ik vanmorgen al voor half acht met een eigenwijze pup door onze straat. Eerste plasje ging net goed, we waren amper de deur uit ….. Het commando ‘plasje doen’ was al niet meer nodig. Nu nog de grote boodschap. Een – wat ik als Nederlandse toch normaal vind – ‘doe maar een poepje’ gaat echt niet want ze is Belgisch ….. en een poep in het Vlaams heeft een nu eenmaal een andere betekenis dan in het Nederlands, dus zeg ik zachtjes: ‘doe maar kakje’ en ben ik blij dat niemand behalve de hond me kan horen. Zo’n pup maakt al flinke keutels trouwens, gelukkig gaat ze er na afloop er niet in staan. Netjes opruimen en weer naar binnen. Fase 1 van het briefje kan al bijna worden afgevinkt. Nu nog natje en droogje en dan weer de bench in.

Na twee uur wederom hetzelfde liedje: plasje, kakje, iets langer wandelen en vervolgens nog even spelen in de tuin en weer (dit keer onder protest ….) de bench in. Dat was fase twee.

Nu nog zo’n 8 uur te gaan voor middelste haar komt ophalen …..

hoog tijd

Hoog tijd om weer eens iets van me te laten horen. Volgens de statistieken word ik zo ongeveer als vermist opgegeven …..

Ja hoor, ben er nog, maar het weer opstarten na zo’n (lange) pauze is – voor mij – nooit makkelijk.

Makkelijkst is om aan de hand van foto’s een overzichtje te laten zien:

Combinatie van oud en nieuw, en dan ook nog eens strakblauwe lucht en sneeuw. Heerlijk.

Gekregen van jongste en zijn vriendin en uiteraard meegenomen naar Oostenrijk

Het lijkt wel alsof het alleen maar mooi weer was, maar ik maak gewoon zelden of nooit foto’s met slecht weer 😀

Zo zag het uit na een dag en nacht regen in het dal …..

Deze enorme loofboom is ieder jaar en in ieder jaargetijde weer een dankbaar onderwerp om te fotograferen

Middelste kreeg zijn pup. Sindsdien zijn zijn nachten kort en gebroken, haha.

Zo weet je zo weer je dat je na een vakantie weer thuis bent. Snel aan de was en snel weer de kasten vullen met voorraad. Verrassend om te zien dat het glutenvrije assortiment bij mijn Edeka supermarkt is uitgebreid met het merk Poensgen.

Vijf jaar geleden dreigde boekhandel Dominicanen wegens faillissement te moeten sluiten. Dankzij een crowdfunding werd dit voorkomen. Als dank voor mijn (zeer bescheiden) steun ontving ik een leuk presentje.

Mijn oudste is een goede vent, maar hij heeft absoluut geen groene vingers, en dus eigende ik mij een plant toe voordat deze het loodje zou gaan leggen

Nieuwe potaarde, wat mestkorrels, dode blad verwijderd en nu maar hopen dat het de goede kant op gaat.