nog even in de sneeuw

Het is (nog eventjes) prima toeven hier. Strak blauwe luchten afgewisseld door wolkenluchten vol sneeuw, wat wil een mens nog meer?

We liepen een rondje door Zell am See. Serene stilte op de plek waar ik deze foto nam. Een straatje verderop klonk harde muziek: après-ski, maar dan zittend op een vaste plek. Die plekken waren wel erg dicht bij elkaar …. In Oostenrijk snakt men naar meer vrijheid, en dat terwijl er al zoveel mocht in vergelijking tot Nederland. In de loop van februari gaat dat, die gewenste vrijheid, gebeuren: geen controle meer op 2G in niet-essentiële winkels en horeca, langere openingstijden in de horeca, maar ook vaccinatieplicht voor 18-plussers. Het een kan hier (en elders) niet zonder het ander ….

Zomaar ergens, zo maar te koop: een afgedankte telefooncel. Wat zou iemand daar mee willen doen?

Iedere keer ben ik weer blij verrast als ik iets nieuws ontdekt dat glutenvrij is. En ook nog eens vegan. Dat laatste hoeft voor mij niet, ik eet af en toe graag een stukje vlees, en drink mijn koffie nog altijd met koeienmelk.

Vegan begint hier helemaal aan een opmars. Was een aantal jaren geleden ‘glutenvrij’ helemaal je-van-het, nu is het vegan. Gelukkig voor mij houdt vegan vaak in dat het ook nog eens glutenvrij is, zoals deze pizza. Best heel erg smakelijk trouwens, ik vond ‘m veel lekkerder dan de gangbare glutenvrije diepvriespizza’s van Schär of Dr Oetker. Ik kocht deze pizza bij de Interspar (in Oostenrijk dus)

euh …. nog even dit:

Nog maar een week geleden fietsten we een aantal tochten, zo ook in Beieren, in en rondom Berchtesgaden.

Vlakbij de Königssee ligt de officiële “Bob- und Rodelbahn“ van het Duitse Olympische rodelteam. Maar sinds kort is die voorlopig niet meer te gebruiken …..

bron: Salzburg24

tijd vliegt …

We zijn inmiddels alweer bijna anderhalve week thuis. Op de terugweg nog even gestopt in München, maar het er zijn kon me dit keer niet bekoren: ik ben niet meer gewend om rond te lopen in zo een grote stad, iets met teveel mensen en het was ook nog eens (te) warm. In München gold tot die dag ook nog eens mondkapjesplicht buiten op straat in de binnenstad, dat was ook niet echt een pretje. Geen foto’s gemaakt, gewoonweg vergeten.

Vorige week was de ‘opdracht’ bij Satur9’s “cijfer”. Ik ben er wat (te?) laat mee maar bij deze toch nog mijn input:

Cijfers dus. Getallen die me nu al ruim een jaar bezighouden zijn de dagelijkse COVID-19 besmettingsgetallen in en rond mijn omgeving. Vandaag dus nog maar 5 op de 100.000 inwoners! Ter vergelijking: in Nederland zijn die iets van tien keer zo hoog. En dus reden tot versoepelingen. Oei. Ik hou mijn hart vast voor komend najaar. Zeker als ik her en der lees en hoor dat toch nog heel wat mensen twijfelen over wel/niet vaccineren of de beslissing tot niet-vaccineren al genomen hebben. Mijn middelste is als laatste van ons gezin komende week aan de beurt. Hij heeft 0 twijfels.

Toevallig zaten we 2 avonden achter elkaar op een terrasje. Een keer in Aken, waar de regels – die nog altijd heel wat strenger zijn dan in Nederland – goed werden nageleefd. En gisteravond ook nog eens in Sittard, waar alvast voorschot leek te zijn genomen op de versoepelingen van komende week: bedienend personeel zonder mondkapjes, nergens 1,5 meter afstand, grote groepen bij elkaar aan één tafel, tafeltjes te dicht bij elkaar, heel wat meer mensen op de terrassen dan toegestaan. De enige regel die werd toegepast was dat we om 22.00 moesten betalen ……

Even terug naar Oostenrijk. Daar gunde ik me een paar nieuwe wandelschoenen. Mooie, tenminste dat vind ik zelf. En ze zitten ook nog eens heerlijk. En wandelen ging ook prima, dat was een eerste vereiste.

We hadden regen, zon èn een mooie regenboog. En een prachtig uitzicht, daar hou ik van.

Maar thuis is het ook leuk 🙂

eindelijk weer!

Op de 14e dag na onze tweede vaccinatie waren we volgens de RKI (Duitse RIVM) ‘veilig’ en aldus reden we voor het eerst in acht maanden weer naar onze eigen stek in Oostenrijk. Dat land had op 19 mei al de grenzen weer geopend mits reizigers onder andere voldeden aan de ‘3-G-Regel’: genesen , geimpft oder (negativ) getestet (genezen, tenminste 21 dagen na 1e vaccinatie of negatieve test).

De cijfers in de Kreis waar we wonen waren ook laag genoeg. Dit in tegenstelling tot de cijfers aan de andere kant van de grens …. alhoewel die ook goed omlaag gaan, maar nog altijd hoog-risico-gebied.

Gewapend met een internationaal vaccinatiebewijs plus kopie van onze electronische aanmelding voor Oostenrijk op weg! Onze plannen om München te bezoeken hebben we gelaten waar ze waren: ondanks heel lage cijfers (rond de 50 besmettingen per 100.000 inwoners) zijn winkels alleen geopend volgens ‘click&collect’ principe, en restaurants nog gesloten. Gezien het regenachtige en te koude weer vond ik een eetpauze op een terras dan ook geen aanlokkelijk idee. Er komt vast nog een volgende keer.

Vanwege de aangekondige strenge grenscontroles bij de grote grensovergangen besloten we een kleine grenspost uit te kiezen. Goede keuze: we mochten gewoon doorrijden!

(wordt vervolgd)