out of bounds

Zelden gebruik ik Engelse woorden in mijn blog maar dit keer kan ik niet anders: het is nu eenmaal de officiële naam voor een officiële UCI fietswedstrijd. Geen gewone wedstrijd op de weg maar heus ‘downhillen’ oftewel met je verstand op nul keihard de berg afknallen. En dat voor het zoveelste jaar in ‘ons’ Oostenrijkse dorp. Een heus circus met voor mij alleen onbekende deelnemers van topniveau dat hier neerstreek voor vier dagen.

Het schijnt leuk en enorm spannend te zijn om te doen, maar mij niet gezien, laat mij maar fijn gewoon fietsen 😀

of genieten …

en dus …

En dus zijn we (maar) gaan fietsen toen bleek dat wandelen in de bergen geen optie was.

Voor onze eerste tocht deze vakantie parkeerden we de auto aan de rand van het dorpje Going in Tirol. Van daaruit e-fietsten we via Ellmau naar Scheffau en toen flink bergop naar de Hintersteiner See. Een prachtig gelegen meer op 883m hoogte in het natuurgebied Wilder Kaiser, prima te bereiken per fiets (nieuw aangelegd fietspad) maar ook met de auto. Waarschijnlijk is het hier behoorlijk druk in de vakantietijd maar nu was het lekker rustig.

We waren hier nog nooit ondanks we al zo’n veertig jaar hier in de buurt vakantie vieren ….

Aan het eind van de fietstocht – niet zo’n lange, in totaal maar iets van 25km – nog een welverdiende kop koffie op een plek met prima uitzicht. Deze dag was niet verkeerd 🙂

We reden weer eens naar Oostenrijk. Kom er graag, heel graag, dus waarom niet. Onze eerste langere stop op weg naar het zuiden is negen van de tien keer de Outlet in Wertheim. Je kunt dat gerust onze ‘guilty pleasure’ noemen, het heel graag slenteren langs al die winkeltjes. Mijn hoogtepunt was dit keer dat ze bij ‘mijn’ Italiaan ter plaatse nu ook glutenvrije pasta op de menukaart hebben! Genieten met hoofdletter G!

Onze tweede langere stop was dit keer ‘Essen und Trinken’ in Irschenberg. Geen glutenvrije pasta maar wel super vriendelijke en kundige bediening, leuke atmosfeer en lekker eten.

De afgelopen maand mei was erg koud en nat, niet alleen thuis maar zowat overal in Europa en dus ook in Oostenrijk. Regen in de dalen en verse sneeuw boven in de bergen. Dat gecombineerd met de enorme hoeveelheid sneeuw die er nog lag van de afgelopen winter leverde mooie ‘zomerse’ plaatjes op.

Een sneeuwmuur van bijna 2 meter langs het vrijgeschoven wandelpad! Je kunt bij wijze van spreken zo de ski’s onderbinden en hup, de berg afsuizen …. Dit haalde wel een streep door onze planning om in de bergen een aantal mooie wandelingen te maken, de routes zijn grotendeels niet sneeuwvrij en dus (af)gesloten.

Krokussen in juni ….

hoog tijd

Hoog tijd om weer eens iets van me te laten horen, en dan werkt een verhaal met beeld voor mij toch het prettigst.

We reden naar Oostenrijk. Het schoot niet altijd lekker op en zo reden we een tijdje in file achter een zeer luxe auto met aparte nummerplaat aan. Zo naar buiten turend gaat mijn fantasie dan wel eens een beetje met me aan de loop. Is de eigenaar van deze bolide van beroep soms (luxe) slager? Of iemand met vreemde neigingen? Of heet hij of zij gewoon zo? Of …… Geen idee natuurlijk maar vond het wel grappig.

In Duitsland kun je de nummerplaat voor je auto ook enigszins persoonlijk (laten) maken, maar er zijn restricties: de eerste 1, 2 of 3 letters zijn altijd van de plek (gemeente, stad of streek) waar je woont of waar je auto is geregistreerd, de volgende 1 of 2 zijn altijd letters gevolgd door 1, 2, 3 of 4 cijfers.

Er lag trouwens nog een enorme hoeveelheid sneeuw daar in Oostenrijk, tenminste op grote hoogte. En dat voor begin april. Ongelooflijk. En dus gingen we ook een dagje skiën.

Het kerkje, ik fotografeerde en plaatste de foto hier al vaker, is alweer wat zichtbaarder en ook weer bijna toegankelijk.

Het is duidelijk einde seizoen, de sneeuwkanonnen staan al netjes in gelid om opgeruimd te worden

Genoeg gepraat over sneeuw. Er was ook slecht weer voorspeld, met regen en hagel. En dus besloten we om dan maar een dagje Innsbruck te doen. Maar we hadden geluk, geen regen of hagel. Alleen maar dreigende lucht

Maar ook af en toe een stukje blauw

We aten een hapje bij Vapiano, mijn favoriete stek om snel en glutenvrij te kunnen eten in heel wat grote steden, en dat vinden duidelijk meer mensen met glutenintolerantie of coeliakie getuige de vrolijk gedekte tafels vol tasjes met cadeautjes

hergebruik

Toen ik laatst op tv een reclamespot van een Nederlandse bank zag met daarin een vliegtuigvleugel hergebruikt als dak van een of ander gebouw ergens in een berglandschap bedacht ik hoe geweldig het toch is dat mensen zo out of the box buiten de lijntjes kunnen denken.

En toen zag ik dit in mijn grote en bijna onoverzichtelijke fotoverzameling:

Ook zo’n buiten de lijntjes ding toch? Oude, bijna antieke, cabines van een skilift in gebruik als knusse zitjes bij een bergrestaurant. Niks wegdoen, gewoon hergebruiken. Zó leuk, je moet er maar opkomen.

pizza en poes

Onze zonen verrasten me laatst met zelfgemaakte glutenvrije pizza’s.

Dat ik alles mocht moest opruimen mocht de pret niet drukken. Ik kook niet graag, ik ruim daarentegen wel graag op 😀

Van wie zij dat kookgen hebben is mij echt een raadsel, ze maken de lekkerste dingen en niets is hun te gek. Het feit dat jongste weer thuis woont en in ruil voor bed en bad dagelijks gaat koken zal mijn kookkunsten geen goed doen. Haha.

Zal hem worst zijn wie er kookt, als zijn bakje maar regelmatig gevuld is met brokjes.

Ps: op de achtergrond een sneeuwloos stuk van ons terras. Daar ligt inmiddels weer bijna 20cm verse sneeuw 🙄