glutenvrij, Oostenrijk

Groot was mijn verbazing toen ik in Oostenrijk de plaatselijke M-Preis (supermarkt) bezocht: ze hadden drie (!) voor mij nieuwe soorten glutenvrij brood in het assortiment en de glutenvrije knäckebröd in de variant die ik thuis nog nergens heb kunnen ontdekken was ook nog eens in de aanbieding:

Het brood is echt lekker maar ook behoorlijk aan de prijs …..

maar dat ben ik onderhand wel gewend …..

Zag trouwens dat ik het ook online kan bestellen bij Querfood voor een paar euro minder

Enfin, het is echt lekker, een blijver in huize schrijfsels 😉

Wenen

Ik kom vaak in Oostenrijk maar was nog nooit in Wenen. Dat werd hoog tijd en dus besloten we om fijn met de trein een paar dagen deze mooie hoofdstad te bezoeken. Uitgerekend deze door ons uitgezochte dagen was het bloedheet in de stad, met als hoogtepunt 34 graden op de zondag. Nou ja, dat mocht de pret niet drukken, uiteindelijk waren we al heel wat gewend dankzij de bloedhete dagen in het begin van de zomer …..

We parkeerden de auto bij de Hauptbahnhof in Salzburg en namen van daaruit de trein – de Westbahn – naar de Westbahnhof van Wenen, een rit van nog geen tweeënhalf uur. Van daaruit was het 5 minuten met de tram naar ons hotel, en ook 5 minuten naar de eerste bezienswaardigheid: Schloss(park) Schönbrunn. We hebben alleen de tuin plus park bezocht: prachtig en overdadig met overal beelden (poortwachters te over …), vijvers, fonteinen, bloemenborders, bijgebouwen, serres.

We wilden het reuzenrad in het Prater zien. Oké, hebben we gezien en gefotografeerd en toen snel rechtsomkeer gemaakt want dat park met z’n attracties is echt niks voor ons ….

We legden heel wat kilometers te voet af in de binnenstad met al zijn pracht en praal. Achteraf gezien hadden we beter met een gids de stad kunnen bezoeken of op zijn minst van te voren een boek(je) over de stad bestudeerd want er was zo enorm veel te zien waar we eigenlijk gewoon langs zijn gelopen. Volgende keer dan ….. want we hebben met elkaar afgesproken om nog eens terug te gaan, en dan beter voorbereid.

We maakten ook veel gebruikt van metro, bus en tram.

Tuurlijk bezochten we de Stephansdom, maar ook hier bleven we buiten: (te) veel toeristen.

Grappig genoeg zagen we een aantal vestigingen van de HEMA in de stad en net als Bertie dat deed plaats ik hier ook een foto #trotsop

Iets verder weg van ons hotel lag nog een paleis, Schloss Belvedere met ook hier weer een prachtige tuin

Overal in de stad kleurrijke borders om bijen te plezieren

Café Sacher, wereldberoemd. Ik ben geen zoetekauw, moet ook nog eens glutenvrij eten en dus trekt een bezoek aan zulk een plek mij helemaal niet.

Liever zaten we rustig op een bankje in de schaduw, hier in de Burggarten, met een flesje water 🙂

img_5463

Na drie dagen Wenen was het hoog tijd om weer terug te gaan naar onze stek in de bergen. Na drie dagen zon en hitte is het nu regen en maar 12 graden …..

 

(ab)normaal fietsen

We namen onze fietsen mee, en maakten een paar leuke tochten. Omdat ik het niet leuk vind om te klimmen me al te moe te maken fietsen we meestal fijn door de dalen. We hadden één ietsiepietsie hellend vlak, maar dat is een peuleschil voor een e-bike, heerlijk. Halverwege werden we ingehaald door een jonge vrouw op een fiets met ongelooflijk tempo. Ze werd begeleid door drie mensen in een busje. Het bleek een Zwitserse ultrabiker te zijn, Nicol Reist, bezig met een wedstrijd (RAA) door Oostenrijk, een ronde die zij twee maal fietste …..

Ze wilde helaas niet op de foto, kijk maar, daar gaat ze en daar sta ik …..

