jezelf

photo-challenge op de blog van Anne: “Elke vrijdag: Satur9’s 30 Weeks Photo Challenge. Een foto challenge met lage instapdrempel: geen verplichting om elke week deel te nemen, niveau dat haalbaar is voor iedereen, verhaaltje schrijven mag maar hoeft niet. No stress, dat is mijn motto”

Motto voor deze week: een foto van jezelf.

En dus geef ik mezelf nu een beetje bloot. Geen lange lokken meer met een kleurtje maar een korte – bijna helemaal grijze – coupe die hoognodig weer eens onder handen genomen worden mag door mijn kapper.

Onze middelste moest foto’s maken voor een project, en probeerde de instellingen eerst uit op mij. “Kijk eens normaal, probeer eens een beetje natuurlijk te lachen”. Enfin, een fotomodel is aan mij niet verloren gegaan …..

w van wit en wandeling

Afgelopen zondag en maandag was de wereld hier wit. Weliswaar was het laagje maar dun, maar toch, de wereld ziet er gelijk heel anders (en mooier) uit.

Op maandag liepen we een ronde in Sittard. De sneeuw was helaas al zo goed als gesmolten maar de hemel was blauw en dus was de ronde er niet minder om. We parkeerden de auto in de (voormalige) buurtschap Leyenbroek, en liepen de Broekstraat af richting de roeivijver in het stadspark.

Broekstraat

De roeivijver plus park worden momenteel gerenoveerd als onderdeel van de herinrichting van de Geleenbeek (project Corio Glana). Ik zocht en vond een plaatje van lang geleden:

Samen met mijn vader in een roeiboot, lang, lang geleden 😀

Zie je de overeenkomst op beide foto’s? Ja, de treurwilg! Voor de rest is het een modderige bedoening …. en de vijver, die is leeggepompt in verband met die renovatie. Ben beetje benieuwd hoeveel fietsen er op de bodem van de vijver lagen ….

Het wordt vast mooi, maar tot die tijd ….

Het voormalige openluchtzwembad aan de Vijverweg

In de zomer van 1977 leerde ik in dit zwembad mijn man kennen die er een vakantiebaantje als badmeester had. Ik hoop dat ze tijdens de renovatie van vijver en park ook de overblijfselen van dit gebouw meenemen, het (park) is per slot van rekening een rijksmonument.

Jammer genoeg een niet al te duidelijke foto van Hoeve Bergerhof, dichtbij het stadspark. Een monumentaal boerderijcomplex, gebouwd in de zeventiende eeuw. Wij kinderen noemden dit vroeger ‘het Casino’, schijnt dat deze benaming stamt uit de tijd dat het een buitencafé was. Sinds jaren tachtig is het na grondige restauratie in gebruik van een grote Sittardse bouwfirma.

Ik zag onderweg nog een lelijk trafohuisje

en een verscholen kazemat. Tijd om weer naar huis te gaan, het was tot dan toe een mooie dag, die maandag!

een kaartje met een staartje

Die kerstkaarten van laatst, daar was nog iets mee aan de hand. Ik keek ze allemaal nog eens na en zag dat er een dubbele tussen zat. Dubbel als in twee kaartjes met dezelfde afzender ….. Van blogvriendin Marthy. Vreemd dat me dat niet eerder was opgevallen.

Enfin. Ik had Marthy wel al een App gestuurd ivm foutje in de postcode waardoor er vertraging was ontstaan bij het bezorgen (de kaart werd pas ruim na kerst bezorgd) van de/het/een kerstkaart.

En nu bleken er dus twee kaarten te zijn die ik van haar had gekregen:

waarvan een dus met foutje in het adres:

Envelop heeft ergens onderweg ergens tussen gezeten lijkt het wel en is door Deutsche Post netjes gerepareerd.

Er volgde over en weer contact met Marthy:

Hè, hè, zo krijg ik mijn blogberichten wel bij elkaar 😊

grijs

De dag buiten is alweer grijs, volgens het weerbericht hangt er sneeuw in de lucht. Leuk! De dag binnen is gevuld met karweitjes die nu eenmaal gedaan moeten worden: opruimen van de weinige kerstspulletjes in huis, kerstkaarten uitzoeken,

ik verstuur al jaren zelf geen kerstkaarten (met uitzondering van vorig jaar dan, maar dat was dan ook voor een goed doel: kaarten met close up afbeeldingen van de gehaakte kerstboom), maar ons schaaltje ligt toch ieder jaar weer vol, waarvoor dank aan de afzenders 😀

stofzuigen en dweilen (hond en kat in huis …… ’t is wat), wassen, gewassen was opvouwen en naar boven brengen, dweil door de badkamer etc, etc.

