tijd vliegt …

We zijn inmiddels alweer bijna anderhalve week thuis. Op de terugweg nog even gestopt in München, maar het er zijn kon me dit keer niet bekoren: ik ben niet meer gewend om rond te lopen in zo een grote stad, iets met teveel mensen en het was ook nog eens (te) warm. In München gold tot die dag ook nog eens mondkapjesplicht buiten op straat in de binnenstad, dat was ook niet echt een pretje. Geen foto’s gemaakt, gewoonweg vergeten.

Vorige week was de ‘opdracht’ bij Satur9’s “cijfer”. Ik ben er wat (te?) laat mee maar bij deze toch nog mijn input:

Cijfers dus. Getallen die me nu al ruim een jaar bezighouden zijn de dagelijkse COVID-19 besmettingsgetallen in en rond mijn omgeving. Vandaag dus nog maar 5 op de 100.000 inwoners! Ter vergelijking: in Nederland zijn die iets van tien keer zo hoog. En dus reden tot versoepelingen. Oei. Ik hou mijn hart vast voor komend najaar. Zeker als ik her en der lees en hoor dat toch nog heel wat mensen twijfelen over wel/niet vaccineren of de beslissing tot niet-vaccineren al genomen hebben. Mijn middelste is als laatste van ons gezin komende week aan de beurt. Hij heeft 0 twijfels.

Toevallig zaten we 2 avonden achter elkaar op een terrasje. Een keer in Aken, waar de regels – die nog altijd heel wat strenger zijn dan in Nederland – goed werden nageleefd. En gisteravond ook nog eens in Sittard, waar alvast voorschot leek te zijn genomen op de versoepelingen van komende week: bedienend personeel zonder mondkapjes, nergens 1,5 meter afstand, grote groepen bij elkaar aan één tafel, tafeltjes te dicht bij elkaar, heel wat meer mensen op de terrassen dan toegestaan. De enige regel die werd toegepast was dat we om 22.00 moesten betalen ……

Even terug naar Oostenrijk. Daar gunde ik me een paar nieuwe wandelschoenen. Mooie, tenminste dat vind ik zelf. En ze zitten ook nog eens heerlijk. En wandelen ging ook prima, dat was een eerste vereiste.

We hadden regen, zon èn een mooie regenboog. En een prachtig uitzicht, daar hou ik van.

Maar thuis is het ook leuk 🙂

eindelijk weer!

Op de 14e dag na onze tweede vaccinatie waren we volgens de RKI (Duitse RIVM) ‘veilig’ en aldus reden we voor het eerst in acht maanden weer naar onze eigen stek in Oostenrijk. Dat land had op 19 mei al de grenzen weer geopend mits reizigers onder andere voldeden aan de ‘3-G-Regel’: genesen , geimpft oder (negativ) getestet (genezen, tenminste 21 dagen na 1e vaccinatie of negatieve test).

De cijfers in de Kreis waar we wonen waren ook laag genoeg. Dit in tegenstelling tot de cijfers aan de andere kant van de grens …. alhoewel die ook goed omlaag gaan, maar nog altijd hoog-risico-gebied.

Gewapend met een internationaal vaccinatiebewijs plus kopie van onze electronische aanmelding voor Oostenrijk op weg! Onze plannen om München te bezoeken hebben we gelaten waar ze waren: ondanks heel lage cijfers (rond de 50 besmettingen per 100.000 inwoners) zijn winkels alleen geopend volgens ‘click&collect’ principe, en restaurants nog gesloten. Gezien het regenachtige en te koude weer vond ik een eetpauze op een terras dan ook geen aanlokkelijk idee. Er komt vast nog een volgende keer.

Vanwege de aangekondige strenge grenscontroles bij de grote grensovergangen besloten we een kleine grenspost uit te kiezen. Goede keuze: we mochten gewoon doorrijden!

(wordt vervolgd)

blij mens

Afgelopen Moederdag zou ik mijn 2e anti COVID-19 vaccinatie krijgen. De eerste, van begin maart, was van AstraZeneca, ik ging er van uit dat de tweede ook uit dat laboratorium zou komen. Maar nee. Omdat ik nog geen zestig ben was dat niet vanzelfsprekend. Het vaccin is alleen nog maar goed genoeg voor mensen van 61 tot 65 …. Notabene: zelfs voor mijn man – nog nèt geen 61 – was het krijgen van deze prik niet meer vanzelfsprekend. Enfin, de prikafspraak stond, formulieren (oh jee, bureaucratisch Duitsland en formulieren ….) waren in veelvoud ingevuld (2 voor de Astra Zeneca prik en ook maar 2 voor als ik ‘m echt niet zou krijgen, die waren voor een eventuele Pfizer prik) en goedgeluimd gingen we op weg naar de priklocatie.

Bij het meldpunt bleek dat ik echt niet zomaar geprikt kon worden met AstraZeneca, hiervoor moest de aanwezige arts toestemming verlenen. Ik kreeg een persoonlijk gesprek met hem en hij keurde mijn wens goed. Vervolgens moesten we wel een half uurtje wachten omdat de vaccins voor mij (en voor mijn man) extra moesten worden klaargemaakt. Zo goed als niemand wil deze prikken, wij waren nummer drie en vier van die dag…..

Waarom ik toch persé de tweede prik met het Astra Zeneca vaccin wilde?

Omdat ik MS heb, een auto-immuunziekte (net als coeliakie trouwens). Gelukkig heel mild, zogenaamd benigne. Het blijft altijd even spannend hoe deze ziekte reageert op virusinfecties. Zo kreeg ik vroeger hoogst zelden de griep, en als, nooit langer dan een dag of wat en altijd heel mild. Tot die ene keer dat ik er wèl goed ziek van werd en heel lang oogklachten bleef houden. Zo lang dat ik bang was dat dit blijvend zou zijn maar gelukkig trok het na een aantal maanden weer bij zonder restklachten. Sindsdien sla ik geen griepprik over, voor mij geen griep meer ….

Toen ik de eerste anti-covid-vaccinatie kreeg was ik als een kind zo blij: eindelijk op weg naar weer een zo goed als normaal leven én ook nog eens nauwelijks bijwerkingen die te maken zouden kunnen hebben met MS. Vandaar ook mijn wens om de tweede prik ook van Astra Zeneca te willen in plaats van een andere fabrikant.

Na de eerste prik had ik milde hoofdpijnklachten en een licht gevoelige prikplek. En nu: niks van dit alles. Kortom, ik ben blij 🙂 Laat de zomer maar komen …..

nog wat glutenvrij en zo

Nog even terugkomend op mijn vorige blogbericht. Ik kocht nog een aantal van de overige glutenvrije vleesvervangers:

Bij de Edeka in Duitsland dus. Nog even niet toegankelijk voor degenen die zich niet willen laten testen ….. Goed nieuws voor degenen die dat wel willen laten doen:

Steeds meer testcentra waar je je gratis kunt laten testen. Dat scheelt heel wat met de 70€ die mijn middelste en jongste in Nederland moesten betalen voor dezelfde officiële sneltesten. Ik denk dat de Duitse middenstand hier achter zit, zij zagen de afgelopen weken hun omzet met zo‘n 80% teruglopen na het sluiten van de grenzen voor klanten uit Nederland.

Heb ik het wel eens gehad over mijn voorliefde voor tulpen? In de vaas weliswaar, want in mijn tuin heb ik ze niet. Te veel werk om de bollen na de bloei weer uit de grond te halen.

We gingen een klein rondje fietsen, richting Schinveldse bossen waar deze mooie jongens en meisjes fijn stonden te grazen. Gelukkig achter een stevige afrastering want anders durf ik er niet langs ….

Onze kers in volle bloei. Dat belooft, ondanks de vele vrieskoude nachten, toch weer een mooie oogst te worden. Grappig genoeg staat de kersenboom – links naast deze schoonheid – voor het eerst in twintig jaar in bloei. Zou hij gehoord hebben dat we ‘m dit jaar nog wil(d)en omzagen?

Wederom een ronde met de hond, word langzaamaan saai ….. maar het blijft leuk 😀

Paardenmest. Dat ruikt niet fris ….. maar wel natuurlijk 😀

Aan de andere kant van ons dorp een pracht van een fruitboom:

En zo was het zoveelste rondje dorp weer bijna ten einde.

lekker bezig

Nu het weer weer wat beter wordt, gaat het ook weer wat beter met mijn beweegmomenten, volgens Fitbit dan, want die telt alles voor me. Misschien raak ik de extra winterkilo’s nu ook eindelijk kwijt …..

Gisteren heb ik gewandeld, gefietst en een kweker van tuinplanten bezocht. Plus de gekochte plantjes in de grond gezet. Honderdelf zoneminuten, dat wil zeggen minuten waarbij ik goed bezig was :-), dat was lang geleden.

