nog even in de sneeuw

Het is (nog eventjes) prima toeven hier. Strak blauwe luchten afgewisseld door wolkenluchten vol sneeuw, wat wil een mens nog meer?

We liepen een rondje door Zell am See. Serene stilte op de plek waar ik deze foto nam. Een straatje verderop klonk harde muziek: après-ski, maar dan zittend op een vaste plek. Die plekken waren wel erg dicht bij elkaar …. In Oostenrijk snakt men naar meer vrijheid, en dat terwijl er al zoveel mocht in vergelijking tot Nederland. In de loop van februari gaat dat, die gewenste vrijheid, gebeuren: geen controle meer op 2G in niet-essentiële winkels en horeca, langere openingstijden in de horeca, maar ook vaccinatieplicht voor 18-plussers. Het een kan hier (en elders) niet zonder het ander ….

Zomaar ergens, zo maar te koop: een afgedankte telefooncel. Wat zou iemand daar mee willen doen?

Iedere keer ben ik weer blij verrast als ik iets nieuws ontdekt dat glutenvrij is. En ook nog eens vegan. Dat laatste hoeft voor mij niet, ik eet af en toe graag een stukje vlees, en drink mijn koffie nog altijd met koeienmelk.

Vegan begint hier helemaal aan een opmars. Was een aantal jaren geleden ‘glutenvrij’ helemaal je-van-het, nu is het vegan. Gelukkig voor mij houdt vegan vaak in dat het ook nog eens glutenvrij is, zoals deze pizza. Best heel erg smakelijk trouwens, ik vond ‘m veel lekkerder dan de gangbare glutenvrije diepvriespizza’s van Schär of Dr Oetker. Ik kocht deze pizza bij de Interspar (in Oostenrijk dus)

vervelen?

Nee, dat staat niet in mijn woordenboek. Ik hou me goed bezig 🙂

Ik haakte bijvoorbeeld een aantal poppendekentjes voor een drietal kleine meisjes. En toen kreeg ik het verzoek van de kleinzoon van mijn schoonzus, of ik voor hem ook een dekentje wilde maken. Tuurlijk! Wat zijn wens was qua kleur wilde ik weten. “Regenboogkleuren” was zijn antwoord. Oei. Dat werd even zoeken maar ik zocht en vond wat hij wilde.

Ik rondde eindelijk – na diverse jaren – bovenstaand projectje af. Tevreden mee en dus afgevinkt ✅

Het was een leuk en apart projectje tunisch haken en al het derde kussen met deze steek op rij. En nu dus af. Jammergenoeg is de wol niet meer verkrijgbaar, anders was er zeer zeker nog een kussen nummer vier gevolgd.

Project bedsprei nadert ook zijn voltooiing. Tweederde van deze sprei is al járen in gebruik, het laatste stukje is ein-de-lijk bijna klaar. Ik geloof dat ik ergens in 2014 aan dit megaproject ben begonnen, maar heb er – uiteraard – niet constant aan zitten breien.

archieffoto uit 2018

Ik haakte nog twee omslagdoeken, leuk en makkelijk om te doen. Geen idee of ik ze ooit zal gebruiken, misschien kan ik iemand er blij mee maken ….

Ik ruimde de kerstkaarten op. Dank aan degenen die ze ieder jaar weer zo trouw sturen.

Ik bakte wederom een aantal keren een glutenvrij brood. Kind kan de was doen met deze bakmixen …. ik dus ook.

En nu, nu ben ik wederom daar waar we ook graag zijn. En wederom zonder me te vervelen ☃️

DM – glutenvrij aanbod

Sinds enige tijd is het glutenvrije aanbod in ‘mijn’ DM (drogisterij keten in Duitsland) flink uitgebreid. Zo hebben ze nu een behoorlijk aanbod van het biologische merk Bauckhof. Vond ik vroeger dit merk niet echt iets voor mij want ietwat oubollig, tegenwoordig ziet het er behoorlijk gelikt uit: opvallend gekleurde verpakkingen, duidelijk aangegeven of iets wel/niet glutenvrij is, duidelijke beschrijving, makkelijk te maken, en ook geschikt voor bakdummies.

Ik probeerde de Käsekuchen (quarktaart), en warempel: goed gelukt en heel lekker! Absoluut voor herhaling vatbaar.

Ook het Wunderbrød was heel makkelijk te doen voor mij. Makkelijk om zo’n pakket mee te nemen op vakantie, enige extra wat je nodig hebt is een (schone) oven en (eventueel) een bakvorm.

En niet alleen goed te doen maar ook nog eens lekker!

drie landen op één zaterdag

Het was een mooie zaterdag met bijna geen wolkje aan de lucht. Hoog tijd om weer eens in onze (bijna) eigen omgeving te gaan fietsen. Rondje Zuid-Limburg dus.

We reden een stuk met de auto en parkeerden ‘m tussen Eys en Wittem, dat werd ons fietsstartpunt.

Een speciale plek: mijn moeder kwam uit Eys, mijn vader uit Wittem. Ze hebben deze route in hun verkeringstijd, die twaalf (!) jaar duurde, heel wat keren afgelegd.

Soms waan je je in een ver vakantieland …..

maar het is toch doodgewoon de eigen omgeving.

We fietsten ergens de grens over naar Orsbach (gemeente Aken) om daar te gaan genieten van een glutenvrije lunch èn een machtig uitzicht bij café Belle-Vue.

Na de lunch fietsten we in Lemiers, net voor Vaals, de Duits/Nederlandse grens weer over, om een stukje verder wederom een grens over te steken, dit keer naar België. Ben zó blij dat dat weer allemaal kan en mag!

Tussen Epen en Sippenaeken fotografeerde ik voor Sjoerd nog een trafohuisje.

We sloten onze fietsdag af bij ons favoriete restaurantje in Eys: Bie de tantes. Ik weet uit ervaring dat glutenvrij eten daar goed mogelijk is, en nu bleek dat iemand van het bedienend personeel zelf coeliakie heeft, dat voelde dubbel goed! Kortom: het was een heerlijke dag!

(beetje) glutenvrij

De laatste tijd drink ik liever een glaasje (glutenvrij) bier dan een glaasje rode wijn. Niet regelmatig als in iedere dag, maar zo eens per week of per twee weken. Ik ben absoluut geen echte liefhebber maar vind het heel soms gewoon lekker. Vroeger had ik de keuze uit slechts één merk maar tegenwoordig is het gewoon leuk om te kiezen uit de vele soorten, die ook allemaal echt gecertificeerd glutenvrij zijn. En dat gewoon in de Nederlandse supermarkt, met uitzondering dan van de Bitburger want die koop ik in Duitsland.

Lekker met een toastje erbij, al weet ik niet meer waar ik ze gekocht heb …. Waarschijnlijk bij de ah.

Broodjes (natuurlijk ook glutenvrij) uit Oostenrijk. Normaliter erg lekker maar deze keer was het een hoop gebakken lucht. Gekocht bij wat vroeger de Merkur supermarkt was. Tegenwoordig zijn dit Billa Plus winkels.

Glutenvrij genieten op een terras. Gek genoeg zelden in Nederland maar wel regelmatig in Oostenrijk. Logisch, omdat we daar vaak fietsen en wandelen rond lunchtijd.

Maar thuis genieten is ook lekker 😋

gebakje van Isabella

nog wat glutenvrij en zo

Nog even terugkomend op mijn vorige blogbericht. Ik kocht nog een aantal van de overige glutenvrije vleesvervangers:

Bij de Edeka in Duitsland dus. Nog even niet toegankelijk voor degenen die zich niet willen laten testen ….. Goed nieuws voor degenen die dat wel willen laten doen:

Steeds meer testcentra waar je je gratis kunt laten testen. Dat scheelt heel wat met de 70€ die mijn middelste en jongste in Nederland moesten betalen voor dezelfde officiële sneltesten. Ik denk dat de Duitse middenstand hier achter zit, zij zagen de afgelopen weken hun omzet met zo‘n 80% teruglopen na het sluiten van de grenzen voor klanten uit Nederland.

Heb ik het wel eens gehad over mijn voorliefde voor tulpen? In de vaas weliswaar, want in mijn tuin heb ik ze niet. Te veel werk om de bollen na de bloei weer uit de grond te halen.

We gingen een klein rondje fietsen, richting Schinveldse bossen waar deze mooie jongens en meisjes fijn stonden te grazen. Gelukkig achter een stevige afrastering want anders durf ik er niet langs ….

Onze kers in volle bloei. Dat belooft, ondanks de vele vrieskoude nachten, toch weer een mooie oogst te worden. Grappig genoeg staat de kersenboom – links naast deze schoonheid – voor het eerst in twintig jaar in bloei. Zou hij gehoord hebben dat we ‘m dit jaar nog wil(d)en omzagen?

Wederom een ronde met de hond, word langzaamaan saai ….. maar het blijft leuk 😀

Paardenmest. Dat ruikt niet fris ….. maar wel natuurlijk 😀

Aan de andere kant van ons dorp een pracht van een fruitboom:

En zo was het zoveelste rondje dorp weer bijna ten einde.

lekker bezig

Nu het weer weer wat beter wordt, gaat het ook weer wat beter met mijn beweegmomenten, volgens Fitbit dan, want die telt alles voor me. Misschien raak ik de extra winterkilo’s nu ook eindelijk kwijt …..

Gisteren heb ik gewandeld, gefietst en een kweker van tuinplanten bezocht. Plus de gekochte plantjes in de grond gezet. Honderdelf zoneminuten, dat wil zeggen minuten waarbij ik goed bezig was :-), dat was lang geleden.

Omdat ik voor die kweker de grens over moest (en liefst ook weer terug wilde) ben ik van tevoren ge-snel-test. Het is zó een leuke kweker van bekende en minder bekende planten, de moeite van het bezoeken meer dan waard. Ik zocht en kocht (prairie)planten voor een nieuwe border die pal op het zuiden en tegen een wand van cortenstaal ligt.

Nu de hond nog afleren om die tere plantjes weer uit te graven ……. 😦
Bedoel je mij?? Ja jij!!

Hopelijk kunnen we binnenkort ook de nieuwe graszoden leggen, dan ziet de tuin er weer piekfijn uit.

Een deel van de bovenstaande beschikbare woningen is al verhuurd, gaat goed.

Boodschappen doe ik nu voornamelijk bij supermarkten (en groenteboer) in Duitsland. Het is er fijn boodschappen doen sinds de grenzen dicht zijn en dus kan ik ook rustig op zoek gaan naar nieuwe glutenvrije spullen. Zo vond ik deze vegetarische (vegan) èn glutenvrije vleesvervanger. Oordeel: smaak was absoluut niet verkeerd. Ik kocht het bij de Edeka (D), maar het is vast ook te koop bij andere Duitse supermarkten. En er zijn ook nog heel wat meer smaken: zie link

En ja, ook daar kan ik tulpen kopen 🙂

nog langer ….

Naar het nu uitziet blijft Duitsland langer in lockdown. Tja, was ergens wel te verwachten. Te veel besmettingen nog, wellicht door teveel ontmoetingen in huiselijke kring? Zou kunnen. Las online ergens dat iemand een flinke boete had gekregen door net over de grens te gaan tanken. Is blijkbaar geen noodzakelijk iets, dat tanken. In ieder geval blijkbaar geen geldige reden om de grens over te gaan. Was trouwens een Fransman die in België was gaan tanken. De boete die hij kreeg was niet mals, iets van € 4000! Tanken door Nederlanders is hier in de buurt schering en inslag. Zijn dat noodzakelijke grensoverschrijdingen? Hoe zou dat eigenlijk zitten met boodschappen doen? Ben ik in overtreding als ik mijn glutenvrij brood plus dan ook maar de rest van de boodschappen in Nederland ga kopen? Voor mij is het noodzakelijk, het glutenvrije brood van AH of Jumbo is beter te pruimen dan het brood dat ik in Duitsland kan kopen.

Enfin. Als we ons grote rondje links- of rechtsom rond het dorp wandelen gaan we ook telkens de grens over. Als ik de tuin uitloop loop ik bij wijze van spreken de grens al over …..

Rondje dorp. Linksom of rechtsom, overal grenspalen. Van bij ons uit dit keer een rondje naar links. Aan het einde van het dorp (“Oberdorf”) sla je dan linksaf, direct de grens over. De tuinafrasteringen op de foto liggen precies op de grens. De bootjes – in Nederland – liggen fijn op het droge. En die caravan, daarmee zou ik niet op vakantie willen gaan ….

Aan de linkerkant liggen akkers en een klein bosje.

Maretak. Deutscher Baum, auf jedenfall 😀

De weg (beetje bergaf) vervolgend zie je de vele windmolens die ik ook vanuit onze tuin kan zien.

Nog net wandelend in Duitsland. Die boerderij ligt in Nederland trouwens

Stukje verder, kijkend naar rechts, zie je het dorpje Bingelrade.

Uitzicht op Bingelrade (NL)

Volgende keer lopen we maar weer eens een rondje rechtsom.

hoog tijd

Hoog tijd om weer eens iets van me te laten horen. Volgens de statistieken word ik zo ongeveer als vermist opgegeven …..

Ja hoor, ben er nog, maar het weer opstarten na zo’n (lange) pauze is – voor mij – nooit makkelijk.

Makkelijkst is om aan de hand van foto’s een overzichtje te laten zien:

Combinatie van oud en nieuw, en dan ook nog eens strakblauwe lucht en sneeuw. Heerlijk.

Gekregen van jongste en zijn vriendin en uiteraard meegenomen naar Oostenrijk

Het lijkt wel alsof het alleen maar mooi weer was, maar ik maak gewoon zelden of nooit foto’s met slecht weer 😀

Zo zag het uit na een dag en nacht regen in het dal …..

Deze enorme loofboom is ieder jaar en in ieder jaargetijde weer een dankbaar onderwerp om te fotograferen

Middelste kreeg zijn pup. Sindsdien zijn zijn nachten kort en gebroken, haha.

Zo weet je zo weer je dat je na een vakantie weer thuis bent. Snel aan de was en snel weer de kasten vullen met voorraad. Verrassend om te zien dat het glutenvrije assortiment bij mijn Edeka supermarkt is uitgebreid met het merk Poensgen.

Vijf jaar geleden dreigde boekhandel Dominicanen wegens faillissement te moeten sluiten. Dankzij een crowdfunding werd dit voorkomen. Als dank voor mijn (zeer bescheiden) steun ontving ik een leuk presentje.

Mijn oudste is een goede vent, maar hij heeft absoluut geen groene vingers, en dus eigende ik mij een plant toe voordat deze het loodje zou gaan leggen

Nieuwe potaarde, wat mestkorrels, dode blad verwijderd en nu maar hopen dat het de goede kant op gaat.