#decemberglutenvrij start morgen!

 

image

(logo gemaakt door Bakers and Fakers)

Dit jaar doe ik voor het eerst mee met #decemberglutenvrij. Wat houdt dit in? Ken je die adventskalenders waar je vanaf 1 december tot en met kerstavond elke dag een luikje openmaakt met een plaatje of chocolaatje erachter? Het is een soort aftelkalender tot de kerst. De glutenvrije bloggers (en bloggers die ook over ‘glutenvrij’ bloggen) hebben zo’n glutenvrije aftelkalender voor jullie in petto. Niet tot de kerst, maar zelfs tot het nieuwe jaar!

Iedere dag in december verschijnt er een blog van één van de vele glutenvrije bloggers. Als een soort estafette geven we het stokje elke dag aan elkaar door. Wij weten al wie wanneer gaat schrijven, maar dat is voor jullie een verrassing!

Morgen begint #decemberglutenvrij op de blog GlutenVrijKind. Onder aan die blogpost staat vermeld wie het stokje overneemt. En zo gaat het door tot en met 31 december.

Welke glutenvrije bloggers doen er allemaal mee? In alfabetische volgorde:

bakers and fakers

boeddhamum glutenfree

creatief glutenvrij

daily inception

de glutenvrije man

doe mij glutenvrij

foodless

gebaksjuwelier

glutenvrije blog

glutenvrije keuken

glutenvrije mama

glutenvrij hoort erbij

glutenvrij kind

glutenvrij kookhoekje

het meisje met de voedselallergie

ik ben glutenvrij

kook de wereld rond

Koos glutenloos

mama en Emily

miss glutenvrij

oh my pie

schrijfsels van mij

stories of a coeliac

the coffee type

Veel leesplezier!

 

 

 

 

 

 

 

mussen

Op de blog van Rob las ik over het meer dan nobele streven om meer en meer mussen te lokken door onder andere het ophangen van huismus-kolonie-nestkasten. Nu hebben wij een grote tuin met – volgens mij – een waar paradijs voor vogels dankzij grote verscheidenheid aan planten, bloemen, veilige plekjes tussen (wilde)bramenstruiken, bomen, boompjes, hagen, brandnetels etc. Er zijn dan ook veel vogels van divers pluimage maar gek genoeg nauwelijks mussen. Maar daar gaat verandering in komen: ik heb een heuse mussenflat gekocht. En verder willen we dit of volgend jaar nog een ligusterheg planten, schijnt ook erg musvriendelijk te zijn. En wellicht komt er nog een bord: mussen welkom 🙂

MS

Ik heb ooit wel eens vermeld dat ik behalve coeliakie ook MS heb. Gelukkig een heel erg milde zogenaamde benigne vorm. Hier staat wat meer informatie over deze ziekte. Met dit kleine berichtje wil ik aandacht vragen voor de collecte van het Nationaal MS Fonds. Komende week (van 21 tot 26 november) is de MS Collecteweek. Omdat het Nationaal MS Fonds geen subsidie ontvangt zijn ze afhankelijk van giften van particulieren en bedrijven, vandaar deze collecteweek. Vandaar dat ik bij deze vraag voor een gift aan de collectant aan de deur of op straat. Maar doneren via de bank of giro kan natuurlijk ook op de rekening bij de ING:

NL92INGB0000005057 t.n.v. het Nationaal MS Fond te Rotterdam of de Rabobank:

NL23RABO0336272839 t.n.v. het Nationaal MS Fonds te Rotterdam.

