Andermaal

reden we naar Oostenrijk. Het was enorm druk onderweg, maar dat is vrij normaal voor een vrijdagmiddag in het hoogseizoen. We volgden vanaf Frankfurt niet de geijkte weg maar een alternatief dat werd aanbevolen door het navigatiesysteem. Zonder dat zou ik uitkomen in Timboektoe …..

Stiekem had ik gedacht dat we daardoor Ton en Rick ergens konden treffen maar helaas strooiden nòg een lange file en zelfs een compleet afgesloten autosnelweg roet in het eten. Dankzij de hulp van een aardige ADAC meneer op een parkeerplaats langs de autosnelweg konden wij onze weg door dorpjes vervolgen zonder aan te moeten sluiten in een lange, lange rij auto’s.

Enfin. Uiteindelijk kwamen we daar aan waar we graag zijn.

De eerste dagen staan altijd in het teken van uitrusten en een stukje wandelen. Ik moet iedere keer even aarden. Rustigjes aan doen en dus niet te voet maar met de lift omhoog de bergen in.

De eerste voorbode van de aanstaande herfst?

Nog even niet als het aan mij ligt ….

Een nichtje, net terug van een lange reis, vertelde me over haar ervaring met bedbugs oftewel bedwantsen. Yuk. Ik kreeg er jeuk van en besloot alle beddengoed, inclusief kussens, op zestig graden te wassen.

Gelukkig word ik erg blij van was aan de lijn ….