vrijdag de dertiende

Om te beginnen: ik ben niet bijgelovig. De titel van de blog is gewoon een weergave van dag en datum.

Ik ben lichtelijk verkouden. Kuch zowat de hele dag en blijf dus maar binnen. Had ik ook wel gedaan zonder opgelegde maatregel van bovenaf trouwens. Alhoewel ik gisteren wel nog boodschappen heb gedaan. Ik verwonderde me toen nog over de mevrouw voor me die alvorens de supermarkt in te lopen uitgebreid haar winkelkarretje en handen trachtte te ontsmetten en vervolgens gebreide handschoenen aantrok, onderwijl enigszins schichtig om zich heen kijkend.

Ik voel geen behoefte om door een of andere grote winkel te struinen op zoek naar dingen die ik toch niet nodig heb. Gelukkig maar dat ik ook geen neiging tot hamsteren voel. Enige waar ik nu veel behoefte aan heb is lekker weer, zon, fijn werken in de tuin. Zit er niet echt in. Gazon moet nodig gemaaid worden maar de bodem is te nat.

Dankzij het slechte weer tot nog toe hou ik me bezig met een nieuw handwerk(je). Dit keer een brei- in plaats van haakwerk, wel alweer een deken. Ik ben nu eenmaal fan van grote projecten. Het haken van pannenlappen was een prettige onderbreking πŸ˜€

bloggersbijeenkomst, de derde alweer!

Vandaag was het weer BB-dag, te weten BloggersBijeenkomst of door mij ook wel β€˜BarBeton’ dag genoemd. En dus tufte ik, samen met medeblogger Sjoerd als passagier, naar Utrecht.

Ik ben inmiddels weer thuis, ben kapot moe maar dat deert niet. Vanavond gewoon lekker vroeg naar bed ….. Het was hartstikke gezellig, het was wederom heel leuk, deze derde ontmoeting alweer met inmiddels zeer dierbare blogvrienden. Jammer dat Bertie ziek was en er niet bij kon zijn maar volgend jaar nieuwe ronde, nieuwe kansen!

Waar we over spraken? Nou, ook wel over bloggen hoor πŸ˜„

wat is ze al groot!

Ik had haar een aantal weken niet gezien. Jeetje, wat groeit zo’n beest hard, en het eind is nog niet in zicht. Luisteren naar mij? Nou nee, ze is liever lekker ondeugend. Dat belooft wat voor de komende dagen want ik mag oppassen πŸ˜€

oppas

De een is of wordt oppas oma en de ander wordt gevraagd om af en toe hetzelfde te doen maar dan op een pup. Ik dus. En dat terwijl ik helemaal geen hondenliefhebber ben. Ben eerlijk gezegd best wel bang voor blaffende (en wie weet bijtende viervoeters) maar ach, als je dit snoetje ziet ben je zo verkocht. Ik incluis. Dus toen middelste vroeg of ik een hele dag wilde oppassen op zijn jonge viervoeter heb ik direct volmondig ja gezegd. Kreeg een vel vol met instructies van hem, plus het nodige voer, hondenkoekjes, bench, speeltjes, dekentje, riem, poepzakjes etc. Wat dat betreft nauwelijks verschil met een baby ….

Middelste had haar gisteravond hier afgezet en dus liep ik vanmorgen al voor half acht met een eigenwijze pup door onze straat. Eerste plasje ging net goed, we waren amper de deur uit ….. Het commando ‘plasje doen’ was al niet meer nodig. Nu nog de grote boodschap. Een – wat ik als Nederlandse toch normaal vind – ‘doe maar een poepje’ gaat echt niet want ze is Belgisch ….. en een poep in het Vlaams heeft een nu eenmaal een andere betekenis dan in het Nederlands, dus zeg ik zachtjes: ‘doe maar kakje’ en ben ik blij dat niemand behalve de hond me kan horen. Zo’n pup maakt al flinke keutels trouwens, gelukkig gaat ze er na afloop er niet in staan. Netjes opruimen en weer naar binnen. Fase 1 van het briefje kan al bijna worden afgevinkt. Nu nog natje en droogje en dan weer de bench in.

Na twee uur wederom hetzelfde liedje: plasje, kakje, iets langer wandelen en vervolgens nog even spelen in de tuin en weer (dit keer onder protest ….) de bench in. Dat was fase twee.

Nu nog zo’n 8 uur te gaan voor middelste haar komt ophalen …..

hoog tijd

Hoog tijd om weer eens iets van me te laten horen. Volgens de statistieken word ik zo ongeveer als vermist opgegeven …..

Ja hoor, ben er nog, maar het weer opstarten na zo’n (lange) pauze is – voor mij – nooit makkelijk.

Makkelijkst is om aan de hand van foto’s een overzichtje te laten zien:

Combinatie van oud en nieuw, en dan ook nog eens strakblauwe lucht en sneeuw. Heerlijk.

Gekregen van jongste en zijn vriendin en uiteraard meegenomen naar Oostenrijk

Het lijkt wel alsof het alleen maar mooi weer was, maar ik maak gewoon zelden of nooit foto’s met slecht weer πŸ˜€

Zo zag het uit na een dag en nacht regen in het dal …..

Deze enorme loofboom is ieder jaar en in ieder jaargetijde weer een dankbaar onderwerp om te fotograferen

Middelste kreeg zijn pup. Sindsdien zijn zijn nachten kort en gebroken, haha.

Zo weet je zo weer je dat je na een vakantie weer thuis bent. Snel aan de was en snel weer de kasten vullen met voorraad. Verrassend om te zien dat het glutenvrije assortiment bij mijn Edeka supermarkt is uitgebreid met het merk Poensgen.

Vijf jaar geleden dreigde boekhandel Dominicanen wegens faillissement te moeten sluiten. Dankzij een crowdfunding werd dit voorkomen. Als dank voor mijn (zeer bescheiden) steun ontving ik een leuk presentje.

Mijn oudste is een goede vent, maar hij heeft absoluut geen groene vingers, en dus eigende ik mij een plant toe voordat deze het loodje zou gaan leggen

Nieuwe potaarde, wat mestkorrels, dode blad verwijderd en nu maar hopen dat het de goede kant op gaat.