Omdat ik voor die kweker de grens over moest (en liefst ook weer terug wilde) ben ik van tevoren ge-snel-test. Het is zó een leuke kweker van bekende en minder bekende planten, de moeite van het bezoeken meer dan waard. Ik zocht en kocht (prairie)planten voor een nieuwe border die pal op het zuiden en tegen een wand van cortenstaal ligt.

Nu de hond nog afleren om die tere plantjes weer uit te graven ……. 😦
Bedoel je mij?? Ja jij!!

Hopelijk kunnen we binnenkort ook de nieuwe graszoden leggen, dan ziet de tuin er weer piekfijn uit.

Een deel van de bovenstaande beschikbare woningen is al verhuurd, gaat goed.

Boodschappen doe ik nu voornamelijk bij supermarkten (en groenteboer) in Duitsland. Het is er fijn boodschappen doen sinds de grenzen dicht zijn en dus kan ik ook rustig op zoek gaan naar nieuwe glutenvrije spullen. Zo vond ik deze vegetarische (vegan) èn glutenvrije vleesvervanger. Oordeel: smaak was absoluut niet verkeerd. Ik kocht het bij de Edeka (D), maar het is vast ook te koop bij andere Duitse supermarkten. En er zijn ook nog heel wat meer smaken: zie link

En ja, ook daar kan ik tulpen kopen 🙂

belangrijk, vind ik:

Ik vind deze brandbrief van het Zuyderland ziekenhuis (Sittard-Geleen en Heerlen) aan kabinet, Gezondheidsraad en het RIVM belangrijk genoeg om ook hier te delen.

Voor degenen die de link niet willen of kunnen aanklikken, het komt in het kort hier op neer:

Het vaccinatie-zwabberbeleid eist zijn tol

In het Zuyderland ziekenhuis is de eerste patiënt met Corona binnengebracht die ‘dankzij’ alle commotie omtrent het vaccin met Astra Zeneca zou hebben geweigerd. Hij ligt nu met ernstige verwoestingen aan zijn longen èn enorme spijt achteraf van het weigeren van het vaccin in het ziekenhuis. Het ziekenhuis heeft toestemming van deze patiënt om zijn longfoto te publiceren.

In eerste instantie voor mezelf en voor mijn omgeving, maar ook om de gezondheidszorg te ontlasten heb ik me laten vaccineren toen ik de kans kreeg. Geen moment heb ik getwijfeld over wel of niet. Astra Zeneca was het aangebodene en ik zou me zo weer laten vaccineren hiermee. En waarom ook niet?

Zo langzamerhand begin ik te geloven dat de lockdown nog héél veel langer gaat duren ………… en dat wil toch niemand?

balen

De Duitse grens is sinds deze week dicht voor inwoners van Nederland zonder negatieve COVID-19-testuitslag in verband met het inschalen van Nederland door Duitsland tot ‘Hochinzidenzgebiet’, een gebied met te hoog risico voor besmetting met corona. Begrijpelijk, de getallen liegen er niet om. Maar ook het is ook balen, want als ik de grens over ga en terug kom moet ook ik zo’n bewijs kunnen laten zien in geval van controle. En dus ga ik de grens maar niet meer over. Iets met burgerlijke gehoorzaamheid. Paasmaandag heb ik nog een flink voorraad ingeslagen bij de Appie, wij gaan hier echt niet verhongeren.

Niet dat daar waar ik woon geen supermarkten zijn. Integendeel. Voor een gemeente met maar iets meer dan 10.000 inwoners zijn er enorm veel (grote) supermarkten: Lidl, ReWe, Edeka, twee Aldi filialen en een Netto, zes stuks dus. Toen ik hier bijna 38 jaar geleden kwam wonen was er maar één grote supermarkt, en in iedere kern een klein dorpswinkeltje.

Maar toch, ik hou nu eenmaal van boodschappen doen in Nederland …..

alleen al hiervoor …..

Toen ik deze week een kleinigheidje nodig had en de dichtstbijzijnde Duitse supermarkt bezocht zag ik hoe absurd groot deze is voor alleen inwoners van onze gemeente: een zo goed als lege parkeerplaats en dito winkel. En dat voor een vrijdag. In normale tijden kon je op vrijdagen bijna geen parkeerplaats vinden en struikelde je over Nederlanders en Belgen die goedkoop tanken combineerden met inkopen. Idem bij het (te) grote winkelcentrum een dorp verder: zo goed als lege parkeerplaatsen.

