op naar bouwmarkt, St Johann en Salzburg

Mijn man is een handige Henkie, altijd bezig. Hij moet – ook op vakantie – altijd even langs de bouwmarkt voor het een of het ander. Tja, ieder diertje zijn pleziertje …. ik mocht mee maar gelukkig bezochten we aansluitend ook nog even het stadje, St Johann in Tirol.

Een paar dagen later had hij ook nog iets van een elektronicazaak nodig, en die ligt wat verder weg, in Salzburg. Dus op naar Salzburg.

Op weg naar het oude stadscentrum liepen we door de mooie Mirabellgarten bij het Mirabellschloß. Van daar heb je een geweldige doorkijk naar ‘die Festung’, de grote burcht van Salzburg.

De prachtige tuin stond zo ongeveer vol met poortwachters trouwens ….

We hadden niet al te veel tijd dankzij het bezoek aan de electronicazaak en lieten het Schloß daarom links liggen. De zogenaamde ‘Zwergelgarten’ oftewel tuin met kleine mensen was gesloten en die lieten we maar rechts liggen.

We liepen in het centrum over een heel oude ommuurde begraafplaats, de begraafplaats van St Sebastianus. Heel apart om zo langs eeuwenoude graven te lopen.

Op het kleine plein naast de kerk nuttigden we een lekkere lunch

en ontliepen vervolgens heel slim de toeristenmassa

en maakten nog een paar foto’s voor een blogcollega

Het was een vermoeiende maar mooie dag

Wenen

Ik kom vaak in Oostenrijk maar was nog nooit in Wenen. Dat werd hoog tijd en dus besloten we om fijn met de trein een paar dagen deze mooie hoofdstad te bezoeken. Uitgerekend deze door ons uitgezochte dagen was het bloedheet in de stad, met als hoogtepunt 34 graden op de zondag. Nou ja, dat mocht de pret niet drukken, uiteindelijk waren we al heel wat gewend dankzij de bloedhete dagen in het begin van de zomer …..

We parkeerden de auto bij de Hauptbahnhof in Salzburg en namen van daaruit de trein – de Westbahn – naar de Westbahnhof van Wenen, een rit van nog geen tweeënhalf uur. Van daaruit was het 5 minuten met de tram naar ons hotel, en ook 5 minuten naar de eerste bezienswaardigheid: Schloss(park) Schönbrunn. We hebben alleen de tuin plus park bezocht: prachtig en overdadig met overal beelden (poortwachters te over …), vijvers, fonteinen, bloemenborders, bijgebouwen, serres.

We wilden het reuzenrad in het Prater zien. Oké, hebben we gezien en gefotografeerd en toen snel rechtsomkeer gemaakt want dat park met z’n attracties is echt niks voor ons ….

We legden heel wat kilometers te voet af in de binnenstad met al zijn pracht en praal. Achteraf gezien hadden we beter met een gids de stad kunnen bezoeken of op zijn minst van te voren een boek(je) over de stad bestudeerd want er was zo enorm veel te zien waar we eigenlijk gewoon langs zijn gelopen. Volgende keer dan ….. want we hebben met elkaar afgesproken om nog eens terug te gaan, en dan beter voorbereid.

We maakten ook veel gebruikt van metro, bus en tram.

Tuurlijk bezochten we de Stephansdom, maar ook hier bleven we buiten: (te) veel toeristen.

Grappig genoeg zagen we een aantal vestigingen van de HEMA in de stad en net als Bertie dat deed plaats ik hier ook een foto #trotsop

Iets verder weg van ons hotel lag nog een paleis, Schloss Belvedere met ook hier weer een prachtige tuin

Overal in de stad kleurrijke borders om bijen te plezieren

Café Sacher, wereldberoemd. Ik ben geen zoetekauw, moet ook nog eens glutenvrij eten en dus trekt een bezoek aan zulk een plek mij helemaal niet.

