de dag van gisteren

Gisteren waren we sinds heel lange tijd weer eens in Amsterdam. De laatste keer was in 2012 toen we jongste naar Schiphol brachten. Hij vloog naar Australië, en ter afleiding voor mij gingen we na het afscheid nemen Amsterdam in. Ik kan me nog goed herinneren dat het alleen maar pijpenstelen regende en we niet veel meer gezien hebben dan de binnenkant van een of ander cafeetje.

Terug naar gisteren. We hadden eigenlijk zaterdag willen gaan, maar de rit die ons normaal al bijna tweeënhalf uur kost zou veel te gevaarlijk zijn volgens het KNMI. En dat bleek ook wel toen we berichten hoorden, lazen en zagen. Foei, koning winter op zijn slechtst. Enfin, we gingen dus gisteren. Eerst maar eens richting het tijdelijke onderkomen van middelste en zijn vriendin voordat ze daar eind van de maand weg zijn. Hun stekje is niet veel meer dan een zolderkamer plus badkamer op de vierde verdieping van een redelijk oud pand, alleen te bereiken via een nogal verwaarloosd trappenhuis en zeer smalle en steile trap. En als je dan weet wat ze daarvoor aan huur moeten betalen ….. Maar we kwamen uiteindelijk boven en zaten even later gezellig aan koffie plus vlaai en glutenvrije cake. Het Amsterdamse trappenhuis zag er wel wat beter uit dan dat waar oudste en jongste in Riga ooit woonden:

img_3814
Dat was echt, ehum, verwaarloosd en oud …..

Omdat we allemaal absoluut niet van drukte houden bleven we fijn ver van de binnenstad. We liepen heel wat af, bezochten ‘de hallen’ en waren onder de indruk! Mooi opgeknapt, gezellig, leuk druk maar absoluut niet tè. De moeite van het bezoeken meer dan waard!

img_0459

Ter afsluiting van de dag hebben we nog lekker gegeten bij Mossel en Gin.

img_0466
We hebben flink wat stappen gelopen en kilometers afgelegd en daardoor was ik drie flinke blaren rijker (verkeerde schoenen en sokken, kwestie ‘eigen schuld dikke bult’). Kortom: het was leuk 🙂

heel soms …

Heel soms ben ik actief op mijn oude blog, de blog over mijn vader met Alzheimer. En heel, heel soms resulteert dat in drie dagen achterelkaar een kort stukje op die blog. Met als gevolg dat ik hier wat minder schrijf. En daarom plaats ik hier vandaag een link zodat niemand denkt dat ik gewoon schrijflui ben 😉

De beste wensen …

Ook namens Luna wil ik iedereen die hier wel eens leest, iedereen die hier per ongeluk terechtkomt, iedereen die bewust mijn blog leest, iedereen die soms reageert en iedereen die best vaak reageert, ondanks de akelige gebeurtenissen in de wereld waarin wij leven, gelukkige en vredige kerstdagen toewensen en het allerbeste voor het komende jaar 2017.

breisels van mij

Ik heb eindelijk weer wat breiprojecten afgerond. Heel prettig gevoel voor iemand die nooit lijstjes maakt maar wel graag dingen afvinkt. Ik wil namelijk heel graag weer naar mijn favoriete wolwinkel maar als ik daar vervolgens niks mag kopen van mezelf omdat ik nog zoveel wolletjes thuis heb liggen kan ik net zo goed niet gaan ….

Ik brei graag woonaccessoires, met een lichtelijke voorkeur voor kussenhoezen. Ik  heb weer een kussen af, gebreid met dezelfde wol als de twee die al een tijdje op de bank liggen, ook in dezelfde kleurstelling. De gebruikte wol is ‘Sempione’ van Lang Yarns, een grof gesponnen wol met acryl en alpaca draad met een natuurlijk uitstraling.

img_0250

6d35c20e-ef05-4ad7-ab57-8a088490a760-2

08984301-67ff-4214-ad64-e193ae26d52c-2

Sokkenpaar nummer zoveel is ook af:

fullsizerender-2

Da’s gewoon een lekker tijdverdrijf voor tussendoor.

