ze is er weer …

Glasgordijnen veilig opgeborgen: check!


Kattenbak klaar: check!


Krab- cq klimpaal klaar: check!


Kortom: alles is klaar om mevrouw weer te ontvangen. 

trots

Ik ben toch wel een beetje trots op mijn mini-kruidentuintje:


Alleen jammer dat ik – keukenprinses die ik ben – vaak genoeg vergeet dat er verse kruiden zijn …

Ik ben trots op mijn middelste. Hij heeft zijn opleiding ‘bachelor in de audiovisuele kunsten’ afgesloten, is ‘geslaagd met onderscheiding’ zoals ze dat in België zo mooi zeggen. En nu aan de slag, al zal het niet makkelijk zijn om zijn boterham (en meer) te gaan verdienen in deze sector.  Dus voorlopig blijven wij hoofdsponsor …. Als iemand een gekwalificeerde cameraman nodig heeft: geef maar een gil, ik ken er een! 

Tuurlijk ben ik ook trots op oudste en jongste. Ooit zijn ook zij klaar met hun studies, ha, en dan gaat hier de vlag uit 🙂

update winkelen en tuin

Twee maanden geleden nog had ik het hier over online winkelen en dat dit eigenlijk niet zo mijn ding was. Inmiddels zijn we toch (weer) een aantal keren overstag gegaan. Zo kochten we een nieuw doek voor het zonnescherm. Het scherm hangt nu ruim 25 jaar, alles nog prima in orde behalve het doek. Meer gat dan doek en meer vuil dan schoon. Met andere woorden: een armoedig gezicht. Het nieuwe doek ligt inmiddels ruim drie weken te wachten op die ene dag dat het én droog én windstil is én er meer dan één handig persoon aanwezig is/zijn die een aantal uren vrij heeft/hebben. Ik ben niet handig en tel dus niet mee …

Ik heb ook eindelijk een navulfles van mijn favoriete vloeibare zeep kunnen krijgen. Ooit kocht ik die ergens in Maastricht, maar toen ik er laatst weer eens was hadden ze ‘mijn’ geur niet meer in hun assortiment. Balen, en tja, dan toch maar zoeken en vinden op internet. Ik blij 🙂


Blij. Ik zou zo graag graag blij zijn met het weer. Maar helaas. We hebben behoorlijk wat regen gehad de laatste weken. Volgens de meteorologen – en die kunnen dat weten – meer dan 600mm, ruim vier keer zo veel dan normaal is voor deze tijd van het jaar. Nu kan ik me van vorig jaar herinneren dat het in dezelfde periode hier énorm droog was. Er was geen groen  grassprietje meer te bekennen op onze toch al zo gehavende grasmat. In de voortuin lagen nieuwe grasmatten, pff, ik hield het gewoon niet bij met natspuiten. Dit voorjaar hebben we (= mijn man dus, ik niet haha) in de voortuin een regenwater-aansluiting gemaakt en er ligt een zogenaamde zweetslang bij de hortensia’s en jawel hoor: beiden nog niet gebruikt …..

Het grasveld in de achtertuin is ein-de-lijk groen. Ligt dat nu aan onye liefdevolle verzorging van verticuteren, bijvoeding, extra harken en bijzaaien of ook aan die overvloedige regen? Maakt niet uit, het is groen en als je niet al te kritisch kijkt zie je het (groene) onkruid ook niet. Alhoewel groen onkruid: dat weerbarstige klaverblad in niet-groene kleur is weer aan een vervelende opmars bezig ….

De Annabelle’s vinden dit natte weer trouwens geweldig, ze groeien en bloeien als nooit tevoren. We moeten hoognodig plantensteunen gaan plaatsen. Het zou zonde zijn als ze omvallen. De Annabelle’s dus.

Ik twijfel of we de acacia nog moeten laten staan. Het boompje ziet er ieder jaar armoediger uit …. En de Taxus zou gesnoeid mogen worden maar dat gaat niet zonder de Annabelle’s te beschadigen. Dus nog even niet.

