blij mens

Afgelopen Moederdag zou ik mijn 2e anti COVID-19 vaccinatie krijgen. De eerste, van begin maart, was van AstraZeneca, ik ging er van uit dat de tweede ook uit dat laboratorium zou komen. Maar nee. Omdat ik nog geen zestig ben was dat niet vanzelfsprekend. Het vaccin is alleen nog maar goed genoeg voor mensen van 61 tot 65 …. Notabene: zelfs voor mijn man – nog nèt geen 61 – was het krijgen van deze prik niet meer vanzelfsprekend. Enfin, de prikafspraak stond, formulieren (oh jee, bureaucratisch Duitsland en formulieren ….) waren in veelvoud ingevuld (2 voor de Astra Zeneca prik en ook maar 2 voor als ik ‘m echt niet zou krijgen, die waren voor een eventuele Pfizer prik) en goedgeluimd gingen we op weg naar de priklocatie.

Bij het meldpunt bleek dat ik echt niet zomaar geprikt kon worden met AstraZeneca, hiervoor moest de aanwezige arts toestemming verlenen. Ik kreeg een persoonlijk gesprek met hem en hij keurde mijn wens goed. Vervolgens moesten we wel een half uurtje wachten omdat de vaccins voor mij (en voor mijn man) extra moesten worden klaargemaakt. Zo goed als niemand wil deze prikken, wij waren nummer drie en vier van die dag…..

Waarom ik toch persé de tweede prik met het Astra Zeneca vaccin wilde?

Omdat ik MS heb, een auto-immuunziekte (net als coeliakie trouwens). Gelukkig heel mild, zogenaamd benigne. Het blijft altijd even spannend hoe deze ziekte reageert op virusinfecties. Zo kreeg ik vroeger hoogst zelden de griep, en als, nooit langer dan een dag of wat en altijd heel mild. Tot die ene keer dat ik er wèl goed ziek van werd en heel lang oogklachten bleef houden. Zo lang dat ik bang was dat dit blijvend zou zijn maar gelukkig trok het na een aantal maanden weer bij zonder restklachten. Sindsdien sla ik geen griepprik over, voor mij geen griep meer ….

Toen ik de eerste anti-covid-vaccinatie kreeg was ik als een kind zo blij: eindelijk op weg naar weer een zo goed als normaal leven én ook nog eens nauwelijks bijwerkingen die te maken zouden kunnen hebben met MS. Vandaar ook mijn wens om de tweede prik ook van Astra Zeneca te willen in plaats van een andere fabrikant.

Na de eerste prik had ik milde hoofdpijnklachten en een licht gevoelige prikplek. En nu: niks van dit alles. Kortom, ik ben blij 🙂 Laat de zomer maar komen …..

nog wat glutenvrij en zo

Nog even terugkomend op mijn vorige blogbericht. Ik kocht nog een aantal van de overige glutenvrije vleesvervangers:

Bij de Edeka in Duitsland dus. Nog even niet toegankelijk voor degenen die zich niet willen laten testen ….. Goed nieuws voor degenen die dat wel willen laten doen:

Steeds meer testcentra waar je je gratis kunt laten testen. Dat scheelt heel wat met de 70€ die mijn middelste en jongste in Nederland moesten betalen voor dezelfde officiële sneltesten. Ik denk dat de Duitse middenstand hier achter zit, zij zagen de afgelopen weken hun omzet met zo‘n 80% teruglopen na het sluiten van de grenzen voor klanten uit Nederland.

Heb ik het wel eens gehad over mijn voorliefde voor tulpen? In de vaas weliswaar, want in mijn tuin heb ik ze niet. Te veel werk om de bollen na de bloei weer uit de grond te halen.

We gingen een klein rondje fietsen, richting Schinveldse bossen waar deze mooie jongens en meisjes fijn stonden te grazen. Gelukkig achter een stevige afrastering want anders durf ik er niet langs ….

