weer naar de schouwburg

Ruim twee jaar geleden was ik voor het laatst in een schouwburg. Dat was toen bij een voorstelling van Youp, te weten “met de kennis van nu”. We zaten op de eerste rij en ik kon heel goed aanschouwen met hoeveel consumptie Youp sprak en hoe ver die druppeltjes door de lucht vlogen …. Toen wist ik nog niets van aerosolen ….. maar met de kennis van nu …

Vrijdagavond gingen we wederom naar dezelfde schouwburg, en wederom had ik plekken gereserveerd op rij 1. Niet dat er elders geen plekken vrij waren, verre van dat, maar gewoon in verband met de lange benen van mijn man.

We gingen naar een voorstelling van Frans Pollux, de liedjesschrijver, zanger, voormalig lid van de band ‘Neet oet Lottum’, podcastmaker, presentator en columnist van De Limburger uit Venlo. Al járen met zijn liedje “hald mich ens vas” in de top van de L1mbo top 100. Google maar eens, zó mooi!

De show was bij lange na niet uitverkocht, jammer, maar daardoor zaten we wel lekker ruim en toch nog op ruim anderhalve meter van anderen.

Er was prima controle bij de ingang op de verplichte QR-code, daar heb ik absoluut geen probleem mee. De schouwburg had wat dat betreft afgeladen vol mogen zijn. Iedereen gevaccineerd, genezen of getest, prima toch? Minpuntje waren de twee dames buiten de schouwburg die het nodig vonden om de bezoekers te wijzen op de vereenzaming onder de niet-gevaccineerden door de verplichte coronapas ……

bron: de Limburger

photo challenge 29

Alweer de 29ste aflevering van Anne’s foto-uitdaging, dit keer het maken van een foto bij zonsopgang cq zonsondergang. Ik doe niet iedere keer mee maar nu wel 🙂

Ik was van plan om foto’s te zoeken in mijn zeer uitgebreide fotobibliotheek maar dat was maar voor de helft nodig, want:

Laat ik nu net vanochtend een mooie zonsopgang zien vanuit onze wintertuin:

In de verte, die deels verticale en deels horizontale “wolken”, dat is de uitstoot bij de bruinkoolcentrales van de RWE bij Garzweiler, ruim 40 kilometer verderop. Gelukkig voor Nederland staat de wind richting oosten …. Verder opvallend zijn de vele vliegtuigstrepen. Hoezo minder vliegen sinds C.?

Een zonsondergang uit mijn verzameling met het puntje van Sittardse kerk erop.

Dat was ‘t, ik wilde Anne dit keer geen keuzestress geven 🙂

kleuren

De uitdaging van (klik —>) Anne is deze week ‘kleuren’, en daar heb ik wel iets mee.

Tijdje geleden al begon ik met het fotograferen van gekleurde gevels. Sommige mooi, sommige spuuglelijk minder mooi. Daar waar bakstenen duur zijn, worden ze niet/nauwelijks gebruikt als bouwmateriaal. Da’s logisch. Stucwerk wordt voorzien van een kleur, dat is ook niet meer dan normaal. Maar wat bezield iemand om zijn huis babyblauw, lila, knalgroen of rose te schilderen …..

Een mooie uitzondering vind ik de gevels in Kitzbühel, hier hoort het gekleurd te zijn 🙂

ik zocht en vond

Ik zocht en kocht het boek “Alfabet” van Charlotte Dematons. Een cadeau dat ik in gedachten had voor het dochtertje van de vriendin van onze middelste. Niet via internet maar gewoon in mijn boekhandel. En ik nam meteen het boek “Maankwartier, het wonder van Heerlen” mee, geschreven door mijn neef, Joos Philippens.

Ik heb het nog niet gelezen, dat komt wel goed de komende tijd als ik wat meer tijd heb, maar wel al met veel bewondering gekeken naar de prachtige foto’s.

Waar het over gaat? Over de nieuwe, zeer vernieuwende en spraakmakende stationsomgeving in Heerlen, ontworpen door de kunstenaar, Michel Huisman.

Als je weet hoe deze omgeving er in de jaren tachtig uitzag, toen ik in Heerlen op school zat en er vaker doorheen moest, en hoe het er nu uitziet dan is verwondering en bewondering op zijn plaats.