We besloten laatst om samen met (schoon)ouders naar een kerstmarkt in de buurt te gaan. Dit ondanks ietwat angst voor ….. (vul zelf maar in) met name bij mijn schoonvader van 90 die serieus van plan is om 100 te worden zonder dat hij slachtoffer wordt van een of andere aanslag. Bah. We gingen dus vol goede moed op weg naar de Weihnachtsmarkt van Aken. Niet voor het een of het ander, maar de kerstmarkten in Duitsland zijn echt mooi en gezellig. Niet persé om iets te kopen, maar alleen al voor de sfeer. Sfeer met zonder angst dus.

img_0268

img_0265

We hebben het leuk gehad, en dat gold ook voor ons hoogbejaarde gezelschap. Fijn.

En inmiddels zijn we daar waar het ook fijn is, in Oostenrijk. Het was tot gisteren nog niet geheel wit tot in het dal, de kans was even aanwezig dat het hier ook groen zou blijven tot en met de kerst. Maar het heeft vannacht gesneeuwd! Yes 🙂

De kerstboom is in ieder geval al opgetuigd. Een echte, helemaal meegenomen van thuis, maar zonder wortel dus helaas niet bestemd om volgend jaar weer te dienen als kerstboom.

img_0320
Jongste is al een paar dagen hier, hij heeft ons intussen al verwend met een heerlijke maaltijd. Nou, dat talent heeft hij niet van mij 🙂

img_0337

Oudste komt vanavond, hij krijgt nog een verlaat verjaardagscadeau, daar hebben we vast allemaal plezier van.

img_0341img_0340

img_0343

Hij zit inmiddels in een zelfde (en echt gloednieuw) vliegtuig als op bovenstaand plaatje. Zegt mij niet veel, vliegtuig is vliegtuig, maar hij vindt dat wel leuk. Bijkomend voordeel: het vliegt wat sneller. En dat scheelt als je met enorm lange benen zowat klem zit ….

Middelste komt ergens komende week. Als ZZP-er pakt hij iedere kans op werk met beide handen aan. Tuurlijk. Er moet ook brood op zijn plank komen.

Samenvattend: wij komen de kerstdagen wel door 🙂

 

glutenvrij op wintersport

#decemberglutenvrij

image

 

Ik doe dit jaar voor het eerst mee met #decemberglutenvrij, een soort van adventskalender/estafette van glutenvrije bloggers (en bloggers die wel eens over glutenvrij cq coeliakie schrijven) gedurende de maand december. Heel veel bloggers doen dit jaar mee, het gaat hartstikke goed! Ik neem het stokje aan van de blog kook de wereld rond!, waarvoor dank! Onder aan mijn blog heb ik vermeld aan wie ik op mijn beurt het stokje doorgeef. Mijn blogbericht is het tiende vakje van deze kalender, logisch ook, want het is 10 december vandaag.

10wie ben ik

Voor degenen die mij niet kennen stel ik me nog eventjes kort voor. Ik ben Inge, ik weet sinds februari 2008 dat ik coeliakie heb en ik eet sinds die tijd  (uiteraard) altijd glutenvrij. Dat was aanvankelijk best wennen. Ik bracht met name in het begin heel veel tijd door met heel veel lezen en actief deelnemen op diverse binnen- en buitenlandse coeliakie-fora en -sites. Ik las werkelijk alles wat te maken had met coeliakie, gluten, voedselallergieën, etcetera. Volgens mij en mijn omgeving zag ik de gluten af en toe zelfs vliegen 🙂 Boodschappen doen was echt een crime, wat heb ik de vreselijk kleine priegellettertjes op de etiketten vaak vervloekt. Tegenwoordig is het levenslange dieet heel gewoon een deel van mijn leven. Ik weet niet meer beter, ik voel me uitstekend, heb weinig last van neurologische klachten en zit – kortom – goed in mijn vel.

glutenvrij op vakantie in de sneeuw

img_1290-1

Vakantie in de sneeuw, met een heel grote kans op een witte kerst, wie wil dat niet? Hmm, maar hoe gaat dat dan als je coeliakie hebt en dus glutenvrij moet eten? Voor een hotelvakantie regel je alles van tevoren met de touroperator of direct met de hoteleigenaar. Maar wat als je een huisje of appartement hebt geboekt? Moet je dan alles van thuis meenemen of kun je ervan op aan dat je in de wintersportgebieden ook je glutenvrije spullen kunt krijgen? Voor al degenen die een weekje door gaan brengen in met name Oostenrijk – met stip mijn favoriete vakantieland voor de wintersport – heb ik een aantal tips. Mijn ervaring is dat je – voor de zekerheid – best wat van thuis mee kunt nemen, maar geheid dat je veel van die spullen plus dat wat je op vakantie kunt krijgen en thuis niet, weer mee naar huis neemt. Pasta en consorten hoef bijvoorbeeld je echt niet mee te slepen, dat is zo goed als in iedere supermarkt verkrijgbaar. Misschien wat duurder, maar hé, je bent op vakantie 🙂