In de achtertuin is de Taxus inmiddels wel flink gesnoeid. Zo flink dat het eigenlijk geen gezicht is. Complete kaalslag. Maar dat komt weer goed. Volgend jaar zie je hier geen kale takken meer, da’s het geweldige van Taxus.

Voordeel van flinke snoei is dat we ons uitzicht weer terug hebben. Deze haag was bijna twee meter hoog! Dit oogt zo veel frisser en luchtiger en mooier, ik ben er echt blij mee.

De Spaanse Margrietjes hebben ’t heel zwaar gehad met al die regen, maar beginnen nu weer mooi te bloeien.

De exemplaren in de grijze potten heb ik vervangen door oranje Kalanchoë.

Ik had het nog willen hebben over buxus. Maar nu even niet, dat bewaar ik voor een volgend bericht  …

handschrift

Op de blog van Emie las ik een handgeschreven blogbericht. Omdat ik zelf vroeger enorm graag schreef (echt als in schrijven en overschrijven totdat het hartstikke goed en mooi was, het geschrevene bijna ondergeschikt aan het handschrift) leek me dat een leuke uitdaging.

scan inge


 

in de media: ‘heb ik coeliakie?’

image

Vandaag gelezen op nu.nl:

De ziekte coeliakie, ook wel glutenintolerantie genaamd, komt steeds meer voor in Nederland. Toch zijn er veel mensen die niet weten dat ze aan coeliakie lijden.

Coeliakiepatienten kunnen geen gluten (een voedingsstof in producten met bepaalde graansoorten) verdragen. Vrouwen lijden er vaker aan dan mannen. In Nederland lijdt een op de 150 mensen aan de auto-immuunziekte

Bij coeliakie worden door een aantasting van de dunne darm voedingsstoffen niet goed opgenomen en hebben patiënten vooral last van buikpijn, diarree en aanhoudende vermoeidheid. 

Niet weten

Naar schatting zijn er volgens de Nederlandse Coeliakie Vereniging voor iedere coeliakiepatiënt die gediagnosticeerd is, ongeveer zeven mensen die niet weten dat ze de ziekte hebben.

Met de campagne Heb ik Coeliakie?, die donderdag van start ging, vraagt de Nederlandse Coeliakie Vereniging om extra aandacht voor de ziekte zodat patiënten sneller de juiste diagnose krijgen. Het kan soms jaren duren voordat een diagnose wordt gesteld.

“Coeliakie is in de meeste gevallen makkelijk te diagnosticeren, maar dan moeten artsen wel denken aan de mogelijkheid dat klachten veroorzaakt worden door coeliakie”, vertelt hoogleraar maag-, darm- en leverziekten aan het VUmc in Amsterdam Gerd Bouma.

Artsen

De meerderheid van de patiënten wordt pas op volwassen leeftijd gediagnosticeerd; ongeveer 25 procent van hen pas als ze ouder dan vijftig zijn. 

“Sommigen patiënten hebben geen symptomen. Zij kunnen door de ziekte toch een tekort krijgen aan bepaalde voedingsstoffen wat botontkalking of bloedarmoede kan veroorzaken”, aldus Bouma.

Daarnaast komt het voor dat patiënten pas na de start van een glutenvrij dieet doorkrijgen dat ze voorheen een laag energielevel hadden.

Glutenvrij dieet

Onder mensen die geen coeliakie hebben is een glutenvrij dieet de afgelopen jaren steeds populairder geworden. Dit wordt volgens Bouma vaak onterecht geassocieerd met een gezonde, ‘natuurlijke’ levensstijl. “Er is geen enkele aanwijzing dat een glutenvrij dieet gezonder of verstandig zou zijn als er geen medische reden voor is.”

De Nederlandse Coeliakie Vereniging vraagt minister Schippers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport om te helpen de ziekte meer bekendheid te geven onder artsen.

het vervolg 


Ik heb het overleefd. Ha, en weet je: het was gaaf! Echt. Ik weet niet of ik ooit nog eens zal gaan maar ik sluit niets uit.