Tankstations, supermarkten, winkelcentrum, afhaalpizzeria, overal is het nu leeg …. en dus klagen de ondernemers steen en been. Met name degenen die in Nederland wonen en iedere keer weer moeten zorgen voor een geldig negatief testbewijs à 55€. Dit las ik vanmorgen. Inwoners van Duitsland kunnen zich wel 1 keer per week gratis laten testen, maar wat heb ik daar aan als ik een week of langer moet wachten op een afspraak?

Vrijdagmorgen bijvoorbeeld moest ik in het ziekenhuis van Sittard-Geleen zijn voor bloedafname. Bij gebrek aan een testbewijs ben ik maar op mijn fiets binnendoor de grens overgestoken. Iets met eenmalige burgerlijke ongehoorzaamheid. Niet verder vertellen …..

Een mooie afsluiter heb ik nog: ons nichtje is op een winterse dag bevallen van een gezonde dochter met een heel mooie naam.

foto van het www

allerlei

Ik ben blij dat de verkiezingen bijna voorbij zijn. Ik heb nu zo ongeveer ieder gezicht en ieder standpunt -tig keer voorbij zien en horen komen. Het leukst om te zien vond ik de uitzending van het jeugdjournaal gisteravond. Ik laat me niet beïnvloeden hoor, onze stembiljetten zijn vorige week al op de post gegaan richting Den Haag. Nederlanders in het buitenland mogen al heel wat jaren per brief stemmen en dat vind ik wel zo prettig.

Een van mijn zonen nam het nieuwe glutenvrije brood van de Jumbo voor me mee. Smaak oordeel: niet verkeerd.

Vorige week was het weer de nationale week zonder vlees. Dit jaar hebben we 6 van de 7 dagen geen vlees gegeten, goed toch?

Deze wil ik wel eens proeven, maar eerst uitzoeken waar ik ‘m kan kopen. Niet iedere vleesvervanger is glutenvrij, maar deze wel, en dus moet ik ‘m proberen. Tot nog toe ben ik groot fan van de ‘ruigburger’ van AH, met de ‘beyond burger’ op plek twee. Dus binnenkort kan ik wellicht kiezen uit drie vegetarische èn glutenvrije burgers!

Het heeft flink gestormd afgelopen week. Gelukkig geen schade in onze tuin maar in het bosje achter onze wei is wel een grote boom gesneuveld.

Vorige week bezocht ik voor het eerst in maanden een heuse winkel, ‘mijn’ wolwinkel. Ik kocht een leuk haakboek en meer dan voldoende materiaal om weer een tijdje zoet te zijn met breien en haken.

Ik haakte de DikkieDik handpop voor het oudste dochtertje van mijn nichtje omdat ze binnenkort grote zus wordt. Het patroon staat trouwens niet in dit boek maar wel —> hier. Inmiddels hebben zich al meer gegadigden gemeld voor zo’n handpop ….

Van flink bezig zijn krijg je honger ….. Gelukkig is er nog één stuk Käsekuchen over, en die eigen ik me toe.

Zonnige zondag!

Niet vanwege het weer (het was tot net erg mistig trouwens, en best koud) maar vanwege dit:

Ben een heel erg blij mens want de eerste prik zit erin! De tweede volgt in mei, en dan kunnen we daarna – langzaam – weer gaan denken aan een normaal leven. Eindelijk!

Zei ik al dat ik een blij mens ben?

15 februari 2020

Precies één jaar geleden, op 15 februari, was er in onze buurgemeente Gangelt een carnavalsviering, de jaarlijkse ‘Kappensitzung’. Van minstens 1 bezoeker blijkt naderhand dat hij toen al besmet was met het Corona virus. Hij wist het niet, niemand wist het. De goede man is heel erg ziek geweest, lag maandenlang op de IC maar heeft het uiteindelijk overleefd.

Corona was tot dan toe een virus uit en in China. Het bleek later dat de viering in Gangelt het begin was van een Corona ‘superspreader-event in onze Kreis Heinsberg en Gangelt stond dan ook een tijdje in het middelpunt van het nieuws totdat het virus ook elders opdook.

Enfin. Pas een week na die carnavalsviering werden heel veel mensen ziek en moest het hele dorp in quarantaine ….. Enfin, de rest is bekend. En dat al een jaar lang …..

‘nog aevekes op de tenj biete’ oftewel nog even de tanden op elkaar ….