nieuwe week, nieuwe kansen

Ik was wat ziekjes, werd gelukkig snel weer beter zonder manlief aangestoken te hebben en dus togen we zoals gepland weer richting Oostenrijk. Deels op de vlucht voor carnaval maar meer omdat we het gewoon fijn vinden om daar onze tijd door te brengen.

Daar aangekomen begon ik gelijk met wassen. Onze jongste was een weekje met vrienden in onze stek geweest en had er geen tijd voor gehad. Haha. Mama hotel ook in den vreemde dus. Gelukkig kon alles fijn buiten drogen, heerlijk.

Op de weinige dagen dat het niet regende (ja, ook daar ….) of sneeuwde of gewoon bewolkt was waren de luchten prachtig. Goed te zien dat er nogal flink gevlogen wordt boven de Alpen

Ik zwabberde eens onder een kast en daar kwamen alras de elastiekjes tevoorschijn waarmee kater van middelste zo graag speelt als ook hij in Oostenrijk is.

We kregen vrienden te logeren en gingen met hen onder andere naar Saalbach,

naar het einde van het Glemmtal

en naar Kitzbühel.

Als “dankeschön” (het is een Duits stel) kreeg ik een prachtig boeket.

Toen ze weer weg waren waste ik maar weer eens een (bed)was.

Intussen probeer ik me niet al te ongerust te maken over datgene wat zich op korte afstand van thuis afspeelt. (bron foto: 1limburg)

hoog tijd

Hoog tijd om weer eens iets van me te laten horen. Volgens de statistieken word ik zo ongeveer als vermist opgegeven …..

Ja hoor, ben er nog, maar het weer opstarten na zo’n (lange) pauze is – voor mij – nooit makkelijk.

Makkelijkst is om aan de hand van foto’s een overzichtje te laten zien:

Combinatie van oud en nieuw, en dan ook nog eens strakblauwe lucht en sneeuw. Heerlijk.

Gekregen van jongste en zijn vriendin en uiteraard meegenomen naar Oostenrijk

Het lijkt wel alsof het alleen maar mooi weer was, maar ik maak gewoon zelden of nooit foto’s met slecht weer 😀

Zo zag het uit na een dag en nacht regen in het dal …..

Deze enorme loofboom is ieder jaar en in ieder jaargetijde weer een dankbaar onderwerp om te fotograferen

Middelste kreeg zijn pup. Sindsdien zijn zijn nachten kort en gebroken, haha.

Zo weet je zo weer je dat je na een vakantie weer thuis bent. Snel aan de was en snel weer de kasten vullen met voorraad. Verrassend om te zien dat het glutenvrije assortiment bij mijn Edeka supermarkt is uitgebreid met het merk Poensgen.

Vijf jaar geleden dreigde boekhandel Dominicanen wegens faillissement te moeten sluiten. Dankzij een crowdfunding werd dit voorkomen. Als dank voor mijn (zeer bescheiden) steun ontving ik een leuk presentje.

Mijn oudste is een goede vent, maar hij heeft absoluut geen groene vingers, en dus eigende ik mij een plant toe voordat deze het loodje zou gaan leggen

Nieuwe potaarde, wat mestkorrels, dode blad verwijderd en nu maar hopen dat het de goede kant op gaat.

weer eens in Oostenrijk

De Wildseeloder was al heel wat keren het wandeldoel tijdens onze vakanties in Oostenrijk. Een best wel flinke wandeling die ook geschikt is voor zogenaamde “Flachländer” mits je conditie het aankan maar absoluut ongeschikt voor mensen met kinderwagens, rollators en/of rolstoelen. Ik ben gelukkig nog altijd in staat om er naartoe te lopen …

Dit keer stond de deur van het kapelletje open en kon ik een blik naar binnen werpen:

Die route is toch zó mooi, echt een aanrader voor wie ooit in de buurt is:

Zeker de moeite waard, zeker als het weer meewerkt. Het was een prachtige en stralende herfstdag.

Als beloning voor deze toch wel flinke wandeltocht gunde ik me een lekkere glutenvrije Kaisersmarrn 😀

Inmiddels regent het hier al dagen pijpenstelen ……

hergebruik (2)

Een caravan die dienst doet als verblijf voor schapen

en de stoeltjes van een afgedankte skilift die hun oude dag mogen slijten als bankje op ons balkon (dankzij mijn handige man die er een vernuftige constructie voor bedacht). Da’s leuk, toch?

en verhip, Bertie, ik zie er ook nog een gezichtje in, in die bank 🙂

de week van mij

Maar weer eens een overzichtje van wat ik zoal heb uitgespookt gedurende de afgelopen week.

We fietsten naar Kitzbühel en bezochten daar zowaar een museum. Het kleine museum heeft voornamelijk werk van Alfons Walde, een Oostenrijks kunstenaar en architect.

Vanaf het dakterras hadden we een mooi uitzicht over het mondaine stadje.

Bij een mondain stadje hoort een mondain drankje 😀

Kreeg te horen dat er nog heel veel vierkantjes (honderden …..) nodig zijn voor de te creëren kerstboom, dus ben maar weer eens aan de haak gegaan.

Onze vakantie was voorbij, maar alvorens naar huis te rijden liepen we nog een rondje en zagen dit ‘Stecken-Sharing’ oftewel (wandel)stokkendeelpunt.

Thuis aangekomen zag ik dat onze jongste dit keer alle planten in potten voldoende water had gegeven. De aubergine doet het buiten verwachting goed, er zitten 3 redelijk grote en een paar kleine vruchtjes aan de plant.

We reden op en neer naar Brussel in verband met de verjaardag van onze middelste. Het voor hem meegenomen cadeau viel gelukkig goed in de smaak.

Kort voor een flinke bui zag ik twee binnenvaartschepen door het kanaal varen,

kort na de bui liepen we het centrum in voor een hapje en een drankje.

De week eindigde voor mijn man ietwat ongelukkig: bij het houtklieven kliefde hij zo ongeveer door zijn duim. Au. Ai. Na een bezoek aan de SEH mocht hij met geplakte duim in een spalk weer naar huis. En nu weten we het weer: een ongeluk zit in een klein hoekje ……

glutenvrij, Oostenrijk

Groot was mijn verbazing toen ik in Oostenrijk de plaatselijke M-Preis (supermarkt) bezocht: ze hadden drie (!) voor mij nieuwe soorten glutenvrij brood in het assortiment en de glutenvrije knäckebröd in de variant die ik thuis nog nergens heb kunnen ontdekken was ook nog eens in de aanbieding:

Het brood is echt lekker maar ook behoorlijk aan de prijs …..

maar dat ben ik onderhand wel gewend …..

Zag trouwens dat ik het ook online kan bestellen bij Querfood voor een paar euro minder

Enfin, het is echt lekker, een blijver in huize schrijfsels 😉