Voor deze ene keer ….

Ik link mijn andere blog niet gauw, maar deze keer maak ik een uitzondering. Waarom nu wel?  Voor het goede doel, om (meer) onderzoek naar Alzheimer te bekostigen, om deze gruwelijke ziekte – die niet alleen ouderen maar ook jonge mensen treft! – de wereld uit schoppen. Dit is een leuk initiatief: koop zogenaamde Alzheimer sokken (o.a. Bij AH, VenD, C&A) en lever zo een bijdrage aan onderzoek:  http://stapjeterug.blogspot.com/2015/09/21-september-wereld-alzheimer-dag.html. Doen!

  

In de buurt

Wandelen. Nou ja, dat doen we dus vaker, alleen nooit thuis. Of althans, in de buurt. Wel op vakantie. Daar lopen we best veel. Beetje berg op en af, vlakke stukken, rondom meertjes enzovoorts. Niks moeilijks, in verband met mijn beetje hoogtevrees moet het wel allemaal leuk blijven. Vandaag was het mooi weer. Een rustige zondag. Een dag die vraagt om meer dan alleen was buiten te drogen hangen omdat het eindelijk weer eens lekker weer is. We maakten er een combi van: ik heb twee wasladingen buiten kunnen drogen en daarna gingen we op pad. Op goed een half uurtje rijden zaten we midden in het heuvelland. En daar is het toch zó mooi. En ook nog eens lekker rustig nu de vakantieperiode voorbij is. 

   
    
 Bijna aan het einde van onze wandeling, de Eyserbosweg. Lijkt niks, zo op de foto, maar het is echt een vies klimmetje.Berucht bij fietsers, in ieder geval bij degenen die bergop rijden. Gelukkig liepen wij bergaf. Als beloning voor een productief dagje uit gunden we ons een late lunch:

  
 en weer zeiden we tegen elkaar: dit moeten we gewoon vaker doen!

’t Is weer rustig

Twee van mijn drie zonen plus logeerkat Luna zijn inmiddels weer terug naar de plek waar ze studeren en wonen. Dus het is héél eventjes wennen aan de stilte, aan koelkast en vriezer die gewoon vol blijven en maar langzaam leeg raken, aan de wasmand die maar niet vol wil raken, aan een wasmachine die hooguit drie keer per week zijn wasjes wast, aan een lege eettafel, en – last but not least – een opgeruimd huis! Let wel: ik vond het hartstikke gezellig en leuk de afgelopen maanden. Echt. Maar ik ben ook heel erg gesteld op rust en regelmaat. Ik heb geen last van het lege-nest-syndroom. Gelukkig niet. Ik geniet weer van de rust. 

  
Dag Luna!

Om ziek van te worden ….

ai, het doet pijn om te zien hoe een aantal buxushagen er nu uitzien. Hélemaal kaal gevreten door het/een/heel veel buxusmotten. Bah, om te huilen, zo kaal ziet het eruit.  

   
Een stuk haag had ik uit voorzorg helemaal afgeknipt, of dat nog wat wordt? Het lijkt weer wat uit te lopen.

  
Zo niet, gaan alle haagjes eruit 😢 

#wijbloggenglutenvrij: Wat zit er in mijn vriezer?

Een tijdje geleden alweer leek het me leuk om mee te doen met #wijbloggenglutenvrij. Op de 15e van iedere maand is het tijd voor een gezamelijk bloggersinitiatief van een aantal (steeds meer!) bloggers die zelf coeliakie hebben of er (in)direct mee te maken hebben. En toen was het opeens 15 augustus, de dag dat deze post online ‘moest’ en had ik nog niks op papier …… en ben ik ook nog eens niet thuis maar een week in Oostenrijk. Enfin, roeien dus met de riemen die ik heb. Toepasselijk, want na heel veel dagen behoorlijke hitte regent het vandaag 🙂

Toen bij mij coeliakie werd geconstateerd, bijna acht jaar geleden, begon ook mijn hamsterwoede. Een hele keukenlade werd mijn la (er stond nog net niet op: “afblijven”, maar dat was ook helemaal niet nodig want de meeste glutenvrije spullen als koekjes en brood waren/zijn niet aantrekkelijk of lekker 🙂 ) vol koekjes, pasta etcetera, het bovenste vak van de koelkast werd stilzwijgend ingenomen door mijn jam, boter, kaas en boterhamvlees (duidelijk gemarkeerd door: GV INGE alsof het een vloek betrof ….. en ook de vriezer zat al snel vol met glutenvrij brood.  En over het laatste gaat het: wat zit er in mijn vriezer?

