allerlei

Ik ben blij dat de verkiezingen bijna voorbij zijn. Ik heb nu zo ongeveer ieder gezicht en ieder standpunt -tig keer voorbij zien en horen komen. Het leukst om te zien vond ik de uitzending van het jeugdjournaal gisteravond. Ik laat me niet beïnvloeden hoor, onze stembiljetten zijn vorige week al op de post gegaan richting Den Haag. Nederlanders in het buitenland mogen al heel wat jaren per brief stemmen en dat vind ik wel zo prettig.

Een van mijn zonen nam het nieuwe glutenvrije brood van de Jumbo voor me mee. Smaak oordeel: niet verkeerd.

Vorige week was het weer de nationale week zonder vlees. Dit jaar hebben we 6 van de 7 dagen geen vlees gegeten, goed toch?

Deze wil ik wel eens proeven, maar eerst uitzoeken waar ik ‘m kan kopen. Niet iedere vleesvervanger is glutenvrij, maar deze wel, en dus moet ik ‘m proberen. Tot nog toe ben ik groot fan van de ‘ruigburger’ van AH, met de ‘beyond burger’ op plek twee. Dus binnenkort kan ik wellicht kiezen uit drie vegetarische èn glutenvrije burgers!

Het heeft flink gestormd afgelopen week. Gelukkig geen schade in onze tuin maar in het bosje achter onze wei is wel een grote boom gesneuveld.

Vorige week bezocht ik voor het eerst in maanden een heuse winkel, ‘mijn’ wolwinkel. Ik kocht een leuk haakboek en meer dan voldoende materiaal om weer een tijdje zoet te zijn met breien en haken.

Ik haakte de DikkieDik handpop voor het oudste dochtertje van mijn nichtje omdat ze binnenkort grote zus wordt. Het patroon staat trouwens niet in dit boek maar wel —> hier. Inmiddels hebben zich al meer gegadigden gemeld voor zo’n handpop ….

Van flink bezig zijn krijg je honger ….. Gelukkig is er nog één stuk Käsekuchen over, en die eigen ik me toe.

Zonnige zondag!

Niet vanwege het weer (het was tot net erg mistig trouwens, en best koud) maar vanwege dit:

Ben een heel erg blij mens want de eerste prik zit erin! De tweede volgt in mei, en dan kunnen we daarna – langzaam – weer gaan denken aan een normaal leven. Eindelijk!

Zei ik al dat ik een blij mens ben?

blogje allerlei

Een heuse buurtbieb zag ik in ‘mijn’ supermarkt. Grappig. Het is dat ik weinig tijd (lees: zin) had om langer dan nodig in de supermarkt te vertoeven anders had ik wellicht even dit leesvoer aan een nadere inspectie onderworpen.

Mijn vaste groente- en fruitboer is gestopt met zijn winkel. Jammer, want ik kwam er graag. Ik heb even moeten zoeken maar heb gelukkig een boerderijwinkel gevonden waar ze mijn favoriete appel, de Wellant, verkopen.

Haha, zoekplaatje, dat krijg je als je een gigantische zwerm kraanvogels wilt fotograferen met een I-phone. Les geleerd: dat gaat dus niet heel erg goed ….

Ik had deze schoonheid al doorgestuurd naar Sjoerd maar zet ‘m ook even hier: een heuse VW kever, en dan ook nog eens een cabrio. Uit 1971. Staat hier sinds kort regelmatig op de oprit dankzij de nieuwe vriendin van onze middelste 😀

Ik deed mijn boodschappen vroeger het liefst bij de Jumbo in de buurt, maar omdat ik die winkel te klein vind/vond, met teveel klanten die zich nauwelijks iets van de maatregelen m.b.t. Corona aantrokken, ga ik sinds een jaar bijna uitsluitend nog naar een grote AH. Het is wel iets verder rijden maar dat heb ik er graag voor over. Ik kan daar zelf mijn boodschappen scannen, dat ging bij de Jumbo waar ik kwam niet. Het is tegenwoordig wel zo prettig om zo min mogelijk onnodige contacten met anderen te hebben. Ik word nog eens compleet contactgestoord geloof ik maar dat terzijde …… Sinds kort heb ik ontdekt dat ik ook kan scannen met de i-phone in plaats van met de handscanner, da’s ook nog eens heel wat hygiënischer. Mijn boodschappenlijstje staat er al in, ik hoef alleen nog de boodschappen te scannen. Bij het afrekenen kreeg ik laatst een controle, dat gebeurt af en toe wel eens maar tot nog toe was altijd alles goed. Dit keer niet. Iets was niet helemaal goed gegaan, en dus moesten al mijn boodschappen handmatig opnieuw worden gescand door een medewerker. Ik hoop niet dat ik nu te boek sta als fraudeur …….

Eens proberen …..

Het was even uitbundig lente, maar nu even niet, net nu wij een nieuwe grasmat krijgen …..

breiwerkjes

Afgelopen december had ik een vooruitziende blik. Omdat ik bang was dat winkels gesloten zouden worden zorgde ik ervoor dat ik voldoende leesvoer en breiwol in voorraad had om de wintermaanden door te komen. Ik schafte op de valreep ook nog een naaimachine aan zodat ik niet meer naar deze of gene moest gaan voor kleine of grotere herstel werkjes. Kortom: ik was redelijk goed voorbereid op datgene wat inderdaad gebeurde, het sluiten van alle niet-essentiële winkels.

Deze deken ligt in onze woning in Oostenrijk. Helaas had ik niet voorzien dat ik daar voorlopig niet meer heen kon gaan. Het verder breien aan de bedsprei heb ik maar even op de lange baan geschoven.

