breiwerkjes

Afgelopen december had ik een vooruitziende blik. Omdat ik bang was dat winkels gesloten zouden worden zorgde ik ervoor dat ik voldoende leesvoer en breiwol in voorraad had om de wintermaanden door te komen. Ik schafte op de valreep ook nog een naaimachine aan zodat ik niet meer naar deze of gene moest gaan voor kleine of grotere herstel werkjes. Kortom: ik was redelijk goed voorbereid op datgene wat inderdaad gebeurde, het sluiten van alle niet-essentiële winkels.

Deze deken ligt in onze woning in Oostenrijk. Helaas had ik niet voorzien dat ik daar voorlopig niet meer heen kon gaan. Het verder breien aan de bedsprei heb ik maar even op de lange baan geschoven.

Gelukkig had ik al een hele tijd geleden een begin gemaakt met deze deken, en die is nu af.

Ik kocht sokkenwol en breidde een paar sokken voor mezelf, hield ook nog wol over maar net niet genoeg voor nog een paar.

Bij mijn favoriete wolwinkel wist ik van dit leuke initiatief: kijken, kopen, geld in envelope in de brievenbus en klaar is Kees.

Er hing gelukkig sokkenwol in een juiste bijpassende kleur aan de waslijn.

Èn dus kon ik aan de slag met het tweede paar sokken. Tja, een mens moet toch wat hè 😉

Woensdag mag ook deze wolwinkel weer open op afspraak. En een afspraak, die heb ik natuurlijk al gemaakt.

grijs

De dag buiten is alweer grijs, volgens het weerbericht hangt er sneeuw in de lucht. Leuk! De dag binnen is gevuld met karweitjes die nu eenmaal gedaan moeten worden: opruimen van de weinige kerstspulletjes in huis, kerstkaarten uitzoeken,

ik verstuur al jaren zelf geen kerstkaarten (met uitzondering van vorig jaar dan, maar dat was dan ook voor een goed doel: kaarten met close up afbeeldingen van de gehaakte kerstboom), maar ons schaaltje ligt toch ieder jaar weer vol, waarvoor dank aan de afzenders 😀

stofzuigen en dweilen (hond en kat in huis …… ’t is wat), wassen, gewassen was opvouwen en naar boven brengen, dweil door de badkamer etc, etc.

Af en toe gun ik me een pauze, en bij een pauze hoort een breiwerkje maar nu even niet

Nood en deugd

Ons grasveld zou dit voorjaar op de schop gaan, maar dat hebben we gezien de omstandigheden maar uitgesteld tot ergens in september. De plek waar ooit een trap was hebben we nu maar tot moestuintje gebombardeerd. Eerste zaadjes (pompoen en courgette) zitten in de grond, de rest wordt nog even vertroeteld in kleine kasjes op de vensterbank.

Ik word – gelukkig – nog altijd blij van buiten te drogen hangende was. Vandaag geen last van mestgeuren, dat scheelt, dat maakt nog gelukkiger.

Schuurtje is opgeruimd. Een van de weinige voordelen van het hebben van heel wat vrije tijd ….. Wie oh wie zou daar in dat hoekje hebben gebivakkeerd? Gezien de vele lege doppen was het er erg gezellig 🙂

Planten zijn allemaal voorzien van nieuwe behuizing.

Breiwerk schiet minder op dan ik had bedacht. Dat wil zeggen dat ik me nog niet echt verveeld heb de laatste tijd. Of erg veel tv heb gekeken …….

Onze Kreis, waar erg veel Corona zieken waren en zijn, wordt onderzoeksterrein voor deskundigen. Wie weet wat daar voor goeds uitkomt.

Verder gaat hier alles zijn gangetje. Blijf gezond! 🙏