nog meer fietsen

Van een fietsetappe door ons dorpje thuis, die zelfs zonder publiek geen doorgang mocht vinden, naar een heus wereldkampioenschap mountain bike in “ons” dorpje in Oostenrijk. Dankzij Corona ook hier zonder publiek. Jammer dan. Ik denk dat het kijken naar beelden op televisie sowieso veel meer laat zien, de helft van het parcours gaat berg op en berg af door weiden en bos. Weersverwachting is ook nog eens slecht ….

Ik scoorde in diverse supermarkten genoeg glutenvrij lekkers om de komende tijd zoet mee te zijn ….

Het weer hier was wisselend: sneeuw, regen, onweer, zon, bewolking, we hadden het allemaal.

Onze middelste, die thuis toch momenteel geen werk heeft, helaas, besloot ons op te zoeken, samen met zijn hond. Gezellig.

We liepen samen heel wat kilometers berg op en berg af.

Onze auto stond tijdens zo’n wandeling ergens netjes geparkeerd, en toen viel een ernaast geparkeerde crossmotor om ….

Ach, het is maar blik en de schade wordt vergoed door de verzekering van de veroorzaker. Niet zeuren, er gebeuren heel wat ergere dingen ….

We houden de cijfers goed in de gaten, en zien dat het in ons thuisland nog best goed gaat, en ons vaderland slechter en slechter ….

In tegenstelling tot mij kookt mijn middelste wel graag en ook nog eens goed!

Maar ook (glutenvrij) eten buitenshuis laat ik me goed smaken

glutenvrije Kaisersmarrn bij mijn favo restaurantje in de bergen van Fieberbrunn
hier dus 😀

Kortom, ik zou hier wel willen blijven ……

Mien Limburgs landj …

We wandelden (en fietsten) wat af de afgelopen weken, en dat allemaal in “mien Limburgs landj”.

Na de crematieplechtigheid voor mijn schoonmoeder liepen we een rondje rond de vijver bij kasteel Strijthagen (Landgraaf) alwaar dit vreemde voertuig tentoongesteld stond. Ik vond het de moeite waard om er een foto van te maken, wellicht was het iets voor Sjoerd’s virtuele garage? Ik las dat het park rondom het kasteel (dat in bezit is van een Russisch kunstenaarsechtpaar) een Artland is, een plek om kunst te tonen aan het publiek. En die (meer dan manshoge) hond zal dan wel de bewaker zijn …

We parkeerder de auto in Epen en liepen langs de Geulle naar Mechelen. Het was op een woensdag en druk dat het er was ……

In Mechelen hielden we halt voor lunch. Tegenover ons liepen paarden, veel paarden. Tussen ons en de paarden een drukke weg, maar die zie je zo niet, haha.

Ter afsluiting nog een koffie op het terras van de Gerardushoeve. Voor mij het terras met een van de allermooiste uitzichten van Limburg. Per toeval kwam ik er laatst achter dat deze hoeve vroeger ècht een hoeve was waar ik nota bene als 7-jarige op kamp ben geweest met de kabouters. Ik was toen een kabouter met ontzettende heimwee ….

Drie dagen later waren we wederom in het heuvelland, dit keer samen met middelste plus hond. We parkeerden de auto in Slenaken, liepen van daaruit een wandeling langs de Gulp, en sloten de dag af bij mijn favoriete restaurantje in België, Moeder de Gans. Zo lang de grenzen maar open zijn en blijven is het zó leuk om dicht bij landsgrenzen te wonen.

Op zondag fietsten we een rondje van thuis uit. Bestemming: theetje doen bij “boven water” in Schinveld.

Op de terugweg fietste ik eindelijk eens over de fietsbrug bij Onderbanken (tegenwoordig gemeente Beekdaelen) in plaats van er met de auto onderdoor te rijden. De brug is ontworpen door een ontwerpteam uit Delft, de drie kunstobjecten op de brug zijn van de hand van Marijke de Goey.

Vanmorgen vroeg was dit het uitzicht vanuit onze badkamer. Zicht op Jabeek. Ook mooi 🙂

middagje Mestreech

Een tante en oom van me wonen in Maastricht op loopafstand van het centrum, en zo af en toe combineer ik een bezoekje aan die mooie stad met een bezoekje aan hen. Of andersom, ‘t is maar hoe je het bekijkt.