Afgelopen zondag eerst de weersverwachting goed in de gaten gehouden. Kans op onweer was gelukkig nihil. Kans op (behoorlijke) buien was groot. Ik heb mijn bergschoenen gevonden en goed ingespoten. Was geweldige zet: bij slecht weer zijn waterdichte bergschoenen top. Verder had ik een dun regenjasje aan (plus broek en t-shirt natuurlijk …) en zo’n plastic poncho in mijn tas. Ook onontbeerlijk. Buienalarm op de I-phone was een supertip die ik kreeg: ik kon de poncho aantrekken net voor de eerste druppels vielen.

Roze mutsje op de foto was trouwens niet van mij maar van mijn jongste. Hij was maar wat trots om samen met zijn moeder op het festivalterrein te staan 🙂

Beetje zenuwachtig was ik echt wel. Rustig ademhalen toen ik merkte dat ik ietwat te zenuwachtig begon te worden, het laatste wat ik wilde was horizontaal op een stretcher van het veld worden gedragen (is me namelijk ooit een keer overkomen tijdens een concert).

En die mensenmassa: ruim 70.000 mensen. Da’s vreselijk veel …. En die rommel: overal lege bekertjes, plastic, karton en weet ik veel wat nog meer. Bah. Niks voor mij. En nergens prullenbakken. Dus wat die je dan met een leeg bekertje? Juist ja, op de grond laten vallen ….. Ja, ik ook.

En dat geluid? Oorverdovend. Nou ja, lichtelijk overdreven dan. Maar wel luid. Dat was dus dj Kygo. Eerlijk gezegd had ik nog nooit van hem gehoord… Mijn oordopjes was ik natuurlijk vergeten …..

En het glutenvrije eten? Prima. Genoeg keuze en voor elk wat wils: tosti’s, kroketjes, soep, bier, broodjes, chili enzovoorts. Het standje werd gerund door de mensen van Oui sans gluten uit Venlo. Water was trouwens op het terrein voor niets te krijgen, goed geregeld! Omdat ik zelf echte geen liefhebber van (glutenvrij) bier ben maar ook niet de hele tijd water wilde drinken besloot ik om voor Jillz te gaan. Lekker en glutenvrij. Wellicht dat ik daardoor wat relaxter was?

Ik vond het optreden van Lionel Richie echt top: lekker meezingen, heerlijk. En na lang wachten in de regen begon om even voor tienen eindelijk Sir Paul McCartney. Geweldig om mee te maken. Super dat iemand van zijn leeftijd nog altijd op de bühne staat en zingt! Niet altijd even zuiver, niet alle liedjes waren zó bekend dat men ze mee kon blèren zingen, maar als, dan ging een heel groot gedeelte van het publiek los! Gaaf, echt.


Ik heb me zondag geen moment onprettig, angstig of onveilig gevoeld, was op een gegeven moment zelfs zo dapper, haha, dat ik naar de wc durfde te gaan. Dat was een overwinning op mezelf, echt! Ik moest wel omdat ik erg moest …..

comfortzone


Vandaag ga ik behoorlijk uit mijn comfortzone. Ik ga naar Pinkpop! Oei. Want dat is dus eigenlijk echt niks voor mij. Ik hou niet van gigantische mensenmassa, ben ‘allergisch’ voor veel en hard geluid, vind veel (rommel) vies … En dan zijn er ook nog eens vele buien voorspeld met kans op onweer. Ai, dat laatste vind ik eigenlijk nog het ergste. Ik ben enorm bang voor onweer. Ooit is de bliksem ingeslagen op de nok van ons dak, en tijdens een (caravan) vakantie ‘rolde’ een bolbliksem tussen onze caravan en die van de buren. Wat doe ik mezelf dus aan …. Maar: ik ga wel live een ruim twee uur durend concert van Sir Paul meemaken, lekker (keihard) meezingen, en wellicht ook nog bovenstaand eetkraampje bezoeken! Zometeen maar eens kijken of ik nog ergens een regenponcho kan scoren. Mijn oude bergwandelschoenen zien te vinden, ze moeten echt nog ergens staan. Zou insprayen helpen tegen veel water en modder? De grasvlakte in Landgraaf zal er vast nog slechter uitzien dan ons grasveld nadat we het tuinmeubilair gisteren eens goed onder handen hadden genomen met hogedrukspuit en veel water:

Wordt vervolgd ….

