waar was dat feestje?

Nou, dat was dus hier.

Want:

Onze jongste vond dat het weer eens hoog tijd werd voor een feestje. Een buitenfeestje voor al zijn allerbeste vrienden. Hij woont in een mooi appartement met een leuk maar bescheiden tuintje dat verre van groot genoeg is om iedereen (veilig) te huisvesten. En dus kwam het verzoek: maham …..

Zo goed als al zijn vrienden en vriendinnen werken in de gezondheidszorg en zijn al een hele tijd volledig gevaccineerd, dat zou geen beletsel mogen zijn. Alles zou worden geregeld conform de geldende regels: buiten, de tent aan vier zijden open en dus meer dan genoeg ventilatie, en ruim onder de 750 gasten …

Oké, ik ging dus overstag. Onze jongste onderhoudt grotendeels onze huiswei, dus ik durfde geeneens nee te zeggen. Ha. En het zijn bijna dertigers, dus verstandig genoeg (?) …

Het feestje begon vrijdagavond al met het opzetten van de diverse tentjes. En dat is heel vermoeiend …..

Het gezelschap kwam uit onder andere uit Wenen, Osnabrück, Heidelberg, Wenen en Hamburg. Studievrienden uit de periode Riga, en vrienden van vrienden van vroeger.

Het weer was niet echt om over naar huis te schrijven, maar het bleef gelukkig wel droog. Het was gezellig, en voor herhaling vatbaar. Zegt men. Ach, zolang onze huiswei onderhouden wordt 😉

en er was ook bewaking 😀

regen …..

Volgens berichten in de media is de grondwaterstand nu overal weer op peil, dit dankzij de afgelopen natte winter, een nat voorjaar en een relatief lage temperatuur waardoor er relatief weinig verdamping was.

Ons nieuwe gazon vaart er wel bij, we hoeven maar weinig te sproeien dankzij de vele buien en buitjes.

Maar heel eerlijk gezegd zie ik liever blauwe lucht, met of zonder wolken, en een hogere temperatuur.

Zou een zonnedansje helpen?

intussen in de tuin …..

Alweer heel wat jaren geleden hadden we een waar slakkenprobleem in de tuin. Nou ja probleem ….. het was een ware invasie …… Zowat dagelijks ging ik op (naakt)slakkenjacht in een poging om, voor wat betreft de hosta’s, te redden wat er te redden viel. Het leek af en toe vechten tegen de bierkaai.

Dit jaar kocht ik een aantal nieuwe hosta’s die ik uit voorzorg niet in de volle grond maar in (oude) terracotta potten heb gezet. In een van de potten was nog plaats voor een enkel plantje lievevrouwenbedstro. Ik kreeg het van mijn jongste, hij had geen plek meer vrij in zijn border.

Kruidenbak ziet er prima uit.

Het laantje moeraseiken, achter in de huiswei. De foto is vorige week gemaakt. Vorig jaar zaten ze in deze tijd van het jaar al vol in het blad. Het scheelt zeker drie weken, de groei en bloei. Maar vandaag zijn ze dankzij de hogere temperaturen ook weer vol mooi en fris groen blad.

De nieuwe border begint voorzichtigjes aan wat te worden. Mits hond eruit blijft ……

De (nog even) kale vlakte,

maar die blijft niet lang meer kaal! We hebben gewikt en gewogen: inzaaien of grasmatten leggen. RaRa, wat is het geworden?

De tuin is in het voorjaar op z’n mooist, vind ik. Lekker wild, overal Akelei, heerlijk.

Ligt het lekker? Ja, het ligt lekker 🙂

nog wat glutenvrij en zo

Nog even terugkomend op mijn vorige blogbericht. Ik kocht nog een aantal van de overige glutenvrije vleesvervangers:

Bij de Edeka in Duitsland dus. Nog even niet toegankelijk voor degenen die zich niet willen laten testen ….. Goed nieuws voor degenen die dat wel willen laten doen:

Steeds meer testcentra waar je je gratis kunt laten testen. Dat scheelt heel wat met de 70€ die mijn middelste en jongste in Nederland moesten betalen voor dezelfde officiële sneltesten. Ik denk dat de Duitse middenstand hier achter zit, zij zagen de afgelopen weken hun omzet met zo‘n 80% teruglopen na het sluiten van de grenzen voor klanten uit Nederland.

Heb ik het wel eens gehad over mijn voorliefde voor tulpen? In de vaas weliswaar, want in mijn tuin heb ik ze niet. Te veel werk om de bollen na de bloei weer uit de grond te halen.

We gingen een klein rondje fietsen, richting Schinveldse bossen waar deze mooie jongens en meisjes fijn stonden te grazen. Gelukkig achter een stevige afrastering want anders durf ik er niet langs ….