Die van thuis, die kan ik me nu even niet voor de geest halen. Kwestie ‘vakantie-modus’. Dus ik heb het hier over de kleine vriezer in het vakantie-appartement in het Salzburger Land in Oostenrijk. Doordat overal en steeds meer glutenvrije producten te krijgen zijn is het niet meer heel erg noodzakelijk om op vakantie enorme hoeveelheden glutenvrij (brood) mee van thuis te sjouwen. Ik heb van thuis 2 Yam broden meegenomen, 1 ligt er nog in de vriezer. Verder is bij de Merkur supermarkten (Oostenrijkse keten) vers (af)gebakken glutenvrij brood te koop. Dit is brood met glutenvrij gemaakt tarwezetmeel. Ik verdraag het goed – gelukkig maar want het is echt heel erg lekker! – maar  wissel het toch af met Yam brood. Er zitten momenteel 2 van deze Merkur broden in mijn vriezertje, de variant met zonnebloempitten (ze hebben ook nog witbrood, brood met anijspitjes, donker- en meerzaden brood in het assortiment).  Verder nog een paar cornetto’s en een pizza van Schär. That’s all folks ….

#wijbloggenglutenvrij

Wil je weten wat de andere bloggers in hun vriezer hebben liggen? Klik op de links en lees:

ikbenglutenvrij.nl                                                                                                                Stories of a Coeliac                                                                                                                  Glutenvrij hoort erbij                                                                                                              De glutenvrije man                                                                                                                  Miss Glutenvrij                                                                                                                        Laurien is                                                                                                                                  Emily glutenvrije kleuter                                                                                                      Glutenvrij reizen                                                                                                                      Home of Comfort                                                                                                                    Pinkpequena                                                                                                                            More than soup                                                                                                                        Mijnserendipity                                                                                                                        Altijd glutenvrij                                                                                                                        Glutenvrije mama                                                                                                        Creatief glutenvrij

Zomaar zomer en zo

zo was ik vorige week op de 50-jarige bruiloft van mijn oom en tante. Ik was als klein kleutertje 
hun bruidsmeisje, ik smelt als ik de foto van toen zie 🙂

  
We zijn ons (t)huis ontvlucht: jongste heeft 3 studievrienden te logeren en dat gaat gepaard met veel lachen, praten en (tja, ook dat ….) veel drank. Het was gezellig om even met hen samen te zijn, maar ‘weg’ is rustiger, voor hen en voor ons. En dat met die drank: het zijn geen pubers meer, ze kennen wel degelijk hun grenzen. Hoop ik … Dus gingen wij op weg naar het zuiden, en daar is het warm. Wat zeg ik? Het is er heet, en de verwachting is dat het nog heter gaat worden … Dus ontvluchtten wij de hitte van het dal en gingen we de bergen in:

   

   
Af en toe een wolkje, af en toe een briesje, heerlijk! Boven was een stuk rotstuin met Alpenblumen: mooi!  

  Zulke bloemen heb ik thuis ook 🙂   
   
Deze ‘willen’ ’t in mijn tuin niet doen, waarschijnlijk te rijke grondsoort. Hier bloeien ze overvloedig.

Geen bergweiden zonder ‘Milka’ koeien. En ook koeien zijn twijfelkonten: kom ik naar buiten of blijf ik binnen …..

   
 Reageer ik op haar roepen of hou ik mijn ogen stijf dicht?

 
jaag ik de vliegen weg of laat ik ze hun gang gaan?

Ha, ze doen wat ze willen. Ik ook 🙂

Komkommertijd

alles behalve komkommertijd in de rest van de wereld, maar hier is het rustig. Zo rustig dat ik gewoon verder brei aan mijn bonte sokken. Sokken die ik in deze kleurstelling echt nooit zou kopen, maar de wol was in de aanbieding en ach, in een paar (winter)laarsjes zie je er straks niks van. Maar lekker dat dat is, zelfgebreide sokken dragen, heerlijk!