haakgek

Tja, zo kun je me wel omschrijven. Ik heb graag iets om handen, heb het soms nodig om pas op de plaats te maken en dat gaat nu eenmaal het beste als ik stil zit met bijvoorbeeld een haakwerk in mijn handen. Ik ben absoluut geen profi, moet nog heel veel leren op haakgebied maar al doende en met vallen en weer opstaan leer ik iedere keer iets bij.

Ruim een jaar geleden begon ik aan een groot project. Niet het moeilijkste tot dan toe maar wel qua afmeting voor mij persoonlijk het grootste: een deken(tje)voor op de bank.

Het is uiteindelijk niet helemaal geworden zoals ik had gehoopt dat het zou worden: ik ben in de laatste toer met heel wat minder steken geëindigd dan waarmee ik begon. Verder vind ik de afwerking (rand om de deken heen) niet echt mooi. Maar om alles dan maar weer uit te gaan halen is voor mij geen optie …..

Ach, het is goed zo. Tijd voor weer iets nieuws 😀

mijn week weer eens

Een week die me wel lang zal heugen, deze week.

De verbouwing van de aanbouw achter ons huis nadert zijn voltooiing, hoezee. Omdat ik wel graag schilder maar niet graag muren kwast mochten de schilders dit karwei komen klaren. Alweer dagenlang mensen in huis, alweer aan huis gebonden maar ja, het is voor een goed doel: ons huis knapt er van op.

Hond van middelste was er dus ook. Nog. Want niet slechts één dag maar gelijk een hele week. En dat in combinatie met die schilders in huis en aan huis gebonden zijn. Voor mij geen ideale situatie ….. Gelukkig kwam middelste tussendoor een aantal dagen naar huis omdat opvoeden van en wandelen met een jonge hond hier toch wat makkelijker is dan in hartje Brussel.

Telefoontje van een vriend: “P is aangereden toen hij op zijn fiets naar zijn werk reed. Ziet er niet goed uit. Ligt in coma” P is een goede (sport)vriend van mijn man, al járen. We waren twee weken geleden nog samen in Oostenrijk. Shit, en nu ligt hij zwaar gewond met hersenletsel en diverse botbreuken in het ziekenhuis ……

Ik ging dinsdag naar de kapper, ben hondstrouw aan de mijne. Nu wordt hij binnenkort geopereerd aan zijn voet en moet ik twee keer geholpen worden door een collega van hem. Help ……

Woensdagavond voelde ik me grieperig worden. Zucht, ook dat nog …… Eindelijk de schilders uit huis en dan toch weer gebonden. Vrijwilligerswerk afgebeld. Lunchafspraak afgezegd. En de hele tijd in bed blijven liggen. Ik voelde me ziek en zielig.

Zoals dat bij mij meestal gaat ging het nu ook weer: na een dagje ziekjes zijn gaat het weer beter met me. Voor mij een bijkomend voordeel van ‘mijn’ MS. Maar het kan ook anders: jaren geleden heb ik dankzij de griep een lichte schub gehad met lange tijd slechter zicht aan een oog. Is gelukkig weer zo goed als bijgetrokken.

Middelste ging met hond weer richting westen. Amper weg werd hij voor het eerste de beste stoplicht al van achteren aangereden door een boze man die beweerde dat zoonlief de schuldige was.

Op de Belgische autoweg stond hij eerst een uur in de file, kon even later goed op tijd remmen voor twee botsende auto’s voor hem, zag in zijn spiegel een touringcar op hem afkomen die moeite had met stilkomen en kon geen kant uit ….. Het ging nog net goed. Gelukkig maar. Moet er niet aan denken wat er had kunnen gebeuren ……

Mijn week dus.

wat is ze al groot!

Ik had haar een aantal weken niet gezien. Jeetje, wat groeit zo’n beest hard, en het eind is nog niet in zicht. Luisteren naar mij? Nou nee, ze is liever lekker ondeugend. Dat belooft wat voor de komende dagen want ik mag oppassen 😀

Weer eens glutenvrij,

dus sla maar over indien niet van toepassing 😉

Bij de Jumbo hebben ze sinds kort een eigen merk glutenvrije producten, ‘lekker vrij van gluten’, met officieel glutenvrij logo:

Keurmerk ‘Crossed Grain’
Omdat het van essentieel belang is dat de producten echt geen gluten bevatten, zijn de Lekker Vrij van Gluten producten gecertificeerd door de NCV en te herkennen aan het internationaal erkende Crossed Grain keurmerk. Andrea Wesselius, licentiemanager van de NCV: “Door te kiezen voor dit keurmerk kunnen klanten van Jumbo in één oogopslag zien dat ze met zekerheid een glutenvrij product te pakken hebben. We zijn ontzettend blij met deze keuze, want deze nieuwe lijn mét dit keurmerk brengt onze droom dichterbij: een glutenvrij dieet betaalbaar en toegankelijk maken voor iedereen.” 