Ze zijn al op leeftijd (84 en 85) en ze vinden een bezoek hartstikke leuk maar dan wel pas na hun middagdutje. Geen probleem, ik krijg mijn tijd wel om.

Ik begon met me zelf te verwennen met een glutenvrije lunch, bij the Broth Bar

alles 100% glutenvrij: Genieten!

Daarna liep ik de stad in, maar jeetje, het was er druk, te druk naar mijn zin. Enigszins hield men zich aan de bewegwijzering in de Grote Staat (één richting, dus rechts houden) maar niet altijd …. en zoiets bezorgt mij dan stress. Al snel zocht ik de rustigere straatjes op en was ik blij dat het al snel tegen drieën liep …

Niks (meer) voor mij, die drukte …..

Glutenvrij eten oa in Wenen

Tijdens onze zomervakantie in Oostenrijk gingen we een aantal keren uit eten. Vaak gaat dat goed, soms niet (echt). Een aantal van mijn goede en minder goede ervaringen:

Saalfelden, Franzl Brühl Stubn

De eerste keer dat ik hier was (begin van dit jaar) ging alles prima, tijdens ons bezoek deze vakantie ging het een stukje minder. Ondanks mijn duidelijk aangeven dat ik glutenvrij MOET eten en de verzekering van de eigenaar/ober dat hij wist van de hoed en de rand zat er toch een snee brood bij mijn omelet. Foute boel. Bord werd mee teruggenomen naar de keuken, zelfde bord zonder brood maar met kruimels kwam weer terug. Nog foutere boel …… Enfin, uiteindelijk kreeg ik nieuwe portie, maar toen was mijn man inmiddels klaar met eten …. en was mijn honger eigenlijk over.

Hinterglemm, ‘am Reiterkogel’

Ging tot nog toe altijd goed, het eten in dit restaurant, alleen deze vakantie niet: ondanks aangeven dat glutenvrij een must is in verband met coeliakie lag er een soort van krokante soepstengel op de salade. Volgens de serveerster, die notabene zelf coeliakie bleek te hebben, kon ik deze er gewoon afhaken. Nee dus. Enfin, ik kreeg uiteindelijk een nieuwe salade, mijn man was wederom al klaar met eten.

Wenen, :Venuss

Veganistisch restaurantje in hartje Wenen met glutenvrije hartige en zoete lekkernijen op de kaart. Prima.

Wenen, Gasthaus zum Wohl

Volledig glutenvrij restaurant. Heerlijk om niets te hoeven zeggen en/of vragen, gewoon uitzoeken van de kaart, met als toppunt (want het was bloedheet in de stad, en dan vind ook ik een koud biertje lekker) glutenvrij getapt bier. We aten hier twee keer tijdens ons verblijf in Wenen, een keer ’s avonds en een keer ’s middags. Eten is niet echt van hoogstaande kwaliteit maar gewoon lekker, en nog maals: de luxe van gewoon alles van de kaart kunnen bestellen zonder vragen is zó fijn.

Wenen, Bodega Marques

We konden ’s avonds op het terras voor het restaurant zitten en genoten van heerlijke Spaanse tapas. Alles werd vers bereid, met heel wat glutenvrije mogelijkheden. Kwestie van dingen goed en duidelijk en glutenvrij uitleggen 🙂

Wenen, McDonald’s

De keuze aan glutenvrije producten bij de Oostenrijkse McD is behoorlijk. Ik ben normaliter echt geen fan van eten van/bij deze keten maar soms is het wel eens lekker 🙂 Klik voor lijst van –> glutenvrije producten <– bij Oostenrijkse McD.

IMG_5613.jpeg

 

Samenvattend:

Het blijft oppassen. Het blijft een kwestie van duidelijk aangeven wat mag en wat absoluut niet mag. En soms merk je dat ‘dankzij’ de hype er een soort van irritatie is bij bedienend personeel. Teveel mensen met teveel verschillende wensen? Terecht in verband met gezondheid of ‘gewoon’ omdat …….

 

op naar bouwmarkt, St Johann en Salzburg

Mijn man is een handige Henkie, altijd bezig. Hij moet – ook op vakantie – altijd even langs de bouwmarkt voor het een of het ander. Tja, ieder diertje zijn pleziertje …. ik mocht mee maar gelukkig bezochten we aansluitend ook nog even het stadje, St Johann in Tirol.

Een paar dagen later had hij ook nog iets van een elektronicazaak nodig, en die ligt wat verder weg, in Salzburg. Dus op naar Salzburg.

