nieuws onder de zon?

Nou, nee, eigenlijk niet. Tenminste, er is niet veel wat ik op mijn blog kwijt wil. Het leven gaat gewoon zijn gangetje. Thuis blijven is wat moet en ik dus ook zoveel mogelijk doe, ik ga eigenlijk alleen de deur uit voor de nodige boodschappen. Soms met de auto, een enkele keer met de fiets. Sportschool bezoeken deed ik al niet meer voordat ze – hopelijk tijdelijk? – dicht gingen. Ik woon nu eenmaal in Duitsland en hier gelden de strengere beperkingen gedurende de hele maand november, dus al voordat ze in Nederland werden aangekondigd.

Sinds een aantal weken is onze jongste het huis uit, hij woont in een leuk appartementje een aantal dorpjes verderop. Lege nest syndroom? Nou nee, echt niet, geen last van. Geen tijd voor ook: vijf dagen later stond onze middelste met hond en kat (en helaas pindakaas zonder vriendin, want zo gaat dat soms in het leven) op de stoep. Hut weer vol voor ik weet niet hoeveel tijd …. Tja, je blijft je hele leven moeder hè….

ach, maakt hen niet uit, zij vinden het wel prima zo

Zo gaat dat hier ook: vegetarisch, glutenvrij, gewone pot, liefst geen gewone pot, nierdieet (kat), pens (hond).

Om de boel een beetje op te vrolijken kocht ik viooltjes. Die zijn zo dankbaar, en bloeien tot ver in het voorjaar. Hoop ik. Ik hoop dat we dan ook weer wat normaler onze gang kunnen gaan …..

thuis: herfst

Geen ontkennen mogelijk: het is herfst! Hou ik van dit jaargetijde? Jawel, ik hou ook van dit jaargetijde, zeker als de temperatuur een beetje aangenaam is, het niet te nat is, ik dus naar buiten kan, en ik mooie luchten zie. Wel een mooie lucht met heel wat horizonvervuiling door de uitstoot van de bruinkoolcentrales (en ook wel door de (heel) vele windturbines). Ach ja, je kunt niet alles hebben ….

Niet de eerste en ook nog niet de laatste grote kruiwagen vol met eikels heb ik al naar de mesthoop in onze huiswei gebracht. Ik hoef niet naar de sportschool als ik in de tuin kan werken. Het kost wel veel van mijn energie maar dat is niet erg, mijn conditie vaart er wel bij, heerlijk. Rusten doe ik meer dan genoeg.

Eerst dus het gazon eikeltjesvrij maken, dan nog een keer of wat gras maaien (vorig jaar tot ergens in december ….) en binnenkort ook nog de ene na de andere kruiwagen vol eikenblad bij elkaar harken en wegbrengen. Misschien wel voor het laatste jaar want we denken erover deze zomereik te (laten) rooien. Jammer? Ja, ergens wel maar hij staat te dicht op een andere – mooiere en oudere – esdoorn.

Herfst dus:

Tamme kastanjes! En dan even omhoog kijken omdat je ‘gak, gak, gak’ hoort:

Als ik zo buiten bezig ben lijkt het wel of de boze buitenwereld eventjes uit mijn gedachten is …….

weer thuis

De tien dagen Oostenrijk zijn omgevlogen. Te snel, ik voelde me daar fijn en veilig, maar gelukkig is het thuis ook fijn en hadden we vorige week ook nog eens niet te klagen over het weer. Ja, het was warm, en dankzij die warmte en de regen had het onkruid vrij spel gekregen ….. Ik kon gelijk aan de bak, vervelen staat niet in mijn woordenboek.

haagwinde oftewel pispotjes 😀

Ik denk dat de teller inmiddels op 10 van die grote emmers staat ….

Gelukkig had niet alleen het onkruid geprofiteerd van het weer en mocht ik al de eerste courgettes oogsten,

en ook heerlijk zoete kersen, de Hedelfinger, plukken.

Lekker zo, maar ook in de jam 😀

“Mam, ik heb werk voor de komende vier dagen en geen oppas in de buurt, zou jij misschien ……”

Zei ik al dat vervelen niet in mijn woordenboek staat?

vrijdag de dertiende

Om te beginnen: ik ben niet bijgelovig. De titel van de blog is gewoon een weergave van dag en datum.