Af en toe gun ik me een pauze, en bij een pauze hoort een breiwerkje maar nu even niet

oppas

De een is of wordt oppas oma en de ander wordt gevraagd om af en toe hetzelfde te doen maar dan op een pup. Ik dus. En dat terwijl ik helemaal geen hondenliefhebber ben. Ben eerlijk gezegd best wel bang voor blaffende (en wie weet bijtende viervoeters) maar ach, als je dit snoetje ziet ben je zo verkocht. Ik incluis. Dus toen middelste vroeg of ik een hele dag wilde oppassen op zijn jonge viervoeter heb ik direct volmondig ja gezegd. Kreeg een vel vol met instructies van hem, plus het nodige voer, hondenkoekjes, bench, speeltjes, dekentje, riem, poepzakjes etc. Wat dat betreft nauwelijks verschil met een baby ….

Middelste had haar gisteravond hier afgezet en dus liep ik vanmorgen al voor half acht met een eigenwijze pup door onze straat. Eerste plasje ging net goed, we waren amper de deur uit ….. Het commando ‘plasje doen’ was al niet meer nodig. Nu nog de grote boodschap. Een – wat ik als Nederlandse toch normaal vind – ‘doe maar een poepje’ gaat echt niet want ze is Belgisch ….. en een poep in het Vlaams heeft een nu eenmaal een andere betekenis dan in het Nederlands, dus zeg ik zachtjes: ‘doe maar kakje’ en ben ik blij dat niemand behalve de hond me kan horen. Zo’n pup maakt al flinke keutels trouwens, gelukkig gaat ze er na afloop er niet in staan. Netjes opruimen en weer naar binnen. Fase 1 van het briefje kan al bijna worden afgevinkt. Nu nog natje en droogje en dan weer de bench in.

Na twee uur wederom hetzelfde liedje: plasje, kakje, iets langer wandelen en vervolgens nog even spelen in de tuin en weer (dit keer onder protest ….) de bench in. Dat was fase twee.

Nu nog zo’n 8 uur te gaan voor middelste haar komt ophalen …..

hoog tijd

Hoog tijd om weer eens iets van me te laten horen. Volgens de statistieken word ik zo ongeveer als vermist opgegeven …..

Ja hoor, ben er nog, maar het weer opstarten na zo’n (lange) pauze is – voor mij – nooit makkelijk.

Makkelijkst is om aan de hand van foto’s een overzichtje te laten zien:

Combinatie van oud en nieuw, en dan ook nog eens strakblauwe lucht en sneeuw. Heerlijk.

Gekregen van jongste en zijn vriendin en uiteraard meegenomen naar Oostenrijk

Het lijkt wel alsof het alleen maar mooi weer was, maar ik maak gewoon zelden of nooit foto’s met slecht weer 😀

Zo zag het uit na een dag en nacht regen in het dal …..

Deze enorme loofboom is ieder jaar en in ieder jaargetijde weer een dankbaar onderwerp om te fotograferen

Middelste kreeg zijn pup. Sindsdien zijn zijn nachten kort en gebroken, haha.

Zo weet je zo weer je dat je na een vakantie weer thuis bent. Snel aan de was en snel weer de kasten vullen met voorraad. Verrassend om te zien dat het glutenvrije assortiment bij mijn Edeka supermarkt is uitgebreid met het merk Poensgen.

Vijf jaar geleden dreigde boekhandel Dominicanen wegens faillissement te moeten sluiten. Dankzij een crowdfunding werd dit voorkomen. Als dank voor mijn (zeer bescheiden) steun ontving ik een leuk presentje.

Mijn oudste is een goede vent, maar hij heeft absoluut geen groene vingers, en dus eigende ik mij een plant toe voordat deze het loodje zou gaan leggen

Nieuwe potaarde, wat mestkorrels, dode blad verwijderd en nu maar hopen dat het de goede kant op gaat.