nog even in de sneeuw

Het is (nog eventjes) prima toeven hier. Strak blauwe luchten afgewisseld door wolkenluchten vol sneeuw, wat wil een mens nog meer?

We liepen een rondje door Zell am See. Serene stilte op de plek waar ik deze foto nam. Een straatje verderop klonk harde muziek: après-ski, maar dan zittend op een vaste plek. Die plekken waren wel erg dicht bij elkaar …. In Oostenrijk snakt men naar meer vrijheid, en dat terwijl er al zoveel mocht in vergelijking tot Nederland. In de loop van februari gaat dat, die gewenste vrijheid, gebeuren: geen controle meer op 2G in niet-essentiële winkels en horeca, langere openingstijden in de horeca, maar ook vaccinatieplicht voor 18-plussers. Het een kan hier (en elders) niet zonder het ander ….

Zomaar ergens, zo maar te koop: een afgedankte telefooncel. Wat zou iemand daar mee willen doen?

Iedere keer ben ik weer blij verrast als ik iets nieuws ontdekt dat glutenvrij is. En ook nog eens vegan. Dat laatste hoeft voor mij niet, ik eet af en toe graag een stukje vlees, en drink mijn koffie nog altijd met koeienmelk.

Vegan begint hier helemaal aan een opmars. Was een aantal jaren geleden ‘glutenvrij’ helemaal je-van-het, nu is het vegan. Gelukkig voor mij houdt vegan vaak in dat het ook nog eens glutenvrij is, zoals deze pizza. Best heel erg smakelijk trouwens, ik vond ‘m veel lekkerder dan de gangbare glutenvrije diepvriespizza’s van Schär of Dr Oetker. Ik kocht deze pizza bij de Interspar (in Oostenrijk dus)

even naar Keulen

Vorige week moesten we even in Keulen zijn. Verplaatsing binnen het land waar we wonen dus daar was niks mis mee 🙂

Na gedaan te hebben waarvoor we kwamen was het goed toeven bij de Keulse vestiging van Isabella (glutenvrije gelegenheid, normaliter bezoek ik de vestiging in Aken). Zó fijn om een horecagelegenheid te kunnen en mogen bezoeken!

In de winkelstraten was het me eigenlijk te druk, gewinkeld als in winkel-in-en-winkel-uit hebben we dan ook niet gedaan. Er werd wel overal goed gecontroleerd op QR-codes en mondkapjes werden over het algemeen ook op straat gedragen. Opvallend en in tegenstelling tot wat ik zie in Nederland ook nog eens op de juiste wijze, dus over mond èn neus, maar dat kan ook liggen aan feit dat er veelal FFP2-kapjes worden gedragen die eigenlijk alleen maar goed (en over de neus) kunnen worden gedragen.

We liepen via een rustige route weer richting parkeergarage.

Onderweg vielen me deze Stolpersteine op. Familie Freudenthal, allemaal gedeporteerd, slechts Hanneliese heeft de ellende overleefd ….

Even verderop een mooie hoedenwinkel:

Weer thuis. Wij aan de koffie, zij aan het water, maar wel fijn wachten op de beurt.

drie landen op één zaterdag

Het was een mooie zaterdag met bijna geen wolkje aan de lucht. Hoog tijd om weer eens in onze (bijna) eigen omgeving te gaan fietsen. Rondje Zuid-Limburg dus.

We reden een stuk met de auto en parkeerden ‘m tussen Eys en Wittem, dat werd ons fietsstartpunt.

Een speciale plek: mijn moeder kwam uit Eys, mijn vader uit Wittem. Ze hebben deze route in hun verkeringstijd, die twaalf (!) jaar duurde, heel wat keren afgelegd.

Soms waan je je in een ver vakantieland …..

maar het is toch doodgewoon de eigen omgeving.

We fietsten ergens de grens over naar Orsbach (gemeente Aken) om daar te gaan genieten van een glutenvrije lunch èn een machtig uitzicht bij café Belle-Vue.

Na de lunch fietsten we in Lemiers, net voor Vaals, de Duits/Nederlandse grens weer over, om een stukje verder wederom een grens over te steken, dit keer naar België. Ben zó blij dat dat weer allemaal kan en mag!

Tussen Epen en Sippenaeken fotografeerde ik voor Sjoerd nog een trafohuisje.

We sloten onze fietsdag af bij ons favoriete restaurantje in Eys: Bie de tantes. Ik weet uit ervaring dat glutenvrij eten daar goed mogelijk is, en nu bleek dat iemand van het bedienend personeel zelf coeliakie heeft, dat voelde dubbel goed! Kortom: het was een heerlijke dag!

(beetje) glutenvrij

De laatste tijd drink ik liever een glaasje (glutenvrij) bier dan een glaasje rode wijn. Niet regelmatig als in iedere dag, maar zo eens per week of per twee weken. Ik ben absoluut geen echte liefhebber maar vind het heel soms gewoon lekker. Vroeger had ik de keuze uit slechts één merk maar tegenwoordig is het gewoon leuk om te kiezen uit de vele soorten, die ook allemaal echt gecertificeerd glutenvrij zijn. En dat gewoon in de Nederlandse supermarkt, met uitzondering dan van de Bitburger want die koop ik in Duitsland.