Ik ben lichtelijk verkouden. Kuch zowat de hele dag en blijf dus maar binnen. Had ik ook wel gedaan zonder opgelegde maatregel van bovenaf trouwens. Alhoewel ik gisteren wel nog boodschappen heb gedaan. Ik verwonderde me toen nog over de mevrouw voor me die alvorens de supermarkt in te lopen uitgebreid haar winkelkarretje en handen trachtte te ontsmetten en vervolgens gebreide handschoenen aantrok, onderwijl enigszins schichtig om zich heen kijkend.

Ik voel geen behoefte om door een of andere grote winkel te struinen op zoek naar dingen die ik toch niet nodig heb. Gelukkig maar dat ik ook geen neiging tot hamsteren voel. Enige waar ik nu veel behoefte aan heb is lekker weer, zon, fijn werken in de tuin. Zit er niet echt in. Gazon moet nodig gemaaid worden maar de bodem is te nat.

Dankzij het slechte weer tot nog toe hou ik me bezig met een nieuw handwerk(je). Dit keer een brei- in plaats van haakwerk, wel alweer een deken. Ik ben nu eenmaal fan van grote projecten. Het haken van pannenlappen was een prettige onderbreking 😀

haakgek

Tja, zo kun je me wel omschrijven. Ik heb graag iets om handen, heb het soms nodig om pas op de plaats te maken en dat gaat nu eenmaal het beste als ik stil zit met bijvoorbeeld een haakwerk in mijn handen. Ik ben absoluut geen profi, moet nog heel veel leren op haakgebied maar al doende en met vallen en weer opstaan leer ik iedere keer iets bij.

Ruim een jaar geleden begon ik aan een groot project. Niet het moeilijkste tot dan toe maar wel qua afmeting voor mij persoonlijk het grootste: een deken(tje)voor op de bank.

Het is uiteindelijk niet helemaal geworden zoals ik had gehoopt dat het zou worden: ik ben in de laatste toer met heel wat minder steken geëindigd dan waarmee ik begon. Verder vind ik de afwerking (rand om de deken heen) niet echt mooi. Maar om alles dan maar weer uit te gaan halen is voor mij geen optie …..

Ach, het is goed zo. Tijd voor weer iets nieuws 😀

voordeel vs nadeel

Voordeel: toen ik laatst weer eens in Aken was had ik in een wolwinkel een Schnäppchen, een prettig voordeel: vier mooie bolletjes garen in mijn favoriete kleur, okergeel, afgeprijsd voor maar € 1,50 per stuk.

Ik wilde er een omslagdoek van breien, zou net kunnen lukken met 200gr volgens de verkoopster. Nu nog een bijpassend patroon vinden. Na een tijdje zoeken vond ik er een. Nadeel: ik zou volgens dat patroon twee extra bolletjes nodig hebben. De foto van mijn toekomstige omslagdoek was echter zo mooi dat ik het erop waagde, desnoods kon ik iets doen met een afwijkende kleur.

Voordeel: ik vond een paar dagen later in mijn favoriete wolwinkel nog een 5e bolletje, precies van het goede merk en in precies het goede verfbad. Boffen dus.

Nadeel: dit ene bolletje was duurder dan de vier eerder gekochte samen …..

Een verder nadeel was dat zo ik zo ongeveer nul snapte van het patroon. Zal wel aan mij liggen …. en dus haalde ik keer op keer uit waar ik avond aan avond op had gepuzzeld. Ik snapte gewoon niks van datgene dat toch niet zo moeilijk kon zijn? Enfin, na weer een keer alles uitgehaald te hebben vereenvoudigde ik het geheel.

Voordeel: dankzij dit vereenvoudigen had ik nu genoeg aan de vier-plus-een bolletjes 🙂

En nu is het klaar:

En ja, ik weet het: er zit een foutje in. Maar dat is niet erg, tenminste ik vind het niet erg. Het is handwerk, mijn handwerk 🙂

kerstboom en kerstkaarten

Weet je nog van die gehaakte kerstboom? Een giga ding, en daar hoorde een mooi goed doel bij vonden we. In onderling overleg werd het vergeten kind uitgekozen. Er werden kerstkaarten gemaakt (detailfoto’s van onze ‘kunstwerkjes’) en die moesten natuurlijk aan de man/vrouw worden gebracht.