Glutenvrij brood is in Oostenrijk alom verkrijgbaar in de diverse supermarkten of bij bijvoorbeeld de DM Drogerie.  Dat zijn vaak de merken die thuis ook te koop zijn, dus vertrouwd. Met name de supermarktketen Merkur is voor mij favoriet met heel lekker (vers afgebakken) glutenvrij brood. Sinds kort is hun assortiment uitgebreid. Hier schreef ik onder andere over het glutenvrije brood dat toen helaas niet geschikt was voor mensen met coeliakie. Maar wat schetste laatst mijn verbazing? Juist ja, het glutenvrije brood van de firma ‘weizenfrei’ heeft het glutenvrije logo gekregen, het is nu geschikt voor mensen met coeliakie! Klikkerdeklik voor de link. Verkrijgbaar in iedere Merkur supermarkt in Oostenrijk, deze liggen voornamelijk in de wat grotere plaatsen.

3d18b0_c9b4f1994b4549f99e3c88260e4996aemv2

3d18b0_1047c5e0e2f44fc38e748e6a1d567ae7mv2

Ook bij diverse andere supermarkten, bijvoorbeeld (Inter)spar is mijn ervaring dat de verkrijgbaarheid van glutenvrije spullen vrij goed is, zeker in de grotere filialen. Hun eigen huismerk met onder andere glutenvrije producten heet ‘free from’. Sinds kort zijn ook bij hun bakkerij vers afgebakken glutenvrije broodjes (‘Gebäck’) te krijgen! Dit laatste las ik op hun site, ik heb ze zelf nog niet geprobeerd.

Kaiser-Schmarren, een typisch Oostenrijkse lekkernij, is nu ook (kant-en-klaar) glutenvrij te krijgen. Lekker? Mwah, maar dat vind ik. Ik vind het in ieder geval fijn dat er overal steeds meer glutenvrije spullen te krijgen zijn, zodat er steeds meer keuze is.

Nee, ik heb geen aandelen in welke winkel dan ook, ik word ook niet gesponsord, ik eet alleen graag lekker glutenvrij, ook op vakantie.

Op de sites van met name de Duitse en in mindere mate de Oostenrijkse coeliakie vereniging staat ook nog behoorlijk wat informatie.

Ga je voor het eerst glutenvrij naar de wintersport, heb je nog vragen, wil je meer tips, misschien kan ik je verder helpen. En nee, vraag me niet hoe het is met de sneeuw en of de liften open zijn en of de zon zich nog laat zien ….. Maar voor gluten-gerelateerde vragen mag je me gerust schrijven: coeliakie61@gmail.com

Viel Spass im Schnee!

IMG_1279.jpeg

 

wie blogt er morgen voor #decemberglutenvrij?

Ik geef het stokje graag door aan Monique van de blog ‘het meisje met de voedselallergie’

 

 

soms hè …

Van de week moest ik bloed laten prikken voor de jaarlijkse controle bij de mdl-arts. Normaliter ga ik daarvoor naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis, maar ik kwam er vorig jaar achter dat ik het bloed ‘nuchter’ moest laten prikken. Tja …. Dit keer wilde ik ècht nuchter geprikt worden, maar de weg naar het ziekenhuis is zo ’s morgens vroeg rond acht uur best druk, er staat altijd wel een file. Daar heb ik op de nuchtere maag absoluut geen zin in. Geluk bij een ongeluk is dat mijn ziekenhuis sinds vorig jaar is gefuseerd met het ziekenhuis van Heerlen, bijkomend voordeel is dat er een boel prikpolipunten zijn bijgekomen. Dus toog ik afgelopen dinsdagmorgen lekker vroeg naar Schinveld naar zo’n prikpunt. Qua kilometers iets verder weg van huis maar qua tijd een stuk dichterbij want filevrij. Na het prikken wilde ik zo snel mogelijk naar huis voor mijn ontbijt, maar ik moest van mezelf eerst even stoppen: ik reed tussen Schinveld en het Duitse Gangelt langs grasland waar ruige Galloway runderen rondlopen (ter info: dit is het grensoverschrijdende natuurpark Roode Beek-Rodebach). Wat een machtig gezicht zo op deze vroege en oh zo mooie ochtend!

bd40eb98-accf-44cf-b491-c93a11b86938

’s Zomers fietsen we vaker door dit natuurpark, en dan hoop ik iedere keer dat ik deze runderen niet tegenkom want ik heb het niet zo op die machtige dieren met hun indrukwekkende horens als ze midden op het fietspad staan …..

