weekendje weg

We waren slechts twee dagen weg, maar het leek echt véél langer.

Waar we waren?

Op Walcheren, daar waar ik vroeger als kind al ieder jaar vakantie vierde met mijn ouders en broertjes. Heel wat vakanties brachten we door in Vrouwenpolder en in Oostkapelle. Fijne tijd, in mijn herinnering waren we van ‘s morgens vroeg tot laat in de middag op het strand, super serieus bezig met graven, vliegeren en spelen.

We verbleven nu een nacht in het mooie Van der Valk in Middelburg. Van daaruit fietsten we op zaterdag een behoorlijke ronde: via Vlissingen, Zoutelande, Westkapelle en Domburg weer terug naar Middelburg. Aan het einde van de middag stonden er zestig kilometer op de teller en was ik niet meer vooruit te branden…. Niet erg, in het hotel was het eten prima!

Ho …. Stop! Trafohuisje voor Sjoerd ….
de Shermantank op de dijk bij Westkapelle krijgt een grondige opknapbeurt in het bevrijdingsmuseum Nieuwdorp, en stond dus niet op z’n vaste plek
“bootjes” kijken, Westerschelde
Vlissingen

Op de zondag deden we wat rustiger aan. De auto parkeerden we net buiten Veere, van daaruit fietsten we naar Oostkapelle, Vrouwenpolder, even over de dijk naar Noord-Beveland en weer terug, en terug naar Veere. Iets van dertig kilometer.

In Breezand bij Vrouwenpolder genoten we van een lekkere lunch,

en de bedoeling was dat we een kopje koffie zouden drinken op een terrasje in Veere, maar het was daar zó druk dat ons dat niet lukte. Jammer dan.

In de verte ligt Wolphaartsdijk, maar Matroos Beek heb ik niet gezien 🙂

De weg naar huis onderbraken we door een bezoekje aan (ex-blog) vriendin Sanneke. Daar kregen we onze koffie, en ook nog zelfgemaakte soep! Kortom: een geslaagd weekend om in te lijsten!

klein rondje

Het weer was zondag heel wat beter dan aanvankelijk voorspeld, dus fietsten we ‘s morgens een rondje. ‘s Middags fietsen zou niet gaan want Formule 1 op tv, en dat wil mijn man niet missen …

De ronde was nog geen 20 kilometer, eigenlijk wat weinig voor een tussenstop, maar brasserie ‘bie de bron’ in Thull (bij Schinnen) lonkte en dus mocht het toch. We hebben nooit veel overtuiging nodig ….

Het is een mooie moderne brasserie met dito terras behorende bij de Alfa brouwerij die aan de overkant van de straat ligt.

Van mij mogen er nog veel van deze mooie (zon)dagen volgen ….

drie landen op één zaterdag

Het was een mooie zaterdag met bijna geen wolkje aan de lucht. Hoog tijd om weer eens in onze (bijna) eigen omgeving te gaan fietsen. Rondje Zuid-Limburg dus.

We reden een stuk met de auto en parkeerden ‘m tussen Eys en Wittem, dat werd ons fietsstartpunt.

Een speciale plek: mijn moeder kwam uit Eys, mijn vader uit Wittem. Ze hebben deze route in hun verkeringstijd, die twaalf (!) jaar duurde, heel wat keren afgelegd.

Soms waan je je in een ver vakantieland …..

maar het is toch doodgewoon de eigen omgeving.

We fietsten ergens de grens over naar Orsbach (gemeente Aken) om daar te gaan genieten van een glutenvrije lunch èn een machtig uitzicht bij café Belle-Vue.

Na de lunch fietsten we in Lemiers, net voor Vaals, de Duits/Nederlandse grens weer over, om een stukje verder wederom een grens over te steken, dit keer naar België. Ben zó blij dat dat weer allemaal kan en mag!

Tussen Epen en Sippenaeken fotografeerde ik voor Sjoerd nog een trafohuisje.

We sloten onze fietsdag af bij ons favoriete restaurantje in Eys: Bie de tantes. Ik weet uit ervaring dat glutenvrij eten daar goed mogelijk is, en nu bleek dat iemand van het bedienend personeel zelf coeliakie heeft, dat voelde dubbel goed! Kortom: het was een heerlijke dag!

de/een/mijn fiets

Alweer een leuke foto opdracht van Anne: fiets. Daar wil ik wel even voor uit mijn blog-pauze-modus komen.

De meeste fietskilometers fiets ik als we in Oostenrijk zijn. Tot een jaar geleden namen we naar Oostenrijk onze fietsen van thuis mee, maar die bleken toch niet altijd even geschikt om tochten mee te maken in de bergen. We hebben dus nu heuse e-mountainbikes, inclusief dikke banden en een sterke accu.

De twee rode fietsen staan zo’n 850 kilometer uit elkaar maar konden wel zusjes zijn, haha. De ene staat in Bingelrade (NL), de andere hangt in Saalbach (A)

de eerste dagen

Het begon met het uitpakken en inruimen van de meegebrachte spullen, waaronder tulpen. Zo voel ik me direct weer thuis!

Het weer was de eerste dagen niet al te best, maar we waren niet beter gewend van thuis …… Toch maar met de lift omhoog, de bergen in, kijken hoe alles er boven bij lag.

De liften zijn openbaar vervoer, dus het dragen van een FFP-2 mondkapje is verplicht. Dat is gewoon duidelijk.

Een stukje wandelen, ons verwonderen over de nog enorme hoeveelheid sneeuw en lekker genieten van het uitzicht.

Terug in het dal zag ik deze beauty, die ging direct naar Sjoerd’s virtuele garage

De volgende dag gelukkig geen regen maar een bijna stralend strakblauwe lucht. Met alleen bewolking rond de Steinberge. Vorig jaar klommen twee zonen naar de Birnhorn (2634m), de hoogste berg in de buurt.

Hier zie je goed hoe de ‘paden’ richting de top lopen ….. Doodeng, niks voor mij.

We fietsten de volgende dag naar Zell am See. Dat is vanuit Leogang prima te doen, zeker met e-bikes (anders gaat mij dit te ver 😀). Volgens mij maak ik ieder jaar weer dezelfde foto’s, ik krijg gewoon geen genoeg van het magnifieke uitzicht op bergen met nog sneeuw op de toppen.

De eerste koffiepauze, met zicht op Zell am See. Het was heerlijk zitten aan het water. In Oostenrijk zijn niet alleen de terrassen maar ook de restaurantjes open. Mits je als gast voldoet aan de 3-G regel (getest, gevaccineerd of genezen).

Meer naar links ligt de gletsjer van Kaprun. We fietsten nog rond het meer tot in het kleine stadje, liepen er even rond en gingen weer op weg naar huis.

En dan nog maar eens zicht op Kaprun. Mooi toch?