oud(e) tante

Eind van de zomer wordt mijn nichtje moeder en dus wordt van mij als oudtante van het-kleine-meisje-dat-eerst-nog-geboren-moet-worden verwacht dat er iets wordt gehaakt of gebreid voor het kleine wondertje.

Vroeger, in mijn tijd, wachtte je met iets geven aan (meestal) de moeder tot de baby er was. Tegenwoordig gaat dat anders. Geslacht van de baby is meestal al vroeg bekend bij de ouders en ook al vaak meegedeeld aan zowat de hele wereld. Tja. Vanuit Amerika overgewaaid is de ‘babyshower’, ook al zoiets. Enfin. De aanstaande moeder schijnt nog van geen babyshower te weten (ze heeft zelf al diverse keren in een complot gezeten bij schoonzus en bij vriendinnen en zal nu zelf niks in de gaten hebben?) maar aanstaande zondag is het zover.

Met een auto vol in het rose geklede vrouwen (ook dat nog), hapjes en cadeautjes rijden we vrolijk naar het midden van het land. Het zal vast leuk worden 😉

Ik heb me van mijn taak gekweten. Maatje heel, heel erg klein

en maatje iets groter (18/19). Beide sokkenpaartjes in het rose.

Op ieder cadeautje voor de aanstaande moeder zit een foto van de gulle geefster als baby. Lief hè 🙂 De foto wil ik wel terug ……

Het echte ‘grote’ zelfgemaakte cadeau bewaar ik tot het kleine meisje er is, iets moet toch een verrassing blijven nietwaar?

nog een …

Lijkt erop dat ik nog een verslaving heb. Heftig. En dat pas sinds heel kort.

Wat?

Granny’s haken

Hoezo?

Iedere twee weken bezoek ik een haakcafé. Gezellig haken, kletsen en intussen ook nog koffie of thee drinken met iets lekkers erbij. Voor de anderen dan, want zelden glutenvrij. De ‘haakmiepen’ heet ons WhatsApp groepje toepasselijk. Een ieder werkt aan zijn of haar eigen project(je), en dat gaat prima. Tot de vorige keer. Toen werd een kerstplan geopperd. Het idee is om voor aanstaande kerst samen een heuse gehaakte kerstboom te creëeren door iets van 500 granny’s te haken die vervolgens op een of andere manier aan elkaar worden gefrutseld …. Die kersthaakboom komt dan pontificaal in de winkel te staan. Zal vast leuk uitzien.

En toen?

Toen kwam mijn probleem want ik had nog nooit een granny gehaakt ….. Ik keek goed af bij buurvrouw links en buurvrouw rechts, bestudeerde een kopietje met een haakbeschrijving waar ik niks van snapte en dook thuis maar eens in de wondere wereld van YouTube.

En nu?

Inmiddels snap ik wat ik moet doen en staat mijn teller al op tien. Ik moet er nog een stuk of dertig schat ik zo. Gaat wel lukken in dit tempo 😀

stof

De hele week is het al een stoffige boel in huis. Een zolderkamer wordt op opnieuw geïsoleerd en dat heeft nu eenmaal zijn tijd nodig. Deze isolatie is onze bescheiden bijdrage aan de reductie van CO2.

Een hele week vreemden over de vloer die in en uit lopen. Niet mijn ding maar ja, het resultaat is wat telt. Als jongste weer permanent terug komt uit Letland – naar verwachting ergens in maart – wil hij er zijn studiootje van maken. Dus woon-, slaap- en leefruimte in ons eigen huis. Gezellig! Maar voor die tijd moet ook nog een nieuwe vloer erin, de wanden worden gesausd, gordijnen op maat worden gemaakt, kasten worden geplaatst, meubels uit de kelder worden gehaald en flink met stofzuiger, dweil en stofdoeken worden gewerkt. Pas als hij, jongste, betaald werk heeft zal hij serieus op zoek gaan naar een appartementje in de buurt, en aangezien die nogal schaars zijn kan daar best nog wel wat tijd overheen gaan. Laat ik dat nu helemaal niet erg vinden …..

Vandaag tussen de bedrijven door met mijn schoonvader naar het ziekenhuis. De goede man is 92 en nog behoorlijk mobiel maar voor een kleine chirurgische ingreep laat je zo iemand toch niet aan zijn lot over. Trouwens, auto rijden na zo’n ingreep mag niet maar geld uitgeven voor een taxi vindt meneer zonde ….. Met een uurtje was alles gepiept en kon ik hem weer thuis afleveren. En dus snel terug naar mijn stoffige huis.

Wat te doen met al die dagen verplicht thuis zitten? Nou, in ieder geval heb ik afgelopen week te weinig gesport en überhaupt te weinig bewogen maar wel veel gelezen en gehaakt. Het weer nodigde sowieso niet uit om naar buiten te gaan dus echt rouwig was ik er niet om.