A886AE37-C741-4C4F-8FD3-51380CCCDFCA.JPG

3C9ABEA4-07CC-4613-A76D-84CFE856A4FB.JPG

Maar van een – veilig – afstandje is het een machtig mooi gezicht. Ik ben blij dat ik deze kant ben opgereden!

 

 

Sinterklaas, maar dan elders

Julia bracht me op het idee om iets te schrijven over de traditie van het Sinterklaasgebeuren in Oostenrijk.

Een jaar of zes geleden was ik begin december in Oostenrijk. Wist ik veel dat ze daar ook Sinterklaas vieren. Nou, als je dat eenmaal hebt meegemaakt vergeet je het nooit meer! De begeleider van de Goedheiligman is namelijk bij lange na niet wat we hier gewend zijn ….

amazon-B00MP4N3TO.jpgafbeelding

Ik zat op de avond van de 6e december nietsvermoedend in een klein restaurantje toen de groep van de Oostenrijkse Sinterklaas (Nikolaus) met zijn gezelschap entree maakte. Dat ging gepaard met enorm veel kabaal, geroep en bangmakerij. Ik deed het serieus zowat in mijn broek ….. Later vertelde de eigenaar me dat kinderen hier soms echt van over hun nek gaan. De begeleiders van de Goedheiligman, Krampus genaamd, zijn werkelijk afschrikwekkende figuren, gehuld in dierenvellen met enge maskers, die met een hoop kabaal hun komst aankondigen. Het kan zijn dat ze in dit restaurantje, waar louter volwassenen zaten, extra hun best deden om ons angst aan te jagen. Nou, dat is dan goed gelukt …

imgres.jpg foto

fullsizerender

Yuk dus.

Ik vond dit op internet, heb het geprobeerd te vertalen:

Krampus is in de Alpenlanden een soort van afschrikwekkende traditie in de Adventstijd ter begeleiding van Sint Nicolaas. Terwijl Sinterklaas de lieve kinderen verwent met cadeautjes worden degenen die niet lief zijn (geweest) door de Krampus, de boosaardige tegenpool van Sinterklaas, bestraft.

Geef mij maar ‘onze’ Sinterklaas met zijn zwarte, bruine of roetveeg Pieten, die zijn heel wat kindvriendelijker.

 

Lekker eten in Heële (Heerlen)

Als er één plek in Limburg is waar ik niet vaak of graag kom dan is dat wel Heerlen (Heële in het Limburgs), een stad in Zuidoost-Limburg. Ik heb er in een ver verleden een jaar op school gezeten, reisde dan vanuit mijn woonplaats per bus er naartoe en moest dan nog een stukje lopen naar school. Ik vond het nooit prettig om van het busstation naar school te lopen. Wat zeg ik: ik vond dat vreselijk! Heerlen had toentertijd – jaren tachtig van de vorige eeuw – te maken met behoorlijk wat overlast door drugsdealers en -gebruikers, met name rondom het bus- en treinstation. Dat is nu flink verbeterd, drugs worden er niet meer openlijk gedeald. Er is de afgelopen jaren heel wat ge- en verbouwd in Heerlen, met name het spraakmakende Maankwartier is nu beeldbepalend.

Ik kom er dus niet vaak, maar om uiteenlopende redenen was ik er afgelopen weken vier keer! Echt. Soms sta ik versteld van mezelf. Uiteraard probeer ik dan in diverse eetlocaties uit hoe het daar zit met het versterken van de inwendige (glutenvrije) mens. En ik werd niet teleurgesteld.

De eerste keer at ik bij Brasserie ‘Hey Heële’ op het Pancratiusplein. Ik had niet gereserveerd maar mijn glutenvrije wens was geen probleem, ze hadden alleen geen glutenvrij brood. De saus bij het stukje vis werd voor mij aangepast, en ik heb lekker gegeten!

