Andermaal

reden we naar Oostenrijk. Het was enorm druk onderweg, maar dat is vrij normaal voor een vrijdagmiddag in het hoogseizoen. We volgden vanaf Frankfurt niet de geijkte weg maar een alternatief dat werd aanbevolen door het navigatiesysteem. Zonder dat zou ik uitkomen in Timboektoe …..

Stiekem had ik gedacht dat we daardoor Ton en Rick ergens konden treffen maar helaas strooiden nòg een lange file en zelfs een compleet afgesloten autosnelweg roet in het eten. Dankzij de hulp van een aardige ADAC meneer op een parkeerplaats langs de autosnelweg konden wij onze weg door dorpjes vervolgen zonder aan te moeten sluiten in een lange, lange rij auto’s.

Enfin. Uiteindelijk kwamen we daar aan waar we graag zijn.

De eerste dagen staan altijd in het teken van uitrusten en een stukje wandelen. Ik moet iedere keer even aarden. Rustigjes aan doen en dus niet te voet maar met de lift omhoog de bergen in.

De eerste voorbode van de aanstaande herfst?

Nog even niet als het aan mij ligt ….

Een nichtje, net terug van een lange reis, vertelde me over haar ervaring met bedbugs oftewel bedwantsen. Yuk. Ik kreeg er jeuk van en besloot alle beddengoed, inclusief kussens, op zestig graden te wassen.

Gelukkig word ik erg blij van was aan de lijn ….

schone schijn

Het is echt niet alleen maar mooi en groen en prachtig in toeristisch Oostenrijk. Ook daar is vooruitgang en industrie en dus ook (horizon)vervuiling en zo meer. Aldus besloot ik om eens niet alleen maar de mooie plaatjes te laten zien

In de bergen bij Hochfilzen (Tirol) ligt een mijn waar magnesiet wordt gewonnen. Als ik goed ben ingelicht wordt dit met name gebruikt voor de coating van (industriële) ovens. Enfin, bovenstaande fabriek, waar de magnesiet per kabelbaantje heen wordt vervoerd, verwerkt dit spul 24/7.

Een stukje verder ligt een betongroeve

Ik bedoel maar …..

nog een fietstochtje

Een tweede fietstocht volgde. Het was inmiddels erg warm daar in Oostenrijk. Eindelijk zomer, eindelijk terrasjesweer, eindelijk buiten eten.

We besloten dit fietsuitstapje te maken vanuit Oostenrijk naar Duitsland, parkeerden de auto net buiten Weißbach en fietsten een prachtige maar ook erg steile route (niet toegankelijk voor auto’s, alleen voor de speciale pendelbus).

Gasthof Hirschbichl, een historische plek, daar hielden we een (plas)pauze alvorens de grens te passeren en het machtig mooie Nationalpark Berchtesgaden te doorkruisen.

met flinke snelheid de berg af ……

Ons einddoel deze dag was wederom een meer, de Hintersee

We lunchten er en fietsten dezelfde weg weer terug

en zagen dat we nog 3,2 km moesten tot aan de grens. Flink klimmen, nu vanuit Duitse kant. Zonder e-fiets zou ik zo’n route echt nooit nooit nooit gefietst hebben, pfff.