Op weg naar het oude stadscentrum liepen we door de mooie Mirabellgarten bij het Mirabellschloß. Van daar heb je een geweldige doorkijk naar ‘die Festung’, de grote burcht van Salzburg.

De prachtige tuin stond zo ongeveer vol met poortwachters trouwens ….

We hadden niet al te veel tijd dankzij het bezoek aan de electronicazaak en lieten het Schloß daarom links liggen. De zogenaamde ‘Zwergelgarten’ oftewel tuin met kleine mensen was gesloten en die lieten we maar rechts liggen.

We liepen in het centrum over een heel oude ommuurde begraafplaats, de begraafplaats van St Sebastianus. Heel apart om zo langs eeuwenoude graven te lopen.

Op het kleine plein naast de kerk nuttigden we een lekkere lunch

en ontliepen vervolgens heel slim de toeristenmassa

en maakten nog een paar foto’s voor een blogcollega

Het was een vermoeiende maar mooie dag

dagje uit

Ik ben niet zo’n liefhebber van reizen met het OV. Deels doordat ik graag de regie hou over hoe, hoe laat, waarheen etc, deels vanwege de luxe van het hebben van een eigen auto, deels vanwege het feit dat er geen busverbinding is vanuit ons dorp met de dichtstbijzijnde Nederlandse stad cq station. Een auto heb ik altijd bij de hand, reizen is voor mij zo een fluitje van een cent. En dan het liefst voor de langere ritten mijn eigen privé chauffeur naast me. Haha. Maar soms is het gewoon heel fijn en handig om per trein te reizen, zeker als het reisdoel toch wel wat verder van huis ligt, de privé chauffeur niet meegaat en de verwachting is dat de dag toch wel eens (te) vermoeiend kan gaan worden waardoor zelf rijden niet echt een optie is.

Ik had afgesproken om met een dierbare vriendin haar geboortestad Rotterdam te gaan bezichtigen. Inderdaad voor mij niet echt naast de deur. En omdat we nogal ver bij elkaar uit de buurt wonen was samenreizen ook geen optie. Ik googelde eens naar een goedkoop treinticket, vond er warempel een en besloot om voor de tweede keer dit jaar een treinreis te maken. Wederom in de eerste klas, ook dat nog.

Het was op de afgesproken dag ontzettend warm, en dus kwam er niet veel terecht van de plannen van veel lopen en bezichtigen. Wel hebben we vanaf de Euromast genoten van het magnifieke uitzicht, twee keer met een watertaxi de oversteek over de Maas gemaakt, door het mooie park bij de Euromast gelopen en verder vooral terrasjes gekeurd en goed bevonden.

We hebben geweldig lekker glutenvrij (en vegan en suikervrij) geluncht bij SUE

en ter afsluiting van de dag nog een maaltijd gegeten bij hotel NewYork

Het was een hartstikke fijne dag, ondanks dat we minder hebben bezichtigd dan de bedoeling was. Maar dat halen we een volgende keer echt wel in, dat loopt niet weg …..

Na even stressen op het station, iets met een defecte trein op het spoor op ‘mijn’ traject, zat ik uiteindelijk in de juiste trein die me via een omweg weer op het juiste station in Limburg kon afzetten.

En wat stond er toevallig in de Kampioen die de volgende dag in de bus viel?

🙂

jam

Ik moet dit even kwijt, ik heb namelijk vorige week zo’n lekkere jam gemaakt. Mijn lekkerste jam ooit, een mooie combi tussen zoet en lichtzuur.

benodigdheden fruit

500 gram mango (ik had nog twee doosjes in de vriezer, al een tijdje over datum, maar in de vriezer dus ach ….),

6 stengels rabarber,

sap van halve citroen (mango en rabarber hebben weinig pectine, vandaar),

aangevuld met aardbeien en blauwe bessen tot 1kg fruit

500 gr geleisuiker 1:2

verder

grote pan, pollepel, staafmixer, 4 of 5 schone jampotten

hoe ik het altijd doe

Ik was het fruit, snij het in kleine stukjes. Alles wegen tot het juiste gewicht is bereikt. Fruitmengsel samen met de geleisuiker in een grote pan op hoog vuur onder voortdurend roeren (eventueel nog met staafmixer tot moes mixen) aan de kook brengen. Nadat het begint te pruttelen nog zo’n 3 à 4 minuten laten doorkoken. Daarna in schone potjes doen, deksel erop en op de kop zetten.