augustus

Overzicht van de afgelopen maand, even alles op een rijtje zetten, het bloggen had even geen prioriteit ….

We fietsten door ons eigen heuvelland, zaten hier en daar op terrasjes en genoten van landschap, gezelschap, een drankje en een hapje.

Ik oogstte ‘miemelen’ voor jam en was trots op de boontjes en de eerste courgette uit ons eigen bescheiden moestuintje.

Ik zocht en vond de site weer waar ik die leuke etiketten vandaan kon halen. Lekkere jam, geen woord gelogen.

Het werd bloedheet thuis, maar gelukkig hadden we net in die tijd een vakantie gepland naar Oostenrijk. Een veilige vakantie want wederom naar onze eigen stek, ons tweede thuis.

We fietsen en wandelden veel en vermeden drukte. Er waren heel wat minder toeristen uit het buitenland in Oostenrijk maar des te meer Oostenrijkers die vakantie doorbrachten in eigen land in plaats van elders.

De eerste dagen was er regen, héél veel regen. Dankzij veel investeringen in de afgelopen jaren om de afwatering in goede banen te leiden was er weinig overlast maar er moest wel goed opgeruimd worden.

Zulke juweeltjes zie je onderweg, dit was in het Nationalpark Berchtesgaden. Op de blog van Marthy las ik dat het wellicht een parelmoervlinder zou kunnen zijn.

Ergens onderweg en toch kijken naar Max. De moderne techniek staat voor niets ….

Dit zijn de Leoganger Steinberge, twee van onze zonen liepen en klommen afgelopen week omhoog tot de top, naar de Birnhorn. Petje af, ik doe het ze niet na. Nooit …..

Net als ieder jaar was ik weer jarig in augustus, maar geen feestje dit jaar. Tja, het is niet anders. Volgend jaar nieuwe kansen.

Middelste ging ook naar Oostenrijk en dus mocht hij komen logeren. Het is toch zo’n lieverd!

Voor het eerst sinds maanden fietsten we naar Sittard om ‘gewoon’ op een terrasje te gaan zitten. Alles went …… en het was de moeite waard!

Zonder woorden ….

Tomaatjes en courgette, en dat alles uit eigen tuin, volgend jaar weer!

Ik trok het bovenste gaatje kapot. Zonde, de schoenen had ik nog niet zo lang en ze waren nauwelijks gedragen. Mailtje naar fabrikant: ik kreeg ze volledig vergoed. Top service.

Afgelopen week is er een om nooit te vergeten. Op de dag dat mijn schoonouders vijfenzestig jaar waren getrouwd is mijn schoonmoeder overleden …..

Zo, en nu proberen om weer gewoon in het blogritme te komen ….. Wie weet lukt het, we zullen zien …..

twee maal …..

Ik heb een beetje ruzie met WP: een bericht dat ik had klaargezet is in een keer foetsie ….. Foto’s wilden ook al niet plakken. Blègh.

Enfin, nog maar eens proberen.

Ik heb eindelijk een eigen plekje in huis voor al mijn knutselspullen, haak- en breigarens en dito boeken. Zolang ik nog geen naaimachine heb (zit in de planning) is het alleen opslag- en nog geen werkplek. Nu nog de foto’s van vroeger en mijn borduurwerken ophangen en ik ben meer dan tevreden.

Omdat het plaatsen van foto‘s moeilijk blijft (geen idee waarom, iemand gelijksoortige problemen bij WordPress?) hou ik het bloggen even voor gezien …

middagje Mestreech

Een tante en oom van me wonen in Maastricht op loopafstand van het centrum, en zo af en toe combineer ik een bezoekje aan die mooie stad met een bezoekje aan hen. Of andersom, ‘t is maar hoe je het bekijkt.

Ze zijn al op leeftijd (84 en 85) en ze vinden een bezoek hartstikke leuk maar dan wel pas na hun middagdutje. Geen probleem, ik krijg mijn tijd wel om.

Ik begon met me zelf te verwennen met een glutenvrije lunch, bij the Broth Bar

alles 100% glutenvrij: Genieten!