Ik zeg: chapeau. En dan moet ik het boek nog lezen.

klein rondje

Het weer was zondag heel wat beter dan aanvankelijk voorspeld, dus fietsten we ‘s morgens een rondje. ‘s Middags fietsen zou niet gaan want Formule 1 op tv, en dat wil mijn man niet missen …

De ronde was nog geen 20 kilometer, eigenlijk wat weinig voor een tussenstop, maar brasserie ‘bie de bron’ in Thull (bij Schinnen) lonkte en dus mocht het toch. We hebben nooit veel overtuiging nodig ….

Het is een mooie moderne brasserie met dito terras behorende bij de Alfa brouwerij die aan de overkant van de straat ligt.

Van mij mogen er nog veel van deze mooie (zon)dagen volgen ….

tien jaar later ….

Vandaag, 10 jaar geleden, vierde ik een verjaardag met een mooi rond getal:

en werd ik vereerd met bezoek van een speciale dame

Die 10 jaar zijn omgevlogen ….

zestig jaar geleden

Vandaag zestig jaar geleden werd in Berlijn begonnen met de bouw van de Berlijnse muur rondom West-Berlijn. Zogenaamd om kwalijke en verderfelijke invloeden uit het kapitalistische Westen buiten de deur te houden. In werkelijkheid om de uitstroom van duizenden DDR-burgers naar het vrije Westen te stoppen. Tot die dag was er namelijk vrij verkeer tussen Oost- en West-Berlijn, daarna dus absoluut niet meer.

Op aanraden van (een van) mijn Duitse schoondochter keek ik laatst naar de film “Ballon” over twee gezinnen die vanuit het Oosten naar het Westen proberen te vluchten. Aanrader! Onder andere te zien op Netflix.

euh …. nog even dit:

Nog maar een week geleden fietsten we een aantal tochten, zo ook in Beieren, in en rondom Berchtesgaden.

Vlakbij de Königssee ligt de officiële “Bob- und Rodelbahn“ van het Duitse Olympische rodelteam. Maar sinds kort is die voorlopig niet meer te gebruiken …..

bron: Salzburg24

even weinig tot niets te melden ….

Er gebeurt weliswaar genoeg in de wereld, maar ik hou kortstondig een blogpauze. Maar de foto van deze schoonheid, die vanmorgen aan kwam vliegen en heel gewoon landde op het dak van onze aanbouw, wilde ik nog wel even delen:

jonge havik?

de eerste dagen

Het begon met het uitpakken en inruimen van de meegebrachte spullen, waaronder tulpen. Zo voel ik me direct weer thuis!

Het weer was de eerste dagen niet al te best, maar we waren niet beter gewend van thuis …… Toch maar met de lift omhoog, de bergen in, kijken hoe alles er boven bij lag.

De liften zijn openbaar vervoer, dus het dragen van een FFP-2 mondkapje is verplicht. Dat is gewoon duidelijk.

Een stukje wandelen, ons verwonderen over de nog enorme hoeveelheid sneeuw en lekker genieten van het uitzicht.

Terug in het dal zag ik deze beauty, die ging direct naar Sjoerd’s virtuele garage

De volgende dag gelukkig geen regen maar een bijna stralend strakblauwe lucht. Met alleen bewolking rond de Steinberge. Vorig jaar klommen twee zonen naar de Birnhorn (2634m), de hoogste berg in de buurt.

Hier zie je goed hoe de ‘paden’ richting de top lopen ….. Doodeng, niks voor mij.

We fietsten de volgende dag naar Zell am See. Dat is vanuit Leogang prima te doen, zeker met e-bikes (anders gaat mij dit te ver 😀). Volgens mij maak ik ieder jaar weer dezelfde foto’s, ik krijg gewoon geen genoeg van het magnifieke uitzicht op bergen met nog sneeuw op de toppen.

De eerste koffiepauze, met zicht op Zell am See. Het was heerlijk zitten aan het water. In Oostenrijk zijn niet alleen de terrassen maar ook de restaurantjes open. Mits je als gast voldoet aan de 3-G regel (getest, gevaccineerd of genezen).

Meer naar links ligt de gletsjer van Kaprun. We fietsten nog rond het meer tot in het kleine stadje, liepen er even rond en gingen weer op weg naar huis.

En dan nog maar eens zicht op Kaprun. Mooi toch?