Onze kers in volle bloei. Dat belooft, ondanks de vele vrieskoude nachten, toch weer een mooie oogst te worden. Grappig genoeg staat de kersenboom – links naast deze schoonheid – voor het eerst in twintig jaar in bloei. Zou hij gehoord hebben dat we ‘m dit jaar nog wil(d)en omzagen?

Wederom een ronde met de hond, word langzaamaan saai ….. maar het blijft leuk 😀

Paardenmest. Dat ruikt niet fris ….. maar wel natuurlijk 😀

Aan de andere kant van ons dorp een pracht van een fruitboom:

En zo was het zoveelste rondje dorp weer bijna ten einde.

lekker bezig

Nu het weer weer wat beter wordt, gaat het ook weer wat beter met mijn beweegmomenten, volgens Fitbit dan, want die telt alles voor me. Misschien raak ik de extra winterkilo’s nu ook eindelijk kwijt …..

Gisteren heb ik gewandeld, gefietst en een kweker van tuinplanten bezocht. Plus de gekochte plantjes in de grond gezet. Honderdelf zoneminuten, dat wil zeggen minuten waarbij ik goed bezig was :-), dat was lang geleden.

Omdat ik voor die kweker de grens over moest (en liefst ook weer terug wilde) ben ik van tevoren ge-snel-test. Het is zó een leuke kweker van bekende en minder bekende planten, de moeite van het bezoeken meer dan waard. Ik zocht en kocht (prairie)planten voor een nieuwe border die pal op het zuiden en tegen een wand van cortenstaal ligt.

Nu de hond nog afleren om die tere plantjes weer uit te graven ……. 😦
Bedoel je mij?? Ja jij!!

Hopelijk kunnen we binnenkort ook de nieuwe graszoden leggen, dan ziet de tuin er weer piekfijn uit.

Een deel van de bovenstaande beschikbare woningen is al verhuurd, gaat goed.

Boodschappen doe ik nu voornamelijk bij supermarkten (en groenteboer) in Duitsland. Het is er fijn boodschappen doen sinds de grenzen dicht zijn en dus kan ik ook rustig op zoek gaan naar nieuwe glutenvrije spullen. Zo vond ik deze vegetarische (vegan) èn glutenvrije vleesvervanger. Oordeel: smaak was absoluut niet verkeerd. Ik kocht het bij de Edeka (D), maar het is vast ook te koop bij andere Duitse supermarkten. En er zijn ook nog heel wat meer smaken: zie link

En ja, ook daar kan ik tulpen kopen 🙂

drie!

Niet een, niet twee, maar drie reeën in de wei achter onze tuin. Denk dat het een moeder met haar twee jongen is, we hebben ze al vaker op de camerabeelden gezien. Let wel: ze zijn vrij om te gaan en staan waar ze willen en komen “gewoon” iedere keer weer terug om te eten. Veilige plek, geen bestrijdingsmiddelen, meer dan voldoende eten (gras, struikjes, walnoten, eikels, appels), ik vind het geweldig!

niet te geloven ….

Het is toch niet te geloven: hartstikke vaak thuis, niks speciaals te doen en toch komen er nauwelijks schrijfsels uit mijn pen laptop. Las vanmorgen op de blog bij Menck over zijn droom: een groot stuk grond vol bomen. Nou, dat is precies datgene wat we hier hebben, een groot stuk grond, vol bomen. Dus. Daar kan ik wel iets van laten zien.

deze liet ik al eens zien: een tamme kastanje, hier nog volop in het blad. We plantten er een jaar of twintig geleden 4, maar drie legden al snel het loodje, helaas
rechts staat dezelfde kastanje, nu helemaal kaal
Ja, ze is er nog …..
Doorkijkje richting Jabeek
Een van de negen moeraseiken. We hebben er een aantal moeten rooien omdat ze veel te dicht bij elkaar stonden. De overgeblevenen komen nu veel beter tot hun recht. Links er achter twee van de vele walnoten, rechts zie je een aantal pruimenbomen
Een van de twee kersenbomen, soort hoogstam ‘Hedelfinger’. Deze draagt heel veel lekkere kersen, ieder jaar weer. De andere is een miskoop, er hingen nog nooit kersen aan.
Prachtige eik, de buren zijn heel blij met de schaduw in de zomer. Het blad en de vele eikels in het najaar moeten ze maar voor lief nemen, haha
Er staan drie gigantische wilgen in de wal die onze huiswei scheidt van de buurtuinen. Links staan wederom walnoten en ook nog een aantal appelboompjes.