Namens het Nationaal MS Fonds van harte bedankt!

suiker

Ik vind dat ik heel bewust omga met voeding. Moet ook wel omdat ik coeliakie heb en dus 100% glutenvrij moet eten. Maar ook voor wat betreft de dagelijkse hoeveelheden vlees/vis, groente en fruit proberen we hier in huis goed op te letten. Snoepen kan, maar met mate. Een koekje bij de koffie is hier geen regel maar eerder uitzondering. Chips mag, maar alleen af en toe. Ik schat gemiddeld 1 zak per maand. Alcohol in de vorm van een glaasje wijn of (glutenvrij) bier drink ik af en toe en zeer zeker niet meer dan 2 glazen per keer en zeer zeker niet iedere dag. Ik lette altijd al goed op wat ik aan suiker(s) binnenkrijg, maar als je er ècht goed op gaat letten schrik je je wezenloos: in bijna alles wat men ons (en dan echt niet alleen kant-en-klaar!) probeert te verkopen zit een of andere vorm van toegevoegde suiker …. Wist je bijvoorbeeld dat er meer dan 50 schuilnamen voor suiker zijn?

Appelsapconcentraat, Appelstroop, Agavesiroop, Ahornsiroop, Bruine basterdsuiker, Bruine kandijsuiker, Bruine rietsuiker, Bruine suiker, Druivensapconcentraat, Druivensuiker, Dextrose, Fructose, Fructose-invertsuikerstroop, Galactose, Gebrande suiker, Gebrande suikerstroop, Geconcentreerd vruchtensap, Gekarameliseerde suiker, Gekarameliseerde suikerstroop, Geleisuiker, Glucose, Glucose-fructosestroop, Glucosestroop, Honing, Invertsuiker, Invertsuikerstroop, Isoglucose, Kandijstroop, Kandijsuiker, Kaneelsuiker, Karamelsuikerstroop, Kokosbloesemsuiker, Kristalsuiker, Lactose, Magere melkpoeder, Maïsstroop, Maltose, Maltodextrine, Melasse, Melkpoeder (bevat ca 51% suiker), Melksuiker, Moutstroop, Moutsuiker, Palmsuiker, Poedersuiker, Rietsuiker, Rietsuikerstroop, Ruwe rietsuiker, Suikerstroop, Sacharose, Suiker, Stroop, Tarwestroop, Trehalose, Vanillesuiker, Vruchtensuiker, Vruchtensap uit concentraat, Vruchtensapconcentraat

(bron: diabetesfonds)


Ik heb me gelijk aangemeld voor de receptennieuwsbrief van het diabetesfonds.nl

glutenvrij eten in Riga (Letland)

Ook met coeliakie kun je op vele plekken in Europa of waar ook ter wereld goed glutenvrij eten. Vaak helpt het als je van te voren informatie inwint over wat/waar/hoe. Een van de handige hulpmiddelen is een dieetpasje in de taal van het land dat je bezoekt of gaat bezoeken. Omdat ik laatst weer eens naar Riga reisde nam ik mijn dieetpasje in het Lets mee:

Op aanraden van Gundega, een Letse blogster, bezocht ik tijdens mijn recente bezoek onder andere het cafe-restaurant “Skudru puznis”, aan de Ernesta Birznieka – Upīša iela 15 (in het centrum). Het is een piepklein restaurantje in een authentiek houten gebouwtje dat zo enorm kenmerkend is voor Letland. Alles wat ze serveren is 100% glutenvrij. Op de menukaart staan onder andere soepen, pizza’s en pasta. Ze hebben ook verschillende (zoete) taarten en koekjes.

Beetje terug in de tijd:

Ik at een stuk hazelnoottaart met laagjes framboos. Lekker maar enorm zoet en machtig. De koffie die ik er bij dronk (latte macchiato) was trouwens énorm lekker.