Onze kers in volle bloei. Dat belooft, ondanks de vele vrieskoude nachten, toch weer een mooie oogst te worden. Grappig genoeg staat de kersenboom – links naast deze schoonheid – voor het eerst in twintig jaar in bloei. Zou hij gehoord hebben dat we ‘m dit jaar nog wil(d)en omzagen?

Wederom een ronde met de hond, word langzaamaan saai ….. maar het blijft leuk 😀

Paardenmest. Dat ruikt niet fris ….. maar wel natuurlijk 😀

Aan de andere kant van ons dorp een pracht van een fruitboom:

En zo was het zoveelste rondje dorp weer bijna ten einde.

lekker bezig

Nu het weer weer wat beter wordt, gaat het ook weer wat beter met mijn beweegmomenten, volgens Fitbit dan, want die telt alles voor me. Misschien raak ik de extra winterkilo’s nu ook eindelijk kwijt …..

Gisteren heb ik gewandeld, gefietst en een kweker van tuinplanten bezocht. Plus de gekochte plantjes in de grond gezet. Honderdelf zoneminuten, dat wil zeggen minuten waarbij ik goed bezig was :-), dat was lang geleden.

Omdat ik voor die kweker de grens over moest (en liefst ook weer terug wilde) ben ik van tevoren ge-snel-test. Het is zó een leuke kweker van bekende en minder bekende planten, de moeite van het bezoeken meer dan waard. Ik zocht en kocht (prairie)planten voor een nieuwe border die pal op het zuiden en tegen een wand van cortenstaal ligt.

Nu de hond nog afleren om die tere plantjes weer uit te graven ……. 😦
Bedoel je mij?? Ja jij!!

Hopelijk kunnen we binnenkort ook de nieuwe graszoden leggen, dan ziet de tuin er weer piekfijn uit.

Een deel van de bovenstaande beschikbare woningen is al verhuurd, gaat goed.

Boodschappen doe ik nu voornamelijk bij supermarkten (en groenteboer) in Duitsland. Het is er fijn boodschappen doen sinds de grenzen dicht zijn en dus kan ik ook rustig op zoek gaan naar nieuwe glutenvrije spullen. Zo vond ik deze vegetarische (vegan) èn glutenvrije vleesvervanger. Oordeel: smaak was absoluut niet verkeerd. Ik kocht het bij de Edeka (D), maar het is vast ook te koop bij andere Duitse supermarkten. En er zijn ook nog heel wat meer smaken: zie link

En ja, ook daar kan ik tulpen kopen 🙂

wandelen bij Gangelt

Het is even lastig, dat omgaan met de regels v.w.b. niet zomaar de grens oversteken. Zeker hier in ons dorp, dat aan drie zijdes heel dichtbij een Nederlandse grens heeft. Te voet overtraden we dan ook al aantal keer de regels, iets met het geen zin hebben om de hond in de auto te zetten voor een wandelronde.

Afgelopen zondag reden we – zonder hond – een paar dorpen verder. Er zijn meer dan genoeg mooie plekken om aan Duitse zijde van de grens te wandelen.

Natuurgebied Rodebach-Roode Beek is er een van, een grensoverschrijdend natuurgebied. We parkeerden de auto net buiten Gangelt en liepen rond de grote roeivijver. Als kind ging mijn man hier al roeien, grappig toch? Net voor dat we de grens zouden overgaan naar Schinveld sloegen we rechtsaf.

Terug richting parkeerplaats kwamen we langs het openluchtzwembad van Gangelt. Dit was en is een geliefd zwembad voor Duitsers en Nederlanders. Ook nog dicht, en niet alleen omdat het nog te fris is om buiten te zwemmen ….