Daar waar ik ook graag ben

Vorige week was ik weer eens waar ik naast thuis ook heel graag ben, in Oostenrijk. Wij hebben daar sinds jaar en dag een plek waar we fijn tot rust kunnen komen. Voor mij als gezinsmanager zonder gezin om te managen niet echt nodig, maar voor mijn man des te meer. Niet geheel onbelangrijk: geen uilen hier, alleen zowat ieder uur een langsrijdende trein. Maar dat is blijkbaar geen irritant geluid want ik slaap er fijn doorheen.

Onderweg er naar toe een tussenstop gemaakt in München voor onder andere een glutenvrije lunch bij Dean & David

Wat wij in Oostenrijk graag doen is wandelen, en deze meimaand was dat zelfs mogelijk in of nabij de sneeuw! Helaas maar een enkele keer want ook in Oostenrijk – daar waar wij waren althans – viel dagenlang de regen als bakken uit de hemel.


Het is er zó mooi! En hier nog niets van regen …


Natuurlijk had ik ook oog voor wat groeit en bloeit:

Klein beetje urban photography 🙃

Mijn glutenvrije voorraad brood flink aangevuld daar in Oostenrijk.


Het glutenvrije brood koop ik bij de Merkur supermarkt en bak het dan vervolgens zelf af.Dit kan ook – kruisbesmettingvrij want ook tijdens het bakken verpakt in speciale folie – in de winkel, maar dan moet je 40 minuten wachten, en daar heb ik nooit veel zin in. Ze verkopen er sinds kort ook tarwe-, rogge- en speltvrij brood dat volgens de verkoopster niet geschikt is voor mensen met coeliakie maar wel voor al degenen die vrijwillig glutenvrij willen eten. Zag er hartstikke smakelijk uit: brood en broodjes met havermeel bijvoorbeeld. Het lag helaas ‘open en bloot’ in mandjes tussen het normale brood, te veel kans op kruisbesmetting. Anders zou ik het wel willen proberen. In de folder staat namelijk ‘niet geschikt voor mensen met coeliakie omdat de producten sporen van gluten kunnen bevatten’. En dat is normaliter geen reden om iets te laten staan. Weizenfrei is de site, voor degenen die kijkje willen nemen.

Mijn inwendige mens mag anders absoluut niet klagen: lekkere en (natuurlijk!) glutenvrije Kaisersmarrn. Ja, ik ken mijn adresjes …

Kortom: het was weer een fijne week.

oranje boven

Gewoon een stilleventje bij de keukendeur. Het tafeltje (een stoer, robuust en loeizwaar ding) stond in mijn ouderlijk huis. Doet het hier goed, zo onder het afdak, maar binnen heb ik er geen plek voor.

Buiten ga ik dit jaar voor oranje:

Deze pot werd ooit door de grootouders van mijn man als zuurkoolvat gebruikt, en doet nu al zo’n vijfentwintig jaar dienst als plantenpot in onze tuin. Combinatie van oud en nieuw, daar hou ik van. 

Deze potjes lijken oud, maar zijn gewoon nieuw.

De winterviooltjes bloeien nog zó uitbundig, ze mogen voorlopig nog even blijven staan.

Oranje was al sinds jaar en dag mijn lievelingskleur in huis 


Zelfs mijn oordopjes hebben toevallig die kleur 


Jammer dat er geen oranje voetbaltenues te zien zullen zijn in Frankrijk deze zomer ….