Lekker met een toastje erbij, al weet ik niet meer waar ik ze gekocht heb …. Waarschijnlijk bij de ah.

Broodjes (natuurlijk ook glutenvrij) uit Oostenrijk. Normaliter erg lekker maar deze keer was het een hoop gebakken lucht. Gekocht bij wat vroeger de Merkur supermarkt was. Tegenwoordig zijn dit Billa Plus winkels.

Glutenvrij genieten op een terras. Gek genoeg zelden in Nederland maar wel regelmatig in Oostenrijk. Logisch, omdat we daar vaak fietsen en wandelen rond lunchtijd.

Maar thuis genieten is ook lekker 😋

gebakje van Isabella

tijd vliegt …

We zijn inmiddels alweer bijna anderhalve week thuis. Op de terugweg nog even gestopt in München, maar het er zijn kon me dit keer niet bekoren: ik ben niet meer gewend om rond te lopen in zo een grote stad, iets met teveel mensen en het was ook nog eens (te) warm. In München gold tot die dag ook nog eens mondkapjesplicht buiten op straat in de binnenstad, dat was ook niet echt een pretje. Geen foto’s gemaakt, gewoonweg vergeten.

Vorige week was de ‘opdracht’ bij Satur9’s “cijfer”. Ik ben er wat (te?) laat mee maar bij deze toch nog mijn input:

Cijfers dus. Getallen die me nu al ruim een jaar bezighouden zijn de dagelijkse COVID-19 besmettingsgetallen in en rond mijn omgeving. Vandaag dus nog maar 5 op de 100.000 inwoners! Ter vergelijking: in Nederland zijn die iets van tien keer zo hoog. En dus reden tot versoepelingen. Oei. Ik hou mijn hart vast voor komend najaar. Zeker als ik her en der lees en hoor dat toch nog heel wat mensen twijfelen over wel/niet vaccineren of de beslissing tot niet-vaccineren al genomen hebben. Mijn middelste is als laatste van ons gezin komende week aan de beurt. Hij heeft 0 twijfels.

Toevallig zaten we 2 avonden achter elkaar op een terrasje. Een keer in Aken, waar de regels – die nog altijd heel wat strenger zijn dan in Nederland – goed werden nageleefd. En gisteravond ook nog eens in Sittard, waar alvast voorschot leek te zijn genomen op de versoepelingen van komende week: bedienend personeel zonder mondkapjes, nergens 1,5 meter afstand, grote groepen bij elkaar aan één tafel, tafeltjes te dicht bij elkaar, heel wat meer mensen op de terrassen dan toegestaan. De enige regel die werd toegepast was dat we om 22.00 moesten betalen ……

Even terug naar Oostenrijk. Daar gunde ik me een paar nieuwe wandelschoenen. Mooie, tenminste dat vind ik zelf. En ze zitten ook nog eens heerlijk. En wandelen ging ook prima, dat was een eerste vereiste.

We hadden regen, zon èn een mooie regenboog. En een prachtig uitzicht, daar hou ik van.

Maar thuis is het ook leuk 🙂

lekker bezig

Nu het weer weer wat beter wordt, gaat het ook weer wat beter met mijn beweegmomenten, volgens Fitbit dan, want die telt alles voor me. Misschien raak ik de extra winterkilo’s nu ook eindelijk kwijt …..

Gisteren heb ik gewandeld, gefietst en een kweker van tuinplanten bezocht. Plus de gekochte plantjes in de grond gezet. Honderdelf zoneminuten, dat wil zeggen minuten waarbij ik goed bezig was :-), dat was lang geleden.

Omdat ik voor die kweker de grens over moest (en liefst ook weer terug wilde) ben ik van tevoren ge-snel-test. Het is zó een leuke kweker van bekende en minder bekende planten, de moeite van het bezoeken meer dan waard. Ik zocht en kocht (prairie)planten voor een nieuwe border die pal op het zuiden en tegen een wand van cortenstaal ligt.

Nu de hond nog afleren om die tere plantjes weer uit te graven ……. 😦
Bedoel je mij?? Ja jij!!

Hopelijk kunnen we binnenkort ook de nieuwe graszoden leggen, dan ziet de tuin er weer piekfijn uit.

Een deel van de bovenstaande beschikbare woningen is al verhuurd, gaat goed.

Boodschappen doe ik nu voornamelijk bij supermarkten (en groenteboer) in Duitsland. Het is er fijn boodschappen doen sinds de grenzen dicht zijn en dus kan ik ook rustig op zoek gaan naar nieuwe glutenvrije spullen. Zo vond ik deze vegetarische (vegan) èn glutenvrije vleesvervanger. Oordeel: smaak was absoluut niet verkeerd. Ik kocht het bij de Edeka (D), maar het is vast ook te koop bij andere Duitse supermarkten. En er zijn ook nog heel wat meer smaken: zie link

En ja, ook daar kan ik tulpen kopen 🙂