Geen coffee-to-go voor ons, wij gingen fijn naar huis voor Kaffee und Kuchen ….

belangrijk, vind ik:

Ik vind deze brandbrief van het Zuyderland ziekenhuis (Sittard-Geleen en Heerlen) aan kabinet, Gezondheidsraad en het RIVM belangrijk genoeg om ook hier te delen.

Voor degenen die de link niet willen of kunnen aanklikken, het komt in het kort hier op neer:

Het vaccinatie-zwabberbeleid eist zijn tol

In het Zuyderland ziekenhuis is de eerste patiënt met Corona binnengebracht die ‘dankzij’ alle commotie omtrent het vaccin met Astra Zeneca zou hebben geweigerd. Hij ligt nu met ernstige verwoestingen aan zijn longen èn enorme spijt achteraf van het weigeren van het vaccin in het ziekenhuis. Het ziekenhuis heeft toestemming van deze patiënt om zijn longfoto te publiceren.

In eerste instantie voor mezelf en voor mijn omgeving, maar ook om de gezondheidszorg te ontlasten heb ik me laten vaccineren toen ik de kans kreeg. Geen moment heb ik getwijfeld over wel of niet. Astra Zeneca was het aangebodene en ik zou me zo weer laten vaccineren hiermee. En waarom ook niet?

Zo langzamerhand begin ik te geloven dat de lockdown nog héél veel langer gaat duren ………… en dat wil toch niemand?

bokeh

Ik was van plan om de (voorlopig even laatste, want ze gaat een tijdje op vakantie, en dat is haar gegund!) 12e aflevering Anne’s 30 weeks photo challenge aan me voorbij te laten gaan omdat ik alleen foto’s maak met de/mijn I-phone en ik verder ab-so-luut geen verstand heb van fotograferen. Wist ook nul van de betekenis van bokeh af, maar al bloggende gaat er vaak een wereld voor je open.

Toen ik vanmorgen een rondje door de tuin plus huiswei liep maakte ik, zoals zo vaak, enkele foto’s. En nu bleek ik toevallig aan de voorwaarden van de opdracht (bokeh) te hebben voldaan.

Wat is bokeh? “Boke” komt uit het Japans en betekent “onscherpte. Volgens Wikipedia: “Het drukt de kwaliteit van de onscherpte in een foto uit. Het gaat om de onscherpte die ontstaat doordat het voorwerp buiten het scherptevlak ligt. Bewegingsonscherpte valt hier niet onder.”

Oordeel zelf:

Deze vond ik minder geslaagd:

balen

De Duitse grens is sinds deze week dicht voor inwoners van Nederland zonder negatieve COVID-19-testuitslag in verband met het inschalen van Nederland door Duitsland tot ‘Hochinzidenzgebiet’, een gebied met te hoog risico voor besmetting met corona. Begrijpelijk, de getallen liegen er niet om. Maar ook het is ook balen, want als ik de grens over ga en terug kom moet ook ik zo’n bewijs kunnen laten zien in geval van controle. En dus ga ik de grens maar niet meer over. Iets met burgerlijke gehoorzaamheid. Paasmaandag heb ik nog een flink voorraad ingeslagen bij de Appie, wij gaan hier echt niet verhongeren.

Niet dat daar waar ik woon geen supermarkten zijn. Integendeel. Voor een gemeente met maar iets meer dan 10.000 inwoners zijn er enorm veel (grote) supermarkten: Lidl, ReWe, Edeka, twee Aldi filialen en een Netto, zes stuks dus. Toen ik hier bijna 38 jaar geleden kwam wonen was er maar één grote supermarkt, en in iedere kern een klein dorpswinkeltje.

Maar toch, ik hou nu eenmaal van boodschappen doen in Nederland …..

alleen al hiervoor …..

