zonder inspiratie

Ik ben een klein beetje inspiratieloos op dit moment, daarom maar weer eens een soort van overzichtje in woord en beeld.

Ik woon er al heel lang niet meer, maar het is en blijft mijn stad, mien Zitterd, mijn Sittard

Ergernis: bah! Dit is niet in Sittard maar ergens in Brunssum. Had net zo goed in Sittard had kunnen zijn want ook daar op te veel plekken zwerfafval, rommel en rotzooi ….

Nog een ergernis(je): iets dat ik erg lekker vond wordt sinds kort niet meer verkocht in mijn (Duitse) supermarkt, heel spijtig. Ergens anders ben ik het nog niet tegengekomen

De mirabellen doen het weer goed dit jaar, er hangen zó ontzettend veel vruchten aan de boom dat een flinke tak spontaan is afgebroken.

Mijn buurvrouw komt oorspronkelijk uit de buurt van Lucca. Uit de tuin van haar ouderlijk huis nam ze ooit stekjes van een cactus mee. Laatst kreeg ik stekjes van die stekjes van haar.

Jaren geleden kreeg ik ook al eens een stekje van een vijgenboompje. Leuk mens, deze buurvrouw.

update kerstboomhaakwerk

Tijdje geleden alweer schreef ik –> in dit bericht <– over het kerstproject van het haakcafé waar ik stamgast ben. Een en ander verloopt voorspoedig, we zijn allemaal in meer of mindere mate goed ‘aan de haak’. Mijn teller met gehaakte ‘granny squares’ staat inmiddels al op 65 …..

Omdat ik zelf geen foto’s heb gemaakt van het resultaat tot nog toe was het even lastig iets te laten zien, maar ik heb inmiddels een link naar de Facebookpagina van de wolwinkel en ook toestemming voor het plaatsen van een paar foto’s:

33edf741-06ff-4e06-b709-9325070e8657.jpg

 

deddc192-1443-43da-8434-646f32616471.jpg

(foto’s gemaakt door Sandra van Wollstreet)

Wordt vervolgd …..

van heet naar aangenaam

Wat was ik gisteren blij met regen en afkoeling. En mijn tuin ook. Hoorde met een beetje fantasie de plantjes en bloemen en bomen genieten. Gelukkig geen wateroverlast, de regenval was hier langdurig maar ook fijn gedoseerd.

De natuur had (en heeft) het deze zomer weer héél zwaar, uitzonderingen daargelaten, maar daarvoor heet je dan ook zonnebloem

of aubergine, of onderstaande wonderschone bloeiers waarvan ik de naam niet weet maar die beter en meer bloeien naarmate de temperatuur hoog, hoger, hoogst is

Ik heb me gewoon rustig gehouden de afgelopen tropische dagen alhoewel de haaknaald daar anders over denkt ……

pronto

In de regionale krant die ik dagelijks lees staat iedere week een rubriek ‘Pronto: toevallige ontmoetingen’. Nou, zo’n ontmoeting had ik gisteren, en gezellig dat dat was!

Laat ik bij het begin beginnen …..

Ik las op de blog van Ton dat hij en Rick in het kader van hun pelgrimstocht naar Rome op dat moment in Swalmen waren en van plan waren richting Sittard af te zakken. Nieuwsgierig als ik ben naar een ieder met een link naar Sittard (Rick is er geboren) nodigde ik ze uit voor koffie voor als ze hun plan enigszins zouden willen aanpassen. We hadden over en weer WhatsApp- en telefooncontact en uiteindelijk werd de kop koffie een overnachtingsplek in ons tuinhuis. In de tussentijd was er nog WhatsApp verkeer met Emie in Italië omdat Ton geen tweede code voor zijn i-phone bij zich had en daardoor geen toegang meer had tot zijn contacten. Zij gaf mijn gegevens door aan Rick en kwam bijna alles goed 😀

En toen.

Toen belden twee behoorlijk bezwete mannen ongeveer precies op het afgesproken tijdstip bij ons aan en hadden we een prima namiddag en avond met fijne gesprekken achter in de tuin onder de Amberboom. We aten een eenvoudige doch voedzame maaltijd (ik ben nu eenmaal geen keukenprinses) met als toetje een stuk Limburgse abrikozenvlaai.

Het was nogal bloedheet vannacht dus ik weet niet of de heren in het huisje of buiten onder de blote hemel hebben geslapen. Kon het ze vanmorgen niet vragen want ze waren al heel vroeg weer op pad. Pfff, en dat met deze tropische temperaturen ……. Enfin, ze zijn gelukkig heel wat gewend in Spanje.

Die blogwereld toch 😀

mijn week

Een voormalige vrijwilligster van de peuterspeelzaal in het dorp waar mijn kinderen naar school gingen gaf me een paar oude fotootjes. Erg leuk want mijn oudste, inmiddels een dertiger, staat erop als peuter. Het ‘schooltje’ heeft sinds kort zijn poort definitief gesloten: te weinig aanmeldingen en dus werd de gemeentelijke subsidiekraan dichtgedraaid. De basisschool gaat ook binnen nu en een aantal jaren weg, de ooit zo grote voetbalclub is al ter zielen. Jammer voor zo’n leuk dorp maar tja, het is niet anders.

Verder weinig te melden. Ik nam een paar foto’s in de tuin, was net op tijd om deze vlinder mooi op beeld te krijgen.

De nieuwe aanplant in mijn kruidenbakken doet het redelijk tot goed. Ben trouwens benieuwd of er vruchten komen aan de twee aubergineplantjes, middelste kweekte ze voor me op uit zaadjes van een gekochte aubergine.

Ik maakte maar weer eens jam. De enige vruchten uit eigen tuin zijn de rode bessen.

We gingen gistermiddag nog even naar Aken. We hielden het droog. Gelukkig maar want de paraplu had ik de dag ervoor ergens laten staan ……

logeetje

Baasje (middelste) de hele week aan het werk op set in Hasselt en vrouwtje 10 dagen voor haar werk in het buitenland, en dus is de grote lieve zwarte reus bij ons.

Zó lief. En zó in staat zich te verstoppen op de meest onmogelijke tijdstippen en plekken. Al twee keer zo ongeveer een hartverzakking gehad omdat meneer nergens maar dan ook nergens te vinden was, zelfs niet reageerde op gerammel met een doosje brokjes (hij is enorm gefixeerd op eten ….), ik dus bang was dat hij toch kans had gezien naar buiten te glippen terwijl hij een echte binnenkat is. En dan in een keer staat hij achter, voor of naast je. Mormel 😉

even niks

Ik hou vandaag de hele dag siësta. Gisteren teveel gedaan en te lang doorgewerkt om onze tuin en de paden weer enigszins toonbaar te maken.

Ik plaats dan ook alleen maar één foto, voor Emie, bij deze: