vrijdag de dertiende

Om te beginnen: ik ben niet bijgelovig. De titel van de blog is gewoon een weergave van dag en datum.

Ik ben lichtelijk verkouden. Kuch zowat de hele dag en blijf dus maar binnen. Had ik ook wel gedaan zonder opgelegde maatregel van bovenaf trouwens. Alhoewel ik gisteren wel nog boodschappen heb gedaan. Ik verwonderde me toen nog over de mevrouw voor me die alvorens de supermarkt in te lopen uitgebreid haar winkelkarretje en handen trachtte te ontsmetten en vervolgens gebreide handschoenen aantrok, onderwijl enigszins schichtig om zich heen kijkend.

Ik voel geen behoefte om door een of andere grote winkel te struinen op zoek naar dingen die ik toch niet nodig heb. Gelukkig maar dat ik ook geen neiging tot hamsteren voel. Enige waar ik nu veel behoefte aan heb is lekker weer, zon, fijn werken in de tuin. Zit er niet echt in. Gazon moet nodig gemaaid worden maar de bodem is te nat.

Dankzij het slechte weer tot nog toe hou ik me bezig met een nieuw handwerk(je). Dit keer een brei- in plaats van haakwerk, wel alweer een deken. Ik ben nu eenmaal fan van grote projecten. Het haken van pannenlappen was een prettige onderbreking 😀

nieuwe week, nieuwe kansen

Ik was wat ziekjes, werd gelukkig snel weer beter zonder manlief aangestoken te hebben en dus togen we zoals gepland weer richting Oostenrijk. Deels op de vlucht voor carnaval maar meer omdat we het gewoon fijn vinden om daar onze tijd door te brengen.

Daar aangekomen begon ik gelijk met wassen. Onze jongste was een weekje met vrienden in onze stek geweest en had er geen tijd voor gehad. Haha. Mama hotel ook in den vreemde dus. Gelukkig kon alles fijn buiten drogen, heerlijk.

Op de weinige dagen dat het niet regende (ja, ook daar ….) of sneeuwde of gewoon bewolkt was waren de luchten prachtig. Goed te zien dat er nogal flink gevlogen wordt boven de Alpen

Ik zwabberde eens onder een kast en daar kwamen alras de elastiekjes tevoorschijn waarmee kater van middelste zo graag speelt als ook hij in Oostenrijk is.

We kregen vrienden te logeren en gingen met hen onder andere naar Saalbach,

naar het einde van het Glemmtal

en naar Kitzbühel.

Als “dankeschön” (het is een Duits stel) kreeg ik een prachtig boeket.

Toen ze weer weg waren waste ik maar weer eens een (bed)was.

Intussen probeer ik me niet al te ongerust te maken over datgene wat zich op korte afstand van thuis afspeelt. (bron foto: 1limburg)

mijn week weer eens

Een week die me wel lang zal heugen, deze week.

De verbouwing van de aanbouw achter ons huis nadert zijn voltooiing, hoezee. Omdat ik wel graag schilder maar niet graag muren kwast mochten de schilders dit karwei komen klaren. Alweer dagenlang mensen in huis, alweer aan huis gebonden maar ja, het is voor een goed doel: ons huis knapt er van op.

Hond van middelste was er dus ook. Nog. Want niet slechts één dag maar gelijk een hele week. En dat in combinatie met die schilders in huis en aan huis gebonden zijn. Voor mij geen ideale situatie ….. Gelukkig kwam middelste tussendoor een aantal dagen naar huis omdat opvoeden van en wandelen met een jonge hond hier toch wat makkelijker is dan in hartje Brussel.

Telefoontje van een vriend: “P is aangereden toen hij op zijn fiets naar zijn werk reed. Ziet er niet goed uit. Ligt in coma” P is een goede (sport)vriend van mijn man, al járen. We waren twee weken geleden nog samen in Oostenrijk. Shit, en nu ligt hij zwaar gewond met hersenletsel en diverse botbreuken in het ziekenhuis ……

Ik ging dinsdag naar de kapper, ben hondstrouw aan de mijne. Nu wordt hij binnenkort geopereerd aan zijn voet en moet ik twee keer geholpen worden door een collega van hem. Help ……

Woensdagavond voelde ik me grieperig worden. Zucht, ook dat nog …… Eindelijk de schilders uit huis en dan toch weer gebonden. Vrijwilligerswerk afgebeld. Lunchafspraak afgezegd. En de hele tijd in bed blijven liggen. Ik voelde me ziek en zielig.

Zoals dat bij mij meestal gaat ging het nu ook weer: na een dagje ziekjes zijn gaat het weer beter met me. Voor mij een bijkomend voordeel van ‘mijn’ MS. Maar het kan ook anders: jaren geleden heb ik dankzij de griep een lichte schub gehad met lange tijd slechter zicht aan een oog. Is gelukkig weer zo goed als bijgetrokken.

Middelste ging met hond weer richting westen. Amper weg werd hij voor het eerste de beste stoplicht al van achteren aangereden door een boze man die beweerde dat zoonlief de schuldige was.

Op de Belgische autoweg stond hij eerst een uur in de file, kon even later goed op tijd remmen voor twee botsende auto’s voor hem, zag in zijn spiegel een touringcar op hem afkomen die moeite had met stilkomen en kon geen kant uit ….. Het ging nog net goed. Gelukkig maar. Moet er niet aan denken wat er had kunnen gebeuren ……

Mijn week dus.

Weer eens glutenvrij,

dus sla maar over indien niet van toepassing 😉

Bij de Jumbo hebben ze sinds kort een eigen merk glutenvrije producten, ‘lekker vrij van gluten’, met officieel glutenvrij logo:

Keurmerk ‘Crossed Grain’
Omdat het van essentieel belang is dat de producten echt geen gluten bevatten, zijn de Lekker Vrij van Gluten producten gecertificeerd door de NCV en te herkennen aan het internationaal erkende Crossed Grain keurmerk. Andrea Wesselius, licentiemanager van de NCV: “Door te kiezen voor dit keurmerk kunnen klanten van Jumbo in één oogopslag zien dat ze met zekerheid een glutenvrij product te pakken hebben. We zijn ontzettend blij met deze keuze, want deze nieuwe lijn mét dit keurmerk brengt onze droom dichterbij: een glutenvrij dieet betaalbaar en toegankelijk maken voor iedereen.” 

Uiteraard moest en zou ik de stroopwafels proberen, en lekker dat ze waren!

Mijn jongste moest in Aken zijn en vond het goed dat ik meeging. Uiteraard trakteerde ik hem en mijzelf op koffie en een overheerlijk stuk glutenvrij gebak bij Isabella

Het loont zich om af en toe van de geijkte paden af te wijken, en dus liep ik een andere route dan normaal door de Edeka supermarkt (Duitsland) en kwam ik een merk glutenvrije knäckebröd tegen dat ik nog niet kende. Ik kocht de soort met haver. Ben er niet echt kapot van eerlijk gezegd, maar vind het wel prettig om te kunnen kiezen 😀

Dat er nu ook glutenvrij brood en broodjes van het merk Poensgen wordt verkocht bij de Edeka schreef ik al eerder. Recent probeerde ik de haverbroodjes na ze eerst kort in de broodrooster opgewarmd te hebben. Resultaat: lekker. Makkelijk om in voorraad te hebben want lang houdbaar.

Tot slot wil ik nog even mijn ergernis spuien:

Bah, wie doet zoiets toch ….