Gelukkig had ik al een hele tijd geleden een begin gemaakt met deze deken, en die is nu af.

Ik kocht sokkenwol en breidde een paar sokken voor mezelf, hield ook nog wol over maar net niet genoeg voor nog een paar.

Bij mijn favoriete wolwinkel wist ik van dit leuke initiatief: kijken, kopen, geld in envelope in de brievenbus en klaar is Kees.

Er hing gelukkig sokkenwol in een juiste bijpassende kleur aan de waslijn.

Èn dus kon ik aan de slag met het tweede paar sokken. Tja, een mens moet toch wat hè 😉

Woensdag mag ook deze wolwinkel weer open op afspraak. En een afspraak, die heb ik natuurlijk al gemaakt.

Satur9’s photochallenge

Dit keer is de uitdaging: een foto van je huisdier, maar het mag ook een alternatief zijn indien er geen huisdier in je huishouden woont.

Wel, officieel wonen hier al heel wat jaren geen huisdieren meer sinds we onze kat Bibi moesten laten inslapen, maar gelukkig woont onze middelste sinds een tijd(je) weer bij ons. Zonder vriendin maar met hond en kat.

Het zijn lieverds, alledrie, maar het leukste tot nog toe is toch echt wel dat de kater vanmiddag voor de allereerste keer spontaan op mijn schoot kwam liggen. Het was even inschikken mijnerzijds, en ook het breiwerkje moest even schuiven, maar het was zó leuk.

Hij is gekocht als Britse korthaar maar daar is volgens mij een zaadje van een andersoortige kater tussen gekomen. Geeft niks, hij is zo’n lieverd!

Ooit zal onze middelste weer op zichzelf gaan wonen en zijn ‘kindjes’ meenemen. Dat betekent dus: geen rondvliegende haren, geen modderpootjes op een pas gedweilde vloer, geen rondslingerende hondenspeeltjes, geen snuitafdrukken op pas gewassen ramen, geen kat op bed, geen stinkende kattenbak, maar wat zal ik hen missen!

15 februari 2020

Precies één jaar geleden, op 15 februari, was er in onze buurgemeente Gangelt een carnavalsviering, de jaarlijkse ‘Kappensitzung’. Van minstens 1 bezoeker blijkt naderhand dat hij toen al besmet was met het Corona virus. Hij wist het niet, niemand wist het. De goede man is heel erg ziek geweest, lag maandenlang op de IC maar heeft het uiteindelijk overleefd.

Corona was tot dan toe een virus uit en in China. Het bleek later dat de viering in Gangelt het begin was van een Corona ‘superspreader-event in onze Kreis Heinsberg en Gangelt stond dan ook een tijdje in het middelpunt van het nieuws totdat het virus ook elders opdook.

Enfin. Pas een week na die carnavalsviering werden heel veel mensen ziek en moest het hele dorp in quarantaine ….. Enfin, de rest is bekend. En dat al een jaar lang …..

‘nog aevekes op de tenj biete’ oftewel nog even de tanden op elkaar ….

‘t is nog maar eventjes koud …

en dus op de valreep een fotoblogje met een beetje sneeuw gecombineerd met een beetje carnaval-die-niet-doorgaat.

We liepen een mooi rondje van ruim een uur: van thuis naar Doenrade, via Viel naar Bingelrade en toen weer terug naar huis. Het was k..k..k..koud toen we begonnen te lopen, maar ik stopte toch af en toe om een foto te maken.

klein kastje voor zwerfboeken in Bingelrade

Ik heb zo goed als niets met carnaval. We zijn normaal ook nooit thuis met deze dagen. Maar wat is nog normaal? Het is carnaval (Vastelaovend zeggen we hier), we zijn thuis èn carnaval wordt niet gevierd …. Maar wel bijna overal iets van carnavalsdecoratie.

Mooi pand in Bingelrade, ‘de ouw pastorie’, een rijksmonument uit 1766.

Zo te zien worden hier eerstdaags lammetjes geboren

We zijn de grens weer overgestoken. Een beetje illegaal want geen identiteitskaart mee … Gelukkig geen grenscontrole (vorige week wel hoorde ik), dat scheelt 😉

Thuis wacht een luie kater – die ons niet eens heeft gemist – èn warme chocomel 😀

wolkenlucht

Ik doe deze week wederom mee met de foto challenge van Satur9. Het thema is dit keer: wolkenlucht.

Er is al een paar dagen geen wolkje aan de lucht, maar gelukkig heb ik nog twee mooie foto’s in mijn album:

Rondje dorp met het hondje, nog snel voordat het weer eens ging regenen.

het is koud in huis …

Het is hier een beetje wit. Lang niet zo wit als elders, maar toch. Het wintert. En het is koud, bar koud. Dit was trouwens afgelopen zondag, intussen ligt er wel wat meer sneeuw:

Toen we een half jaar geleden de planning maakten om hier in huis de oude olieverwarming te laten vervangen door een milieuvriendelijkere pelletverwarming en daarvoor de datum vanaf 8 februari prikten konden we natuurlijk niet bevroeden dat het zo ongeveer een van de koudste weken sinds járen zou zijn …..

Enfin.

De oude olieketel is inmiddels gedemonteerd en weg. En ja, nu is het best koud in huis …… Gelukkig hebben we een open haard die de hele dag brandt, gelukkig hebben we meer dan voldoende brandhout, gelukkig kunnen we ook nog warm douchen. Het was nog even spannend of de nieuwe ketel op tijd geleverd kon worden in verband met slechte weersomstandigheden en problemen op de wegen daar waar dat ding vandaan komt, maar het staat nu gelukkig in de kelder, klaar om gemonteerd te worden.

Komt goed, het einde is in zicht …..