Toen ik deze week een kleinigheidje nodig had en de dichtstbijzijnde Duitse supermarkt bezocht zag ik hoe absurd groot deze is voor alleen inwoners van onze gemeente: een zo goed als lege parkeerplaats en dito winkel. En dat voor een vrijdag. In normale tijden kon je op vrijdagen bijna geen parkeerplaats vinden en struikelde je over Nederlanders en Belgen die goedkoop tanken combineerden met inkopen. Idem bij het (te) grote winkelcentrum een dorp verder: zo goed als lege parkeerplaatsen.

Tankstations, supermarkten, winkelcentrum, afhaalpizzeria, overal is het nu leeg …. en dus klagen de ondernemers steen en been. Met name degenen die in Nederland wonen en iedere keer weer moeten zorgen voor een geldig negatief testbewijs à 55€. Dit las ik vanmorgen. Inwoners van Duitsland kunnen zich wel 1 keer per week gratis laten testen, maar wat heb ik daar aan als ik een week of langer moet wachten op een afspraak?

Vrijdagmorgen bijvoorbeeld moest ik in het ziekenhuis van Sittard-Geleen zijn voor bloedafname. Bij gebrek aan een testbewijs ben ik maar op mijn fiets binnendoor de grens overgestoken. Iets met eenmalige burgerlijke ongehoorzaamheid. Niet verder vertellen …..

Een mooie afsluiter heb ik nog: ons nichtje is op een winterse dag bevallen van een gezonde dochter met een heel mooie naam.

foto van het www

oei, en ook nog meedoen met Satur9’s photo challenge ….

Dit las ik net op NOS.nl

en dit op L1:

Wat zal ik zeggen …. het wordt er allemaal niet leuker op. Morgenvroeg nog maar wat extra boodschappen doen bij de Nederlandse supermarkt, je weet maar nooit hoe streng de grenscontroles gaan zijn met ingang van dinsdag. Voor de rest blijf ik maar weer fijn thuis “in meiner Heimat” ……

Zucht.

Enfin. Voor een van mijn schoondochters heb ik een plantenpot gehaakt. Ze, die schoondochter, was laatst jarig, vandaar dat ze de plant er ook bijkrijgt. Omdat ze niet echt groene vingers heeft een makkelijk exemplaar, die zal het wel overleven …

We liepen weer eens een rondje met het hondje. Ik zag deze versiering en appte gelijk schoonzus en zwager met de vraag hoe het met hun hoogzwangere dochter is (ze was 1 april uitgeteld). Hun antwoord: 🐌 Nou ja zeg ….

“Lost” staat erop, de rest kan ik niet goed ontcijferen. Toch zielig, zo’n verlaten schoen, en niet de eerste die ik de afgelopen tijd heb gezien.

Laatst nog bij mama schaap in de buik, en nu al weer zo groot, maar wel leuk, zo’n gestippeld exemplaar.

En toen zag ik, na er al -tig keer voorbij te zijn gelopen en gefietst in de afgelopen jaren, deze prachtige brievenbus, en dacht ik gelijk aan de photo challenge van Anne. ‘t Is een oudje, eentje die ik best zelf zou willen hebben. Misschien krijgt ie nog een plaatsje op haar blog?

Fijne paasdagen!

Kreeg een foto van mijn jongste: “broodje op de vuist, net als vroeger”. Hij en zijn vriendin hadden er een PCR test plus quarantaine plus een sneltest voor over om naar Oostenrijk af te reizen. Fijn dat ze het er zo fijn hebben. Wij houden nog maar even vol ….

Middelste moest drie dagen achter elkaar werken in zowel Brussel als Amsterdam en dus mocht ik weer oppassen en onder andere dagelijks een ronde lopen met de hond.

Je ziet haar denken: wat is hier toch de bedoeling van? Waarom ligt er een schoen bij? En waar is de tweede?

Stukje verder net zo’n bord, achter een bank die ik hier nooit eerder zag staan. Dat vraagt om een nadere inspectie

“Bank mit schöner Sicht”, dat gaan we maar eens controleren ….

Niet verkeerd, is oké ….

Moe maar voldaan ….