Uiteraard moest en zou ik de stroopwafels proberen, en lekker dat ze waren!

Mijn jongste moest in Aken zijn en vond het goed dat ik meeging. Uiteraard trakteerde ik hem en mijzelf op koffie en een overheerlijk stuk glutenvrij gebak bij Isabella

Het loont zich om af en toe van de geijkte paden af te wijken, en dus liep ik een andere route dan normaal door de Edeka supermarkt (Duitsland) en kwam ik een merk glutenvrije knäckebröd tegen dat ik nog niet kende. Ik kocht de soort met haver. Ben er niet echt kapot van eerlijk gezegd, maar vind het wel prettig om te kunnen kiezen 😀

Dat er nu ook glutenvrij brood en broodjes van het merk Poensgen wordt verkocht bij de Edeka schreef ik al eerder. Recent probeerde ik de haverbroodjes na ze eerst kort in de broodrooster opgewarmd te hebben. Resultaat: lekker. Makkelijk om in voorraad te hebben want lang houdbaar.

Tot slot wil ik nog even mijn ergernis spuien:

Bah, wie doet zoiets toch ….

weinig tv

Ik kijk weinig tv. Heel weinig eigenlijk en als, dan vaak uitgesteld dankzij ‘uitzending gemist’. Maar soms, heel soms kijken we naar een programma omdat het wel eens leuk zou kunnen zijn. Meestal iets in de trant van ‘ik vertrek’ of ‘heel Holland bakt’, niks spannends dus …. Gisteravond keken we naar ‘Langs de Rijn’. De eerste twee afleveringen had ik gemist maar voor deze gingen we echt zitten met drankje en hapje binnen handbereik. Deels doordat het gepresenteerd wordt door Huub Stapel die ik nu eenmaal graag zie, en deels door de beloofde mooie beelden van de omgeving langs de Rijn.

Groot was mijn verrassing toen ik op een gegeven moment vriendin Karin in beeld zag!

Zij woont al heel wat jaren in Duitsland en is daar onder andere gids. En nu zo maar te zien op de Nederlandse tv!

Zou ze dit zelf weten? Wellicht niet, en dus begon ik met haar een WhatsApp-gesprek:

oppas

De een is of wordt oppas oma en de ander wordt gevraagd om af en toe hetzelfde te doen maar dan op een pup. Ik dus. En dat terwijl ik helemaal geen hondenliefhebber ben. Ben eerlijk gezegd best wel bang voor blaffende (en wie weet bijtende viervoeters) maar ach, als je dit snoetje ziet ben je zo verkocht. Ik incluis. Dus toen middelste vroeg of ik een hele dag wilde oppassen op zijn jonge viervoeter heb ik direct volmondig ja gezegd. Kreeg een vel vol met instructies van hem, plus het nodige voer, hondenkoekjes, bench, speeltjes, dekentje, riem, poepzakjes etc. Wat dat betreft nauwelijks verschil met een baby ….

Middelste had haar gisteravond hier afgezet en dus liep ik vanmorgen al voor half acht met een eigenwijze pup door onze straat. Eerste plasje ging net goed, we waren amper de deur uit ….. Het commando ‘plasje doen’ was al niet meer nodig. Nu nog de grote boodschap. Een – wat ik als Nederlandse toch normaal vind – ‘doe maar een poepje’ gaat echt niet want ze is Belgisch ….. en een poep in het Vlaams heeft een nu eenmaal een andere betekenis dan in het Nederlands, dus zeg ik zachtjes: ‘doe maar kakje’ en ben ik blij dat niemand behalve de hond me kan horen. Zo’n pup maakt al flinke keutels trouwens, gelukkig gaat ze er na afloop er niet in staan. Netjes opruimen en weer naar binnen. Fase 1 van het briefje kan al bijna worden afgevinkt. Nu nog natje en droogje en dan weer de bench in.

Na twee uur wederom hetzelfde liedje: plasje, kakje, iets langer wandelen en vervolgens nog even spelen in de tuin en weer (dit keer onder protest ….) de bench in. Dat was fase twee.

Nu nog zo’n 8 uur te gaan voor middelste haar komt ophalen …..