Kan ik me iets bij voorstellen: ze zat al zo’n 5 (!) dagen bijna onafgebroken op de fiets …….

Of dat nu gezond is?

heel vervelend ….

Geen idee hoe en waarom, maar op sommige van mijn berichten kan niet gereageerd worden terwijl ik echt niks anders dan anders heb ingesteld. Vervelend. Dankzij oplettende Riet werd ik er net weer op geattendeerd. Als het goed is, is reageren weer mogelijk. Graag zelfs 🙂

Andermaal

reden we naar Oostenrijk. Het was enorm druk onderweg, maar dat is vrij normaal voor een vrijdagmiddag in het hoogseizoen. We volgden vanaf Frankfurt niet de geijkte weg maar een alternatief dat werd aanbevolen door het navigatiesysteem. Zonder dat zou ik uitkomen in Timboektoe …..

Stiekem had ik gedacht dat we daardoor Ton en Rick ergens konden treffen maar helaas strooiden nòg een lange file en zelfs een compleet afgesloten autosnelweg roet in het eten. Dankzij de hulp van een aardige ADAC meneer op een parkeerplaats langs de autosnelweg konden wij onze weg door dorpjes vervolgen zonder aan te moeten sluiten in een lange, lange rij auto’s.

Enfin. Uiteindelijk kwamen we daar aan waar we graag zijn.

De eerste dagen staan altijd in het teken van uitrusten en een stukje wandelen. Ik moet iedere keer even aarden. Rustigjes aan doen en dus niet te voet maar met de lift omhoog de bergen in.

De eerste voorbode van de aanstaande herfst?

Nog even niet als het aan mij ligt ….

Een nichtje, net terug van een lange reis, vertelde me over haar ervaring met bedbugs oftewel bedwantsen. Yuk. Ik kreeg er jeuk van en besloot alle beddengoed, inclusief kussens, op zestig graden te wassen.

Gelukkig word ik erg blij van was aan de lijn ….

zonder inspiratie

Ik ben een klein beetje inspiratieloos op dit moment, daarom maar weer eens een soort van overzichtje in woord en beeld.

Ik woon er al heel lang niet meer, maar het is en blijft mijn stad, mien Zitterd, mijn Sittard

Ergernis: bah! Dit is niet in Sittard maar ergens in Brunssum. Had net zo goed in Sittard had kunnen zijn want ook daar op te veel plekken zwerfafval, rommel en rotzooi ….

Nog een ergernis(je): iets dat ik erg lekker vond wordt sinds kort niet meer verkocht in mijn (Duitse) supermarkt, heel spijtig. Ergens anders ben ik het nog niet tegengekomen

De mirabellen doen het weer goed dit jaar, er hangen zó ontzettend veel vruchten aan de boom dat een flinke tak spontaan is afgebroken.

Mijn buurvrouw komt oorspronkelijk uit de buurt van Lucca. Uit de tuin van haar ouderlijk huis nam ze ooit stekjes van een cactus mee. Laatst kreeg ik stekjes van die stekjes van haar.

Jaren geleden kreeg ik ook al eens een stekje van een vijgenboompje. Leuk mens, deze buurvrouw.

blij glutenvrij

Al ruim elf en een half jaar eet ik nu volledig glutenvrij nadat coeliakie bij me werd vastgesteld. Ik ben echt blij glutenvrij want ik voel me behoorlijk gezond. Ook ben ik blij als ik zie wat er tegenwoordig allemaal op glutenvrij gebied te koop is, niet in iedere winkel maar als je de juiste plekken weet te vinden zie je vaak een waar glutenvrij walhalla.

Voor een ieder die ook glutenvrij moet of wil eten en toevallig nog in Duitsland moet zijn de tip om de grotere supermarkten en DM-Drogerie vooral niet links te laten liggen. Dit is het aanbod in een redelijk grote – maar niet super grote – DM:

Nu laat ik persoonlijk de spullen van het merk Schär meestal voor wat het is omdat ik betere of lekkerdere producten koop. De koekjes van Hammermühle bijvoorbeeld 😀

Nieuw in het assortiment van de DM is hun huismerk biologische glutenvrije producten. Je zou hier bijna keuzestress krijgen ….