Liever zaten we rustig op een bankje in de schaduw, hier in de Burggarten, met een flesje water 🙂

img_5463

Na drie dagen Wenen was het hoog tijd om weer terug te gaan naar onze stek in de bergen. Na drie dagen zon en hitte is het nu regen en maar 12 graden …..

 

dagje uit

Ik ben niet zo’n liefhebber van reizen met het OV. Deels doordat ik graag de regie hou over hoe, hoe laat, waarheen etc, deels vanwege de luxe van het hebben van een eigen auto, deels vanwege het feit dat er geen busverbinding is vanuit ons dorp met de dichtstbijzijnde Nederlandse stad cq station. Een auto heb ik altijd bij de hand, reizen is voor mij zo een fluitje van een cent. En dan het liefst voor de langere ritten mijn eigen privé chauffeur naast me. Haha. Maar soms is het gewoon heel fijn en handig om per trein te reizen, zeker als het reisdoel toch wel wat verder van huis ligt, de privé chauffeur niet meegaat en de verwachting is dat de dag toch wel eens (te) vermoeiend kan gaan worden waardoor zelf rijden niet echt een optie is.

Ik had afgesproken om met een dierbare vriendin haar geboortestad Rotterdam te gaan bezichtigen. Inderdaad voor mij niet echt naast de deur. En omdat we nogal ver bij elkaar uit de buurt wonen was samenreizen ook geen optie. Ik googelde eens naar een goedkoop treinticket, vond er warempel een en besloot om voor de tweede keer dit jaar een treinreis te maken. Wederom in de eerste klas, ook dat nog.

Het was op de afgesproken dag ontzettend warm, en dus kwam er niet veel terecht van de plannen van veel lopen en bezichtigen. Wel hebben we vanaf de Euromast genoten van het magnifieke uitzicht, twee keer met een watertaxi de oversteek over de Maas gemaakt, door het mooie park bij de Euromast gelopen en verder vooral terrasjes gekeurd en goed bevonden.

We hebben geweldig lekker glutenvrij (en vegan en suikervrij) geluncht bij SUE

en ter afsluiting van de dag nog een maaltijd gegeten bij hotel NewYork

Het was een hartstikke fijne dag, ondanks dat we minder hebben bezichtigd dan de bedoeling was. Maar dat halen we een volgende keer echt wel in, dat loopt niet weg …..

Na even stressen op het station, iets met een defecte trein op het spoor op ‘mijn’ traject, zat ik uiteindelijk in de juiste trein die me via een omweg weer op het juiste station in Limburg kon afzetten.

En wat stond er toevallig in de Kampioen die de volgende dag in de bus viel?

🙂

triest

Ik was er met school. Heel lang geleden, in 1978, toen er nog behoorlijk wat wachttijd zat tussen de laatste eindexamens en de uitslag.

Zo’n prachtig en imposant gebouw waarvan je denkt, hoe is het in Godsnaam mogelijk dat het al zó lang geleden met heel wat beperktere middelen dan nu zo mooi kon worden gebouwd. En dan ook nog eens al die eeuwen heeft weten te trotseren.

Tot gisteravond dan. In een avond verwoest. Niet helemaal, niet alles, maar toch.

Triest.

Alweer Riga

Het afgelopen weekend was – zoals verwacht – behoorlijk druk. We gingen natuurlijk in eerste instantie naar Riga vanwege de diploma uitreiking van onze jongste. Precies een jaar nadat onze oudste zijn bul kreeg was nu zijn jongste broer aan de beurt. Hierdoor wisten we zo ongeveer wat ons te wachten stond. Het enige verschil was eigenlijk het aantal afgestudeerden, er was dit jaar voor gekozen om de groep te splitsen en deze middag alleen de internationale studenten tandheelkunde en medicijnen hun diploma’s te overhandigen. Daardoor was de zit – gelukkig – vele malen korter dan vorig jaar.

