naar de stad

Datgene wat ik al weken niet meer had gedaan, namelijk het bezoeken van een stad, deden we wel in Oostenrijk. We benutten een regenachtige dag om Salzburg te bezoeken. Wat was het er heerlijk rustig … Helaas geen foto’s gemaakt.

Op de terugreis naar thuis stopten we ook in een grote stad, in München. Als het in Salzburg al zo rustig was zou het daar wellicht ook stukken rustiger zijn. En ja, ook daar heel wat minder toeristen. Alleen voor sommige winkels stonden lange rijen klanten die mondjesmaat naar binnen werden gelaten maar daar wilde ik sowieso niet naar binnen.

op de Marienplatz met mondkapje binnen handbereik

Het was fijn weg te zijn geweest, het was fijn weer even daar te zijn waar ik ook graag ben. Even controleren of nog alles goed is, even de zinnen verzetten en de accu weer opladen. En nu weer fijn naar huis …

wandelen of fietsen

Fietsen in de bergen, dat is voor mij alleen leuk met een fiets met trapondersteuning, een e-bike dus. Omdat de Engelse term veel sneller te typen is dan de Nederlandse heb ik het vanaf nu alleen nog over e-bike. Dag voornemen om zoveel mogelijk Nederlandse woorden te gebruiken.

Bij fietsen hoort af en toe een pauze. Normaliter zoeken we dan een leuk terrasje op, maar omdat nog niet ieder restaurantje open is kochten we belegde broodjes en een flesje bij de supermarkt en zochten en vonden een leuk plekje aan het water. En ja, mijn broodje is glutenvrij, deze worden verkocht bij de Merkur supermarkt.

Onderweg zie je vaak de grappigste dingen, zoals deze bus met boom of boom in bus.

Wandelen in de bergen met kinderen is leuk, zeker als ze af en toe lekker kunnen spelen. Her en der staan speeltoestellen en soms zelfs complete speeltuintjes.

Hier nog een slang. Niet als speeltoestel maar met de uitnodiging om stenen te beschilderen en neer te leggen om zo de slang nòg langer te maken.

Een ree, daar heel ver in de verte ….

beetje dichterbij gehaald

En ja, ze bleef zelfs even staan. Da’s echt zeldzamer dan een schaap in de wei.

hoe mooi ook

Daar hoog boven in de bergen, daar waar die plukjes sneeuw liggen, heb ik zo’n vier maanden geleden nog geskied. Zo goed als onwetend van wat ons allemaal nog te wachten stond ….

lekker rustig

Mede omdat het hier vele malen rustiger is dan thuis (lees: supermarkt en zo) voelt het heel fijn om hier te zijn. De eerste dagen was het wat druk in verband met een feestdag (Sacramentsdag) in Duitsland en in Oostenrijk, maar daarna was het qua drukte zeer aangenaam. Nergens lange wachtrijen voor kassa’s, geen opstoppingen in de supermarkt, reserveren in restaurantjes niet nodig, geen drukte in de bergliften en geen files op wandel- en fietspaden. Kortom: ik zou wel hier willen blijven 😀

geen wolkje aan de lucht de eerste dagen

Heb ik al gezegd dat ik wel hier zou willen blijven?

weer op weg naar normaal?

Het voordeel van het hebben van een eigen stek in het buitenland, in ons geval in Oostenrijk, is dat je er in principe naar toe kunt als je dat zelf wilt, mits de grenzen open zijn natuurlijk …. Het voordeel van in Duitsland wonen is dat we eerder dan inwoners uit andere landen weer naar – ons buurland – Oostenrijk mochten. En dat deden we. Vorige week al. Uiteraard gingen we wijs op reis 😷

De eerste dagen moesten de mondkapjes nog op bij het betreden van winkel of horeca maar vanaf 15 juni is dat niet meer nodig. Bijna normaal?

De drukte valt hier mee, er is plek en plaats genoeg als je ergens wilt gaan zitten om drankje te nuttigen of hapje te eten. Vooraf reserveren was tot nog toe niet nodig, vragen m.b.t. gezondheid worden niet gesteld, naam en adres hoeven niet te worden opgeschreven. Bijna normaal?

Grote groepen uit verschillende huishoudens gaan fijn bij elkaar aan grote tafels zitten (officieel mogen maar 4 volwassenen bij elkaar aan een tafel plaatsnemen), handen worden geschud, er wordt zelfs gezoend …… Is dat nog normaal??

NB: dit laatste heb ik maar één keer gezien. Afstand houden is anders, dat hoeft maar 1 meter.

allerlei geneuzel

Middelste plus vriendin gingen voor me naar de markt. Het was prachtig weer met gelukkig maar weinig wind en dus gingen ze fijn op de fiets. Kwamen terug met wat ze wilden kopen plus voor mij een bosje tulpen, dat vind ik leuk.

Lichtelijk geschokt vertelden ze me dat het best druk was op de markt. Lijkt erop dat men de woorden van Rutte anders interpreteert. En die ‘men’ waren volgens mijn zoon veelal behoorlijk op leeftijd. Ruim tachtig plus.

Enfin.

Zij gingen dus naar de markt en ik mocht oppassen.

Het is echt niet zo dat ik nergens kom hoor, maar ik mijd absoluut tijdstippen dat het druk kan zijn. Afgelopen week moesten we even langs de opticien in verband met een nogal scheve bril van mijn man en verder wilde ik persé de locale boekverkoper steunen door bij hem een boek te kopen in plaats van het te bestellen bij b.com.