Daarna liep ik de stad in, maar jeetje, het was er druk, te druk naar mijn zin. Enigszins hield men zich aan de bewegwijzering in de Grote Staat (één richting, dus rechts houden) maar niet altijd …. en zoiets bezorgt mij dan stress. Al snel zocht ik de rustigere straatjes op en was ik blij dat het al snel tegen drieën liep …

Niks (meer) voor mij, die drukte …..

weer thuis

De tien dagen Oostenrijk zijn omgevlogen. Te snel, ik voelde me daar fijn en veilig, maar gelukkig is het thuis ook fijn en hadden we vorige week ook nog eens niet te klagen over het weer. Ja, het was warm, en dankzij die warmte en de regen had het onkruid vrij spel gekregen ….. Ik kon gelijk aan de bak, vervelen staat niet in mijn woordenboek.

haagwinde oftewel pispotjes 😀

Ik denk dat de teller inmiddels op 10 van die grote emmers staat ….

Gelukkig had niet alleen het onkruid geprofiteerd van het weer en mocht ik al de eerste courgettes oogsten,

en ook heerlijk zoete kersen, de Hedelfinger, plukken.

Lekker zo, maar ook in de jam 😀

“Mam, ik heb werk voor de komende vier dagen en geen oppas in de buurt, zou jij misschien ……”

Zei ik al dat vervelen niet in mijn woordenboek staat?

naar de stad

Datgene wat ik al weken niet meer had gedaan, namelijk het bezoeken van een stad, deden we wel in Oostenrijk. We benutten een regenachtige dag om Salzburg te bezoeken. Wat was het er heerlijk rustig … Helaas geen foto’s gemaakt.

Op de terugreis naar thuis stopten we ook in een grote stad, in München. Als het in Salzburg al zo rustig was zou het daar wellicht ook stukken rustiger zijn. En ja, ook daar heel wat minder toeristen. Alleen voor sommige winkels stonden lange rijen klanten die mondjesmaat naar binnen werden gelaten maar daar wilde ik sowieso niet naar binnen.

op de Marienplatz met mondkapje binnen handbereik

Het was fijn weg te zijn geweest, het was fijn weer even daar te zijn waar ik ook graag ben. Even controleren of nog alles goed is, even de zinnen verzetten en de accu weer opladen. En nu weer fijn naar huis …

wandelen of fietsen

Fietsen in de bergen, dat is voor mij alleen leuk met een fiets met trapondersteuning, een e-bike dus. Omdat de Engelse term veel sneller te typen is dan de Nederlandse heb ik het vanaf nu alleen nog over e-bike. Dag voornemen om zoveel mogelijk Nederlandse woorden te gebruiken.

Bij fietsen hoort af en toe een pauze. Normaliter zoeken we dan een leuk terrasje op, maar omdat nog niet ieder restaurantje open is kochten we belegde broodjes en een flesje bij de supermarkt en zochten en vonden een leuk plekje aan het water. En ja, mijn broodje is glutenvrij, deze worden verkocht bij de Merkur supermarkt.

Onderweg zie je vaak de grappigste dingen, zoals deze bus met boom of boom in bus.

Wandelen in de bergen met kinderen is leuk, zeker als ze af en toe lekker kunnen spelen. Her en der staan speeltoestellen en soms zelfs complete speeltuintjes.

Hier nog een slang. Niet als speeltoestel maar met de uitnodiging om stenen te beschilderen en neer te leggen om zo de slang nòg langer te maken.

