allerlei

Ik ben blij dat de verkiezingen bijna voorbij zijn. Ik heb nu zo ongeveer ieder gezicht en ieder standpunt -tig keer voorbij zien en horen komen. Het leukst om te zien vond ik de uitzending van het jeugdjournaal gisteravond. Ik laat me niet beïnvloeden hoor, onze stembiljetten zijn vorige week al op de post gegaan richting Den Haag. Nederlanders in het buitenland mogen al heel wat jaren per brief stemmen en dat vind ik wel zo prettig.

Een van mijn zonen nam het nieuwe glutenvrije brood van de Jumbo voor me mee. Smaak oordeel: niet verkeerd.

Vorige week was het weer de nationale week zonder vlees. Dit jaar hebben we 6 van de 7 dagen geen vlees gegeten, goed toch?

Deze wil ik wel eens proeven, maar eerst uitzoeken waar ik ‘m kan kopen. Niet iedere vleesvervanger is glutenvrij, maar deze wel, en dus moet ik ‘m proberen. Tot nog toe ben ik groot fan van de ‘ruigburger’ van AH, met de ‘beyond burger’ op plek twee. Dus binnenkort kan ik wellicht kiezen uit drie vegetarische èn glutenvrije burgers!

Het heeft flink gestormd afgelopen week. Gelukkig geen schade in onze tuin maar in het bosje achter onze wei is wel een grote boom gesneuveld.

Vorige week bezocht ik voor het eerst in maanden een heuse winkel, ‘mijn’ wolwinkel. Ik kocht een leuk haakboek en meer dan voldoende materiaal om weer een tijdje zoet te zijn met breien en haken.

Ik haakte de DikkieDik handpop voor het oudste dochtertje van mijn nichtje omdat ze binnenkort grote zus wordt. Het patroon staat trouwens niet in dit boek maar wel —> hier. Inmiddels hebben zich al meer gegadigden gemeld voor zo’n handpop ….

Van flink bezig zijn krijg je honger ….. Gelukkig is er nog één stuk Käsekuchen over, en die eigen ik me toe.

grijs

De dag buiten is alweer grijs, volgens het weerbericht hangt er sneeuw in de lucht. Leuk! De dag binnen is gevuld met karweitjes die nu eenmaal gedaan moeten worden: opruimen van de weinige kerstspulletjes in huis, kerstkaarten uitzoeken,

ik verstuur al jaren zelf geen kerstkaarten (met uitzondering van vorig jaar dan, maar dat was dan ook voor een goed doel: kaarten met close up afbeeldingen van de gehaakte kerstboom), maar ons schaaltje ligt toch ieder jaar weer vol, waarvoor dank aan de afzenders 😀

stofzuigen en dweilen (hond en kat in huis …… ’t is wat), wassen, gewassen was opvouwen en naar boven brengen, dweil door de badkamer etc, etc.

Af en toe gun ik me een pauze, en bij een pauze hoort een breiwerkje maar nu even niet

nieuws onder de zon?

Nou, nee, eigenlijk niet. Tenminste, er is niet veel wat ik op mijn blog kwijt wil. Het leven gaat gewoon zijn gangetje. Thuis blijven is wat moet en ik dus ook zoveel mogelijk doe, ik ga eigenlijk alleen de deur uit voor de nodige boodschappen. Soms met de auto, een enkele keer met de fiets. Sportschool bezoeken deed ik al niet meer voordat ze – hopelijk tijdelijk? – dicht gingen. Ik woon nu eenmaal in Duitsland en hier gelden de strengere beperkingen gedurende de hele maand november, dus al voordat ze in Nederland werden aangekondigd.

Sinds een aantal weken is onze jongste het huis uit, hij woont in een leuk appartementje een aantal dorpjes verderop. Lege nest syndroom? Nou nee, echt niet, geen last van. Geen tijd voor ook: vijf dagen later stond onze middelste met hond en kat (en helaas pindakaas zonder vriendin, want zo gaat dat soms in het leven) op de stoep. Hut weer vol voor ik weet niet hoeveel tijd …. Tja, je blijft je hele leven moeder hè….

ach, maakt hen niet uit, zij vinden het wel prima zo

Zo gaat dat hier ook: vegetarisch, glutenvrij, gewone pot, liefst geen gewone pot, nierdieet (kat), pens (hond).

Om de boel een beetje op te vrolijken kocht ik viooltjes. Die zijn zo dankbaar, en bloeien tot ver in het voorjaar. Hoop ik. Ik hoop dat we dan ook weer wat normaler onze gang kunnen gaan …..

thuis: herfst

Geen ontkennen mogelijk: het is herfst! Hou ik van dit jaargetijde? Jawel, ik hou ook van dit jaargetijde, zeker als de temperatuur een beetje aangenaam is, het niet te nat is, ik dus naar buiten kan, en ik mooie luchten zie. Wel een mooie lucht met heel wat horizonvervuiling door de uitstoot van de bruinkoolcentrales (en ook wel door de (heel) vele windturbines). Ach ja, je kunt niet alles hebben ….

Niet de eerste en ook nog niet de laatste grote kruiwagen vol met eikels heb ik al naar de mesthoop in onze huiswei gebracht. Ik hoef niet naar de sportschool als ik in de tuin kan werken. Het kost wel veel van mijn energie maar dat is niet erg, mijn conditie vaart er wel bij, heerlijk. Rusten doe ik meer dan genoeg.

Eerst dus het gazon eikeltjesvrij maken, dan nog een keer of wat gras maaien (vorig jaar tot ergens in december ….) en binnenkort ook nog de ene na de andere kruiwagen vol eikenblad bij elkaar harken en wegbrengen. Misschien wel voor het laatste jaar want we denken erover deze zomereik te (laten) rooien. Jammer? Ja, ergens wel maar hij staat te dicht op een andere – mooiere en oudere – esdoorn.

Herfst dus:

Tamme kastanjes! En dan even omhoog kijken omdat je ‘gak, gak, gak’ hoort:

Als ik zo buiten bezig ben lijkt het wel of de boze buitenwereld eventjes uit mijn gedachten is …….

weer thuis

De tien dagen Oostenrijk zijn omgevlogen. Te snel, ik voelde me daar fijn en veilig, maar gelukkig is het thuis ook fijn en hadden we vorige week ook nog eens niet te klagen over het weer. Ja, het was warm, en dankzij die warmte en de regen had het onkruid vrij spel gekregen ….. Ik kon gelijk aan de bak, vervelen staat niet in mijn woordenboek.

haagwinde oftewel pispotjes 😀

Ik denk dat de teller inmiddels op 10 van die grote emmers staat ….

Gelukkig had niet alleen het onkruid geprofiteerd van het weer en mocht ik al de eerste courgettes oogsten,

en ook heerlijk zoete kersen, de Hedelfinger, plukken.

Lekker zo, maar ook in de jam 😀

“Mam, ik heb werk voor de komende vier dagen en geen oppas in de buurt, zou jij misschien ……”

Zei ik al dat vervelen niet in mijn woordenboek staat?

vrijdag de dertiende

Om te beginnen: ik ben niet bijgelovig. De titel van de blog is gewoon een weergave van dag en datum.

Ik ben lichtelijk verkouden. Kuch zowat de hele dag en blijf dus maar binnen. Had ik ook wel gedaan zonder opgelegde maatregel van bovenaf trouwens. Alhoewel ik gisteren wel nog boodschappen heb gedaan. Ik verwonderde me toen nog over de mevrouw voor me die alvorens de supermarkt in te lopen uitgebreid haar winkelkarretje en handen trachtte te ontsmetten en vervolgens gebreide handschoenen aantrok, onderwijl enigszins schichtig om zich heen kijkend.

Ik voel geen behoefte om door een of andere grote winkel te struinen op zoek naar dingen die ik toch niet nodig heb. Gelukkig maar dat ik ook geen neiging tot hamsteren voel. Enige waar ik nu veel behoefte aan heb is lekker weer, zon, fijn werken in de tuin. Zit er niet echt in. Gazon moet nodig gemaaid worden maar de bodem is te nat.

Dankzij het slechte weer tot nog toe hou ik me bezig met een nieuw handwerk(je). Dit keer een brei- in plaats van haakwerk, wel alweer een deken. Ik ben nu eenmaal fan van grote projecten. Het haken van pannenlappen was een prettige onderbreking 😀

haakgek

Tja, zo kun je me wel omschrijven. Ik heb graag iets om handen, heb het soms nodig om pas op de plaats te maken en dat gaat nu eenmaal het beste als ik stil zit met bijvoorbeeld een haakwerk in mijn handen. Ik ben absoluut geen profi, moet nog heel veel leren op haakgebied maar al doende en met vallen en weer opstaan leer ik iedere keer iets bij.

Ruim een jaar geleden begon ik aan een groot project. Niet het moeilijkste tot dan toe maar wel qua afmeting voor mij persoonlijk het grootste: een deken(tje)voor op de bank.

Het is uiteindelijk niet helemaal geworden zoals ik had gehoopt dat het zou worden: ik ben in de laatste toer met heel wat minder steken geëindigd dan waarmee ik begon. Verder vind ik de afwerking (rand om de deken heen) niet echt mooi. Maar om alles dan maar weer uit te gaan halen is voor mij geen optie …..

Ach, het is goed zo. Tijd voor weer iets nieuws 😀