Op de terugweg fietsten we een nieuwe route. Tussen stadswal en verplaatste volkstuintjes ligt nu een mooi fietspad.

Fort Sanderbout

Ik zag op de blog van Neeltje hoe haar pleegdochter zich onder andere bezig houdt met het maken van armbandjes voor de medebewoners van haar vroegere woonomgeving. Ik vroeg of ze voor mij ook een armbandje wilde maken, en ja, dat wilde ze. Zó lief!

Ik kwam in de kelder een pak melk tegen, nog meegenomen uit Oostenrijk. Heimwee …..

Zag dat de diesel schandalig goedkoop is. Jammer dat ik niet of nauwelijks kilometers maak en dus ook niet hoef te tanken.

De blauwe regen is flink gesnoeid, bloeit stukken minder dan andere jaren maar blijft een plaatje om te zien

Ik ben voorbereid ….. vanaf maandag mag ik niet zonder de supermarkt in.

Kaartje kreeg ik trouwens van Mieke, waarvoor dank 😊

nieuwe week, nieuwe kansen

Ik was wat ziekjes, werd gelukkig snel weer beter zonder manlief aangestoken te hebben en dus togen we zoals gepland weer richting Oostenrijk. Deels op de vlucht voor carnaval maar meer omdat we het gewoon fijn vinden om daar onze tijd door te brengen.

Daar aangekomen begon ik gelijk met wassen. Onze jongste was een weekje met vrienden in onze stek geweest en had er geen tijd voor gehad. Haha. Mama hotel ook in den vreemde dus. Gelukkig kon alles fijn buiten drogen, heerlijk.

Op de weinige dagen dat het niet regende (ja, ook daar ….) of sneeuwde of gewoon bewolkt was waren de luchten prachtig. Goed te zien dat er nogal flink gevlogen wordt boven de Alpen

Ik zwabberde eens onder een kast en daar kwamen alras de elastiekjes tevoorschijn waarmee kater van middelste zo graag speelt als ook hij in Oostenrijk is.

We kregen vrienden te logeren en gingen met hen onder andere naar Saalbach,

naar het einde van het Glemmtal

en naar Kitzbühel.

Als “dankeschön” (het is een Duits stel) kreeg ik een prachtig boeket.

Toen ze weer weg waren waste ik maar weer eens een (bed)was.

Intussen probeer ik me niet al te ongerust te maken over datgene wat zich op korte afstand van thuis afspeelt. (bron foto: 1limburg)

hoog tijd

Hoog tijd om weer eens iets van me te laten horen. Volgens de statistieken word ik zo ongeveer als vermist opgegeven …..

Ja hoor, ben er nog, maar het weer opstarten na zo’n (lange) pauze is – voor mij – nooit makkelijk.

Makkelijkst is om aan de hand van foto’s een overzichtje te laten zien:

Combinatie van oud en nieuw, en dan ook nog eens strakblauwe lucht en sneeuw. Heerlijk.

Gekregen van jongste en zijn vriendin en uiteraard meegenomen naar Oostenrijk

Het lijkt wel alsof het alleen maar mooi weer was, maar ik maak gewoon zelden of nooit foto’s met slecht weer 😀

Zo zag het uit na een dag en nacht regen in het dal …..

Deze enorme loofboom is ieder jaar en in ieder jaargetijde weer een dankbaar onderwerp om te fotograferen

Middelste kreeg zijn pup. Sindsdien zijn zijn nachten kort en gebroken, haha.

Zo weet je zo weer je dat je na een vakantie weer thuis bent. Snel aan de was en snel weer de kasten vullen met voorraad. Verrassend om te zien dat het glutenvrije assortiment bij mijn Edeka supermarkt is uitgebreid met het merk Poensgen.

Vijf jaar geleden dreigde boekhandel Dominicanen wegens faillissement te moeten sluiten. Dankzij een crowdfunding werd dit voorkomen. Als dank voor mijn (zeer bescheiden) steun ontving ik een leuk presentje.

Mijn oudste is een goede vent, maar hij heeft absoluut geen groene vingers, en dus eigende ik mij een plant toe voordat deze het loodje zou gaan leggen

Nieuwe potaarde, wat mestkorrels, dode blad verwijderd en nu maar hopen dat het de goede kant op gaat.

weer eens in Oostenrijk

De Wildseeloder was al heel wat keren het wandeldoel tijdens onze vakanties in Oostenrijk. Een best wel flinke wandeling die ook geschikt is voor zogenaamde “Flachländer” mits je conditie het aankan maar absoluut ongeschikt voor mensen met kinderwagens, rollators en/of rolstoelen. Ik ben gelukkig nog altijd in staat om er naartoe te lopen …

Dit keer stond de deur van het kapelletje open en kon ik een blik naar binnen werpen:

Die route is toch zó mooi, echt een aanrader voor wie ooit in de buurt is:

Zeker de moeite waard, zeker als het weer meewerkt. Het was een prachtige en stralende herfstdag.

Als beloning voor deze toch wel flinke wandeltocht gunde ik me een lekkere glutenvrije Kaisersmarrn 😀

Inmiddels regent het hier al dagen pijpenstelen ……

hergebruik (2)

Een caravan die dienst doet als verblijf voor schapen

en de stoeltjes van een afgedankte skilift die hun oude dag mogen slijten als bankje op ons balkon (dankzij mijn handige man die er een vernuftige constructie voor bedacht). Da’s leuk, toch?

en verhip, Bertie, ik zie er ook nog een gezichtje in, in die bank 🙂