(ab)normaal fietsen

We namen onze fietsen mee, en maakten een paar leuke tochten. Omdat ik het niet leuk vind om te klimmen me al te moe te maken fietsen we meestal fijn door de dalen. We hadden één ietsiepietsie hellend vlak, maar dat is een peuleschil voor een e-bike, heerlijk. Halverwege werden we ingehaald door een jonge vrouw op een fiets met ongelooflijk tempo. Ze werd begeleid door drie mensen in een busje. Het bleek een Zwitserse ultrabiker te zijn, Nicol Reist, bezig met een wedstrijd (RAA) door Oostenrijk, een ronde die zij twee maal fietste …..

Ze wilde helaas niet op de foto, kijk maar, daar gaat ze en daar sta ik …..

Kan ik me iets bij voorstellen: ze zat al zo’n 5 (!) dagen bijna onafgebroken op de fiets …….

Of dat nu gezond is?

minibieb

Ik fietste er ik weet niet hoe vaak langs voordat ik eindelijk eens stopte om ‘m op beeld vast te leggen, de heuse minibieb in ons Duitse dorpje met – volgens mij – alleen maar Nederlandstalige boeken.

De gemeente waar ik woon is de meest westelijke gemeente van Duitsland. Ons dorpje is ook nog eens het hoogstgelegen dorpje in de gemeente. Met eens heuse *kuch* berg(je), de Bergstrasse, die redelijk vaak onderdeel was van een etappe in de voormalige Eneco (nu BinckBank) wielertour.

Er staan hier niet echt veel bijzonderheden, maar het middeleeuwse kerkje is wel mooi:

De Sint-Michaëlkerk, 11e-eeuwse zaalkerk in Maaskeien en mergelsteen. In 1687 werd de westgevel met baksteen bekleed, in 1713 werd het koor afgebroken en de kerk met twee traveeën uitgebreid, in 1840 kwam het houten tongewelf tot stand. In 1996 werd een 18e-eeuws fresco van de Heilige Michaël blootgelegd.

En dus ook een dorpje met een heuse minibieb!

nog een fietstochtje

Een tweede fietstocht volgde. Het was inmiddels erg warm daar in Oostenrijk. Eindelijk zomer, eindelijk terrasjesweer, eindelijk buiten eten.

We besloten dit fietsuitstapje te maken vanuit Oostenrijk naar Duitsland, parkeerden de auto net buiten Weißbach en fietsten een prachtige maar ook erg steile route (niet toegankelijk voor auto’s, alleen voor de speciale pendelbus).

Gasthof Hirschbichl, een historische plek, daar hielden we een (plas)pauze alvorens de grens te passeren en het machtig mooie Nationalpark Berchtesgaden te doorkruisen.

met flinke snelheid de berg af ……

Ons einddoel deze dag was wederom een meer, de Hintersee

We lunchten er en fietsten dezelfde weg weer terug

en zagen dat we nog 3,2 km moesten tot aan de grens. Flink klimmen, nu vanuit Duitse kant. Zonder e-fiets zou ik zo’n route echt nooit nooit nooit gefietst hebben, pfff.