We hebben na afloop een bescheiden feestje gevierd in een leuk restaurant net buiten het centrum.

Een bezoek aan Riga vind ik trouwens niet echt een aanrader in de winter. In het voorjaar of vroege herfst laat de stad zich van een veel vriendelijkere kant zien met veel mooie bloeiende borders in de parken en muziek op straat. Het was overigens ons tiende (!) en naar alle waarschijnlijkheid ook laatste bezoek aan deze Baltische stad.

En omdat we er toch waren ……

Het vrijheidsbeeld

De Dom van Riga: een van de drie markante kerken in ‘Old Town’, het oude en knusse centrum van de stad

Een van de parken nabij het centrum.

In een van de vele winkelcentra (Galeria Centrs) was een expositie van een wel heel jonge kunstenaar, de zesjarige Leonard, geweldig!

Op het vliegveld is een ruimte ingericht met mooie houten designspullen, allemaal ‘made in Latvia’. Ik zag het vorig jaar al maar vergat toen foto’s te maken.

Na een enorm gezellig maar ook druk weekend waren mijn lichaam en geest toe aan rust, rust en nog een rust en dus deed ik gisteren niet viel meer dan wat wassen, opruimen en puzzelen.

ein-de-lijk!

Afgelopen zaterdagavond was het dan eindelijk zover: ik ging – voor mijn gevoel als een van de allerlaatsten van een heleboel mensen die ik ken of niet ken – naar Soldaat van Oranje. Ik vond het echt geweldig, heel indrukwekkend, mooi en fantastisch. Ben zó blij dat ik ben geweest.

Las ergens dat de voorstelling inmiddels al zo’n acht jaar loopt en dat meer dan 2,7 miljoen mensen ‘m hebben gezien. En als je nu niet tot die groep van meer dan 2,7 miljoen mensen behoort en ‘m toch nog wilt zien: de voorstelling is opnieuw verlengd en loopt nog tot en met mei 2019.

IMG_3045

Omdat zo’n rit van hier naar Katwijk geen kattenpis is besloten we om er een nachtje in een hotel aan vast te plakken. Aan zee!! Het was al tè lang geleden dat ik de zee heb gezien, dus ik verheugde me enorm op het weerzien.

De eerste stop op zaterdag was Scheveningen. We genoten er van een lekker lunch, het mooie weer, de pier en natuurlijk die zee.

IMG_3029.jpg

En toen op naar Noordwijk. Heel eerlijk gezegd vind ik het daar rustiger en dus leuker. Alhoewel rustig …… Het strand leek op zondagmorgen net een drukke winkelpromenade ……

IMG_3051.jpg

Het is dat ik geen schelpen verzamel anders had ik zakken vol mee naar huis kunnen nemen.

IMG_3049.JPG

Een ‘vindboom’, geweldig toch. Maar of ooit paren weer worden herenigd is maar de vraag.

IMG_3052.JPG

Via Rotterdam reden we weer naar huis. Rotterdam, de laatste keer dat ik daar was is alweer een jaar of vijf geleden. Ik ging toen met mijn middelste naar Lantarenvenster omdat daar een door hem gemaakte documentaire over mijn vader met Alzheimer werd getoond. Maar veel meer van Rotterdam dan het filmhuis heb ik toen niet gezien.

Ik had eerlijk gezegd niet echt een positief beeld van Rotterdam maar geef nu ruiterlijk toe dat dat beeld absoluut niet klopte. Ik heb een klein beetje mogen proeven van de mooiheid, sfeer en gezelligheid van deze stad.

IMG_3062 2.JPG

Hier wilde ik absoluut heen, de Markthal, wat een fantastische gebouw!

IMG_3055.JPG

IMG_3061.JPG

Ik verheug me nu al op een volgend bezoek …

Het was een vermoeiend maar ook geweldig weekend, met meer dan voldoende (meer dan 18.000 op zondag!) stappen …. en dus zet ik vandaag geen stap.