weekendje weg

We waren slechts twee dagen weg, maar het leek echt véél langer.

Waar we waren?

Op Walcheren, daar waar ik vroeger als kind al ieder jaar vakantie vierde met mijn ouders en broertjes. Heel wat vakanties brachten we door in Vrouwenpolder en in Oostkapelle. Fijne tijd, in mijn herinnering waren we van ‘s morgens vroeg tot laat in de middag op het strand, super serieus bezig met graven, vliegeren en spelen.

We verbleven nu een nacht in het mooie Van der Valk in Middelburg. Van daaruit fietsten we op zaterdag een behoorlijke ronde: via Vlissingen, Zoutelande, Westkapelle en Domburg weer terug naar Middelburg. Aan het einde van de middag stonden er zestig kilometer op de teller en was ik niet meer vooruit te branden…. Niet erg, in het hotel was het eten prima!

Ho …. Stop! Trafohuisje voor Sjoerd ….
de Shermantank op de dijk bij Westkapelle krijgt een grondige opknapbeurt in het bevrijdingsmuseum Nieuwdorp, en stond dus niet op z’n vaste plek
“bootjes” kijken, Westerschelde
Vlissingen

Op de zondag deden we wat rustiger aan. De auto parkeerden we net buiten Veere, van daaruit fietsten we naar Oostkapelle, Vrouwenpolder, even over de dijk naar Noord-Beveland en weer terug, en terug naar Veere. Iets van dertig kilometer.

In Breezand bij Vrouwenpolder genoten we van een lekkere lunch,

en de bedoeling was dat we een kopje koffie zouden drinken op een terrasje in Veere, maar het was daar zó druk dat ons dat niet lukte. Jammer dan.

In de verte ligt Wolphaartsdijk, maar Matroos Beek heb ik niet gezien 🙂

De weg naar huis onderbraken we door een bezoekje aan (ex-blog) vriendin Sanneke. Daar kregen we onze koffie, en ook nog zelfgemaakte soep! Kortom: een geslaagd weekend om in te lijsten!

w van wit en wandeling

Afgelopen zondag en maandag was de wereld hier wit. Weliswaar was het laagje maar dun, maar toch, de wereld ziet er gelijk heel anders (en mooier) uit.

Op maandag liepen we een ronde in Sittard. De sneeuw was helaas al zo goed als gesmolten maar de hemel was blauw en dus was de ronde er niet minder om. We parkeerden de auto in de (voormalige) buurtschap Leyenbroek, en liepen de Broekstraat af richting de roeivijver in het stadspark.

Broekstraat

De roeivijver plus park worden momenteel gerenoveerd als onderdeel van de herinrichting van de Geleenbeek (project Corio Glana). Ik zocht en vond een plaatje van lang geleden:

Samen met mijn vader in een roeiboot, lang, lang geleden 😀

Zie je de overeenkomst op beide foto’s? Ja, de treurwilg! Voor de rest is het een modderige bedoening …. en de vijver, die is leeggepompt in verband met die renovatie. Ben beetje benieuwd hoeveel fietsen er op de bodem van de vijver lagen ….

Het wordt vast mooi, maar tot die tijd ….

Het voormalige openluchtzwembad aan de Vijverweg

In de zomer van 1977 leerde ik in dit zwembad mijn man kennen die er een vakantiebaantje als badmeester had. Ik hoop dat ze tijdens de renovatie van vijver en park ook de overblijfselen van dit gebouw meenemen, het (park) is per slot van rekening een rijksmonument.

Jammer genoeg een niet al te duidelijke foto van Hoeve Bergerhof, dichtbij het stadspark. Een monumentaal boerderijcomplex, gebouwd in de zeventiende eeuw. Wij kinderen noemden dit vroeger ‘het Casino’, schijnt dat deze benaming stamt uit de tijd dat het een buitencafé was. Sinds jaren tachtig is het na grondige restauratie in gebruik van een grote Sittardse bouwfirma.

Ik zag onderweg nog een lelijk trafohuisje

en een verscholen kazemat. Tijd om weer naar huis te gaan, het was tot dan toe een mooie dag, die maandag!

ik zag ze vliegen….

Geen idee wat voor roofvogel dat is op de bovenste foto, soms zweven er een stuk of wat van zulke vogels hier zo samen in de lucht. Buizerds wellicht? De vogel op de onderste foto is mij wel bekend. Het is een zogenaamd AWACS vliegtuig, gestationeerd op de nabijgelegen NAVO vliegbasis in Geilenkirchen. In de jaren tachtig van de vorige eeuw heb ik daar op kantoor gewerkt. Ooit mocht ik een dag als passagier meevliegen. Niks aparts aan hoor, negen uur op en neer vliegen boven Duitsland, en geen raampjes om door naar buiten te kijken. Enige spannende was het mogen zitten in de cockpit tijdens de landing.

De hele dag wordt door buurman boer flink gewerkt: de aardappelen gaan de grond in. In de verte zie je een deel van de vele windmolens die een kilometer of wat hier vandaan staan. Hopelijk haalt niemand het in zijn hoofd om er hier vlakbij ook een of meerdere neer te zetten. Windenergie prima, maar niet in mijn achtertuin. Oei, dat denken er meer ……

En zij, zij is druk bezig met een stuk wortel.