Een ree, daar heel ver in de verte ….

beetje dichterbij gehaald

En ja, ze bleef zelfs even staan. Da’s echt zeldzamer dan een schaap in de wei.

hoe mooi ook

Daar hoog boven in de bergen, daar waar die plukjes sneeuw liggen, heb ik zo’n vier maanden geleden nog geskied. Zo goed als onwetend van wat ons allemaal nog te wachten stond ….

lekker rustig

Mede omdat het hier vele malen rustiger is dan thuis (lees: supermarkt en zo) voelt het heel fijn om hier te zijn. De eerste dagen was het wat druk in verband met een feestdag (Sacramentsdag) in Duitsland en in Oostenrijk, maar daarna was het qua drukte zeer aangenaam. Nergens lange wachtrijen voor kassa’s, geen opstoppingen in de supermarkt, reserveren in restaurantjes niet nodig, geen drukte in de bergliften en geen files op wandel- en fietspaden. Kortom: ik zou wel hier willen blijven 😀

geen wolkje aan de lucht de eerste dagen

Heb ik al gezegd dat ik wel hier zou willen blijven?

weer op weg naar normaal?

Het voordeel van het hebben van een eigen stek in het buitenland, in ons geval in Oostenrijk, is dat je er in principe naar toe kunt als je dat zelf wilt, mits de grenzen open zijn natuurlijk …. Het voordeel van in Duitsland wonen is dat we eerder dan inwoners uit andere landen weer naar – ons buurland – Oostenrijk mochten. En dat deden we. Vorige week al. Uiteraard gingen we wijs op reis 😷

De eerste dagen moesten de mondkapjes nog op bij het betreden van winkel of horeca maar vanaf 15 juni is dat niet meer nodig. Bijna normaal?

De drukte valt hier mee, er is plek en plaats genoeg als je ergens wilt gaan zitten om drankje te nuttigen of hapje te eten. Vooraf reserveren was tot nog toe niet nodig, vragen m.b.t. gezondheid worden niet gesteld, naam en adres hoeven niet te worden opgeschreven. Bijna normaal?

Grote groepen uit verschillende huishoudens gaan fijn bij elkaar aan grote tafels zitten (officieel mogen maar 4 volwassenen bij elkaar aan een tafel plaatsnemen), handen worden geschud, er wordt zelfs gezoend …… Is dat nog normaal??

NB: dit laatste heb ik maar één keer gezien. Afstand houden is anders, dat hoeft maar 1 meter.

regen, roos en glutenvrij

Oh, heerlijk, regen, bijna een heel uur lang. De kiezel op het nieuw aangelegde terras is nu echt helemaal stofvrij.

Ik kocht een heerlijk ruikende roos, gewoon bij de supermarkt. De roos heet Helena, en aangezien een van mijn schoondochters ongeveer zo heet stuurde ik haar een foto, en dat vond ze leuk.

bron: De Limburger

“Mijn” wolwinkel, waar ik inmiddels al ruim drie maanden niet ben geweest, helaas, staat in de krant. Sandra heeft een apart deurbeleid, en dat valt op en in de smaak:

bron: De Limburger

Binnenkort ga ik echt zelf kijken hoe het deurbeleid werkt 😀

De siererwt was bezig met het veroveren van heel wat plek in de border en dus kortwiekte ik ‘m. De afgeknipte bloemetjes mogen nog even schitteren in een vaasje.

Ik heb ‘t nog maar zelden over glutenvrije producten die ik her en der spot. Soms valt mijn oog op iets nieuws. Dit keer zag ik paneermeel van het Italiaanse merk De Cecco in het schap bij de Edeka in Duitsland. Gelukkig is de lekkere glutenvrije kibbeling ook weer terug in hun assortiment en is mijn voorraad weer goed bijgevuld.

Ik zag een joekel van een slak in de huiswei. Las ooit ergens dat slakken met huisje geen gevaar vormen voor hosta’s en ander groen spul dat normaal voor slakken zeer aantrekkelijk is. Geen idee of het waar is maar deze krijgt dus het voordeel van de twijfel en mag blijven ….. Trouwens, de hosta’s willen voor het tweede jaar op rij niet goed groeien ….. Te droog en te warm voorjaar denk ik.

Ging laatst op controle bij de dermatoloog. Het was er erg rustig. Gelukkig alles in orde, ik ben weer goedgekeurd.

‘t is toch zó droog ….

Voor de derde keer binnen twee weken tijd zie ik vanaf ons terras grote rookpluimen: bosbrand(jes). De echte zomer moet nog beginnen ……


bron: De Limburger dd 25 mei 2020
2 juni