De tweede keer was een lunch bij Brasserie Bracke in de Saroleastraat. Een gezellig ingerichte brasserie, erg geliefd en dus vaak behoorlijk druk, reserveren is dan ook gewenst. Glutenvrij is hier nooit een probleem, ik kreeg ook dit keer lekkere glutenvrije bolletjes bij mijn bestelde salade.

Drie keer is scheepsrecht, en dus togen we laatst op een avond wederom naar Heerlen. Dit keer was brasserie Mijn Streek de bestemming, gelegen op de vijfde verdieping van het zogenaamde glaspaleis (volgens Wikipedia: het Glaspaleis is een voormalig warenhuis in Heerlen dat in 1933 werd ontworpen door de Heerlense architect Frits Peutz. Het is een van de belangrijke voorbeelden van het Nieuwe Bouwen in Nederland). Ik had van tevoren gereserveerd en aangegeven dat ik glutenvrij moest eten. Ik was hier nog nooit, maar het is een plek die ik zeer zeker vaker ga bezoeken: eten was prima, goede verhouding tussen prijs en kwaliteit en gelegen op een toplocatie met prima uitzicht over de stad. Het was avond, de stad zag er van boven erg sprookjesachtig uit met alle lichtjes in de bomen en aan de gevels.

204_Glaspaleis_front-east.jpg

Het Glaspaleis (foto: internet)

De vierde keer in Heerlen was ik er te kort om ergens een hapje te gaan eten 🙂

Ik heb alledrie deze keren dat ik buiten de deur at absoluut geen last gehad van buikpijn, krampen of andere ongemakken die ik ervaar als ik gluten binnenkrijg, kan dus met een gerust hart de door mij bezochte locaties aanraden.

 

 

 

 

#decemberglutenvrij start morgen!

 

image

(logo gemaakt door Bakers and Fakers)

Dit jaar doe ik voor het eerst mee met #decemberglutenvrij. Wat houdt dit in? Ken je die adventskalenders waar je vanaf 1 december tot en met kerstavond elke dag een luikje openmaakt met een plaatje of chocolaatje erachter? Het is een soort aftelkalender tot de kerst. De glutenvrije bloggers (en bloggers die ook over ‘glutenvrij’ bloggen) hebben zo’n glutenvrije aftelkalender voor jullie in petto. Niet tot de kerst, maar zelfs tot het nieuwe jaar!

Iedere dag in december verschijnt er een blog van één van de vele glutenvrije bloggers. Als een soort estafette geven we het stokje elke dag aan elkaar door. Wij weten al wie wanneer gaat schrijven, maar dat is voor jullie een verrassing!

Morgen begint #decemberglutenvrij op de blog GlutenVrijKind. Onder aan die blogpost staat vermeld wie het stokje overneemt. En zo gaat het door tot en met 31 december.

Welke glutenvrije bloggers doen er allemaal mee? In alfabetische volgorde:

bakers and fakers

boeddhamum glutenfree

creatief glutenvrij

daily inception

de glutenvrije man

doe mij glutenvrij

foodless

gebaksjuwelier

glutenvrije blog

glutenvrije keuken

glutenvrije mama

glutenvrij hoort erbij

glutenvrij kind

glutenvrij kookhoekje

het meisje met de voedselallergie

ik ben glutenvrij

kook de wereld rond

Koos glutenloos

mama en Emily

miss glutenvrij

oh my pie

schrijfsels van mij

stories of a coeliac

the coffee type

Veel leesplezier!

 

 

 

 

 

 

 

mussen

Op de blog van Rob las ik over het meer dan nobele streven om meer en meer mussen te lokken door onder andere het ophangen van huismus-kolonie-nestkasten. Nu hebben wij een grote tuin met – volgens mij – een waar paradijs voor vogels dankzij grote verscheidenheid aan planten, bloemen, veilige plekjes tussen (wilde)bramenstruiken, bomen, boompjes, hagen, brandnetels etc. Er zijn dan ook veel vogels van divers pluimage maar gek genoeg nauwelijks mussen. Maar daar gaat verandering in komen: ik heb een heuse mussenflat gekocht. En verder willen we dit of volgend jaar nog een ligusterheg planten, schijnt ook erg musvriendelijk te zijn. En wellicht komt er nog een bord: mussen welkom 🙂