Ze had ook andere adressen voor me die ik dit keer niet heb bezocht, maar wel in gedachten hou voor een van mijn volgende bezoeken:

Tīra maize, Gertudes iela 60: the first gluten free bakery in Latvia. Alleen open op donderdag en vrijdag, en toen was ik er helaas (nog) niet –> Tira Maize <–

Da Roberta, Italiaans restaurant. Aleksandra Čaka iela 58 –> Da Roberta <–

Raw Garden (–> klik <–), verschillende locaties

Lekkere hamburgers eet je bij Streetburgers, een hamburgertent met ook glutenvrije broodjes

Een beetje in verwarring was ik door dit restaurant:


Op het raam staat weliswaar ‘gluten-free’ geschreven maar binnen konden ze me niet echt duidelijk maken wat dan wel/niet glutenvrij te krijgen was. Wellicht doordat het poepiedruk was in verband met de zondagse brunch? Wie weet waag ik het in de toekomst eens op een doordeweekse dag. Voor wie het toch wil proberen –> Betty’s Corner –<

Ik had het hotel waar we verbleven vantevoren niet geïnformeerd naar hun glutenvrije (on)mogelijkheden voor wat betreft het ontbijt. Ik had Yam brood bij me, dat blijft een aantal dagen goed eetbaar, en kuipjes jam. Voor de rest at ik ‘gewoon’ van het ontbijtbuffet: zalm, haring met ui, gekookt ei, komkommer, kaas, tomaat, paprika en yoghurt met vers fruit. Dit lag voor mij ver genoeg van het gewone brood af, zonder gevaar voor ‘springende broodkruimels’.

huismus

Ik ben best wel een huismus. Zet me ergens neer met een boek, breiwerkje of tablet en ik blijf er zitten, voel me gelijk thuis. Kan dat urenlang volhouden, heerlijk.

Afgelopen weken was ik nogal uithuizig. Eigenlijk niet echt iets voor mij maar wel leuk en weer eens iets anders. Zo bezochten we twee zonen in Riga. Binnen een week na terugkomst zat ik met onze middelste in Brussel. Hij is geslaagd voor zijn opleiding en moest zijn studiootje nog leegruimen en schoon opleveren.  Tja, ook daar zijn moeders goed voor ….  Met een leeg busje reden we er heen en met een hartstikke vol exemplaar reden we weer terug. Pfff, ik was alweer doodop. Twee dagen achter elkaar lag ik om 9 uur in bed, en toen was mijn energiepeil weer enigszins op orde.



En nee, hij komt niet terug thuis wonen maar trekt in bij zijn vriendin die tijdelijk in Amsterdam woont. Gelukkig maar dat we een redelijk grote kelder hebben die nu bomvol staat met kast, bed, tafel, stoelen en -tig verhuisdozen ….. Binnenkort rijd ik maar eens naar onze hoofdstad. Haha, ik me vervelen?

lekker (glutenvrij)!

Ik loop graag door supermarkten in binnen- en buitenland. Gewoon kijken wat ze verkopen, altijd alert op glutenvrije spullen die ik nog niet ken. Heerlijke hobby. Vind ik dan. Ik kan me altijd verbazen over de gigantische hoeveelheid pizza’s die in de supermarkt hier in de buurt verkocht worden. Niet normaal, iets van twintig meter diepvries vol met -tig soorten! Omdat ik ze ‘dankzij’ de coeliakie niet mag eten kijk ik er alleen met een half oog naar. En toen zag ik deze, gewoon tussen zijn normale soortgenoten:


Nog nooit gezien! Meteen gekocht en inmiddels geprobeerd en goedgekeurd. Ik weet niet of ze ook al in Nederlandse supermarkten worden verkocht, in Duitsland in ieder geval wel.

Om in deze kant-en-klaar-sfeer te blijven:


Vanaf woensdag 26 oktober in de aanbieding bij de Makro, lekker en absoluut niet te duur om in voorraad te hebben.Niet dat ik zo’n fan ben van diepvriespizza, maar ja, soms is dit toch wel erg makkelijk.

Mijn ‘supermarktverzameling’ met glutenvrije producten breidt zich uit met zowat ieder bezoek aan het buitenland:

Dit was het glutenvrije schap in een grotere Rimi-supermarkt in Riga:

Met voor mij onbekende glutenvrije broodjes in de vriezer:

Het glutenvrije schap in een van de kleinere Rimi-supermarktjes in Riga:

Het schap in ‘mijn’ Edeka supermarkt in Duitsland:

En verschillende soorten glutenvrije koekjes van Coppenrath (Edeka-supermarkt in Duitsland):


Steeds meer producten dus, als je maar weet waar je moet zoeken.

weekend weg

Afgelopen weekend waren we weer eens in Riga.