Sinds een tijdje ben ik weer bezig met een hoes voor een kussen. Wederom met de tunische haaknaald met 2 haakjes. Ideaal werkje om overal mee naar toe te nemen trouwens. Gaat goed, ik heb nog geen steek laten vallen.

Als ik thuis ben haak ik het liefst aan een deken voor op de bank. Het is mooi garen van Durable ‘cosy fine’ in 5 kleuren: zwart, grijs, ecru, oranje en mosterdgeel. Het patroon staat in een boek dat ik laatst kreeg. Titel van het boek vind ik een beetje misleidend, het is geen fair isle techniek maar wel haken volgens de Mochila techniek van de Wayuu indianen. Maar dit terzijde, de patronen zijn duidelijk en niet al te moeilijk.

Leuk werkje, hier zal ik nog wel een jaartje of zo zoet mee zijn.

laatste oogst

Tussen buien en storm door nog even naar buiten gegaan voor de laatste oogst van dit seizoen. Niet slecht, toch?

Nu het buiten alweer vroeger donker is hou ik me vooral bezig met frutselen en knutselen. Oh, wat had ik de pest erin dat ik niet snapte wat werd bedoeld in het patroon van het sluitkoord voor de gehaakte tas (die trouwens voor 90% af is). Gelukkig zijn er zat instructiefilmpjes op internet en nu snap ik het! Ik kan het en het is ook nog eens leuk om te doen.

Dit is de tas, de gaten voor het sluitkoord zitten er in:

De eerste probeersels:

En dit wordt ‘m

Het vele roze gaat mooi afsteken tegen de donkere rand.

Het enige wat nog moet gebeuren is het maken (haken) van de schouderband, het bevestigen van deze band, en het maken van een binnentas met rits. Dat laatste mag mijn schoondochter zelf (laten) doen.

Haakwerk, het zoveelste vervolg

Mijn schoondochter is in haar nopjes: haar aanstaande tas begint vorm aan te nemen,

Ik stuurde haar een foto waarop ook de van haar gekregen amaryllis (derde bloem inmiddels!) te zien is. Zij blij, ik blij.

Blij ben ik ook nog altijd met mijn zomerbloeiers. Normaal is het echt niet, bloeiende geraniums in deze tijd van het jaar.

En mijn roos, ongelooflijk, heeft nog nooit zó gebloeid als nu

’t Is toch wat.

Haakwerk

Al een tijdje ben ik bezig met het haken van een kleurrijke tas. Mijn eerste probeersel was niet netjes genoeg naar mijn smaak, en ook de combinatie van kleuren beviel me niet. Ik verloor mijn interesse, het werkje lag nog maar wat te liggen.

Toen zag mijn schoondochter het boek liggen. Ze was direct enthousiast, wilde graag zo’n tas hebben en dus toog ik maar weer eens naar mijn favoriete wolwinkel voor mooi garen in de juiste kleurstelling. Dat is inmiddels wéken geleden, en heel eerlijk gezegd schiet ik niet echt op. Maar het wordt weer binnen-blijf-weer dus het gaat goed komen. Denk ik.

Haken gaat ook goed in de auto.

Wordt vervolgd.

bezoek

Behalve de jaarlijks terugkerende steenuiltjes, hebben we nu ook een heuse egel in de tuin. Hij (of zij) heeft zich pas één keer laten zien maar ik hoor zijn gescharrel tussen de dorre blaadjes en takjes in de borders. Hij (of zij) zal het daar wel prettig vinden, er ligt genoeg om tussen te scharrelen. Vele trosjes rode besjes (‘miemelen’) die ik tijdens het knippen laat vallen zullen ook een welkome aanvulling van zijn dagelijkse kostje zijn, zo stel ik me voor. En als hij zich dan ook nog eens te goed doet aan de overgebleven slakken ben ik een meer dan tevreden mens.

Tevreden ben ik zeer zeker ook over mijn jamvlijt tot nog toe. Ik heb nu zo’n vijfentwintig potten jam in de kelder staan, en het bessenboompje is nog lang niet leeg geplukt. De rest zal ik binnenkort in de vriezer stoppen om tijden van (jam)schaarste te voorkomen. ’t Is alleen niet het meest leuke karweitje om te doen, dat ritsen, en het schiet ook niet echt op ….

Ik heb twee soorten geleisuiker gebruikt, de 1:3 voor de jam die het eerste op moet en de 1:2 voor jam die wat langer bewaard kan blijven. Belangrijk vind ik dat in beide soorten géén palmolie is toegevoegd, dat geeft mij een goed (ecologisch) gevoel.

We hadden ook eigen kersen, en lekker dat die waren! De vogels in onze tuin hebben dat ieder jaar ook heel snel in de gaten ….. sneller dan dat wij plukken in ieder geval.

Goede plantvoornemens voor komend najaar:

* frambozenstruik

* laagstammig kersenboompje

* kruisbessenstruik

en dat alles dicht bij huis.