Niet al te duidelijke foto ben ik bang, maar het is een (zomer)eik met heel wat jaarringen op de teller. Staat in de tegenoverliggende wal die onze wei scheidt van een groot akkerland.

Dat was het voor nu 😀

thuis: herfst

Geen ontkennen mogelijk: het is herfst! Hou ik van dit jaargetijde? Jawel, ik hou ook van dit jaargetijde, zeker als de temperatuur een beetje aangenaam is, het niet te nat is, ik dus naar buiten kan, en ik mooie luchten zie. Wel een mooie lucht met heel wat horizonvervuiling door de uitstoot van de bruinkoolcentrales (en ook wel door de (heel) vele windturbines). Ach ja, je kunt niet alles hebben ….

Niet de eerste en ook nog niet de laatste grote kruiwagen vol met eikels heb ik al naar de mesthoop in onze huiswei gebracht. Ik hoef niet naar de sportschool als ik in de tuin kan werken. Het kost wel veel van mijn energie maar dat is niet erg, mijn conditie vaart er wel bij, heerlijk. Rusten doe ik meer dan genoeg.

Eerst dus het gazon eikeltjesvrij maken, dan nog een keer of wat gras maaien (vorig jaar tot ergens in december ….) en binnenkort ook nog de ene na de andere kruiwagen vol eikenblad bij elkaar harken en wegbrengen. Misschien wel voor het laatste jaar want we denken erover deze zomereik te (laten) rooien. Jammer? Ja, ergens wel maar hij staat te dicht op een andere – mooiere en oudere – esdoorn.

Herfst dus:

Tamme kastanjes! En dan even omhoog kijken omdat je ‘gak, gak, gak’ hoort:

Als ik zo buiten bezig ben lijkt het wel of de boze buitenwereld eventjes uit mijn gedachten is …….

weer thuis

De tien dagen Oostenrijk zijn omgevlogen. Te snel, ik voelde me daar fijn en veilig, maar gelukkig is het thuis ook fijn en hadden we vorige week ook nog eens niet te klagen over het weer. Ja, het was warm, en dankzij die warmte en de regen had het onkruid vrij spel gekregen ….. Ik kon gelijk aan de bak, vervelen staat niet in mijn woordenboek.

haagwinde oftewel pispotjes 😀

Ik denk dat de teller inmiddels op 10 van die grote emmers staat ….

Gelukkig had niet alleen het onkruid geprofiteerd van het weer en mocht ik al de eerste courgettes oogsten,

en ook heerlijk zoete kersen, de Hedelfinger, plukken.

Lekker zo, maar ook in de jam 😀

“Mam, ik heb werk voor de komende vier dagen en geen oppas in de buurt, zou jij misschien ……”

Zei ik al dat vervelen niet in mijn woordenboek staat?

regen, roos en glutenvrij

Oh, heerlijk, regen, bijna een heel uur lang. De kiezel op het nieuw aangelegde terras is nu echt helemaal stofvrij.

Ik kocht een heerlijk ruikende roos, gewoon bij de supermarkt. De roos heet Helena, en aangezien een van mijn schoondochters ongeveer zo heet stuurde ik haar een foto, en dat vond ze leuk.

bron: De Limburger

“Mijn” wolwinkel, waar ik inmiddels al ruim drie maanden niet ben geweest, helaas, staat in de krant. Sandra heeft een apart deurbeleid, en dat valt op en in de smaak:

bron: De Limburger

Binnenkort ga ik echt zelf kijken hoe het deurbeleid werkt 😀

De siererwt was bezig met het veroveren van heel wat plek in de border en dus kortwiekte ik ‘m. De afgeknipte bloemetjes mogen nog even schitteren in een vaasje.

Ik heb ‘t nog maar zelden over glutenvrije producten die ik her en der spot. Soms valt mijn oog op iets nieuws. Dit keer zag ik paneermeel van het Italiaanse merk De Cecco in het schap bij de Edeka in Duitsland. Gelukkig is de lekkere glutenvrije kibbeling ook weer terug in hun assortiment en is mijn voorraad weer goed bijgevuld.

Ik zag een joekel van een slak in de huiswei. Las ooit ergens dat slakken met huisje geen gevaar vormen voor hosta’s en ander groen spul dat normaal voor slakken zeer aantrekkelijk is. Geen idee of het waar is maar deze krijgt dus het voordeel van de twijfel en mag blijven ….. Trouwens, de hosta’s willen voor het tweede jaar op rij niet goed groeien ….. Te droog en te warm voorjaar denk ik.

Ging laatst op controle bij de dermatoloog. Het was er erg rustig. Gelukkig alles in orde, ik ben weer goedgekeurd.