Een klein stukje geschiedenis:
Riga, hoofdstad van de Baltische staat Letland, is de moeite van het bezoeken meer dan waard. De stad is ruim achthonderd jaar oud en werd in het verleden vele malen bezet door onder andere de Duitsers, de Polen en de Russen. Er wonen bijna 700.000 inwoners in de stad, dat is ongeveer 1/3 van de totale bevolking van Letland. De officiële taal is het Lets maar je hoort ook (heel) veel Russisch op straat. Plus natuurlijk de talen van alle buitenlanders die er wonen, werken of op bezoek komen. Valuta is de €. De oude binnenstad (‘old town’) staat op de UNESCO-Werelderfgoedlijst  (bron: Wikipedia)

De eerste keren dat wij er waren deden we uiteraard de typische toeristendingen: rondrit met zo’n hop-on-hop-off bus, slenteren met een ANWB-gids in de handen, ons vergapen aan de prachtige gebouwen in het historische centrum. Nu bezochten we ook andere plekken, een verassend leuk restaurantje aan het water bijvoorbeeld:

En had ik ook oog voor andere dingen:

Genoten we van het zonnetje in een van de vele parken (met op de achtergrond het vrijheidsmonument en op de voorgrond een ‘slotjes’ brug):


We bezochten ook het Lets national museum of Art. Het museum is sinds dit voorjaar weer toegankelijk voor het publiek na een ingrijpende renovatie. Het heeft een uitgebreide collectie van Letse kunstenaars van de 18e eeuw tot 1945, met daarnaast veel werken van Duitsers die in de Baltische staten woonden en een grote verzameling van Russische kunstenaars.


Tuurlijk waren we voornamelijk voor onze studenten èn poes Luna in Riga:


De reden dat we zo vaak nu net deze stad en niet al die andere ook mooie steden in Europa bezoeken ligt in het feit dat onze oudste en jongste er studeren. Ze zijn respectievelijk 4e en 3e jaars student tandheelkunde. Waarom hier en niet in Nederland? Omdat ze respectievelijk drie en twee keer zijn uitgeloot voor een plek aan een Nederlandse universiteit maar toch persé tandarts willen worden. Ze wonen sinds april op een nieuwe plek, die moest nog altijd worden bewonderd (en tevens opgeruimd en schoongemaakt en voorraad mocht ook nog worden aangevuld ….). Leuk om te doen maar ook vreselijk vermoeiend. We hebben de afgelopen dagen heel wat kilometers afgelegd en heel wat trappen gelopen. Om precies te zijn iedere keer 100 treden op en af (4e verdieping, geen lift).

Het was leuk hen weer te zien. Het was gezellig om vaak samen te zijn. En vandaag, vandaag doe ik lekker rustig aan ….

poepverhaaltje

Niet meer iedere keer dat ik naar de stad ga, ga wandelen of wat dan ook moet ik me afvragen waar het dichtstbijzijnde (en schone!) toilet is. Gelukkig niet meer iedere keer, maar het komt wel nog voor. Afgelopen week ‘mocht’ ik het twee keer meemaken dat ik werd overvallen door vreselijke drang om NU naar het/de/een toilet te moeten. Een keer heb ik het toilet gehaald, een keer net niet ….

Op vakantie in Oostenrijk valt het me iedere keer weer op: werkelijk overal vind je schone openbare toiletten: in winkelcentra, op stations, in musea, bij de liften in de ski-oorden, geweldig! 

Dat moet hier toch ook kunnen? Daarom deze –> link (klikkerdeklik) <– van de Maag Lever Darm Stichting met de vraag om de steunbetuiging voor meer openbare toiletten te tekenen. Doen!