Normaal koop en schrijf en verstuur ik geen kerstkaarten. Al meer dan twintig jaar niet meer. In plaats daarvan doneer ik al even zoveel jaar geld aan een of meerdere goede doelen. Maar voor een keertje wilde ik wel kerstkaarten kopen, en schrijven en versturen. Haha, ik haakte de blaren op mijn vingers, pakte de nodige kaarten netjes in èn kocht, schreef en verstuurde ze ook nog eens …

91a7f799-cb67-486f-a8eb-361132c3b5c1

(foto boven: Sandra Nohlmans)

‘t blijft anders zo stil hè

en daarom maar weer eens gezocht naar inspiratie in mijn uitgebreide verzameling foto’s.

Dit is een afbeelding van het oude gemeentehuis van Sittard, voorzien van commentaar van mijn schoonvader. Het was de plek waar hij als ambtenaar aanwezig was werkte tot medio 1967. Het gebouw werd dat jaar afgebroken omdat Sittard zo nodig een VenD op die plek wilde (laten) neerzetten. In plaats van het mooie pand kwam een (lelijk) grijs gebouw dat inmiddels al weer een aantal jaren leeg staat tot er ooit duidelijk wordt wat ermee gaat gebeuren. Nog meer horeca? Nog meer leegstaande winkelpanden? Woningen? Tijd zal het leren …

Ik hou van het rondstruinen door tuincentra, ik hou van oranje en ik hou van viooltjes, da’s wel duidelijk

Voor kleinkindje nummer drie van mijn schoonzus ging ik flink aan de haak. Resultaat: geslaagd, al zeg ik het zelf. Gelukkig moest er toevallig een berkenboom geveld worden in onze tuin, daardoor zijn het geslaagde stelletjes.

Naast de vele granny squares voor het kerstboomproject zag ik kans om ook nog een kussen voor op onze bank in de woonkamer te haken.

Ik vond het wel leuk om de voor- en achterkant verschillend af te werken. Voor de nodige bankvariatie zogezegd.

Hier word ik blij van:

en van haakmiepennieuws in de kranten ook (bron: De Limburger)

Inmiddels ben ik weer flink aan de haak maar dat is nog even niet geschikt voor publicatie 🙂

en hoe het verder ging met die gehaakte kerstboom

Nou, die is inmiddels klaar. Het is een pronkstuk van jewelste, vind ik tenminste en met mij de mede ‘haakmiepen’ van het tweewekelijkse haakclubje bij Wollstreet

Precies 1081 grannies hebben we samen gehaakt, uit meer dan 140 bolletjes haakgaren. De boom weegt – zonder ijzerwerk, dus puur katoen – ruim 6700 gram en is in totaal 3 meter en 20 centimeter hoog. Wie had dat kunnen denken toen we afgelopen april begonnen met haken? Zelf had ik het voornemen om zo’n 30 tot 35 van die dingen te gaan maken maar dat werden er uiteindelijk 💯

Onze ‘juf’ Patricia heeft al die lapjes met een engelengeduld aan elkaar genaaid. Absolute topklasse!

We staan al in een online krantje (klikken) met de boom, zijn hartstikke beroemd in Sittard en omstreken maar het is alleen jammer dat de fotograaf met zijn manier van fotograferen de nadruk heeft weten te leggen op de diverse onderkinnen …. haha.

En nu?

We hopen dat velen de boom komen bewonderen in het ‘echie’ en vervolgens wenskaarten met afbeeldingen van de gehaakte granny squares kopen ten behoeve van een goed doel!

En verder?

Afkicken …. Nee hoor, gewoon verder haken, met heel veel plezier.

update kerstboomhaakwerk

Tijdje geleden alweer schreef ik –> in dit bericht <– over het kerstproject van het haakcafé waar ik stamgast ben. Een en ander verloopt voorspoedig, we zijn allemaal in meer of mindere mate goed ‘aan de haak’. Mijn teller met gehaakte ‘granny squares’ staat inmiddels al op 65 …..

Omdat ik zelf geen foto’s heb gemaakt van het resultaat tot nog toe was het even lastig iets te laten zien, maar ik heb inmiddels een link naar de Facebookpagina van de wolwinkel en ook toestemming voor het plaatsen van een paar foto’s:

33edf741-06ff-4e06-b709-9325070e8657.jpg

 

deddc192-1443-43da-8434-646f32616471.jpg

(foto’s gemaakt door Sandra van Wollstreet)

Wordt vervolgd …..